“Orgon 2” και “Orgon 3” τα πρώτα ελληνικά και βιολογικά γκότζι μπέρι!

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Ο Φώτης Μπουκινάς, αυτός ο ιδιοφυής και πρωτοπόρος βιοκαλλιεργητής που έχει κερδίσει την εκτίμηση και το θαυμασμό μου με όσα κάνει υπέρ τού περιβάλλοντος και γενικότερα τής ζωής στον πλανήτη Γη, πέρασε στην ιστορία με μια ακόμα πρωτιά. Έβγαλε το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου τού 2013, το πρώτο αποξηραμένο ελληνικό και ταυτόχρονα βιολογικό γκότζι μπέρι, στην αγορά των βιοκαλλιεργητών, που λειτουργεί στο πρώην στρατόπεδο Σκόδρα τής Θεσσαλονίκης.

Ο βιοκαλλιεργητής Φώτης Μπουκινάς αγγίζοντας με καμάρι και τρυφερότητα την παραγωγή του. Το πρώτο ελληνικό και βιολογικό γκότζι μπέρι.

Ο βιοκαλλιεργητής Φώτης Μπουκινάς αγγίζοντας με καμάρι και τρυφερότητα την παραγωγή του. Το πρώτο ελληνικό και βιολογικό γκότζι μπέρι.

Η πρωτιά στην κυκλοφορία αυτής τής υπερτροφής, η οποία ήταν ήδη έτοιμη από τον περασμένο Αύγουστο, έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή τα (τέλεια) δέντρα παραγωγής γκότζι μπέρι που επιλέχτηκαν φέρουν τις ονομασίες “Orgon 2” και “Orgon 3”.

Η ονοματοδοσία στηρίζεται στο γεγονός ότι η όλη διαδικασία τής φύτευσης (για την οποία π.χ. επιλέγεται ο κατάλληλος ενεργειακός χώρος), αλλά και τής καλλιέργειας και συγκομιδής των πολύτιμων καρπών, βασίζεται όχι μόνο στις βιολογικές διαδικασίες, που τηρούνται με σχολαστική ακρίβεια, αλλά και στην ενδυνάμωση τής καλλιέργειας με ενεργειακές μεθόδους, οι οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν το πότισμα των δέντρων με νερό φορτισμένο με οργόνη.

Είχα την τύχη να παραβρεθώ σε μια σύναξη σχετική με την παρουσίαση και ανάλυση τού πρώτου ελληνικού κλάστερ γκότζι μπέρι,[i] το Νοέμβριο τού 2012, μιας ακόμα πρωτοπόρας δράσης, στην οποία συμμετέχει και ηγείται ο κ. Μπουκινάς. Στην ημερίδα συμμετείχαν εκτός από τους συνήθεις αερολόγους οι βασικοί συντελεστές αυτής τής πρωτοβουλίας ο κ. Τράντης[ii] και ο κ. Μπουκινάς, που εξήγησαν τη δομή τής όλης διαδικασίας, τα κόστη και τις επιδόσεις τής καλλιέργειας γκότζι μπέρι, αλλά και ειδικευμένοι επιστήμονες. Είδα σε διαφάνειες και τους άκουσα (με έκπληξη οφείλω να ομολογήσω), να παρουσιάζουν αναλυτικά τις πολύπλευρες και θαυμαστές ιδιότητες όχι μόνο των καρπών, αλλά και των φύλλων τού γκότζι μπέρι, αυτής τής καταπληκτικής σούπερ υπερτροφής.

Bιολογικό και αποξηραμένο γκότζι μπέρι στον πάγκο τού κ. Μπουκινά από τις ποικιλίες "Orgon 2" και "Orgon 3".

Bιολογικό και αποξηραμένο γκότζι μπέρι στον πάγκο τού κ. Μπουκινά από τις ποικιλίες “Orgon 2” και “Orgon 3”.

Ήδη έχουν γραφτεί πολλά για την ωφελιμότητά του. Επειδή ασχολούμαι (και) με ζητήματα διατροφής για αρκετές δεκαετίες. Μελετώντας το ζήτημα στο διαδίκτυο αντιλήφθηκα ότι έχουν παραλειφθεί αρκετά από εκείνα που είναι περισσότερο από εκπληκτικά και σχετίζονται με το γκότζι μπέρι. Δεν θα αναλύσω εδώ αυτό το ζήτημα αν και παραμένει στους μελλοντικούς στόχους μου.

Πρέπει ωστόσο να αναφερθώ σε έναν επιστήμονα έκπληξη. Τον υπουργό Γεωργίας Αθανάσιο Τσαυτάρη και… να αιτήσω “ταπεινά” από αυτή την κυβέρνηση να βρει έναν οποιονδήποτε τρόπο ώστε αυτός ο άνθρωπος να έχει την εξουσία να διαδραματίσει και στο μέλλον σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις τού ελληνικού αγροτοκτηνοτροφικού τομέα, ας πούμε για ένα διάστημα 10 ετών, αρκετό για να θέσει τις βάσεις τής σωστής του ανάπτυξης. Να τον ορίσει π.χ. διαχρονικό γενικό γραμματέα, με καθήκοντα συμβούλου αλλά και με την ισχύ βέτο στις αποφάσεις κάθε υπουργού. Θα μπορεί έτσι να εμποδίζει τις καταστροφικές αθλιότητες που συμβαίνουν διαχρονικά στην Ελλάδα από τον κάθε άσχετο μικρο-πολιτικάντη που θα βρίσκεται στο τιμόνι ενός τόσο ζωτικού υπουργείου.

