Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ

Γράφει:
ο Χρήστος Μουσουλιώτης

 

Χρειάζεται ένα πολύ ασυνήθιστο μυαλό για να αναλύσει το ολοφάνερο.

Άλφρεντ Ν. Γουάιτχεντ1

Ο Βίλχελμ Ράιχ ήταν πράγματι ο άνθρωπος που είχε ασυνήθιστο μυαλό καταφέρνοντας να αναλύσει το ολοφάνερο, δηλαδή τον ενεργειακό παλμό στην έμβια και άβια φύση, καθώς και τις σημαντικότατες προεκτάσεις του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ

Για τις θεωρίες και τις ανακαλύψεις του εκδιώχθηκε από έξι κράτη. Διεγράφη από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα τής Δανίας. Διεγράφη από το Κομουνιστικό Κόμμα Γερμανίας και διεγράφη επίσης από το Κομουνιστικό Κόμμα Δανίας κι ας μην ήταν μέλος σε αυτό.

Οι φασίστες τον θεώρησαν κομουνιστή και πράκτορα τής Μόσχας. Οι κομουνιστές τον θεώρησαν αντεπαναστάτη και πράκτορα τής αστικής τάξης και εξαπέλυσαν πράκτορες, αλλά και ώθησαν συμπαθούντες τον κομουνισμό να τον εξοντώσουν. Οι ψυχαναλυτές τής εποχής του τον θεώρησαν «παρανοϊκό», ή αιρετικό, τον αποκάλεσαν «προφήτη τού καλύτερου οργασμού» και τον διέγραψαν με μεθοδευμένες ραδιουργίες από τη Διεθνή και τη Γερμανική Ψυχαναλυτική Ένωση.

Οι φαρμακοβιομηχανίες τον φοβήθηκαν και η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ εξέφρασε στεναγμό ανακούφισης όταν κλείστηκε στη φυλακή! Ο Χίτλερ τον κυνήγησε ως εχθρό τού καθεστώτος και ο Στάλιν τον έβαλε στις λίστες των υπό εξόντωση τροτσκιστών.

Οι κολοσσιαίες ανακαλύψεις του, που ήταν πολύ πλατιές για το στενό μυαλό των ανθρώπων εκείνης τής εποχής – ίσως και των σημερινών – έγιναν αφορμή να θεωρηθεί «περίεργος».

Άλλοι, απολύτως συνειδητά και με γκεμπελικό τρόπο διέδιδαν ότι ήταν κλεισμένος σε ψυχιατρικό νοσοκομείο ή ότι ήταν ιδιοκτήτης οίκου ανοχής την ίδια στιγμή που δίδασκε σε πανεπιστήμιο τής Νέας Υόρκης, ενώ την ίδια εποχή το FBI πίστευε ότι ο Ράιχ διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο Commmunist Workers School. Ένα μέγα λάθος επειδή κάποιος «Ράιχ» δίδασκε πολιτική οικονομία, αλλά δεν ήταν ο Ράιχ τής ιστορίας μας.2

Ο Βίλχελμ Ράιχ αποτελεί μοναδική περίπτωση επιστήμονα στην καταγραμμένη ιστορία τού «πολιτισμού» μας, τού οποίου η προσωπικότητά του δυσφημίστηκε βιτριολικά και το επιστημονικό του έργο δέχθηκε τόνους συκοφαντικών και λυσσασμένων επιθέσεων από εντελώς διαφορετικά οργανωμένα ή ανοργάνωτα συμφέροντα αλλά και ομάδες ιδιοτελών ή ανοήτων ανθρώπων.3

Ταυτόχρονα, το έργο του και η ζωή του βρίσκονταν μετά το 1930 σε ένα κλοιό πρακτόρων κυρίως τής τότε ΕΣΣΔ, αρκετοί εκ των οποίων βρίσκονταν είτε στον στενό, είτε στον ευρύτερο κύκλο ενός εκ των διασημότερων πρακτόρων τού 20ού αιώνα, τού Κιμ Φίλμπι και είναι αυτοί που κατάφεραν τελικά να καταστρέψουν το έργο, τη φήμη και τη ζωή του.45

Είναι χαρακτηριστικό τού συνειδητού ή ασυνείδητου μίσους και φόβου που προκαλούσε το έργο του ότι τα βιβλία του κάηκαν και απαγορεύτηκαν στη Σοβιετική Ένωση, κάηκαν και απαγορεύτηκαν στη ναζιστική Γερμανία και κάηκαν και απαγορεύτηκαν στο λίκνο τής ελευθερίας τις Ηνωμένες Πολιτείες τής Αμερικής!

Την αρχή έκαναν τα κομουνιστικά κόμματα απαγορεύοντας τη διακίνηση των βιβλίων του σε Γερμανία, Αυστρία και ΕΣΣΔ. Τη σκυτάλη πήραν οι ναζί, απαγορεύοντας τα βιβλία του σε όλες τις χώρες που εξουσίαζαν και καίγοντάς τα. Ακολούθησε η Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ με ισοπεδωτικές τακτικές. Απαγόρευσε και έκαψε τα βιβλία του έξι διαδοχικές φορές(!) κατέστρεψε επιστημονικές συσκευές, απαγόρευσε με δικαστική εντολή(!) οποιαδήποτε περαιτέρω εφαρμογή ανακαλύψεών του σε ανθρώπους, και το απίστευτο απαγορεύτηκε οποιαδήποτε συνέχιση ερευνών και πειραμάτων ακόμα και σε ζώα, όχι φυσικά για λόγους φιλευσπλαχνίας.

Όλα αυτά με μια απολύτως «τυφλή» απόφαση μόνο ενός δικαστή, χωρίς δηλαδή να προϋπάρξει η βάσανος τής δίκης και τής αναγκαίας εξέτασης ντοκουμέντων και μαρτύρων για την ύπαρξη ή όχι τής οργόνης και τη χρησιμότητα ή όχι των συσσωρευτών οργόνης και με κατηγορητήριο – σκάνδαλο γραμμένο από εισαγγελέα, ο οποίος τα προηγούμενα χρόνια ήταν ο έμπιστος δικηγόρος τού Ιδρύματος Ράιχ(!)

Το FBI, με επικεφαλής τον σκληρό Έντγκαρ Χούβερ, έναν υποκριτή ηθικολάγνο, «άτεγκτο» κυνηγό τής διαφθοράς, τον παρακολούθησε κι ερεύνησε το παρελθόν του για χρόνια με σκοπό να βρει αιτίες για να τον απελάσει, χωρίς αποτέλεσμα. Συκοφάντες, οδήγησαν το FBI σε μια συνεχή έρευνα, που κατέληξε στο πουθενά, αλλά οι συκοφαντίες περί «τρέλας», έγιναν πλέον επίσημα απόρρητα έγγραφα, που τον συνόδευαν και καθόρισαν σε μεγάλο μέρος την αντίδραση κυβερνητικών υπηρεσιών σε κρίσιμα ζητήματα που τον αφορούσαν.

Η γνωστή και «αμαρτωλή» Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ, η FDA, ξόδεψε εκατομμύρια δολάρια ερευνώντας το επιστημονικό του έργο και «ανακρίνοντας» ασθενείς του για να βρει στοιχεία που θα αποδείκνυαν ότι είναι τσαρλατάνος.

Τελικά, με πειράματα που διεξήγε τα οποία στην ουσία αποδείκνυαν τη βασιμότητα των ισχυρισμών του, αλλά χωρίς να τα παρουσιάσει στη δίκη του, κρατώντας τα απόρρητα(!) και χωρίς να έχει κατάφερε να βρει τίποτα εναντίον του, με ψευδή στοιχεία, όπως φαίνεται από έγγραφά της που ήρθαν με αναγκαστικές διαδικασίες στο φως τής δημοσιότητας678 και με νομικίστικες κατηγορίες κατάφερε να τον κλείσει στη φυλακή, όπου, όπως καταγγέλλουν τα παιδιά του, δολοφονήθηκε.

Ο μεγαλοφυής αυτός επιστήμονας γεννήθηκε το 1897 και πέθανε το 1957. Ως μαθητής τού Φρόιντ υπήρξε ένας από τους πλέον ταλαντούχους και ο πατέρας τής ψυχανάλυσης τον αντάμειψε γι’ αυτό, προωθώντας τον σε εξέχουσες θέσεις στην Ψυχαναλυτική Κλινική τής Βιέννης, ενώ ήταν ακόμα πολύ νέος στο ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, παραμερίζοντας άλλους κορυφαίους και ηλικιωμένους συνεργάτες του. Έτσι, εξέθρεψε άθελά του ένα αβυσσαλέο μίσος από εκείνους τους ψυχαναλυτές που ένιωσαν ότι παραμερίστηκαν, μίσος που τον ακολούθησε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Ο Ράιχ από πολύ νωρίς, ήδη από το ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, είχε αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι η λίμπιντο τού Φρόιντ ήταν πραγματική ενέργεια και όχι μόνο μια έννοια και αυτό κατάφερε να το αποδείξει στην πορεία των επιστημονικών ερευνών του. Η κόκκινη κλωστή που διαπερνά κι ενώνει το έργο του, αλλά και ο θεμέλιος λίθος των ανακαλύψεών του στην ανθρώπινη παθολογία, θα μπορούσε να αποδοθεί με μια μόνο λέξη: θωράκιση.

Τι είναι η θωράκιση;

——————————————————————-

Το άρθρο αυτό συνεχίζεται σε μορφή αρχείου PDF που μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ. Είναι απαραίτητη η τήρηση των πνευματικών δικαιωμάτων.

Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ2

————————————————————————

1 Μαθηματικός και φιλόσοφος Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ (1861-1947)

2 http://www.scribd.com/doc/4812391/Fbi-Declassified-Wilhelm-Reich-Files

3 Το βιβλίο τού Τζέιμς Ντεμέο «In Defense of Wilhelm Reich: Opposing the 80-Years’ War of Mainstream Defamatory Slander Against One of the 20th Century’s Most Brilliant Physicians and Natural Scientists», αποτελεί έξοχο μεν αλλά μικρότατο δείγμα τής συνολικής συκοφαντίας και διαστρλέβλωσης που δέχθηκε το επιστημονικό έργο και η προσωπικότητα τού Ράιχ.

4 «Μυστικοί πράκτορες και υπηρεσίες σε κάθε βήμα τού Ράιχ…» – https://yperthesi.wordpress.com/2013/10/25/μυστικοί-πράκτορες-και-υπηρεσίες-σε-κ/

5 ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ (Νο 4) - https://yperthesi.wordpress.com/2010/08/22/το-ημερολογιο-τησ-αθλιοτητασ-νο-4/

6 Richard Blasdant, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich», The Journal of Orgonomy, Vol. 6 No. 2.

7 Curtney Baker, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich (Part I and II)– Vol. 6 No.1+2.

Curtney Baker, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich (Part III) — Vol. 7 No. 2

8 Jerome Greenfiled, «Wilhelm Reich VS. The USA», W.W. Norton & Company, NY.

Ανόργανη «ζωή» με τη μορφή σπείρας!

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Ο Ράιχ παρατήρησε πως όταν δύο σπειροειδώς κινούμενες μονάδες οργόνης συγκλίνουν και υπερτεθούν τότε χάνεται η κινητική τους ενέργεια και η ταχύτητα τής σπειροειδούς κίνησης κατά μήκος τού χώρου ελαττώνεται σημαντικά. Στην πορεία η τροχιά των δυο ενωμένων μονάδων γίνεται απότομα καμπυλοειδής και επέρχεται μεταβολή από τη μακρόσυρτη στροβιλιστική κίνηση σε επιτόπια και κυκλική.

 

cosmic-dust

Η κοσμική σκόνη τού γαλαξία τής Ανδρομέδας όπως αυτή αποκαλύφθηκε στο υπέρυρθρο με το τηλεσκόποιο Spitzer (Wiki Commons/SST).

Από την άλλη μεριά άρθρο που δημοσιεύθηκε στο New Journal of Physics αναφερόταν σε επιστήμονες που εργάζονται σε διάφορα εργαστήρια όπως στη Ρωσική Aκαδημία Επιστημών, στο Ινστιτούτo Μαξ Πλανκ Εξωγήινης Φυσικής και στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, οι οποίοι βρήκαν ότι η διαστημική σκόνη όταν είναι φορτισμένη σε σημείο που να συμπεριφέρεται ως πλάσμα, παίρνει τη μορφή σπειροειδών σχηματισμών και αποκτά τις ιδιότητες τού DNA!

