Η ακαμψία τού χαρακτήρα (θωράκιση) και οι επιπτώσεις της

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Η θωράκιση προκαλείται από δυσμενείς συνθήκες. Κυρίως με τη βία που ασκείται στα νεογέννητα. Η πορεία της μπορεί να ξεκινήσει ακόμα και στη διάρκεια τής εγκυμοσύνης εάν το έμβρυο δεν είναι αποδεκτό από τη μητέρα, αλλά και από άλλες αιτίες.

Screen Shot 2016-01-12 at 16.15.45

Ο ιατρογενής τοκετός, η στέρηση θηλασμού, ή ο ανηδονικός θηλασμός και άλλες μύριες καταστολές που κυμαίνονται από τις πλέον βάρβαρες, όπως οι κλειτοριδεκτομές και περιτομές, έως τις θεωρούμενες ήπιες και αναγκαίες όπως η αγωγή τουαλέτας, δημιουργούν θωράκιση.

Στα πρώιμα χρόνια τής ζωής η θωράκιση (συστολή) είναι ο μοναδικός τρόπος για να προστατεύεται το έμβρυο, το νήπιο ή το παιδί δεδομένου ότι το ευαίσθητο βιοσύστημά του δεν μπορεί να αντέξει την εξωτερική βία ή τα δυσμενή ερεθίσματα από ποικίλες καταστάσεις που το βομβαρδίζουν.

Από τη στιγμή που συμβαίνει η συστολή και παραμένει, τότε γίνεται μόνιμη σαν δεύτερο ρούχο ραμμένο πάνω και μέσα στην ύπαρξή του διαμορφώνοντας μόνιμα το χαρακτήρα του.1

Εκεί ακριβώς, όπου έχουν συμβεί κατά την παιδική μας ηλικία, οι συστολές μυώνων και ιστών, εκεί ακριβώς βρίσκονται και τα θαμμένα δυσάρεστα συναισθήματα (μηνύματα). Μέσα στη θωράκιση, απροσπέλαστα από την αντίληψή μας, παραμένουν φυλακισμένα χωρίς να έχουν εκφρασθεί ποτέ, από τότε που για πρώτη φορά τα «παγώσαμε» για μην τα βιώσουμε, στην πλήρη και αβάσταχτη ισχύ τους. Τότε που χρησιμοποιήσαμε τον άμεσο και σωτήριο μηχανισμό που διαθέτουμε τη θωράκιση, (συστολή) όταν ξεκινούσαμε την πορεία μας στη ζωή.

Ο   Έντουαρτ Τσέβις δηλώνει ότι η κλινική του εμπειρία ως ψυχίατρος οργονομιστής του έχει δείξει ότι «…η μυϊκή θωράκιση κατανέμεται με λειτουργικό τρόπο. Για παράδειγμα, όταν το νεογέννητο στρέφεται με τα μάτια του προς τη μητέρα του για να δημιουργήσει επαφή, σαν μέρος της φυσικής διαδικασίας του δεσμού μεταξύ νεογέννητου – μητέρας και βλέπει άγχος, παγωμάρα ή μίσος, αποσύρεται και συστέλλεται, ειδικά στο οπτικό τμήμα. Εάν η μητέρα δεν ανταποκριθεί με ζεστασιά κι επαφή, τότε εδραιώνεται η θωράκιση στο οπτικό τμήμα, στις περιοχές δηλαδή που περιλαμβάνουν τα μάτια, το τριχωτό της κεφαλής, το ινίο, ακόμα και τον εγκέφαλο (εάν το τραύμα είναι αρκετά σοβαρό). Οπτική θωράκιση προκαλείται και σε άλλες περιπτώσεις».

Η επιτρεπτικότητα των σύγχρονων γονέων, η οποία εκφράζεται κυρίως με την αντιαυταρχική αγωγή αποτελεί μια ακόμη αιτία θωράκισης. Το παιδί αναπτύσσει άγχος, εγωπάθεια και πολλές φορές καταστρεπτική συμπεριφορά. Η θωράκιση των παιδιών τής σημερινής δυτικής αντιαυταρχικής κοινωνίας εστιάζεται κυρίως στο οπτικό τμήμα με συνέπεια το κοινωνικό χάος, την κατάργηση των αναγκαίων ηθικών αρχών όπως και κάθε είδους εξουσίας γνωστικής ή άλλης.

Ο ψυχίατρος οργονομιστής Τσαρλς Κόνια περιγράφει ως χρόνο έναρξης αυτού τού σημαντικού και άγνωστου γεγονότος για την ψυχιατρική, ψυχολογία και ψυχανάλυση, το 1960 όταν «… μια θεμελιώδης μεταλλαγή συνέβη στη δυτική κοινωνία. Από αυταρχική μεταβλήθηκε σε αντι-αυταρχική. Μαζί με αυτή τη μετατροπή επήλθε αλλαγή στη δομή τής θωράκισης των νέων. Η μυϊκή θωράκιση αντικαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό από την οπτική θωράκιση και αυτό το γεγονός επέφερε καταστροφικές συνέπειες τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο και αυτό επειδή η ενέργεια των συγκινήσεων δεν μπορούσε πλέον να συγκρατηθεί και να παγιωθεί στη μυϊκή θωράκιση.