Ο κ. Τσαυτάρης παρά τα ελάχιστα λάθη του, τα οποία αγνοώ αλλά εικάζω ότι έχει κάνει, (επειδή ουδείς αλάνθαστος), παραμένει μακράν ο καλύτερος υπουργός Γεωργίας που έχει περάσει ποτέ από αυτή τη θέση. Οι πράξεις του υποδεικνύουν την αξία του, παρά το γεγονός ότι έχει βεβαρυμένο παρελθόν.[iii]

Για παράδειγμα το γεγονός τής δημιουργίας δικτύων κλάστερ, ήταν και αυτό μια ιδέα, μεταξύ πολλών άλλων, η οποία ασχέτως ποιοι την εισηγήθηκαν, βρήκε εφαρμογή στο πρώτο διάστημα τής υπουργίας του.

Η ευρύτητα σκέψης και δράσης τού υπουργού Αθανάσιου Τσαυτάρη φαίνεται εκτός των άλλων και από το γεγονός ότι επισκέφτηκε και θαύμασε τις εγκαταστάσεις τού φυτωρίου “Ογονοβιοκτήματα”, όπου εκτός από τα βιολογικά σταφύλια, με τα οποία παράγεται το “Οργονοτσίπουρο” και τα άλλα προϊόντα, βρίσκονται και τα φυτώρια τού γκότζι μπέρι![iv]

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθανάσιος Τσαυτάρης (αριστερά) κατά την επίσκεψή του στα φυτώρια τού κ. Μπουκινά (κέντρο). Δεξιά, ο αντιπρόεδρος τού Κλάστερ κ. Χρήστος Τράντης.

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθανάσιος Τσαυτάρης (αριστερά) κατά την επίσκεψή του στα φυτώρια τού κ. Μπουκινά (κέντρο). Δεξιά, ο αντιπρόεδρος τού Κλάστερ κ. Χρήστος Τράντης.

Μια ακόμα πρωτιά

Στο μεταξύ, ο κ. Μπουκινάς απέκτησε μια ακόμα πρωτιά εκτός από αυτή που πέτυχε με την κυκλοφορία τού πρώτου ελληνικού και βιολογικού γκότζι μπέρι. Έγινε ο πρώτος Έλληνας παραγωγός που δύο ποικιλίες του, η “Orgon 2” και η “Orgon 3”, ταυτοποιήθηκαν γονιδιακά από το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Βιοεπιστημών (ΙΝ.Ε.Β.) του Ε.Κ.Ε.Τ.Α.[v] και συγκεκριμένα από τον ερευνητή Α’, γονιδιωματικής κ. Νότη Αργυρίου.[vi]

Ο κ. Αργυρίου ύστερα από τη γονιδιακή ανάλυση πολλών διαφορετικών και πολλαπλών ειδών και δειγμάτων από καρπούς και φύλλα γκότζι μπέρι που είχαν αναπτυχθεί στα φυτώρια τού κ. Μπουκινά, ταυτοποίησε τις ποικιλίες “Orgon 2” και “Orgon 3” ως τις μόνες που είναι οι καλύτερες ποιοτικά.[vii] Η “Orgon 2” προέρχεται από την αυθεντική ποικιλία Chineze και η “Orgon 3” από τη γνήσια ποικιλία Barbarum.

Αξίζει να διευκρινίσω ότι τα φυτώρια των Οργονοβιοκτημάτων έχουν τη δυνατότητα παραγωγής 100.000 δενδρυλλίων κάθε χρόνο. Τα αναπτυσσόμενα μοσχεύματα γκότζι είναι από μητρικές φυτείες που εποπτεύονται από γεωπόνους του cluster και είναι τα μόνα που διαθέτουν φυτοϋγειονομικό διαβατήριο. Πρέπει να διευκρινίσω επίσης ότι τέτοιου είδους ανάλυση και γενετική ταυτοποίηση είναι η πρώτη που γίνεται στον τομέα των κάθε είδους προϊόντων που τα γνωρίζουμε με τον τίτλο “υπερτροφές”.

Μια αυξημένη ευαισθησία στο στομάχι που μου “δώρισε”  πριν πολλές δεκαετίες ένας απατεώνας υπνωτιστής, ο οποίος παραλίγο να με σκοτώσει στη διάρκεια υπνωτιστικής συνεδρίας, με έχει σώσει από πολλές τροφικές παγίδες αλλά ταυτόχρονα με έχει μετατρέψει σε “ιδιότροπο”. Αυτή η “κληρονομιά” με έκανε, περιέργως, να νιώθω αυξημένη αίσθηση αδιαθεσίας όταν δοκίμαζα διάφορες μη βιολογικές ποικιλίες γκότζι μπέρι. Δοκίμασα και το αποξηραμένο βιολογικό γκότζι μπέρι και μπορώ να πω ότι είναι ασύγκριτο με όσα άλλα έχω γευτεί. Περιμένω πλέον τα πάμπολλα προϊόντα με τα οποία μπορεί να συνυπάρξει αυτή η υπερτροφή και βεβαίως εύχομαι να βρεθούν κεφάλαια για να εισαχθούν νέες τεχνολογίες επεξεργασίας που θα ρίξουν τις εργατοώρες και θα μειώσουν την τιμή του.

Ξαναγυρίζω εδώ στην παρουσίαση κλάστερ που παραβρέθηκα, η οποία έγινε όπως είπα το Νοέμβριο τού 2012, για να εξηγήσω λίγα που είναι άγνωστα αλλά σημαντικά από αυτή την υπέροχη ιδέα.