Μπορεί δηλαδή το πλάσμα – σκόνη να επαναδημιουργεί την  ύπαρξή του διαιρούμενο κατά κάποιο τρόπο όπως η αμοιβάδα, να «τρέφεται» παίρνοντας υλικό από άλλους μικρότερης φόρτισης «οργανισμούς» πλάσματος, να αποθηκεύει πληροφορίες, να λειτουργεί αυτόνομα και… να εξελίσσεται!

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής τής επιστημονικής ομάδας που διεξήγε τις προσομοιώσεις  δόκτορας Tsytonich[1] «δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι σύνθετες αυτο-οργανωνόμενες δομές πλάσματος επιδεικνύουν όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις για μια ζωή που βασίζεται σε ανόργανη ύλη»! Η ομάδα των επιστημόνων δήλωσε επίσης ότι τέτοια ανόργανη «ζωή» είναι δυνατό να δημιουργείται σε διάστημα μικροδευτερολέπτων ακόμα και στον πλανήτη μας στο σημείο όπου καταλήγουν οι κεραυνοί στο έδαφος!

 

Μερικά χρόνια νωρίτερα από την ανωτέρω ανακοίνωση οι δόκτορες Erzilia Lozneanu και Mircea Sandulovisiu από το πανεπιστήμιο  Alexandru Ioan Cuza τής Ρουμανίας, βρήκαν μέσω εργαστηριακών πειραμάτων[2] ότι πλάσμα σε μορφή σφαίρας που έχει ελικοειδή δομή μπορεί διαιρούμενο να αναπαραχθεί και με τις κατάλληλες συνθήκες να αυξηθεί σε μέγεθος έλκοντας ουδέτερα άτομα αργού, διασπώντας τα σε ιόντα και ηλεκτρόνια, για να «φορτίσουν» με αυτό τον τρόπο τα εξωτερικά του τοιχώματα και ότι μπορεί να «επικοινωνεί» με άλλους πλασματικούς σχηματισμούς. Αυτό το καταφέρνει εκπέμποντας ηλεκτρομαγνητική ενέργεια αναγκάζοντας να δονούνται τα άτομα άλλων πλασματικών δομών. Επιπλέον, αν και η σφαίρα πλάσματος απαιτεί υψηλές θερμοκρασίες για να αναπτυχθεί μπορεί να «επιβιώσει» σε συνθήκες όπου συμβαίνουν οι συνήθεις βιοχημικές αλληλεπιδράσεις. Με βάση αυτές τις ανακαλύψεις προτάσσουν τη θεωρία ότι προϋπόθεση για την εξέλιξη της οργανικής ζωής στη Γη είναι η ύπαρξη τής ανόργανης σπειροειδούς πλασματικής οργάνωσης τής ύλης!

Στο σημείο αυτό παρατηρούμε ότι η θεωρία των Ρουμάνων επιστημόνων πλησιάζει τα ευρήματα του Tsytonich και των άλλων επιστημονικών ομάδων, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι πιθανώς το σημείο πτώσης ενός κεραυνού (ο κεραυνός είναι σε κατάσταση πλάσματος) στο έδαφος τής Γης και η σχεδόν ακαριαία δημιουργία σπειροειδών πλασματικών δομών μπορεί να δράσει ως κάποιο είδος μαγιάς που θα υποβοηθούσε την ανάπτυξη πρωτόγονων βιολογικών κυττάρων.

Η πρώτη εργαστηριακή απόδειξη τής ιδιότητας τού πλάσματος να μετασχηματίζεται αυθόρμητα σε σπιράλ ήρθε με το πείραμα «Blackjack V», που διεξήχθη στα Maxwell Labs το 1979. Διοχετεύθηκε και από τα δύο άκρα ενός σωλήνα ισχύς ενός τρισεκατομμυρίου βατ, δηλαδή πέντε φορές μεγαλύτερη από την ισχύ που παρήγε τη δεκαετία εκείνη ο κόσμος. Όλη η ισχύς μετατράπηκε ακαριαία σε νηματοειδές πλάσμα. Στη συνέχεια οι δύο νηματοειδείς πλασματικές οντότητες κινήθηκαν ελκόμενες μεταξύ τους και προς μεγάλη έκπληξη των επιστημόνων ενώθηκαν και μετασχηματίστηκαν σε σπιράλ.

 

Screen Shot 2014-02-20 at 13.18.05

 

 

 

Εδώ ας επιστρέψουμε στην επιστήμη τής Οργονομίας και στο πείραμα φωταύγειας των σωλήνων κενού, με ένα ωραίο μπλε χρώμα που εμφανίζεται εντός των σωλήνων ύστερα από την παραμονή έξι εβδομάδων μέσα σε συσσωρευτή οργόνης. Η φωταύγεια αυτή είναι μια κατάσταση τής οργονοενέργειας σε φάση υπερδιέγερσης από περίπου 250 βολτ ηλεκτρισμού που διοχετεύονται στα δύο ηλεκτρόδια που βρίσκονται ανά ένα στα δύο άκρα τού σωλήνα. Για να συμβεί το ίδιο γεγονός τής φωταύγειας, χωρίς την παραμονή και φόρτιση των σωλήνων σε συσσωρευτή οργόνης, απαιτούνται 50.000 βολτ ηλεκτρισμού! Το ίδιο φαινόμενο σε πολύ ισχυρότερη κλίμακα (όρανουρ) είναι η γνωστή μπλε φωταύγεια στην καρδιά των πυρηνικών αντιδραστήρων. Πρώτος το είχε παρατηρήσει το 1934, ο Τσερενκόφ με την εκπομπή γαλάζιου φωτός από ένα μπουκάλι νερό που δεχόταν ραδιενεργή ακτινοβολία. Τα φαινόμενα φωταύγειας μοιάζουν να είναι καταστάσεις που ανήκουν τόσο στο χώρο τής φυσικής πλάσματος, όσο και σε υπερδιεγερμένη οργόνη. Η φωταύγεια νερού ονομάστηκε ακτινοβολία Τσερενκόφ και η επιστήμη ξεμπέρδεψε με αυτό. Ωστόσο, το φαινόμενο φωταύγειας σε σωλήνες κενού παραμένει παντελώς άγνωστο και δεν μπορεί να συμβαίνει με βάση τους νόμους τής φυσικής.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανακάλυψη αφορά την πλασμάσφαιρα και συνδέεται με το θέμα μας. Η πλασμάσφαιρα βρίσκεται πάνω από τη στρατόσφαιρα και στην ουσία είναι το εσωτερικό στρώμα τής μαγνητόσφαιρας, η οποία είναι η έσχατη ασπίδα τού πλανήτη μας από την καταστροφική για τη ζωή κοσμική και ηλιακή ακτινοβολία. Από τη μαγνητόσφαιρα και πέρα εξαπλώνεται ο διαστημικός χώρος. Η πλασμάσφαιρα είναι μάζα πλάσματος που εμφανίζει δύο ιδιότητες παρόμοιες με το οργονοενεργειακό περίβλημα τής Γης. Περιστρέφεται δηλαδή γύρω από τη Γη, και υπάρχει σε μεγάλη πυκνότητα στην περιοχή τού Ισημερινού. Η ταχύτητα περιστροφής τής πλασμάσφαιρας είναι ελαφρώς μικρότερη από την ταχύτητα περιστροφής τής Γης. Αντίθετα, το περίβλημα οργόνης περιστρέφεται ελαφρώς ταχύτερα από τη Γη.

Γνωρίζουμε ήδη από τα πειράματα τού Ράιχ ότι για να προκληθεί φωταύγεια τής οργόνης σε σωλήνες κενού απαιτούνται εκτός από τη φόρτισή τους σε συσσωρευτή οργόνης και ισχυρές ηλιακές εκρήξεις (ο ηλιακός άνεμος είναι σε μορφή πλάσματος). Δηλαδή με άλλα λόγια απαιτείται πολύ ισχυρή ηλιακή ακτινοβολία για να υπερδιεγερθεί η οργόνη. Όπως αναφέρει ο Ράιχ[3] η σταδιακή εξαφάνιση τής φωταύγειας των σωλήνων κενού οφειλόταν στη μείωση της ηλιακής δραστηριότητας κατά το 1948 για να φτάσει ο Μάιος τού 1950 όταν η φωταύγεια των σωλήνων εξαφανίστηκε εντελώς.

Η διέγερση τής πλασμάσφαιρας λένε οι επιστήμονες προκαλείται από την κοσμική και ηλιακή ακτινοβολία, (το ίδιο φαινόμενο που συμβαίνει και με τη φωταύγεια τής οργόνης μέσα σε σωλήνες κενού). Οι επιστήμονες βρήκαν επίσης ότι η πλασμάσφαιρα λειτουργεί ως ένα είδος φράκτη τής κοσμικής ακτινοβολίας και ταυτόχρονα ως ρυθμιστής και τροφοδότης τής μαγνητόσφαιρας, «ταΐζοντάς» την με 90 τόνους πλάσμα κάθε ημέρα![4] Όλα δείχνουν ότι διαδραματίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο επειδή με τη φραγή ενός μεγάλου μέρους τής διαστημικής και ηλιακής ακτινοβολίας μάς προστατεύει, αλλά καταφέρνει ταυτόχρονα να διατηρεί σε κατάσταση «ηρεμίας» το κατώτερο οργονοενεργειακό περίβλημα τής Γης. Δεν επιτρέπει δηλαδή την υπερδιέγερσή του και τη μετάβασή του σε κατάσταση όρανουρ, που είναι άκρως επικίνδυνη για τη ζωή.

Ένα ακόμα γεγονός που υποδηλώνει τη σύνδεση ηλιακής ακτινοβολίας και οργονοτικής διέγερσης είναι η νύχτα, η οποία σύμφωνα με τη φυσική δεν θα έπρεπε να υπάρχει! Η μέρα θα έπρεπε να είναι η συνεχής κατάσταση στη Γη, αλλά και σε κάθε πλανήτη λόγω των ασύλληπτων ποσοτήτων ακτινοβολίας των άστρων. Η φυσική δίνει κάποιες ατελείς εξηγήσεις, αλλά το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Γιατί υπάρχει η νύχτα;

Ο Ράιχ παρατήρησε ότι το ημερήσιο φως το οποίο συνδέουμε άμεσα με την εμφάνιση τού Ήλιου στον ουρανό μας και την ακτινοβολία του, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η διέγερση του οργονοενεργειακού περιβλήματος τής Γης από την ηλιακή ακτινοβολία. Ένα γεγονός που αποδεικνύει σωστό τον ισχυρισμό του είναι το βαθύ κατάμαυρο σκοτάδι που παρατηρούν στο Διάστημα οι αστροναύτες, ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο![5]

Σε αυτό το κείμενο γίνεται μια προσπάθεια σύνδεσης των ιδιοτήτων και τής σπειροειδούς κίνησης  τής οργόνης  με τις νεότερων ανακαλύψεις στη φυσική πλάσματος και μια απόπειρα να συνδεθεί η σπείρα με φαινόμενα όχι μόνο τής οργανικής ζωής, όπως συμβαίνει με την σπείρα του DNA, αλλά και με τη νέα μορφή ανόργανης ζωής, τη σπείρα πλάσματος, και την πλασμάσφαιρα, αλλά και τη δημιουργία τής ύλης, όπως εκτίμησε ο Ράιχ βλέποντας τη σπειροειδή κίνηση των μονάδων οργόνης μέσα στο οργονοδωμάτιο. Γεγονός που παρατήρησαν έκπληκτοι δεκάδες γιατροί – μαθητές του και άλλοι επιστήμονες.

Καταλήγοντας θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η ονομασία «πλάσμα» (plasma) σημαίνει κάθε τι που πλάστηκε από το Δημιουργό, είναι ελληνική και δόθηκε για την πλασματική κατάσταση τής ύλης. Επιπλέον είδαμε ότι η κατάσταση τού άβιου σπειροειδούς πλάσματος εμφανίζει τις ιδιότητες τού έμβιου κυττάρου. Έχει δηλαδή ημιδιαπερατή ενεργειακή στοιβάδα διά μέσου τής οποίας μπορεί να «τρέφεται» απορροφώντας άλλους υποδεέστερους σχηματισμούς πλάσματος, (στο πλάσμα[6] εμφανίζεται μια από τις βασικές ιδιότητες τής οργόνης, δηλαδή ροή ενέργειας από το χαμηλότερο δυναμικό στο ισχυρότερο), μπορεί να διαιρείται, να αυξάνεται και να επικοινωνεί με το περιβάλλον και ότι το 99,9% τής γνωστής ύλης τού Σύμπαντος βρίσκεται σε κατάσταση πλάσματος…


[1] «Physicists Discover Inorganic Dust With Lifelike Qualities» http://www.sciencedaily.com/releases/2007/08/070814150630.htm

[2] «Minimal-cell system created in laboratory by self-organization», Erzilia Lozneanu, Mircea Sanduloviciu – http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0960077902006628

 [3]  Meteorological Functions in Orgone-Charged Vacuum Tubes, By Wilhelm Reich. Orgone Institute Press 1950, on page 184.