Ως αποτέλεσμα εξασθένησης της μυϊκής θωράκισης και αύξησης της οπτικής, άρχισαν να εκφράζονται καταστροφικές συγκινήσεις και διανοουμενίστικη εκλογίκευση, όπως είναι το μίσος και η περιφρόνηση προς την αυθεντία, ενώ οι κατηγορίες και η εχθρότητα κατευθύνθηκαν στις παραδοσιακές μορφές εξουσίες που βρίσκονταν σε κάθε πλευρά της κοινωνίας.

Η λέξη “ανίδεος” που χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα, περιγράφει με ακρίβεια αυτή τη διανοητική κατάσταση. Οι νεότεροι άνθρωποι έγιναν περισσότεροι παράλογοι. Χωρίς επαφή με τους εαυτούς τους και με τον κόσμο. Στην ουσία έγιναν άτομα που έχουν λιγότερη επαφή με την πραγματικότητα»2.

Το αποτέλεσμα τής σημερινής αντιαυταρχικής αγωγής είναι μεγαλύτερη και ευρύτερη θωράκιση στην κοινωνία συγκριτικά με την εποχή τής αυταρχικής αγωγής τονίζει ο ψυχίατρος Κόνια επειδή χάνεται η συναισθηματική επαφή στην οικογένεια, το είδωλο πατέρας σβήνει για το αγόρι με αποτέλεσμα το παιδί να μην μπορεί να ταυτισθεί με αυτόν ούτε και να επαναστατήσει εναντίον του, κι έτσι χτίζει ένα πολύ ασθενικό εγώ, ενώ για το κορίτσι η ανυπαρξία τής ισχυρής μητέρας δεν του επιτρέπει καμία ταύτιση, μειώνοντας τη θηλυκότητά του.3

Καθώς κυλούν τα χρόνια η «πατέντα» τής θωράκισης επαναλαμβάνεται. Συνηθίζουμε να καταπνίγουμε την ένταση που κουβαλάμε, αλλά υποφέρουμε από πονοκεφάλους, πόνους στην πλάτη ή τον αυχένα, από κατάθλιψη, ή σεξουαλικά προβλήματα και από άλλα σωματικά και ψυχικά συμπτώματα. Σε αντίθεση με τις παροδικές συστολές που συμβαίνουν αργότερα στη ζωή και δεν αφήνουν μόνιμα σημάδια, η συστολή όταν είμαστε έμβρυα, νεογέννητα βρέφη ή παιδιά, γίνεται χρόνια και επιφέρει μακροχρόνιες βλάβες.

Οι συστολές συμβαίνουν χωρίς να είναι συνειδητές. Η θωράκιση είναι στην ουσία μια ασπίδα προστασίας. Το τονίζει η ίδια η λέξη. «Θωράκιση».

Πρόκειται για κατάσταση υπολειτουργίας σε ατομικό και κοινωνικό πλαίσιο. Εκφράζεται είτε προς την κοινωνία είτε προς τον εαυτό με την τυπική μανιερίστικη συμπεριφορά η οποία θεωρείται ως αυτή που χαρακτηρίζει κάποια-ον με την πρόταση: αυτός είναι ο χαρακτήρας της-του, χωρίς να αποκαλύπτει την ουσία τής βιοφυσικής και συγκινησιακής βλάβης.

Ωστόσο αγνοείται ότι η δημιουργία τού χαρακτήρα οφείλεται στην ύπαρξη θωράκισης η οποία επιβλήθηκε πολύ νωρίς στη ζωή τού παιδιού, αμυνόμενο σε καταστάσεις τις οποίες ήταν αδύνατο να αντέξει ή να χειριστεί. Η θωράκιση (συστολή) σε τέτοιες καταστάσεις είναι 

_______________________________

ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ PDF:

h-%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bc%cf%88%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%8d-%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b1-%ce%b8%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b9%cf%83%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf

————————————-


1 Σ.τ.Χ.Μ.:: Η ανάλυση τής θωράκισης και κυρίως τής ιατρικής οργονοθεραπείας στο βιβλίο το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί επιστημονικό εγχειρίδιο «Man in the Trap» τού Elsworth F. Baker, M.D.

2 «The Rise In People’s Cluelessness», by Charles Konia, M.D. – http://charleskonia.com/the-rise-in-peoples-cluelessness/

4 «Η ανάλυση τού χαρακτήρα» τού Βίλχελμ Ράιχ. Εκδόσεις Καστανιώτη.

5 «Man in the Trap», Elsworth Baker, M.D. Collier Books, New York.

6 “Λεξικόν των ρημάτων τής Αττικής Πεζογραφίας”, Γεωργίου Ν. Παπανικολάου. Εκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμα, 1986.

Advertisements