Κλάστερ είναι μια διχτυωτή ομάδα ατόμων, φορέων ή και οργανισμών, οι οποίοι αλληλοϋποστηρίζονται αλλά ταυτόχρονα είναι ανεξάρτητοι και μερικές φορές υγιώς ανταγωνιζόμενοι! Στο κλάστερ είναι δυνατό να συνυπάρχουν παραγωγοί, φορείς, επιχειρήσεις οργανισμοί, επιστήμονες ακόμα και σύλλογοι, που λειτουργούν με ορισμένους κοινούς στόχους, όπως είναι η επίλυση προβλημάτων παραγωγής, διακίνησης, διαφήμισης, εμπορίας, μείωσης τού κόστους παραγωγής, τής αξιοποίησης επιστημονικών δεδομένων και δυνατοτήτων και πολλά άλλα, τα οποία αθροιζόμενα αναδεικνύουν τα οφέλη από αυτή τη θαυμάσια, καινοφανή και αποδοτική ιδέα, εάν συγκριθεί με τα άκρως αρτηριοσκληρωμένα ελληνικά δεδομένα των αγροτικών συνεταιρισμών και γενικότερα τής αγροτικής παραγωγής.

Επιπλέον, το κλάστερ τού γκότζι μπέρι δεν είναι κρατικοδίαιτο, ούτε διατηρεί διασυνδέσεις με κάθε είδους πολιτικαντισμό. Ακόμα, είναι εντελώς ανεξάρτητο οικονομικά μέσω των συνδρομών των μελών του και λειτουργεί κυρίως ως συντονιστής και ταυτόχρονα ελεγκτής των σκοπών του, στη βάση προϋπάρχοντος σχεδίου ανάπτυξης. Μέλη που παραβιάζουν ή κινούνται ενάντια στους σκοπούς του, απλώς απομακρύνονται.

 

 

 

Αυτή την υπέροχη, – και όπως όλα δείχνουν – αποδοτική δομή εργασιοδημοκρατίας, όπου ηγούνται κι έχουν λόγο μόνο αυτοί που πραγματικά εργάζονται, και όχι οι καρεκλοκένταυροι, την είχε προτείνει ως μορφή τής εργαζόμενης κοινωνίας και όχι των κοινωνικών παρασίτων, ο Βίλχελμ Ράιχ πριν από 70 χρόνια περίπου.

 

Το επάνω μέρος από την ιστοσελίδα τού κλάστερ γκότζι μπέρι.

Το επάνω μέρος από την ιστοσελίδα τού κλάστερ γκότζι μπέρι.

 

Στο πρώτο στην Ελλάδα και πιθανώς στην Ευρώπη κλάστερ βιολογικού γκότζι μπέρι βασικοί πυλώνες είναι ο πρόεδρος τού cluster κ. Φώτης Μπουκινάς, ο αντιπρόεδρος κ. Χρήστος Τράντης, ο επικεφαλής γεωπόνος τού κλάστερ κ. Γεώργιος Χατζηκωστής και τα μέλη του Δ.Σ. κύριοι Νίκος Σουμελίδης και Σωτήριος Κατσιούφας.

Τους αξίζει η εκτίμησή μας.

 

 

 


[i] http://goji.ipadm.gr

https://www.facebook.com/pages/Ελληνικό-γκότζι/497196306978684

[ii] Ο κ. Χρήστος Τράντης είναι εκπαιδευτικός, πρόεδρος τού Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης Δυτικής Μακεδονίας. (Ι.Π.Α.Δ.Μ.) και αντιπρόεδρος τού cluster γκότζι μπέρι.

http://www.ipadm.gr

[iii] Είμαι ενήμερος των παλαιότερων «αμαρτημάτων» τού κ. Τσαυτάρη, όπως τη θερμή υποστήριξη που παρείχε σε γενετικά μεταλλαγμένες καλλιέργειες και οργανισμούς. Ωστόσο κατά την πρώτη ομιλία του στη Βουλή ως υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων δεν έδωσε το παραμικρό δείγμα για τις προηγούμενες προτιμήσεις του. Μίλησε, αντιθέτως, για τις δυσάρεστες συνέπειες στη γεωργία που έχει η μονοκαλλιέργεια,(!) για την ενίσχυση τής αειφορίας,(!) για τη στήριξη των ντόπιων φυτικών ποικιλιών,(!) για τη στήριξη τής βιολογικής κτηνοτροφίας(!) και πολλά άλλα τα οποία με κανένα τρόπο δεν δείχνουν ότι έχουμε να κάνουμε με έναν πρώην φανατικό υποστηρικτή των γενετικά μεταλλαγμένων. Το αντίθετο!  Στη συνέχεια οι περισσότερες πράξεις του αποκάλυψαν ακόμα περισσότερες και ευτυχώς θετικές εκπλήξεις. Ελπίζω να συνεχίσει στο δρόμο που χάραξε ο καινούργιος του εαυτός…

 [vi]  Ο κ. Αργυρίου είναι κάτοχος Ph.D, στη βιοτεχνολογία και βιοχημεία. Μεταξύ άλλων επιτευγμάτων του κατάφερε να ταυτοποιήσει και να διασώσει την αρχαία ελληνική ράτσα τού μαύρου χοίρου η οποία έβαινε προς εξαφάνιση.