 [4]  «ESA’s Cluster Spacecraft Detects Plasmaspheric Wind», 3/7/2013 – http://scitechdaily.com/esas-cluster-spacecraft-detects-plasmaspheric-wind/

 [5] Δείτε για περισσότερα σχετικά με το φως και την οργόνη στην αξιόλογη αναφορά για τον Ράιχ από την ιστοσελίδα: http://www.mousaios.gr/ο-βίλχελμ-ράιχ-η-οργόνη-αιθήρ-και-οι-αρ/

 [6]  Το πλάσμα θεωρείται ως η τέταρτη κατάσταση της ύλης (οι υπόλοιπες τρεις είναι η στερεή, η υγρή και η αέρια). Το πλάσμα συνίσταται από ελεύθερα ηλεκτρόνια και ιόντα (άτομα ή μόρια που έχουν χάσει ή αποκτήσει ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια), και είναι υπεριονισμένη κατάσταση της ύλης. Επίσης είναι θετικό στον ηλεκτρισμό.

Σημειώση: Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύθηκε στο «5ο Οργόνομα».

 

Screen Shot 2014-02-20 at 13.28.07

 

 

2ο – Πώς διαδίδεται η «γνώση» (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

100 χρόνια από τη γέννηση τού Ράιχ, το 1997, η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε εκτενές αφιέρωμα με θετικό προσανατολισμό για τον Βίλχελμ Ράιχ, τον «Πατέρα» τής σεξουαλικής επανάστασης, όπως τον χαρακτήρισε στον τίτλο της. Το αφιέρωμα επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος Γιώργος Βιδάλης. Παρέθεσε τις απόψεις του για τον Ράιχ σε μια ολόκληρη σελίδα, απόψεις που ήταν γεμάτες με μισές αλήθειες και πολλά λάθη και επιπλέον ζήτησε να γράψουν τη γνώμη τους για τον Ράιχ δύο ψυχίατροι. Ο ευρέως γνωστός για τη δράση, τα βιβλία και τα άρθρα του Κλεάνθης Γρίβας και ο Αθανάσιος Αλεξανδρίδης. Ζήτησε επίσης να γράψει τη γνώμη του και ο πολύ γνωστός διανοούμενος με τον οποίο είχα προσωπική επαφή στο παρελθόν, Βασίλης Ραφαηλίδης.

Στο πλαίσιο των κειμένων μου με τίτλο «Πώς διαδίδεται η ‘γνώση’ (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ» θα αναδημοσιεύσω αυτά τα τέσσερα κείμενα, (τα οποία σημειώστε ότι έχουν θετικό προσανατολισμό), των Γιώργου Βιδάλη, Κλεάνθη Γρίβα, Αθανάσιου Αλεξανδρίδη και Βασίλη Ραφαηλίδη.

Το πρώτο κείμενο που ακολουθεί το οποίο βρίσκεται πλησιέστερα στην πραγματικότητα από όλα τα άλλα, είναι τού ψυχιάτρου Κλεάνθη Γρίβα. Έχει τίτλο: «Στήριξε την ψυχανάλυση στα πόδια της» και δημοσιεύθηκε το Σάββατο 29 Μαρτίου τού 1997 στη σελίδα 27 τής «Ελευθεροτυπίας». Θα ακολουθήσουν τα δικά μου σχόλια για τα άλλα κείμενα που δημοσιεύθηκαν στο πλαίσιο αυτού τού αφιερώματος τής «Ελευθεροτυπίας». Για τα σχόλια τού κ. Γρίβα δεν έχω να πω κάτι ιδιαίτερο. Απλώς ότι έχει καταφέρει κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Να βρίσκονται στο πλαίσιο τής ιστορικής και επιστημονικής πραγματικότητας τού έργου τού Ράιχ.

 

ΣΤΉΡΙΞΕ ΤΗΝ ΨΥΧΑΝΛΥΣΗ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ

Οι ιδέες που αναπτύχθηκαν από τον Ράιχ ήταν και παραμένουν επίκαιρες. Παραφράζοντας τη γνωστή διαπίστωση τού Μαρξ, μπορούμε να πούμε ότι η μέγιστη συνεισφορά του έγκειται στο γεγονός ότι ενώ “στον Φρόιντ η ψυχανάλυση βρίσκεται με το κεφάλι κάτω, ο Ράιχ την αναποδογύρισε και τη στήριξε στα πόδια της, βοηθώντας στην αποκάλυψη τού λογικού πυρήνα της μέσα στο μυστικιστικό της περίβλημα”.

Η φροϊδική σεξουαλική θεωρία αποδίδει τις νευρώσεις στην “καταπίεση τής ερωτικής ζωής”, αφήνοντας αναπάντητο το κρίσιμο ερώτημα σχετικά με τις συνθήκες που επιτρέπουν την άσκηση αυτής τής καταπίεσης.

Ο Ράιχ, συνδυάζοντας την ψυχανάλυση με το μαρξισμό, προσδιόρισε το δίκτυο των σχέσεων εξουσίας και υποταγής που καθιστά δυνατή αυτή την καταστολή και έδειξε ότι η διεκδίκηση τής “ερωτικής αυτορύθμισης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη διεκδίκηση ενός άλλου είδους μορφών “ανατροφής των παιδιών, ερωτικών και οικογενειακών σχέσεων και κοινωνικής οργάνωσης”.

Ο όρος «συγκινησιακή πανούκλα” υποδηλώνει όλες τις μορφές τής κοινωνικής παθολογίας που χαρακτηρίζονται από ομαδικό μαζικό παραλογισμό και καταστροφικότητα. Σε κατάσταση “συγκινησιακής πανούκλας” βρίσκεται ένα άτομο που έχει εμπλακεί σε αμοιβαία αλληλεπίδραση με άλλα άτομα, τα οποία ενεργούν υπό την επίδραση των ασυνείδητων καταστροφικών τους ορμών και “προκειμένου να νομιμοποιηθεί η εκδήλωση αυτών των ορμών) ενσωματώνουν ένα κοινωνικό άλλοθι που έχει τη μορφή τής μαζικής ιδεολογίας (θρησκευτικής, πολιτικής, εθνικιστικής, ρατσιστικής, κ.λπ.).

Κορυφαία εκδήλωση τής συναισθηματικής πανούκλας αποτελεί η πολιτική ιδεολογία τού ολοκληρωτισμού που απευθύνεται στα παράλογα και στα συναισθηματικώς νηπιακά στοιχεία τού ανθρώπους, προκειμένου να ενισχύσει την προσκόλλησή του στην εξουσία τού Αρχηγού. Στη βάση αυτής τής καταστρεπτικής συμπεριφοράς βρίσκονται ορισμένες σχέσεις εξουσίας που καθιστούν δυνατή την ερωτική καταπίεση των ατόμων με τρόπο ώστε να καθίστανται ανίκανα για ερωτική αυτορύθμιση.

—————-

Οι ερωτήσεις εκ μέρους τής «Ελευθεροτυπίας»:

* Υπάρχει σήμερα σεξουαλική καταπίεση, σεξουαλική πείνα; Μπορούμε να μιλάμε για ερωτική πληρότητα όταν τα αρχαιότερο επάγγελμα τού κόσμου είναι ακλόνητο, όταν η πορνογραφία (έντυπη, κινηματογραφική, τηλεοπτική έως… ίντερνετ) είναι πανταχού παρούσα;

* Πώς θα σχολιάζατε τις εξής τρεις φράσεις τού Ράιχ:

1 Η “υποχρεωτική ηθική και η παθολογική σεξουαλικότητα πηγαίνουν χέρι με χέρι”.

2 “Στην αγάπη τής ελευθερίας πρέπει να προστεθεί και η υπεύθυνη ικανότητα για την ελευθερία”.

3 Η εξουσία και η αλήθεια αλληλοαναιρούνται”;

————–

Οι απαντήσεις από τον κ. Γρίβα:

* Η ερωτική πληρότητα εκφράζει μια κατάσταση απώλειας τού Είναι στο Είναι τού ερωτικού συντρόφου η οποία βιώνεται σε ψυχοδιανοητικό και σωματικό επίπεδο συγχρόνως.

Είναι μια εμπειρία υπέρβασης τού ψυχικού και σωματικού Εγώ μιας άλλης ύπαρξης. Αντίθετα, η σεξουαλική “ελευθερία” εκφράζει μια κατάσταση διαρκούς υπερδιέγερσης μιας σωματικής λειτουργίας που επιβάλλεται ως αυτοσκοπός. Συνεπώς, η ερωτική πληρότητα και ο σεξουαλικός υπερκορεσμός (που βλακωδώς εκλαμβάνεται ως γνώρισμα “ελευθερίας”) είναι στοιχεία αμοιβαία αποκλειόμενα.

Σε κάθε εποχή γενικευμένου σεξουαλικού υπερκορεσμού, η ερωτική πληρότητα αποτελεί το ζητούμενο και όχι το δεδομένο.

Η “ακλόνητη θέση τού αρχαιότερου επαγγέλματος” τού κόσμου, νομίζω ότι εξηγείται από την ανοργασμική χαρακτηροδομή των ατόμων που καταφεύγουν στις “υπηρεσίες” του σε συνδυασμό με την “συνακόλουθη ανασφάλεια που αισθάνονται σε οποιαδήποτε σχέση ερωτικής ισοτιμίας στην οποία ό,τι παίρνουν είναι αντίστοιχο με αυτό που δίνουν. Κι αυτό είναι που τους κάνει να προσφεύγουν στις αμειβόμενες σεξουαλικές υπηρεσίες τού Άλλου, πράγμα που τους απαλλάσσει από την αγωνία τής προσωπικής προσφοράς.

1. Η υποχρεωτική – καταναγκαστική ηθική αποτελεί το βασικό νομιμοποιητικό – ιδεολογικό εργαλείο για την καταπίεση τού έρωτα ως σύνθετου ψυχο-σεξουαλικού φαινομένου και για τη συνακόλουθη ανάπτυξη τής παθολογικής σεξουαλικότητας.

2. Η ελευθερία και η ευθύνη αλληλοκαθορίζονται και αλληλονοηματοδοτούνται απολύτως. Ελευθερία χωρίς ευθύνη σημαίνει ασυδοσία. Ευθύνης χωρίς ελευθερία σημαίνει δουλειά.

3. Εξουσία είναι η νομιμοποιημένη άσκηση τής δύναμης που έχει ωστόσο τον αποτελεσματικό καθορισμό τής συμπεριφοράς των ατόμων και τής κοινωνίας και κατατείνει στη συντήρηση και τη σκλήρυνση τού υπάρχοντος δικτύου σχέσεων δύναμης.

Από την άλλη μεριά, η αλήθεια έχει ανατρεπτικό χαρακτήρα, Αλήθεια σημαίνει διαρκής αμφισβήτηση και κριτική. Και, για να θυμηθούμε τον Μαρξ “η κριτική δεν είναι νυστέρι, είναι όπλο. Το βασικό συναίσθημα που την εμπνέει είναι η αγανάκτηση. Ο βασικός της στόχος είναι η καταγγελία και κάνει το αίσχος ακόμη πιο ατιμωτικό, δημοσιοποιώντας το.

Συνεπώς, η αλήθεια αποτελεί θανάσιμη απειλή για την εξουσία και η εξουσία διαρκή απειλή για την αλήθεια.

«Orgon 2» και «Orgon 3» τα πρώτα ελληνικά και βιολογικά γκότζι μπέρι!

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Ο Φώτης Μπουκινάς, αυτός ο ιδιοφυής και πρωτοπόρος βιοκαλλιεργητής που έχει κερδίσει την εκτίμηση και το θαυμασμό μου με όσα κάνει υπέρ τού περιβάλλοντος και γενικότερα τής ζωής στον πλανήτη Γη, πέρασε στην ιστορία με μια ακόμα πρωτιά. Έβγαλε το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου τού 2013, το πρώτο αποξηραμένο ελληνικό και ταυτόχρονα βιολογικό γκότζι μπέρι, στην αγορά των βιοκαλλιεργητών, που λειτουργεί στο πρώην στρατόπεδο Σκόδρα τής Θεσσαλονίκης.

Ο βιοκαλλιεργητής Φώτης Μπουκινάς αγγίζοντας με καμάρι και τρυφερότητα την παραγωγή του. Το πρώτο ελληνικό και βιολογικό γκότζι μπέρι.

