«Τεσσάρων ετών και ερωτευμένη»

 

Γράφει – σχολιάζει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

children's love

 

Ένα χρονογράφημα σαν ερωτικό ποίημα και ταυτόχρονα αληθινή ιστορία, γραμμένο από έναν έξοχο δημοσιογράφο, δημοσιευμένο στην εφημερίδα “Τα Νέα” πριν 10 περίπου χρόνια μας θυμίζει τους παιδικούς μας έρωτες. Δεν πρέπει να χαθεί.

 

Τα αριστουργήματα δροσίζουν τις ψυχές μας. Με σεβασμό και αγάπη το αναδημοσιεύω αυτούσιο.

 

Του Μιχάλη Μητσού

Τεσσάρων ετών και ερωτευμένη

  Το περασμένο Σάββατο, στις έξι το πρωί, ένα κοριτσάκι τεσσάρων ετών μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη εθεάθη να περπατά μόνο του στους δρόμους του Αλανσόν, μιας πόλης 29.000 κατοίκων στη βόρεια Γαλλία.

 Δεν επρόκειτο ασφαλώς για μια φυσιολογική σκηνή. Το Σάββατο τα σχολεία είναι κλειστά. Παιδιά τεσσάρων ετών δεν κυκλοφορούν μόνα στο δρόμο, πολύ περισσότερο μάλιστα στις έξι το πρωί. Μήπως το κοριτσάκι είχε χαθεί; Μήπως είχε χάσει τους γονείς του, είχε μείνει άυπνο όλη τη νύχτα από τον φόβο κι έψαχνε τώρα με αγωνία να βρει το σπίτι του; Μα όχι. Μια χαρά ήταν το παιδί, χαρούμενο, ακμαίο και κυρίως αποφασισμένο. Μήπως ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα και πήγαινε να επισκεφθεί τη γιαγιά της; Ελάτε τώρα, αυτά συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια, επιπλέον το κοριτσάκι δεν φορούσε κόκκινο σκούφο, για την ακρίβεια δεν φορούσε κανενός είδους σκούφο. Και στο σακίδιό της δεν είχε δώρα για τη γιαγιά. Είχε μονάχα μερικά μπισκότα κι ένα ζευγάρι κάλτσες.
  Και τότε τι γύρευε στις έξι το πρωί στον δρόμο; Πού ήταν οι γονείς του; Αυτό αναρωτήθηκαν οι δύο ηλικιωμένες κυρίες βλέποντας να περνά από μπροστά τους το κοριτσάκι, φουριόζικο κι αποφασισμένο. Πού πας αγάπη μου; Ψάχνεις κανένα; Μήπως μπορούμε να σε βοηθήσουμε; Η απάντηση ήταν άμεση και χωρίς περιστροφές. Πηγαίνω να βρω το φίλο μου. Σήμερα τα σχολεία είναι κλειστά και δεν θα μπορέσω να τον δω στο διάλειμμα. Θέλω όμως να τον δω επειδή τον αγαπώ. Είναι έξι χρονών. Κι επειδή ξέρω πού μένει, πηγαίνω να του χτυπήσω το κουδούνι. Αφήστε με τώρα, σας παρακαλώ, γιατί με καθυστερείτε.
  Ήταν αλήθεια. Το τετράχρονο κοριτσάκι από το Αλανσόν, δεν ήταν χαμένο ουτε απελπισμένο.,Ήταν απλώς ερωτευμένο. Μα ερωτεύονται τα παιδιά σ΄ αυτή την ηλικία; Φυσικά. Και είναι έτοιμα να κάνουν τα πάντα για να βρεθούν με τον έρωτά τους. Όπως να σηκωθούν στις έξι το πρωί ενώ οι γονείς τους κοιμούνται, να βάλουν σ΄ ένα σακίδιο μπισκότα κι ένα δεύτερο ζευγάρι κάλτσες και να πάνε να τον συναντήσουν. Οι δύο ηλικιωμένες κυρίες άκουσαν με θαυμασμό, σχεδόν με ζήλεια, αυτή την ιστορία. Θα ήθελαν πολύ να αφήσουν το κοριτσάκι να εκπληρώσει την επιθυμία του. Αλλά δεν γινόταν, έπρεπε να το προστατεύσουν από την αθωότητά του, από τον έρωτά του κι από τον πρώτο παιδεραστή που μπορεί να το συναντούσε στην επόμενη γωνία. Φώναξαν έτσι την αστυνομία, που οδήγησε το ερωτευμένο κοριτσάκι πίσω στο σπίτι του και στους κατάπληκτους, αγουροξυπνημένους γονείς του.
  Το τηλεγράφημα του Γαλλικού πρακτορείου που μετέδωσε αυτή την τρυφερή ιστορία είχε τίτλο: “Ένα κοριτσάκι 4 ετών ξεπορτίζει για να συναντήσει τον εξάχρονο αρραβωνιαστικό του”.

 

(Δημοσιεύθηκε στη σελίδα 30, στις 27-28n Μαρτίου τού 2004 στην εφημερίδα “Τα Νέα”).
Για την αντιγραφή Χρήστος Μουσουλιώτης

 

Advertisements