Advertisements

Γεγονός το βιολογικό “Οργονοτσίπουρο” με διαπίστευση τής ΔΗΩ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Μετά από μεγάλη περιπέτεια που κράτησε πάνω από τρία χρόνια, κόστισε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και απαίτησε ιώβεια υπομονή και χαλκέντερο στομάχι από τον βιοκαλλιεργητή Φώτη Μπουκινά, διατίθεται επιτέλους ελεύθερα, νόμιμα, με τη σφραγίδα τού κράτους ως “Οργονοτσίπουρο”, αλλά και διαπιστευμένο με την ίδια ονομασία από τον οργανισμό διαπίστευσης ΔΗΩ, μια μοναδική ποιότητα τσίπουρου.

Ο βιοκαλλιεργητής Φώτης Μπουκινάς.

Αν και ο χαρακτηρισμός “μοναδική ποιότητα” φαίνεται υπερβολικός, ωστόσο δεν είναι. Συνιστά απόλυτη πραγματικότητα, επειδή ο τρόπος παραγωγής και τα υλικά που το αποτελούν παρέχουν στο οργονοτσίπουρο αυθεντική “προσωπικότητα”.

Μέσα σε όλα αυτά ο κ. Μπουκινάς στη δεύτερη παραγωγή οργονοτσίπουρου, γράφει ιστορία με ένα ακόμα σημαντικό γεγονός. Γίνεται ο πρώτος βιοκαλλιεργητής παγκοσμίως, που παίρνει διαπίστευση από οργανισμό πιστοποίησης, με το όνομα τού προϊόντος του να μην είναι “βιολογικό τσίπουρο”, όπως συμβαίνει πάντοτε, αλλά “βιολογικό οργονοτσίπουρο”, όπως δεν είχε συμβεί ποτέ μέχρι σήμερα!

Βεβαίως αυτή η πιστοποίηση δεν ήταν μια απλή διαδικασία. Η ΔΗΩ χρειάστηκε περίπου μισό χρόνο διαβουλεύσεων με τον κ. Μπουκινά για να δώσει το τελικό έγγραφο σήμα, το οποίο συνοδεύει κάθε μπουκάλι οργονοτσίπουρου.

Τα πλεονεκτήματα

Το νέο οργονοτσίπουρο (παραγωγής 2011-2012) έχει τα εξής πλεονεκτήματα:

Τα σταφύλια που ρίχθηκαν στα καζάνια απόσταξης, τόσο πέρυσι (στην πρώτη δοκιμαστική παραγωγή) όσο και φέτος, δεν είχαν υποστεί καμία επεξεργασία για να εξαχθεί κρασί, κάτι που συνήθως συμβαίνει στη συντριπτική πλειοψηφία των μικρών παραγωγών και στο 100% των μεγάλων παραγωγών.

Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει ότι το οργονοτσίπουρο, όπως δείχνει το διακριτικό άρωμα που έχει, διατηρεί ένα μέρος από τις θεραπευτικές ιδιότητες τού κόκκινου κρασιού, επειδή πιθανώς δεν αφαιρούνται οι θεραπευτικές ουσίες του.

Από την Αγορά Βιοκαλλιεργητών στο πρώην στρατόπεδο Σκόδρα στη Θεσσαλονίκη. Στον πάγκο βλέπουμε δύο μπουκάλια οργονοτσίπουρου και άλλα προϊόντα. Πίσω από τον πάγκο ο γιος τού κ. Φώτη Μπουκινά, Στράτος, γνώστης όλων των μυστικών παραγωγής οργονοτσίπουρου και βιολογικών προϊόντων εμπλουτισμένων με οργονοενέργεια.

 

Είναι γνωστό ότι το κόκκινο κρασί περιέχει πολυφαινόλες,[i][ii] οι οποίες έχει αποδειχθεί ότι μπλοκάρουν την καρκινογένεση και επιπλέον εμποδίζουν την ανάπτυξη όγκων σε κυτταρικούς ιστούς, ακόμα και σε ζώα.

Οι πολυφαινόλες τα καταφέρνουν αυτά με μια θαυμαστή ιδιότητα που διαθέτουν. Την “κυριαρχία” τους επί των ενζύμων και των γονιδίων, καθώς τα “διατάσσουν” να λειτουργήσουν με μη παθογόνο τρόπο!

Το κόκκινο κρασί δίνει κι ένα σημαντικό δώρο στις γυναίκες αναστέλλοντας την αρωματάση, η οποία διεισδύοντας στους μαστούς, τους αναγκάζει να μετατρέψουν ορισμένους ιστούς σε καρκινικούς. Το μέσο που αναστέλλει αυτή τη θανάσιμη διαταγή είναι πάλι οι πολυφαινόλες, οι οποίες μπλοκάρουν την παθογόνο δράση τής αρωματάσης. Εκτός τούτων οι πολυφαινόλες έχουν την ικανότητα να λειτουργούν και ως αντιοξειδωτικά. Γι’ αυτό το λόγο ανήκουν και στο χώρο τής χημειοπροφύλαξης κατά τού καρκίνου.[iii]

Η ειδικός επί των τροφίμων πανεπιστημιακή καθηγήτρια Βασιλική Κωσταρέλλη,[iv] αναφέρει ότι το κόκκινο κρασί με τις πολυφαινόλες που περιέχει προσφέρει προστατευτικό ρόλο στα καρδιοαγγειακά νοσήματα στην όραση, στο επιθήλιο των αρτηριών και εμφανίζει αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδη δράση,

Η επιστημονική άποψη ότι το κόκκινο κρασί έχει περισσότερες αντικαρκινικές ιδιότητες από το άσπρο βασιζόταν μέχρι πρόσφατα στο γεγονός ότι διαθέτει τις αντικαρκινικές ουσίες σε συγκεντρώσεις μερικές δεκάδες φορές υψηλότερες από το άσπρο.