Ο βιοκαλλιεργητής Φώτης Μπουκινάς αγγίζοντας με καμάρι και τρυφερότητα την παραγωγή του. Το πρώτο ελληνικό και βιολογικό γκότζι μπέρι.

Η πρωτιά στην κυκλοφορία αυτής τής υπερτροφής, η οποία ήταν ήδη έτοιμη από τον περασμένο Αύγουστο, έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή τα (τέλεια) δέντρα παραγωγής γκότζι μπέρι που επιλέχτηκαν φέρουν τις ονομασίες «Orgon 2» και «Orgon 3».

Η ονοματοδοσία στηρίζεται στο γεγονός ότι η όλη διαδικασία τής φύτευσης (για την οποία π.χ. επιλέγεται ο κατάλληλος ενεργειακός χώρος), αλλά και τής καλλιέργειας και συγκομιδής των πολύτιμων καρπών, βασίζεται όχι μόνο στις βιολογικές διαδικασίες, που τηρούνται με σχολαστική ακρίβεια, αλλά και στην ενδυνάμωση τής καλλιέργειας με ενεργειακές μεθόδους, οι οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν το πότισμα των δέντρων με νερό φορτισμένο με οργόνη.

Είχα την τύχη να παραβρεθώ σε μια σύναξη σχετική με την παρουσίαση και ανάλυση τού πρώτου ελληνικού κλάστερ γκότζι μπέρι,[i] το Νοέμβριο τού 2012, μιας ακόμα πρωτοπόρας δράσης, στην οποία συμμετέχει και ηγείται ο κ. Μπουκινάς. Στην ημερίδα συμμετείχαν εκτός από τους συνήθεις αερολόγους οι βασικοί συντελεστές αυτής τής πρωτοβουλίας ο κ. Τράντης[ii] και ο κ. Μπουκινάς, που εξήγησαν τη δομή τής όλης διαδικασίας, τα κόστη και τις επιδόσεις τής καλλιέργειας γκότζι μπέρι, αλλά και ειδικευμένοι επιστήμονες. Είδα σε διαφάνειες και τους άκουσα (με έκπληξη οφείλω να ομολογήσω), να παρουσιάζουν αναλυτικά τις πολύπλευρες και θαυμαστές ιδιότητες όχι μόνο των καρπών, αλλά και των φύλλων τού γκότζι μπέρι, αυτής τής καταπληκτικής σούπερ υπερτροφής.

Bιολογικό και αποξηραμένο γκότζι μπέρι στον πάγκο τού κ. Μπουκινά από τις ποικιλίες "Orgon 2" και "Orgon 3".

Bιολογικό και αποξηραμένο γκότζι μπέρι στον πάγκο τού κ. Μπουκινά από τις ποικιλίες «Orgon 2» και «Orgon 3».

Ήδη έχουν γραφτεί πολλά για την ωφελιμότητά του. Επειδή ασχολούμαι (και) με ζητήματα διατροφής για αρκετές δεκαετίες. Μελετώντας το ζήτημα στο διαδίκτυο αντιλήφθηκα ότι έχουν παραλειφθεί αρκετά από εκείνα που είναι περισσότερο από εκπληκτικά και σχετίζονται με το γκότζι μπέρι. Δεν θα αναλύσω εδώ αυτό το ζήτημα αν και παραμένει στους μελλοντικούς στόχους μου.

Πρέπει ωστόσο να αναφερθώ σε έναν επιστήμονα έκπληξη. Τον υπουργό Γεωργίας Αθανάσιο Τσαυτάρη και… να αιτήσω «ταπεινά» από αυτή την κυβέρνηση να βρει έναν οποιονδήποτε τρόπο ώστε αυτός ο άνθρωπος να έχει την εξουσία να διαδραματίσει και στο μέλλον σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις τού ελληνικού αγροτοκτηνοτροφικού τομέα, ας πούμε για ένα διάστημα 10 ετών, αρκετό για να θέσει τις βάσεις τής σωστής του ανάπτυξης. Να τον ορίσει π.χ. διαχρονικό γενικό γραμματέα, με καθήκοντα συμβούλου αλλά και με την ισχύ βέτο στις αποφάσεις κάθε υπουργού. Θα μπορεί έτσι να εμποδίζει τις καταστροφικές αθλιότητες που συμβαίνουν διαχρονικά στην Ελλάδα από τον κάθε άσχετο μικρο-πολιτικάντη που θα βρίσκεται στο τιμόνι ενός τόσο ζωτικού υπουργείου.

Ο κ. Τσαυτάρης παρά τα ελάχιστα λάθη του, τα οποία αγνοώ αλλά εικάζω ότι έχει κάνει, (επειδή ουδείς αλάνθαστος), παραμένει μακράν ο καλύτερος υπουργός Γεωργίας που έχει περάσει ποτέ από αυτή τη θέση. Οι πράξεις του υποδεικνύουν την αξία του, παρά το γεγονός ότι έχει βεβαρυμένο παρελθόν.[iii]

Για παράδειγμα το γεγονός τής δημιουργίας δικτύων κλάστερ, ήταν και αυτό μια ιδέα, μεταξύ πολλών άλλων, η οποία ασχέτως ποιοι την εισηγήθηκαν, βρήκε εφαρμογή στο πρώτο διάστημα τής υπουργίας του.

Η ευρύτητα σκέψης και δράσης τού υπουργού Αθανάσιου Τσαυτάρη φαίνεται εκτός των άλλων και από το γεγονός ότι επισκέφτηκε και θαύμασε τις εγκαταστάσεις τού φυτωρίου «Ογονοβιοκτήματα», όπου εκτός από τα βιολογικά σταφύλια, με τα οποία παράγεται το «Οργονοτσίπουρο» και τα άλλα προϊόντα, βρίσκονται και τα φυτώρια τού γκότζι μπέρι![iv]

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθανάσιος Τσαυτάρης (αριστερά) κατά την επίσκεψή του στα φυτώρια τού κ. Μπουκινά (κέντρο). Δεξιά, ο αντιπρόεδρος τού Κλάστερ κ. Χρήστος Τράντης.

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθανάσιος Τσαυτάρης (αριστερά) κατά την επίσκεψή του στα φυτώρια τού κ. Μπουκινά (κέντρο). Δεξιά, ο αντιπρόεδρος τού Κλάστερ κ. Χρήστος Τράντης.

Μια ακόμα πρωτιά

Στο μεταξύ, ο κ. Μπουκινάς απέκτησε μια ακόμα πρωτιά εκτός από αυτή που πέτυχε με την κυκλοφορία τού πρώτου ελληνικού και βιολογικού γκότζι μπέρι. Έγινε ο πρώτος Έλληνας παραγωγός που δύο ποικιλίες του, η “Orgon 2” και η “Orgon 3”, ταυτοποιήθηκαν γονιδιακά από το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Βιοεπιστημών (ΙΝ.Ε.Β.) του Ε.Κ.Ε.Τ.Α.[v] και συγκεκριμένα από τον ερευνητή Α’, γονιδιωματικής κ. Νότη Αργυρίου.[vi]

Ο κ. Αργυρίου ύστερα από τη γονιδιακή ανάλυση πολλών διαφορετικών και πολλαπλών ειδών και δειγμάτων από καρπούς και φύλλα γκότζι μπέρι που είχαν αναπτυχθεί στα φυτώρια τού κ. Μπουκινά, ταυτοποίησε τις ποικιλίες “Orgon 2” και “Orgon 3” ως τις μόνες που είναι οι καλύτερες ποιοτικά.[vii] Η «Orgon 2» προέρχεται από την αυθεντική ποικιλία Chineze και η «Orgon 3» από τη γνήσια ποικιλία Barbarum.

Αξίζει να διευκρινίσω ότι τα φυτώρια των Οργονοβιοκτημάτων έχουν τη δυνατότητα παραγωγής 100.000 δενδρυλλίων κάθε χρόνο. Τα αναπτυσσόμενα μοσχεύματα γκότζι είναι από μητρικές φυτείες που εποπτεύονται από γεωπόνους του cluster και είναι τα μόνα που διαθέτουν φυτοϋγειονομικό διαβατήριο. Πρέπει να διευκρινίσω επίσης ότι τέτοιου είδους ανάλυση και γενετική ταυτοποίηση είναι η πρώτη που γίνεται στον τομέα των κάθε είδους προϊόντων που τα γνωρίζουμε με τον τίτλο “υπερτροφές”.

Μια αυξημένη ευαισθησία στο στομάχι που μου «δώρισε»  πριν πολλές δεκαετίες ένας απατεώνας υπνωτιστής, ο οποίος παραλίγο να με σκοτώσει στη διάρκεια υπνωτιστικής συνεδρίας, με έχει σώσει από πολλές τροφικές παγίδες αλλά ταυτόχρονα με έχει μετατρέψει σε «ιδιότροπο». Αυτή η «κληρονομιά» με έκανε, περιέργως, να νιώθω αυξημένη αίσθηση αδιαθεσίας όταν δοκίμαζα διάφορες μη βιολογικές ποικιλίες γκότζι μπέρι. Δοκίμασα και το αποξηραμένο βιολογικό γκότζι μπέρι και μπορώ να πω ότι είναι ασύγκριτο με όσα άλλα έχω γευτεί. Περιμένω πλέον τα πάμπολλα προϊόντα με τα οποία μπορεί να συνυπάρξει αυτή η υπερτροφή και βεβαίως εύχομαι να βρεθούν κεφάλαια για να εισαχθούν νέες τεχνολογίες επεξεργασίας που θα ρίξουν τις εργατοώρες και θα μειώσουν την τιμή του.

Ξαναγυρίζω εδώ στην παρουσίαση κλάστερ που παραβρέθηκα, η οποία έγινε όπως είπα το Νοέμβριο τού 2012, για να εξηγήσω λίγα που είναι άγνωστα αλλά σημαντικά από αυτή την υπέροχη ιδέα.

Κλάστερ είναι μια διχτυωτή ομάδα ατόμων, φορέων ή και οργανισμών, οι οποίοι αλληλοϋποστηρίζονται αλλά ταυτόχρονα είναι ανεξάρτητοι και μερικές φορές υγιώς ανταγωνιζόμενοι! Στο κλάστερ είναι δυνατό να συνυπάρχουν παραγωγοί, φορείς, επιχειρήσεις οργανισμοί, επιστήμονες ακόμα και σύλλογοι, που λειτουργούν με ορισμένους κοινούς στόχους, όπως είναι η επίλυση προβλημάτων παραγωγής, διακίνησης, διαφήμισης, εμπορίας, μείωσης τού κόστους παραγωγής, τής αξιοποίησης επιστημονικών δεδομένων και δυνατοτήτων και πολλά άλλα, τα οποία αθροιζόμενα αναδεικνύουν τα οφέλη από αυτή τη θαυμάσια, καινοφανή και αποδοτική ιδέα, εάν συγκριθεί με τα άκρως αρτηριοσκληρωμένα ελληνικά δεδομένα των αγροτικών συνεταιρισμών και γενικότερα τής αγροτικής παραγωγής.

Επιπλέον, το κλάστερ τού γκότζι μπέρι δεν είναι κρατικοδίαιτο, ούτε διατηρεί διασυνδέσεις με κάθε είδους πολιτικαντισμό. Ακόμα, είναι εντελώς ανεξάρτητο οικονομικά μέσω των συνδρομών των μελών του και λειτουργεί κυρίως ως συντονιστής και ταυτόχρονα ελεγκτής των σκοπών του, στη βάση προϋπάρχοντος σχεδίου ανάπτυξης. Μέλη που παραβιάζουν ή κινούνται ενάντια στους σκοπούς του, απλώς απομακρύνονται.

 

 

 

Αυτή την υπέροχη, – και όπως όλα δείχνουν – αποδοτική δομή εργασιοδημοκρατίας, όπου ηγούνται κι έχουν λόγο μόνο αυτοί που πραγματικά εργάζονται, και όχι οι καρεκλοκένταυροι, την είχε προτείνει ως μορφή τής εργαζόμενης κοινωνίας και όχι των κοινωνικών παρασίτων, ο Βίλχελμ Ράιχ πριν από 70 χρόνια περίπου.

 

Το επάνω μέρος από την ιστοσελίδα τού κλάστερ γκότζι μπέρι.

Το επάνω μέρος από την ιστοσελίδα τού κλάστερ γκότζι μπέρι.

 

Στο πρώτο στην Ελλάδα και πιθανώς στην Ευρώπη κλάστερ βιολογικού γκότζι μπέρι βασικοί πυλώνες είναι ο πρόεδρος τού cluster κ. Φώτης Μπουκινάς, ο αντιπρόεδρος κ. Χρήστος Τράντης, ο επικεφαλής γεωπόνος τού κλάστερ κ. Γεώργιος Χατζηκωστής και τα μέλη του Δ.Σ. κύριοι Νίκος Σουμελίδης και Σωτήριος Κατσιούφας.

Τους αξίζει η εκτίμησή μας.

 

 

 


[i] http://goji.ipadm.gr

https://www.facebook.com/pages/Ελληνικό-γκότζι/497196306978684

[ii] Ο κ. Χρήστος Τράντης είναι εκπαιδευτικός, πρόεδρος τού Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης Δυτικής Μακεδονίας. (Ι.Π.Α.Δ.Μ.) και αντιπρόεδρος τού cluster γκότζι μπέρι.

http://www.ipadm.gr

[iii] Είμαι ενήμερος των παλαιότερων «αμαρτημάτων» τού κ. Τσαυτάρη, όπως τη θερμή υποστήριξη που παρείχε σε γενετικά μεταλλαγμένες καλλιέργειες και οργανισμούς. Ωστόσο κατά την πρώτη ομιλία του στη Βουλή ως υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων δεν έδωσε το παραμικρό δείγμα για τις προηγούμενες προτιμήσεις του. Μίλησε, αντιθέτως, για τις δυσάρεστες συνέπειες στη γεωργία που έχει η μονοκαλλιέργεια,(!) για την ενίσχυση τής αειφορίας,(!) για τη στήριξη των ντόπιων φυτικών ποικιλιών,(!) για τη στήριξη τής βιολογικής κτηνοτροφίας(!) και πολλά άλλα τα οποία με κανένα τρόπο δεν δείχνουν ότι έχουμε να κάνουμε με έναν πρώην φανατικό υποστηρικτή των γενετικά μεταλλαγμένων. Το αντίθετο!  Στη συνέχεια οι περισσότερες πράξεις του αποκάλυψαν ακόμα περισσότερες και ευτυχώς θετικές εκπλήξεις. Ελπίζω να συνεχίσει στο δρόμο που χάραξε ο καινούργιος του εαυτός…

 [vi]  Ο κ. Αργυρίου είναι κάτοχος Ph.D, στη βιοτεχνολογία και βιοχημεία. Μεταξύ άλλων επιτευγμάτων του κατάφερε να ταυτοποιήσει και να διασώσει την αρχαία ελληνική ράτσα τού μαύρου χοίρου η οποία έβαινε προς εξαφάνιση.

Η θαυμάσια ιστοσελίδα τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Με επίθεση από χάκερ, μόλις τη δεύτερη ημέρα λειτουργίας της, (τού «TurkHackArmy»), ξεκίνησε τη ζωή της η ιστοσελίδα τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας.

Screen Shot 2013-08-28 at 7.36.36 PM

Η εικόνα που άφησαν ως δείγμα τής επίθεσής τους, στην πρώτη σελίδα τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας οι παράφρονες, ενώ ταυτόχρονα φρόντισαν να γράψουν κώδικα μέσα στον κώδικα τής ιστοσελίδας…

Η νέα ιστοσελίδα τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας

Η νέα ιστοσελίδα τού Ε.Σ.Ο. φτιαγμένη από τον Θεόδωρο Αντωνίου, περιέχει πολύ περισσότερα και καλύτερα θέματα  από την προηγούμενη. Πολλά από αυτά έχουν περιεχόμενο που δεν έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα σε καμία άλλη ιστοσελίδα ελληνική ή αγγλική.

Η Επιτροπή για την Ιστοσελίδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να υπάρχουν αναλυτικές παρουσιάσεις για  τα κεντρικά θέματα που θα ήθελε να πληροφορηθεί ο κάθε επισκέπτης και γι΄αυτό το λόγο ακολουθήθηκε η λογική να παρουσιασθεί με απλό τρόπο σε ένα κεντρικό  μενού το σύνολο των κεντρικών θεμάτων, τα οποία στη συνέχεια θα διακλαδίζονταν αρθρωτά σε υποσύνολα

Θα έπρεπε λοιπόν να παρουσιασθεί ο πρωταγωνιστής αυτής τής προσπάθειας, ο Ελληνικός Σύλλογος Οργονομίας και αυτό γίνεται με το άνοιγμα τού πλαισίου με τίτλο «Ο Σύλλογος». Σε αυτή τη σειρά, καθώς ανοίγει, βλέπουμε να περιέχονται ο σκοπός τού Ε.Σ.Ο. και αναλυτικά το σημαντικό έργο του μέχρι σήμερα, ενώ υπάρχει και παράθεση των εκδηλώσεων σε τίτλους.

Το δεύτερο κρίσιμο θέμα είναι αυτό που παρουσιάζεται στην ενότητα «Οργονομία». Εδώ βρίσκουμε μια σύντομη αναφορά για το Αμερικανικό Κολέγιο τής Οργονομίας, το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα, τις προϋποθέσεις για να γίνει κάποιος γιατρός οργονομιστής και μια πλούσια παρακαταθήκη άρθρων από γιατρούς οργονομιστές και άλλους επιστήμονες με θέματα Οργονομίας δημοσιευμένα στο περιοδικό τού Α.Κ.Ο., «The Journal of Orgonomy».

Στην επόμενη ενότητα με τίτλο «Βίλχελμ Ράιχ» παρουσιάζεται η  πλέον έγκυρη βιογραφία τού Ράιχ γραμμένη από έναν εκ των ικανότερων και πιστών μαθητών του, τον Έλσγουορθ Μπέικερ.

Η πορεία των ανακαλύψεών τού Ράιχ δίνεται με εξαιρετικά αναλυτικό τρόπο ώστε να γίνεται κατανοητή η λογική σειρά των εξελίξεών τους και η τεράστια σημασία τους.

Το κολοσσιαίο συγγραφικό του έργο, που αδικείται από τις μέχρι σήμερα παρουσιάσεις, αποδίδεται με μια εξόχως κατατοπιστική παράθεση τίτλων, ώστε να αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης μέσω των γραπτών έργων τού Ράιχ ότι η εξέλιξη των ανακαλύψεών του βασίστηκε σε καθαρή επιστημονική αιτιότητα.

Υπάρχει επίσης  περιληπτική αναφορά για το Ίδρυμα Βίλχελμ Ράιχ και το αντίστοιχο Μουσείο, που διαχειρίζονται σήμερα τον τεράστιο πλούτο των αρχείων του, τα βιβλία, τα περιοδικά, αλλά και κάθε άλλο έργο του.

Στην επόμενη ενότητα «Δημοσιεύσεις» βρίσκουμε περιληπτική παρουσίαση των εργασιών τού Ράιχ σε βιβλία και περιοδικά στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, τόσο την εποχή που ζούσε όσο και μετά το θάνατό του.

Υπάρχει επίσης προσεκτική επιλογή βιβλίων που αποδίδουν όσο γίνεται με μεγαλύτερη ιστορική αξιοπιστία τα συμβάντα τής ζωής τού μεγάλου επιστήμονα και τις κολοσσιαίες ανακαλύψεις του, αλλά και αυτών των ελάχιστων έργων που εξελίσσουν πραγματικά την Οργονομία. Παρουσιάζονται ακόμα ορισμένες παραγωγές άξιες λόγου, που ανήκουν στο χώρο των ντοκιμαντέρ.

Κάτω από την ενότητα «Χρήσιμα» βρίσκεται ο Χάρτης τού Ιστότοπου,  οι ερωτήσεις απαντήσεις για θέματα Οργονομίας και η δυνατότητα επικοινωνίας με τον Ε.Σ.Ο.

Θα πρέπει να επισημάνουμε τελειώνοντας ότι ο ιστότοπος θα εμπλουτίζεται συνέχεια με νέα κείμενα ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Καλή και αποδοτική εξερεύνηση των περιεχομένων.

http://www.orgonomy.org.gr

(Το ανωτέρω κείμενο είναι αναδημοσίευση από το «5ο Οργόνομα».

Screen Shot 2013-08-28 at 7.35.23 PM

Γεγονός το βιολογικό “Οργονοτσίπουρο” με διαπίστευση τής ΔΗΩ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Μετά από μεγάλη περιπέτεια που κράτησε πάνω από τρία χρόνια, κόστισε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και απαίτησε ιώβεια υπομονή και χαλκέντερο στομάχι από τον βιοκαλλιεργητή Φώτη Μπουκινά, διατίθεται επιτέλους ελεύθερα, νόμιμα, με τη σφραγίδα τού κράτους ως “Οργονοτσίπουρο”, αλλά και διαπιστευμένο με την ίδια ονομασία από τον οργανισμό διαπίστευσης ΔΗΩ, μια μοναδική ποιότητα τσίπουρου.

Ο βιοκαλλιεργητής Φώτης Μπουκινάς.

Αν και ο χαρακτηρισμός “μοναδική ποιότητα” φαίνεται υπερβολικός, ωστόσο δεν είναι. Συνιστά απόλυτη πραγματικότητα, επειδή ο τρόπος παραγωγής και τα υλικά που το αποτελούν παρέχουν στο οργονοτσίπουρο αυθεντική “προσωπικότητα”.

Μέσα σε όλα αυτά ο κ. Μπουκινάς στη δεύτερη παραγωγή οργονοτσίπουρου, γράφει ιστορία με ένα ακόμα σημαντικό γεγονός. Γίνεται ο πρώτος βιοκαλλιεργητής παγκοσμίως, που παίρνει διαπίστευση από οργανισμό πιστοποίησης, με το όνομα τού προϊόντος του να μην είναι “βιολογικό τσίπουρο”, όπως συμβαίνει πάντοτε, αλλά “βιολογικό οργονοτσίπουρο”, όπως δεν είχε συμβεί ποτέ μέχρι σήμερα!

Βεβαίως αυτή η πιστοποίηση δεν ήταν μια απλή διαδικασία. Η ΔΗΩ χρειάστηκε περίπου μισό χρόνο διαβουλεύσεων με τον κ. Μπουκινά για να δώσει το τελικό έγγραφο σήμα, το οποίο συνοδεύει κάθε μπουκάλι οργονοτσίπουρου.

Τα πλεονεκτήματα

Το νέο οργονοτσίπουρο (παραγωγής 2011-2012) έχει τα εξής πλεονεκτήματα:

Τα σταφύλια που ρίχθηκαν στα καζάνια απόσταξης, τόσο πέρυσι (στην πρώτη δοκιμαστική παραγωγή) όσο και φέτος, δεν είχαν υποστεί καμία επεξεργασία για να εξαχθεί κρασί, κάτι που συνήθως συμβαίνει στη συντριπτική πλειοψηφία των μικρών παραγωγών και στο 100% των μεγάλων παραγωγών.

Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει ότι το οργονοτσίπουρο, όπως δείχνει το διακριτικό άρωμα που έχει, διατηρεί ένα μέρος από τις θεραπευτικές ιδιότητες τού κόκκινου κρασιού, επειδή πιθανώς δεν αφαιρούνται οι θεραπευτικές ουσίες του.

Από την Αγορά Βιοκαλλιεργητών στο πρώην στρατόπεδο Σκόδρα στη Θεσσαλονίκη. Στον πάγκο βλέπουμε δύο μπουκάλια οργονοτσίπουρου και άλλα προϊόντα. Πίσω από τον πάγκο ο γιος τού κ. Φώτη Μπουκινά, Στράτος, γνώστης όλων των μυστικών παραγωγής οργονοτσίπουρου και βιολογικών προϊόντων εμπλουτισμένων με οργονοενέργεια.

 

Είναι γνωστό ότι το κόκκινο κρασί περιέχει πολυφαινόλες,[i][ii] οι οποίες έχει αποδειχθεί ότι μπλοκάρουν την καρκινογένεση και επιπλέον εμποδίζουν την ανάπτυξη όγκων σε κυτταρικούς ιστούς, ακόμα και σε ζώα.

Οι πολυφαινόλες τα καταφέρνουν αυτά με μια θαυμαστή ιδιότητα που διαθέτουν. Την “κυριαρχία” τους επί των ενζύμων και των γονιδίων, καθώς τα “διατάσσουν” να λειτουργήσουν με μη παθογόνο τρόπο!