Ωστόσο, όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα τού πανεπιστημιακού καθηγητή Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας Δημήτρη Κουρέττα,[v] εκτός από το κόκκινο και το άσπρο κρασί διαθέτει αντικαρκινικές ιδιότητες οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις είναι μεγαλύτερες από αυτές τού κόκκινου!

Όλα τα ανωτέρω αναφέρονται για να επισημανθεί και ίσως να ερμηνευθεί το σημαντικό γεγονός που συμβαίνει στην παραγωγή οργονοτσίπουρου. Τη λεπτή και θεσπέσια γεύση – μυρωδιά του, η οποία δεν επιτυγχάνεται με την εισαγωγή γλυκάνισου, μάραθου, ή άλλων υλικών, αλλά με την επεξεργασία βιολογικών κόκκινων και άσπρων σταφυλιών.

Επικίνδυνη η εισαγωγή γλυκάνισου στο τσίπουρο;

Είναι γνωστό ότι η ωραία γεύση και μυρουδιά στο τσίπουρο πετυχαίνεται από τους παραγωγούς με την προσθήκη (κυρίως) γλυκάνισου, μια προσθήκη όμως, η οποία επιβαρύνει το προϊόν με τοξικές χημικές ουσίες, όπως η ανηθόλη, η οποία αν και θεωρείται αβλαβής σε μικρές ποσότητες, (έως 1%), εμφανίζει ορισμένα δεδομένα που τη συνδέουν με καρκινογένεση,[vi] ενώ μερικές έρευνες έχουν υποδείξει ότι η συχνή κατανάλωση γλυκάνισου από θηλάζουσες μητέρες μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στα νεογνά, παρά το γεγονός ότι το γλυκάνισο εμπεριέχει και πολυφαινόλες! Παρά την επικρατούσα άποψη ότι ο γλυκάνισος κάνει καλό, έχουν αναφερθεί παρενέργειες στην υγεία όπως σε περίπτωση επαφής με σπόρους, ότι εμφανίζεται δερματίτιδα. Επίσης έχουν αναφερεθί ως παρενέργειες φωτοευασθησία, φλεγμονή των χειλιών και στοματίδια όταν χρησιμοποιείται σε οδοντόπαστες και ακόμα, ναυτία, εμετός, σπασμοί, πνευμονικό οίδημα και αντιδράσεις υπερευαισθησίας.[vii]

Είναι γνωστό ακόμα ότι η ανηθόλη που περιέχεται ως δραστικό συστατικό στον γλυκάνισο, χρησιμοποιείται εναντίον ψειρών και άλλων παρασίτων,[viii] ένα γεγονός που προκαλεί απορία δεδομένου ότι αναδύεται το ερώτημα πώς είναι δυνατό να θεωρείται βοηθητικό για την υγεία, ένα προϊόν που έχει τη δυνατότητα να σκοτώνει είδη ζωής, ενώ σε σχετική επιστημονική εργασία βρέθηκε ότι προκαλεί καρκίνο σε μεγάλες δόσεις ή αλλοιώσεις στο συκώτι πειραματόζωων, αν και τα ευρήματα εκτιμήθηκε ότι δεν συνιστούν απόδειξη για την πρόκληση καρκινογένεσης σε ανθρώπους. [ix]

Ένα ακόμα γεγονός που δημιουργεί ερωτήματα είναι η εν γένει άγνοια των διαδικασιών εισαγωγής γλυκάνισου στο τσίπουρο. Σύμφωνα με τη νομοθεσία η ποιότητα στους σπόρους γλυκάνισου πρέπει να συμμορφώνεται με τους κανόνες που ορίζουν τα όρια ασφαλείας σε γεωργικά φάρμακα και υπολείμματα βαρέων μετάλλων. Θα πρέπει να είναι απαλλαγμένοι μυκοτοξινών και θα πρέπει να γίνεται οπτικός έλεγχος για την παρουσία μούχλας. Ωστόσο, παραμένει αμφίβολο εάν γίνονται έλεγχοι και από ποιους κατά την παραγωγή τσίπουρου με γλυκάνισο ή άλλους σπόρους και υλικά.

Η προσθήκη γλυκάνισου και άλλων ουσιών επιδιώκεται επειδή η προηγούμενη επεξεργασία των σταφυλιών έχει αφαιρέσει τις περισσότερες ουσίες τους και τα έχει μετατρέψει σε στέμφυλα. Δηλαδή στο υποβαθμισμένο δευτερογενές υλικό παραγωγής τσίπουρου, στο οποίο προστίθενται αρωματικές ουσίες για να δώσουν κάποια γεύση και ποιότητα που την έχει στερηθεί λόγω επεξεργασίας.

Στην περίπτωση τού οργονοτσίπουρου, η ελαφρά γευστική και μοναδική μυρωδιά του προέρχεται από το γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει προηγούμενη επεξεργασία για την εξαγωγή κρασιού, η οποία επεξεργασία εμπεριέχει τη διαδικασία τής ζύμωσης και τον κίνδυνο εάν δεν έχουν τηρηθεί σχολαστικά οι οδηγίες ζύμωσης να μεταφερθούν στο τελικό προϊόν τα τοξικά και επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία χημικά υποπροϊόντα της όπως είναι η μεθανόλη και η ακεταλδεϋδη.[x]

Τι είδους νερό χρησιμοποιείται στην παραγωγή τσίπουρου;

Η δεύτερη ιδιότητα τού οργονοτσίπουρου είναι το επιπλέον νερό που ρίχθηκε μέσα στο βαρέλι, όπου υπήρχε το προϊόν τής διπλής απόσταξης, για να κατεβάσει τους βαθμούς τού οινοπνεύματος. Αυτό το νερό ήταν τόσο καθαρό, ώστε μπορεί να γίνει ενέσιμο.