Το κόκκινο κρασί δίνει κι ένα σημαντικό δώρο στις γυναίκες αναστέλλοντας την αρωματάση, η οποία διεισδύοντας στους μαστούς, τους αναγκάζει να μετατρέψουν ορισμένους ιστούς σε καρκινικούς. Το μέσο που αναστέλλει αυτή τη θανάσιμη διαταγή είναι πάλι οι πολυφαινόλες, οι οποίες μπλοκάρουν την παθογόνο δράση τής αρωματάσης. Εκτός τούτων οι πολυφαινόλες έχουν την ικανότητα να λειτουργούν και ως αντιοξειδωτικά. Γι’ αυτό το λόγο ανήκουν και στο χώρο τής χημειοπροφύλαξης κατά τού καρκίνου.[iii]

Η ειδικός επί των τροφίμων πανεπιστημιακή καθηγήτρια Βασιλική Κωσταρέλλη,[iv] αναφέρει ότι το κόκκινο κρασί με τις πολυφαινόλες που περιέχει προσφέρει προστατευτικό ρόλο στα καρδιοαγγειακά νοσήματα στην όραση, στο επιθήλιο των αρτηριών και εμφανίζει αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδη δράση,

Η επιστημονική άποψη ότι το κόκκινο κρασί έχει περισσότερες αντικαρκινικές ιδιότητες από το άσπρο βασιζόταν μέχρι πρόσφατα στο γεγονός ότι διαθέτει τις αντικαρκινικές ουσίες σε συγκεντρώσεις μερικές δεκάδες φορές υψηλότερες από το άσπρο.

Ωστόσο, όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα τού πανεπιστημιακού καθηγητή Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας Δημήτρη Κουρέττα,[v] εκτός από το κόκκινο και το άσπρο κρασί διαθέτει αντικαρκινικές ιδιότητες οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις είναι μεγαλύτερες από αυτές τού κόκκινου!

Όλα τα ανωτέρω αναφέρονται για να επισημανθεί και ίσως να ερμηνευθεί το σημαντικό γεγονός που συμβαίνει στην παραγωγή οργονοτσίπουρου. Τη λεπτή και θεσπέσια γεύση – μυρωδιά του, η οποία δεν επιτυγχάνεται με την εισαγωγή γλυκάνισου, μάραθου, ή άλλων υλικών, αλλά με την επεξεργασία βιολογικών κόκκινων και άσπρων σταφυλιών.

Επικίνδυνη η εισαγωγή γλυκάνισου στο τσίπουρο;

Είναι γνωστό ότι η ωραία γεύση και μυρουδιά στο τσίπουρο πετυχαίνεται από τους παραγωγούς με την προσθήκη (κυρίως) γλυκάνισου, μια προσθήκη όμως, η οποία επιβαρύνει το προϊόν με τοξικές χημικές ουσίες, όπως η ανηθόλη, η οποία αν και θεωρείται αβλαβής σε μικρές ποσότητες, (έως 1%), εμφανίζει ορισμένα δεδομένα που τη συνδέουν με καρκινογένεση,[vi] ενώ μερικές έρευνες έχουν υποδείξει ότι η συχνή κατανάλωση γλυκάνισου από θηλάζουσες μητέρες μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στα νεογνά, παρά το γεγονός ότι το γλυκάνισο εμπεριέχει και πολυφαινόλες! Παρά την επικρατούσα άποψη ότι ο γλυκάνισος κάνει καλό, έχουν αναφερθεί παρενέργειες στην υγεία όπως σε περίπτωση επαφής με σπόρους, ότι εμφανίζεται δερματίτιδα. Επίσης έχουν αναφερεθί ως παρενέργειες φωτοευασθησία, φλεγμονή των χειλιών και στοματίδια όταν χρησιμοποιείται σε οδοντόπαστες και ακόμα, ναυτία, εμετός, σπασμοί, πνευμονικό οίδημα και αντιδράσεις υπερευαισθησίας.[vii]

Είναι γνωστό ακόμα ότι η ανηθόλη που περιέχεται ως δραστικό συστατικό στον γλυκάνισο, χρησιμοποιείται εναντίον ψειρών και άλλων παρασίτων,[viii] ένα γεγονός που προκαλεί απορία δεδομένου ότι αναδύεται το ερώτημα πώς είναι δυνατό να θεωρείται βοηθητικό για την υγεία, ένα προϊόν που έχει τη δυνατότητα να σκοτώνει είδη ζωής, ενώ σε σχετική επιστημονική εργασία βρέθηκε ότι προκαλεί καρκίνο σε μεγάλες δόσεις ή αλλοιώσεις στο συκώτι πειραματόζωων, αν και τα ευρήματα εκτιμήθηκε ότι δεν συνιστούν απόδειξη για την πρόκληση καρκινογένεσης σε ανθρώπους. [ix]

Ένα ακόμα γεγονός που δημιουργεί ερωτήματα είναι η εν γένει άγνοια των διαδικασιών εισαγωγής γλυκάνισου στο τσίπουρο. Σύμφωνα με τη νομοθεσία η ποιότητα στους σπόρους γλυκάνισου πρέπει να συμμορφώνεται με τους κανόνες που ορίζουν τα όρια ασφαλείας σε γεωργικά φάρμακα και υπολείμματα βαρέων μετάλλων. Θα πρέπει να είναι απαλλαγμένοι μυκοτοξινών και θα πρέπει να γίνεται οπτικός έλεγχος για την παρουσία μούχλας. Ωστόσο, παραμένει αμφίβολο εάν γίνονται έλεγχοι και από ποιους κατά την παραγωγή τσίπουρου με γλυκάνισο ή άλλους σπόρους και υλικά.

Η προσθήκη γλυκάνισου και άλλων ουσιών επιδιώκεται επειδή η προηγούμενη επεξεργασία των σταφυλιών έχει αφαιρέσει τις περισσότερες ουσίες τους και τα έχει μετατρέψει σε στέμφυλα. Δηλαδή στο υποβαθμισμένο δευτερογενές υλικό παραγωγής τσίπουρου, στο οποίο προστίθενται αρωματικές ουσίες για να δώσουν κάποια γεύση και ποιότητα που την έχει στερηθεί λόγω επεξεργασίας.

Στην περίπτωση τού οργονοτσίπουρου, η ελαφρά γευστική και μοναδική μυρωδιά του προέρχεται από το γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει προηγούμενη επεξεργασία για την εξαγωγή κρασιού, η οποία επεξεργασία εμπεριέχει τη διαδικασία τής ζύμωσης και τον κίνδυνο εάν δεν έχουν τηρηθεί σχολαστικά οι οδηγίες ζύμωσης να μεταφερθούν στο τελικό προϊόν τα τοξικά και επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία χημικά υποπροϊόντα της όπως είναι η μεθανόλη και η ακεταλδεϋδη.[x]

Τι είδους νερό χρησιμοποιείται στην παραγωγή τσίπουρου;

Η δεύτερη ιδιότητα τού οργονοτσίπουρου είναι το επιπλέον νερό που ρίχθηκε μέσα στο βαρέλι, όπου υπήρχε το προϊόν τής διπλής απόσταξης, για να κατεβάσει τους βαθμούς τού οινοπνεύματος. Αυτό το νερό ήταν τόσο καθαρό, ώστε μπορεί να γίνει ενέσιμο.

Άρχισα να ρωτώ ιδιοκτήτες αποστακτηρίων και ιδιώτες παραγωγούς τσίπουρου, αλλά και να διαβάζω επιστημονικές εργασίες προσπαθώντας να μάθω τι είδους νερό πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτή τη συγκεκριμένη φάση παραγωγής.

Πήρα ένα καλό μάθημα χημείας και ταυτόχρονα διαπίστωσα ότι τα περισσότερα από όσα συμβαίνουν ειδικά στο χώρο τής ατομικής παραγωγής τσίπουρου εκπορεύονται είτε από ανευθυνότητα, είτε από άγνοια, είτε από πλήρη ωχαδερφισμό και πολλές φορές από ξερολισμό, έτσι ώστε το τελικό προϊόν να απέχει πολύ από τον ορισμό “τσίπουρο”, όπως τον ορίζουν οι σωστοί κανόνες χημείας και το ελληνικό κράτος.

Είναι πολλές οι αυθαιρεσίες που συμβαίνουν στη συνολική διαδικασία παραγωγής, αλλά ας επικεντρωθούμε στις σαφείς επίσημες οδηγίες παραγωγής τσίπουρου κατά τη φάση μείωσης των βαθμών οινοπνεύματος.

Όπως τονίζεται στη νομοθεσία, το νερό που ρίχνεται στο προϊόν πρέπει να είναι απιονισμένο, χωρίς με αυτό να εννοείται ότι θα πάμε στο σουπερμάρκετ θα πάρουμε απιονισμένο νερό για το σιδέρωμα ρούχων και θα το ρίξουμε στο τσίπουρο, όπως γίνεται από ορισμένους…

Το καταστάλαγμα τής έρευνάς μου και των πληροφοριών που συγκεντρώθηκαν μου προκάλεσαν σφίξιμο στο στομάχι. Για παράδειγμα, βρήκα ότι το νερό που ρίχνεται στη φάση απομείωσης των βαθμών τού οινοπνεύματος προέρχεται κυρίως είτε από γεωτρήσεις, είτε από τη βρύση, ή σπανιότερα από βράσιμο νερού βρύσης μέσα στα ίδια καζάνια που βράζουν τα στέμφυλα. Αυτό το νερό στη συνέχεια συγκεντρώνεται και ρίχνεται στο βρασμένο και απεσταγμένο προϊόν για να μειωθούν οι βαθμοί τού οινοπνεύματος, επειδή θεωρείται απιονισμένο χωρίς βεβαίως να είναι. Με το βράσιμο δεν αφαιρούνται τα ιόντα και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρείται αυτό το νερό απιονισμένο.[xi]

Σε ένα αποστακτήριο, όπου έγινε απόσταξη 800 “καζανιών” τσίπουρου ρώτησα για το νερό που χρησιμοποιήθηκε. Στα περισσότερα “καζάνια” ήταν από γεωτρήσεις ή από τη βρύση. Σε άλλο αποστακτήριο η ίδια ερώτηση είχε την απάντηση ότι το νερό που χρησιμοποιείται είναι μόνο από γεωτρήσεις…

Έθεσα τις εξής ερωτήσεις στο αποστακτήριο όπου ο κ. Μπουκινάς πραγματοποίησε την απόσταξη τού οργονοτσίπουρου:

“Υπήρξε άλλος παραγωγός τσίπουρου, ο οποίος χρησιμοποίησε ίδια ποιότητα νερού με αυτή τού κ. Μπουκινά;”[xii]

Η απάντηση ήταν η εξής: “Κανένας…”

“Πόσοι έκαναν διπλή απόσταξη όπως ο κ. Μπουκινάς;”

Η απάντηση: “15 – 20”…

Ας το σκεφτούμε λιγάκι. Αν και η παραγωγή τσίπουρου είναι κυρίως μια βιοχημική εξελικτική διαδικασία όπου κάθε στάδιο παραγωγής επηρεάζει δραστικά το επόμενο και όπου κάθε φάση πρέπει να διατηρεί σχολαστικά ορισμένα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για να μπορεί να περάσει σωστά στην επόμενη, η συντριπτική πλειοψηφία εκ των παραγωγών τσίπουρου ρίχνουν μέσα στα καζάνια απόσταξης, νερό αμφίβολης ποιότητας. Το νερό των γεωτρήσεων συνήθως είναι “προικισμένο” με βαρέα μέταλλα, αρσενικό, υπολείμματα φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων. Το νερό τής βρύσης, εκτός άλλων ρυπαντών περιέχει χλώριο. Σύμφωνα με έρευνα στις ΗΠΑ τα άτομα που καταναλώνουν νερό με χλώριο, βρίσκονται σε 93% μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο από εκείνα που δεν πίνουν χλωριωμένο νερό!

Στην περίπτωση τού οργονοτσίπουρου το νερό που χρησιμοποιήθηκε ήταν αποστειρωμένο και ταυτόχρονα απιονισμένο, δηλαδή τόσο καθαρό νερό, που χρησιμοποιείται ως ενέσιμο διάλυμα στα νοσοκομεία!

WATER for Injection, αναφέρεται στην ετικέτα τού πλαστικού μπουκαλιού ειδικής παραγωγής για να μην μεταφέρει κανένα είδος πλαστικού υπολείμματος στο νερό που περιέχεται εντός του. Το πλαστικό μπουκάλι νερού το φωτογράφισα δίπλα σε κλίμα που διατηρώ στο μπαλκόνι μου, για να συμβολίσω τη χρήση αυτού τού νερού στην παραγωγή τσίπουρου από ανεπεξέργαστα βιολογικά σταφύλια.

Τι δείχνουν τα οικονομικά και άλλα δεδομένα

Στο συγκεκριμένο οργονοτσίπουρο χρησιμοποιήθηκαν 1.500 κιλά ανεπεξέργαστο βιολογικό σταφύλι σουλτανίνας και 1.700 κιλά βιολογικό σταφύλι μοσχάτο.

Το τελικό αποσταγμένο προϊόν ήταν 220 κιλά οργονοτσίπουρο. Τα απόβλητα έφτασαν τα 8 βαρέλια. Το κάθε βαρέλι περιείχε 170 λίτρα.