Άρχισα να ρωτώ ιδιοκτήτες αποστακτηρίων και ιδιώτες παραγωγούς τσίπουρου, αλλά και να διαβάζω επιστημονικές εργασίες προσπαθώντας να μάθω τι είδους νερό πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτή τη συγκεκριμένη φάση παραγωγής.

Πήρα ένα καλό μάθημα χημείας και ταυτόχρονα διαπίστωσα ότι τα περισσότερα από όσα συμβαίνουν ειδικά στο χώρο τής ατομικής παραγωγής τσίπουρου εκπορεύονται είτε από ανευθυνότητα, είτε από άγνοια, είτε από πλήρη ωχαδερφισμό και πολλές φορές από ξερολισμό, έτσι ώστε το τελικό προϊόν να απέχει πολύ από τον ορισμό “τσίπουρο”, όπως τον ορίζουν οι σωστοί κανόνες χημείας και το ελληνικό κράτος.

Είναι πολλές οι αυθαιρεσίες που συμβαίνουν στη συνολική διαδικασία παραγωγής, αλλά ας επικεντρωθούμε στις σαφείς επίσημες οδηγίες παραγωγής τσίπουρου κατά τη φάση μείωσης των βαθμών οινοπνεύματος.

Όπως τονίζεται στη νομοθεσία, το νερό που ρίχνεται στο προϊόν πρέπει να είναι απιονισμένο, χωρίς με αυτό να εννοείται ότι θα πάμε στο σουπερμάρκετ θα πάρουμε απιονισμένο νερό για το σιδέρωμα ρούχων και θα το ρίξουμε στο τσίπουρο, όπως γίνεται από ορισμένους…

Το καταστάλαγμα τής έρευνάς μου και των πληροφοριών που συγκεντρώθηκαν μου προκάλεσαν σφίξιμο στο στομάχι. Για παράδειγμα, βρήκα ότι το νερό που ρίχνεται στη φάση απομείωσης των βαθμών τού οινοπνεύματος προέρχεται κυρίως είτε από γεωτρήσεις, είτε από τη βρύση, ή σπανιότερα από βράσιμο νερού βρύσης μέσα στα ίδια καζάνια που βράζουν τα στέμφυλα. Αυτό το νερό στη συνέχεια συγκεντρώνεται και ρίχνεται στο βρασμένο και απεσταγμένο προϊόν για να μειωθούν οι βαθμοί τού οινοπνεύματος, επειδή θεωρείται απιονισμένο χωρίς βεβαίως να είναι. Με το βράσιμο δεν αφαιρούνται τα ιόντα και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρείται αυτό το νερό απιονισμένο.[xi]

Σε ένα αποστακτήριο, όπου έγινε απόσταξη 800 “καζανιών” τσίπουρου ρώτησα για το νερό που χρησιμοποιήθηκε. Στα περισσότερα “καζάνια” ήταν από γεωτρήσεις ή από τη βρύση. Σε άλλο αποστακτήριο η ίδια ερώτηση είχε την απάντηση ότι το νερό που χρησιμοποιείται είναι μόνο από γεωτρήσεις…

Έθεσα τις εξής ερωτήσεις στο αποστακτήριο όπου ο κ. Μπουκινάς πραγματοποίησε την απόσταξη τού οργονοτσίπουρου:

“Υπήρξε άλλος παραγωγός τσίπουρου, ο οποίος χρησιμοποίησε ίδια ποιότητα νερού με αυτή τού κ. Μπουκινά;”[xii]

Η απάντηση ήταν η εξής: “Κανένας…”

“Πόσοι έκαναν διπλή απόσταξη όπως ο κ. Μπουκινάς;”

Η απάντηση: “15 – 20”…

Ας το σκεφτούμε λιγάκι. Αν και η παραγωγή τσίπουρου είναι κυρίως μια βιοχημική εξελικτική διαδικασία όπου κάθε στάδιο παραγωγής επηρεάζει δραστικά το επόμενο και όπου κάθε φάση πρέπει να διατηρεί σχολαστικά ορισμένα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για να μπορεί να περάσει σωστά στην επόμενη, η συντριπτική πλειοψηφία εκ των παραγωγών τσίπουρου ρίχνουν μέσα στα καζάνια απόσταξης, νερό αμφίβολης ποιότητας. Το νερό των γεωτρήσεων συνήθως είναι “προικισμένο” με βαρέα μέταλλα, αρσενικό, υπολείμματα φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων. Το νερό τής βρύσης, εκτός άλλων ρυπαντών περιέχει χλώριο. Σύμφωνα με έρευνα στις ΗΠΑ τα άτομα που καταναλώνουν νερό με χλώριο, βρίσκονται σε 93% μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο από εκείνα που δεν πίνουν χλωριωμένο νερό!

Στην περίπτωση τού οργονοτσίπουρου το νερό που χρησιμοποιήθηκε ήταν αποστειρωμένο και ταυτόχρονα απιονισμένο, δηλαδή τόσο καθαρό νερό, που χρησιμοποιείται ως ενέσιμο διάλυμα στα νοσοκομεία!