Εδώ είναι σαφές ότι έχουμε μπροστά μας μια παραγωγή που δεν αποφέρει κέρδος. Επειδή, εάν συνυπολογίσουμε:

Τη χρηματική απόδοση που θα μπορούσαν να έχουν 3.200 κιλά σταφύλια, τα οποία πωλούνται με χονδρική τιμή 2,20 και με λιανική 2,50 – 3 ευρώ το κιλό.

Το κόστος τής διπλής απόσταξης, η οποία κυμάνθηκε γύρω στα 550 ευρώ.

Το κόστος τού αποστειρωμένου ενέσιμου ύδατος, που κόστισε γύρω στα 150 ευρώ.

Το κόστος τής βιολογικής διαπίστευσης για αμπέλι 4 στρεμμάτων ήταν περίπου 400 ευρώ και 300 ευρώ περίπου κόστισε η παρουσία εκπροσώπου τής ΔΗΩ, σε όλη τη διαδικασία παραγωγής τού οργονοτσίπουρου.

Η βεβαίωση που δόθηκε από τη ΔΗΩ για το βιολογικό οργονοτσίπουρο.

Το κόστος τής συσκευασίας και των μπουκαλιών, όπως και των ετικετών, με συνολική δαπάνη ανά μπουκάλι γύρω στα 80 λεπτά, αλλά και τής δωρεάς πολλών μπουκαλιών οργονοτσίπουρου σε φίλους και άλλους παραγωγούς, τότε γίνεται σαφές ότι η όλη διαδικασία, παρά τα 10 ευρώ που είναι η τιμή πώλησης τού κάθε μπουκαλιού, επιφέρει από τη μια μεριά, οικονομική απώλεια, αλλά από την άλλη, ψυχική ανάταση, περηφάνια και διαστολή στον παραγωγό, αλλά και υπερπλήρη απόλαυση στους καταναλωτές.

Ο κ. Μπουκινάς αξίζει συγχαρητήρια επειδή το πάθος του για την παραγωγή άριστων προϊόντων έχει ξεπεράσει όχι μόνο την πραγματικότητα, αλλά ακόμα και τη φαντασία των περισσότερων τσιπουροπαραγωγών.

Αν λάβουμε δε υπόψη μας ότι το τελικό προϊόν, παρά τη διπλή απόσταξη και τη μη χρήση οποιουδήποτε μυρωδικού βοτάνου ή σπόρου, σχεδόν παραβιάζει τους νόμους τής γνωστής χημείας, δίνοντας (ενώ δεν θα έπρεπε) μια καλόδεχτη μυρωδική γεύση στον ουρανίσκο μας, τότε ο χαρακτηρισμός (στην αρχή αυτού τού κειμένου), ότι το οργονοτσίπουρου έχει μοναδικές ιδιότητες, δεν είναι καθόλου υπερβολικός.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι σε εκδήλωση που έγινε το Μάρτιο τού 2012 στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή Θεσσαλονίκης, σε διοργάνωση που είχε αναλάβει το Δίκτυο Βιολογικών προϊόντων, η υποδοχή τού οργονοτσίπουρου στο τέλος τής ημερίδας, από τους συμμετέχοντες, ήταν εντυπωσιακή. Οι γευσιγνώστες που το δοκίμασαν, αλλά και όλοι οι άλλοι, δήλωσαν ότι πρόκειται για εξαιρετικά μοναδικό προϊόν.


[x] http://dspace.aua.gr/xmlui/bitstream/handle/10329/115/Γούσιου%20Κυριακή.pdf?sequence=1

[xi] Μια ακόμα πηγή είναι η κατωτέρω όπου αναφέρονται ορισμένα από τα προβλήματα που δημιουργούνται με νερό κακής ποιότητας.

[xii] Για περισσότερα σχετικά με το είδος αυτού τού συγκεκριμένου νερού δείτε:

http://www.ehow.com/about_6643139_sterile-water-injection_.html

1ο – Πώς διαδίδεται η «γνώση» (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Εκτιμώντας ότι είναι καιρός να γίνει γνωστό ευρύτερα το είδος τής πληροφόρησης που επιβάλλεται στον ελληνικό χώρο από τη συντριπτική πλειοψηφία των «ειδικών» σχετικά με το ποιος ήταν και τι ανακάλυψε πραγματικά ο Βίλχελμ Ράιχ, ξεκινώ από σήμερα να συζητώ το θέμα, αντλώντας υλικό από ένα εξαιρετικά μεγάλο αρχείο που έχω, με κείμενα που έχουν γραφεί γι’ αυτόν, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν είναι τίποτα άλλο παρά ωμή συκοφαντία ή στην καλύτερη περίπτωση παραπληροφόρηση.

Θα αρχίσω να παρουσιάζω αυτά τα κείμενα (δυστυχώς δεν μπορώ να γράφω με ρυθμό πολυβόλου, όπως παλαιότερα), με απώτερο στόχο να μπουν τα πράγματα στην ιστορική θέση τους. Προφανώς οι περισσότεροι γνωρίζουν το πολύ γνωστό στους βιβλιόφιλους και εξαιρετικά ποιοτικό περιοδικό “Διαβάζω”, τού οποίου δυστυχώς διακόπηκε η έκδοσή του. Το «Διαβάζω» κυκλοφόρησε στο τέλος τού ‘88 με μονοθεματικό αφιέρωμα στον Βίλχελμ Ράιχ.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τότε ήμουν διευθυντής στα Γραφεία Αθηνών τού “Εθνικού Κήρυκα” τής Νέας Υόρκης. Δέχτηκα στο γραφείο μου την επίσκεψη τής δημοσιογράφου τού περιοδικού “Διαβάζω”, κ. Δήμητρας Παυλάκου, η οποία μου ανέφερε τα σχέδια τού περιοδικού. Κέρδισε την πλήρη εμπιστοσύνη μου και της έδωσα όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσα για τον Ράιχ. Της ανέφερα επίσης την επικείμενη ίδρυση τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας και την ύπαρξη τού ελληνικού «Περιοδικού τής Οργονομίας», δίνοντάς της μερικά τεύχη και τις πηγές από όπου θα μπορούσαν να αντλήσουν υλικό για τον Ράιχ.

Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη όταν αγοράζοντας το περιοδικό «Διαβάζω» διαπιστώνω ότι στα κείμενα τα οποία σχολίαζαν το έργο του υπήρχε ελάχιστη αναφορά στα αυθεντικά έργα τού Ράιχ και κυρίως, όσα υπήρχαν γι’ αυτόν προέρχονταν είτε από συγγραφείς που ελάχιστα το γνώριζαν, είτε από άλλους που το συκοφαντούσαν.

Χαρακτηριστικό: Δύο επιστήμονες – αρθρογράφοι που γράφουν για τον Ράιχ, παραπέμπουν στο βιβλίο τού Μισέλ Καρτιέρ, που κυκλοφορεί στα ελληνικά με τίτλο «Τι είπε πραγματικά ο Ράιχ». Για να γίνει κατανοητή η βαρύτητα αυτής τής ενέργειας αν αντιστρέψουμε το ερώτημα προτάσσοντας το “τι είπε πραγματικά ο Καρτιέρ για τον Ράιχ;” Τότε έχουμε μια αλλόκοτη διαπίστωση.

Εξώφυλλο τού περιοδικού «Διαβάζω» με το πολυσέλιδο αφιέρωμα στον Βίλχελμ Ράιχ.

Όσο κι αν δείχνει περίεργο, ο κύριος Καρτιέρ διατηρεί απέραντο θαυμασμό και εκτίμηση για τις ανακαλύψεις τού Ράιχ. Αλλά μόνο για τη μαρξιστική του περίοδο. Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Ράιχ έπαψε να είναι μαρξιστής (χωρίς να πάψει να θαυμάζει τον Μάρξ) αρχίζοντας να αποκαλύπτει τη δυσωδία των σταλινικών καθεστώτων, τον αρρωστημένο ψυχισμό και τη διανοητική ανεπάρκεια των επαγγελματιών τής επανάστασης, τότε μετατρέπεται για τους κομουνιστές, σοσιαλιστές και λοιπούς συμπαθούντες σε κόκκινο πανί. Ο κ. Καρτιέρ (μεταξύ πολλών άλλων που έκαναν κάτι παρόμοιο) αναλαμβάνει τον ρόλο τού “ταύρου” ορμώντας με μαεστρική μανία στο χώρο των μεταμαρξιστικών ανακαλύψεων και τής προσωπικότητας τού Ράιχ για να τον κάνει λαμπόγυαλα.

Δυστυχώς, ο κ. Καρτιέρ γνωρίζει πολύ καλά τα όσα ανακάλυψε ο Ράιχ. Ωστόσο, για τη δεύτερη και συγκλονιστικότερη περίοδο τής ζωής τού Ράιχ κινείται με δεξιοτεχνικό τρόπο. Παραλείποντας κρίσιμες και ζωτικές πληροφορίες, καταφέρνει να πείσει τον αναγνώστη ότι ο Ράιχ αν και δούλευε με συστηματοποιημένο τρόπο, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά παρανοϊκός, καθώς όλα όσα εμφανίζει ως ανακαλύψεις του δεν είναι τίποτα άλλο παρά δημιουργήματα ενός έξοχα οργανωμένου, αλλά διαταραγμένου μυαλού.

Ομολογώ ότι σε αυτή τη συκοφαντική παγίδα έπεσα κι εγώ. Στα πρώιμα χρόνια γνώσης μου για το ραϊχικό έργο, γύρω στο 1982, διάβασα το βιβλίο τού κ. Καρτιέρ και τον πίστεψα. Ευτυχώς, άλλες σημαντικές  εμπειρίες με ώθησαν να ελέγξω συστηματικότερα το έργο τού Ράιχ, για να ανακαλύψω ότι είχα πέσει θύμα ωμής εξαπάτησης, όπως άλλωστε και χιλιάδες άλλα άτομα, αλλά όπως και ο συγγραφέας τού πρώτου κειμένου στο περιοδικό “Διαβάζω”, κ. Παντελής Κρανιδιώτης.

Με τίτλο «Ο Ράιχ τής ‘‘ειδικής’’ απόρριψης και τής ‘‘κοινής’’ αποδοχής», ο κ. Κρανιδιώτης δείχνει ότι βασίζει τις απόψεις του για την τρέλα τού Ράιχ αποκλειστικά στο λιβελλογράφημα τού κ. Καρτιέρ.

Τη γνωστή ρότα τής τότε σταλινικής γραμμής, που ερχόταν από τη Μόσχα και επικράτησε παντού ως ακλόνητη αλήθεια, ότι δηλαδή ο Ράιχ είχε σημαντική επιστημονική προσφορά κατά τα πρώτα χρόνια του και στη συνέχεια τρελάθηκε (όταν άρχισε να επικρίνει τον σταλινισμό), ο κ. Κρανιδιώτης την παπαγαλίζει, προφανώς εν αγνοία του.

Όπως σημειώνει: «Η αρχική επιστημονική συμβολή τού Ράιχ ήταν πέρα για πέρα θετική και γονιμοποιός. Οι προσωπικές του εμπειρίες και παρατηρήσεις, σχόλια και υποδείξεις, όλα αυτά που συγκρότησαν τα βιβλία τής χρυσής εποχής (1922-27) και οι θέσεις του σε ψυχαναλυτικές συναντήσεις και συνέδρια (1923-1934), ώς την εποχή που τον κυρίεψε η τρέλα, έχουν περάσει μέσα από την επιστημονική κριτική κι από το χρόνο σαν σοβαρές αναφορές σε κλασικά ψυχαναλυτικά συγγράμματα».

Βεβαίως οι απόψεις τού κ. Κρανιδιώτη δεν είναι δυνατό να δεχθούν κριτική για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή δεν παραπέμπει στα έργα τού Ράιχ, από όπου θα έπρεπε να είχε αντλήσει τη γνώση και την αντίστοιχη ισχύ τής κριτικής του και δεύτερο επειδή παραπέμπει σε έργα και συγγραφείς, που είτε δεν γνωρίζουν το ραϊχικό έργο, είτε συκοφαντούν τον Ράιχ. Όλα αυτά ζωγραφίζουν σαφώς το τότε περίγραμμα (τής άγνοιας) στο οποίο οι αριστεροί διανοούμενοι στηρίζονταν (το ίδιο συμβαίνει σήμερα), για να περιγράψουν το έργο τού Ράιχ.