WATER for Injection, αναφέρεται στην ετικέτα τού πλαστικού μπουκαλιού ειδικής παραγωγής για να μην μεταφέρει κανένα είδος πλαστικού υπολείμματος στο νερό που περιέχεται εντός του. Το πλαστικό μπουκάλι νερού το φωτογράφισα δίπλα σε κλίμα που διατηρώ στο μπαλκόνι μου, για να συμβολίσω τη χρήση αυτού τού νερού στην παραγωγή τσίπουρου από ανεπεξέργαστα βιολογικά σταφύλια.

Τι δείχνουν τα οικονομικά και άλλα δεδομένα

Στο συγκεκριμένο οργονοτσίπουρο χρησιμοποιήθηκαν 1.500 κιλά ανεπεξέργαστο βιολογικό σταφύλι σουλτανίνας και 1.700 κιλά βιολογικό σταφύλι μοσχάτο.

Το τελικό αποσταγμένο προϊόν ήταν 220 κιλά οργονοτσίπουρο. Τα απόβλητα έφτασαν τα 8 βαρέλια. Το κάθε βαρέλι περιείχε 170 λίτρα.

Εδώ είναι σαφές ότι έχουμε μπροστά μας μια παραγωγή που δεν αποφέρει κέρδος. Επειδή, εάν συνυπολογίσουμε:

Τη χρηματική απόδοση που θα μπορούσαν να έχουν 3.200 κιλά σταφύλια, τα οποία πωλούνται με χονδρική τιμή 2,20 και με λιανική 2,50 – 3 ευρώ το κιλό.

Το κόστος τής διπλής απόσταξης, η οποία κυμάνθηκε γύρω στα 550 ευρώ.

Το κόστος τού αποστειρωμένου ενέσιμου ύδατος, που κόστισε γύρω στα 150 ευρώ.

Το κόστος τής βιολογικής διαπίστευσης για αμπέλι 4 στρεμμάτων ήταν περίπου 400 ευρώ και 300 ευρώ περίπου κόστισε η παρουσία εκπροσώπου τής ΔΗΩ, σε όλη τη διαδικασία παραγωγής τού οργονοτσίπουρου.

Η βεβαίωση που δόθηκε από τη ΔΗΩ για το βιολογικό οργονοτσίπουρο.

Το κόστος τής συσκευασίας και των μπουκαλιών, όπως και των ετικετών, με συνολική δαπάνη ανά μπουκάλι γύρω στα 80 λεπτά, αλλά και τής δωρεάς πολλών μπουκαλιών οργονοτσίπουρου σε φίλους και άλλους παραγωγούς, τότε γίνεται σαφές ότι η όλη διαδικασία, παρά τα 10 ευρώ που είναι η τιμή πώλησης τού κάθε μπουκαλιού, επιφέρει από τη μια μεριά, οικονομική απώλεια, αλλά από την άλλη, ψυχική ανάταση, περηφάνια και διαστολή στον παραγωγό, αλλά και υπερπλήρη απόλαυση στους καταναλωτές.

Ο κ. Μπουκινάς αξίζει συγχαρητήρια επειδή το πάθος του για την παραγωγή άριστων προϊόντων έχει ξεπεράσει όχι μόνο την πραγματικότητα, αλλά ακόμα και τη φαντασία των περισσότερων τσιπουροπαραγωγών.

Αν λάβουμε δε υπόψη μας ότι το τελικό προϊόν, παρά τη διπλή απόσταξη και τη μη χρήση οποιουδήποτε μυρωδικού βοτάνου ή σπόρου, σχεδόν παραβιάζει τους νόμους τής γνωστής χημείας, δίνοντας (ενώ δεν θα έπρεπε) μια καλόδεχτη μυρωδική γεύση στον ουρανίσκο μας, τότε ο χαρακτηρισμός (στην αρχή αυτού τού κειμένου), ότι το οργονοτσίπουρου έχει μοναδικές ιδιότητες, δεν είναι καθόλου υπερβολικός.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι σε εκδήλωση που έγινε το Μάρτιο τού 2012 στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή Θεσσαλονίκης, σε διοργάνωση που είχε αναλάβει το Δίκτυο Βιολογικών προϊόντων, η υποδοχή τού οργονοτσίπουρου στο τέλος τής ημερίδας, από τους συμμετέχοντες, ήταν εντυπωσιακή. Οι γευσιγνώστες που το δοκίμασαν, αλλά και όλοι οι άλλοι, δήλωσαν ότι πρόκειται για εξαιρετικά μοναδικό προϊόν.


[x] http://dspace.aua.gr/xmlui/bitstream/handle/10329/115/Γούσιου%20Κυριακή.pdf?sequence=1

[xi] Μια ακόμα πηγή είναι η κατωτέρω όπου αναφέρονται ορισμένα από τα προβλήματα που δημιουργούνται με νερό κακής ποιότητας.

[xii] Για περισσότερα σχετικά με το είδος αυτού τού συγκεκριμένου νερού δείτε:

http://www.ehow.com/about_6643139_sterile-water-injection_.html

Δύο ακόμα αποδείξεις (από τις πολλές) τής φωταυγούσας οργόνης

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Σωλήνας κενού με την οργόνη να φωτοβολεί στο εσωτερικό του

Με το σκούρο μπλε χρώμα, που είναι ελαφρώς λευκό στην αριστερή άκρη, διακρίνεται η φωταύγεια τής οργόνης μέσα σε σωλήνα κενού, (0,5 m.m.). Σε αντίθεση με την επικρατούσα συκοφαντική άποψη ότι η ανακάλυψη τής οργόνης ήταν μια παρανοϊκή ιδέα τού Ράιχ, τα στοιχεία που υπάρχουν αποδεικνύουν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι χρειάστηκε να διεξαχθούν χιλιάδες πειράματα και αμέτρητες κλινικές παρατηρήσεις σε ασθενείς του για να οδηγηθεί ο Ράιχ στην ανακάλυψη τής φωταυγούσας οργόνης και στη συνέχεια στην κατασκευή οργονοκινητήρα.

Η διαδικασία που ακολούθησε ο Ράιχ για να καταφέρει το ακατόρθωτο ήταν η εξής: Ο σωλήνας κενού διατηρήθηκε μερικές εβδομάδες στο εσωτερικό συσσωρευτή οργόνης για να φορτιστεί με οργονοενέργεια. Στη συνέχεια, τροφοδοτώντας με χαμηλή ηλεκτρική φόρτιση το σωλήνα κενού διέγειρε την οργόνη, που κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει εκεί, ούτε να φωταυγεί, επειδή με βάση τους νόμους τής φυσικής, ένας σωλήνας κενού περιέχει σχεδόν το απόλυτο κενό, αλλά παρόλα αυτά είχε φορτιστεί με οργόνη από τον συσσωρευτή οργόνης. Σημειώνεται ότι η φωταύγεια εμφανιζόταν ακόμη και με την ελαφρά τριβή μιας φορτισμένης ηλεκτροστατικής ράβδου πάνω στο σωλήνα!

(Η ανωτέρω φωτογραφία προέρχεται από το βιβλίο τού Ράιχ «Cosmic Superimposition» το οποίο κυκλοφορεί στα ελληνικά με τον τίτλο «Κοσμική Υπέρθεση» αλλά δεν περιέχεται σε αυτό).

Η κάτω αριστερή φωτογραφία είναι στιγμιότυπο από την Έκθεση Βιβλίου στο χώρο Ζαππείου στην Αθήνα. Διακρίνονται βιβλία και περιοδικά τής οργονομίας και πάνω στον πάγκο ένα οργονοβόλο. Δίπλα του βρίσκονται δύο μικροί συσσωρευτές οργόνης, που στη δεξιά φωτογραφία τούς βλέπουμε ευκρινώς.

Πρόκειται για έναν εικονικό και έναν πραγματικό συσσωρευτή με τους οποίους μπορούμε να κάνουμε ένα απλό αλλά συγκλονιστικό πείραμα, με το οποίο αποδεικνύεται ότι ο πραγματικός συσσωρευτής αναπτύσσει θερμοκρασία στο εσωτερικό του που δεν δικαιολογείται με βάση το δεύτερο νόμο τής θερμοδυναμικής. Την κατασκευή τού πραγματικού συσσωρευτή οργόνης την έκανα με λεπτά μεταλλικά φύλλα που σχημάτισαν ορθογώνιο παραλληλόγραμμο, το οποίο κλείστηκε αεροστεγώς με μονωτική ταινία στις ενώσεις του. Η μεταλλική κατασκευή τυλίχτηκε με μαλλί προβάτου. Ακολούθως η κατασκευή τυλίχτηκε με λεπτό σύρμα κουζίνας. Στη συνέχεια η όλη κατασκευή περιτυλίχτηκε αεροστεγώς με παχιά πλαστική ταινία ηλεκτρολογικής χρήσης και η κορυφή, όπου εισέρχεται το θερμόμετρο από μια μικρή τρυπούλα, κλείστηκε αεροστεγώς με πλαστελίνη.

Ο εικονικός συσσωρευτής έγινε απο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο με πλευρές χαρτονιού. Κλείστηκαν αεροστεγώς οι ενώσεις του με μονωτική ταινία και ακολούθως τυλίχτηκαν με λεπτό πανομοιότυπο στρώμα (όπως αυτό τού πραγματικού συσσωρευτή), από μαλλί προβάτου. Ακολούθως η όλη κατασκευή τυλίχτηκε με λεπτό φύλλο χαρτί. Η υπόλοιπη κατασκευή στη συνέχεια κατασκευάστηκε με την ίδια μεθοδολογία όπως αυτή τού πραγματικού συσσωρευτή, χωρίς ωστόσο να υπάρχει η λεπτή μεταλλική στρώση από σύρμα κουζίνας.

Κατά απίστευτο τρόπο η διαφορετική διάταξη κατασκευής στον πραγματικό συσσωρευτή, δηλαδή εναλλακτικά στρώματα μεταλλικού και οργανικού υλικού, δίνει στην οργόνη τη δυνατότητα να έλκεται στο εσωτερικό τού πραγματικού συσσωρευτή. Καθώς παγιδεύεται εντός των μεταλλικών τοιχωμάτων αναπτύσσεται θερμοκρασία. Ο εικονικός συσσωρευτής που είναι φτιαγμένος με εναλλακτικά στρώματα μόνο οργανικών υλικών, δεν έχει παρόμοια δυνατότητα. Η θερμοκρασία τού εσωτερικού του είναι πάντοτε ίδια με αυτή τού περιβάλλοντος σε αντίθεση με τον πραγματικό συσσωρευτή οργόνης, που εκείνη την εποχή (1991) έδειχνε συνεχώς(!) δύο έως τέσσερις βαθμούς Κελσίου μεγαλύτερη θερμοκρασία από τον εικονικό!

Δείτε επίσης τις σελίδες 10 και 11  από τη μπροσούρα που γράφω περιοδικά με τον τίτλο “Οργόνομα”. Εκεί μπορείτε να δείτε δύο ακόμα αποδείξεις τής φωταυγούσας οργόνης. Κατεβάστε ολόκληρη την μπροσούρα από εδώ:  → 4ο “ΟΡΓΟΝΟΜΑ”

 

 

 

4ο “Οργόνομα”