Ο κλινικός ψυχολόγος κ. Δημήτρης Δαμίγος, γράφει το επόμενο κείμενο με τίτλο: «Η επικαιρότητα τής επιστημολογικής σκέψης τού Ράιχ”. Δέχεται και αυτός, (βασιζόμενος πού άραγε) ότι κατά την τελευταία περίοδο τής ζωής του ο Ράιχ «εμφάνιζε σημάδια ψυχικής διαταραχής», αλλά παραδόξως δεν υποτιμά τις ανακαλύψεις αυτής τής περιόδου, λέγοντας ότι δεν μπορεί να κρίνει «κατά πόσο οι πειραματικές υποθέσεις τού Ράιχ είναι βάσιμες».

Βεβαίως, ο κ. Δαμίγος αναφέρεται σε «πειραματικές υποθέσεις» και όχι όπως είναι η ιστορική αλήθεια σε  «πειραματικά ευρήματα». Με αυτή τη λεκτική τρίπλα δείχνει σαφώς την υπολανθάνουσα τάση του να μας πει ότι τα εργαστηριακά ευρήματα τού Ράιχ ήταν δημιουργήματα κάποιου διαταραγμένου μυαλού και προφανώς λάθος. Ωστόσο, δέχεται π.χ. ότι η καρκινική εξέλιξη είναι αποτέλεσμα λειτουργικής διαταραχής και αυτό είναι απίστευτο, επειδή ο Ράιχ, πρώτος από όλους τους επιστήμονες που έχουν εμφανισθεί στον πλανήτη Γη, αυτό δήλωσε σαφώς και επιπλέον το απέδειξε. Παραδόξως λοιπόν, ο κ. Δαμίγος συμφωνεί με έναν βασικό πυλώνα των ανακαλύψεων τού Ράιχ και με τα κυριότερα κλινικά και εργαστηριακά ευρήματά του, αν και βασίζει τις απόψεις του για τον Ράιχ μόνο σε τρία βιβλία του. Ίσως εξαιτίας αυτής τής μερικής άγνοιας, έχει την εξωφρενική άποψη, όπως θα  μπορούσε να αποδοθεί με μια λέξη – ότι «αυτό που τον έκανε γνωστό στο πλατύ κοινό δεν είναι ο σύγχρονος τρόπος με τον οποίο προσπάθησε να διερευνήσει ορισμένα φαινόμενα, αλλά η απλοϊκότητα τής αντίδρασής του απέναντι στο επιστημονικό και κοινωνικό κατεστημένο».

Άραγε ο κ. Δαμίγος γνωρίζει κάτι περισσότερο και δεν μας το λέει; Αν και ποιος ακριβώς ήταν ο απλοϊκός τρόπος αντίδρασης τού Ράιχ απέναντι στο κατεστημένο μένει να εξηγηθεί, οφείλω να διευκρινίσω πως σύμφωνα με αυτά που έχω διαβάσει 35 χρόνια που ασχολούμαι με το ραϊχικό έργο, το κάθε λογής κατεστημένο διατηρούσε έναν απλό και σαφή στόχο απέναντι στον Ράιχ. Επιδίωκε με κάθε τρόπο την εξόντωσή του, επειδή με τις ανακαλύψεις και τις ιδέες τού Ράιχ, πλήττονταν τα ποικιλώνυμα ιδεολογικά και οικονομικά συμφέροντά του. Ο Ράιχ το μόνο που έκανε ήταν να εργάζεται. Παρήγαγε τεράστιο έργο τόσο σε όγκο όσο και σε ποιότητα, συκοφαντημένος, κυνηγημένος και μεταναστεύοντας από κράτος σε κράτος με τα βιβλία του να καίγονται στην σταλινική ΕΣΣΔ, τη χιτλερική Γερμανία και τις ΗΠΑ, ενώ τις ιδέες του και τις ανακαλύψεις του προσπαθούσε απεγνωσμένα να εξοβελίσει το κατεστημένο. Ιδέες και έργο, που μόνο για να τα μελετήσει κάποιος χρειάζεται μια ή δύο ζωές.

Ο ψυχίατρος κ. Στέλιος Στυλιανίδης στο κείμενό του, που ακολουθεί στο περιοδικό “Διαβάζω” με τίτλο: «Η πολυπλοκότητα τής κλινικής προσέγγισης στον Ράιχ», παρά τις όποιες ελλείψεις γνώσεων, που είναι αναμενόμενες από έναν επιστήμονα ο οποίος δεν έχει σπουδάσει οργονομία, δείχνει να γνωρίζει στις γενικότητές της την κολοσσιαία συνδρομή τού Ράιχ στην ψυχαναλυτική σκέψη και την εκτιμά. Επιπλέον διαφωνεί με την τάση ορισμένων μελετητών τού έργου του (π.χ. όπως τού κ. Κρανιδιώτη) οι οποίοι χωρίζουν τη διαδρομή τού Ράιχ στη μαχητική ευρωπαϊκή πορεία του και στην εφευρετική αμερικανική.

Δυστυχώς, και ο κ Στυλιανίδης για την ανακάλυψη τής οργόνης δείχνει να αρκείται στην εξόχως ατυχέστατη παραπομπή που κάνει στο βιβλίο: “Για μια μαρξιστική κριτική τής ψυχαναλυτικής θεωρίας”, τού οποίου οι συγγραφείς κατάφεραν να με καταπλήξουν. Όταν πριν μερικές δεκαετίες διάβασα το απίθανο πόνημά τους διαπίστωσα ότι γνώριζαν το έργο τού Ράιχ, όσο ένα ραδιενεργό χαλίκι από το Ναγκασάκι γνωρίζει ότι είναι ραδιενεργό επειδή οι ΗΠΑ έριξαν στην περιοχή ατομική βόμβα, που είχε ολοκληρωθεί με το Manhattan Project… Οι συγγραφείς στηριζόμενοι σε απύθμενη άγνοια (και διαθέτοντας “μαρξιστικό” και απύθμενο θράσος), αναφέρονται στον Ράιχ μέσα σε λίγες παραγράφους παπαγαλίζοντας τις γνωστές ξύλινες αρλούμπες, στις οποίες – δυστυχώς – ο κ. Στυλιανίδης μάς παραπέμπει για να πληροφορηθούμε το ζήτημα οργόνη!

Αναφορικά με τον συνάδελφο και αρχικά στενό φίλο και συνεργάτη τού Ράιχ, Φερέντσι, το όνομα τού οποίου αναφέρεται με εκτίμηση και πολύ περισσότερες φορές στο κείμενο τού κ. Στυλιανίδη, από αυτό τού Ράιχ, καλό θα ήταν να διευκρινίσω, ότι ο Φερέντσι υπήρξε μικρός ανθρωπάκος και διανοητικός νάνος συγκριτικά με το έργο τού Ράιχ. Γεμάτος φθόνο και επαγγελματική αντιζηλία για την ιδιοφυΐα τού Ράιχ, ήταν αυτός που ακόμα και κατά τη μαρξιστική περίοδο τού Ράιχ, ενώ διατηρούσαν τη φιλία τους, τον συκοφαντούσε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι φήμες που διέσπειρε ο Φερέντσι ότι ο Ράιχ ήταν τρελός, ειδικά όταν ο Φερέντσι έμεινε σχεδόν άνεργος στη Νορβηγία επειδή οι πάντες προτιμούσαν ως θεραπευτή τους τον Ράιχ, ακολούθησαν σαν πανουκλιασμένα στοιχειά τον Ράιχ, ακόμα και στην Αμερική.

Παρόμοιες φήμες, (ο καθένας για τους λόγους του), διέσπειραν και ορισμένα από τα μέλη τού ψυχαναλυτικού κατεστημένου τού στενού κύκλου τού Φρόιντ, όπως η ίδια η κόρη του, Άννα, η οποία ως ανέραστη Ζαν ντ’ Αρκ, ονομαζόταν τότε «σιδηρά παρθένος». Είναι σαφής η αιτία που ενοχλούσαν την Άννα Φρόιντ οι ανακαλύψεις τού Ράιχ. Ο «θρασύς» αυτός επιστήμονας μιλούσε για ανακλαστικό οργασμού και υγιή σεξουαλικότητα, την οποία η ίδια δεν διέθετε ούτε κατά φαντασία.[1]

H Άννα Φρόιντ (πρέπει να προσθέσω), ότι ήταν γκροτέσκα περίπτωση. Έτρεφε τέτοιο μίσος για τον Ράιχ, ώστε έκανε πολλά και υπογείως, για να τον εξοβελίσει από τον κύκλο τού Φρόιντ, ενώ ταυτόχρονα, έδειχνε προς τον Ράιχ φιλικό και γεμάτο εκτίμηση πρόσωπο. Ένα πρόσωπο Ιανού, που έκρυβε στην άλλη πλευρά του το θανάσιμο μίσος της προς τον Ράιχ, τού οποίου…., (σημειώστε), παρακολουθούσε τα Τεχνικά Ψυχαναλυτικά Σεμινάρια, κρίνοντάς τα ως έξοχα!

Ολοκληρώνοντας διευκρινίζω ότι ο κ. Στυλιανίδης παραπέμπει (δυστυχώς) μόνο σε δύο βιβλία τού Ράιχ και ταυτόχρονα πέφτει στην ίδια παγίδα, παραπέμποντας στο λιβελλογράφημα τού κ. Καρτιέρ, το οποίο επιγράφεται με τον απολύτως αναληθή και εξοργιστικό τίτλο: «Τι είπε πραγματικά ο Ράιχ».

Το κείμενο τού Γάλλου κ. Αντρέ Νικολά που ακολουθεί, με τίτλο: “Ο Ράιχ και οι αντιλήψεις του για τη δημοκρατία τής εργασίας», συνιστά το μοναδικό άρθρο στο περιοδικό “Διαβάζω”, τού οποίου ο συγγραφέας δείχνει να γνωρίζει σε βάθος τις ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ.

Μπορώ ανεπιφύλακτα να το χαρακτηρίσω, με ελάχιστες πιθανότητες να πέφτω έξω, ως ένα από τα καλύτερα κείμενα που έχουν γραφτεί, σχετικά με τη δημοκρατία τής εργασίας, καθώς όχι μόνο καταφέρνει βαδίζοντας βήμα – βήμα να ξεδιπλώνει τις σκέψεις τού Ράιχ, παραθέτοντας ταυτόχρονα, για να υποστηρίξει τα λεγόμενα του, βιβλία τού Ράιχ, αλλά επειδή κύριες πηγές του είναι τα ίδια τα βιβλία τού Ράιχ, με ελάχιστες αναφορές σε ξένες πηγές και όχι το αντίστροφο.

Βεβαίως ο κ. Νικολά δίνει τις ερμηνείες του, εκ των οποίων ορισμένες είναι λαθεμένες, αλλά αυτό δεν ακυρώνει καθόλου την αξία τού έργου του, το οποίο διαθέτει εκτός τής βαθιάς γνώσης τού ραϊχικού έργου σπάνια ευαισθησία και συνοχή.

Το κερασάκι στην τούρτα αυτής τής αποτυχημένης προσπάθειας είναι  και η «Εργογραφία Βίλχελμ Ράιχ» όπως επιγράφεται, στην οποία συμβαίνει η αποσιώπηση τής ύπαρξης τού ελληνικού «Περιοδικού τής Οργονομίας, στο οποίο είναι δημοσιευμένα (μη συκοφαντικά) κείμενα τού Ράιχ και εκτενή (μη συκοφαντικά) άρθρα για τον Ράιχ.

Ο συγγραφέας κ. Χρίστος Παπαγεωργίου αν και κάνει συστηματική παράθεση όλων των τίτλων από τα βιβλία τού Ράιχ, που έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά, ακόμα και την έκδοση ενός εξαιρετικά δυσεύρετου βιβλίου γραμμένου στην καθαρεύουσα, που (δύσκολα το πιστεύει κανείς) κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1934, παραθέτει ταυτόχρονα βιβλία από άλλους συγγραφείς για τον Ράιχ, τα οποία – όλα – είτε είναι λιβελλογραφήματα είτε ουρανομήκεις ανοησίες, ενώ απουσιάζει παντελώς οποιαδήποτε αναφορά στο ελληνικό «Περιοδικό τής Οργονομίας», τεύχη τού οποίου περιέχουν εκτός από τα έγκυρα κείμενα τού Ράιχ και αναλύσεις εκπαιδευμένων γιατρών από τον ίδιο τον Ράιχ, στην επιστήμη που ίδρυσε, την οργονομία.

Βλέπουμε λοιπόν το περίεργο γεγονός στα κείμενα των αρθρογράφων τού περιοδικού “Διαβάζω”, η γνώση για το έργο τού Ράιχ να είναι περιορισμένη και ατελής. Ως αποτέλεσμα έχουμε την μεροληπτική, κουτσουρεμένη, λαθεμένη και ορισμένες φορές (εν αγνοία των συγγραφέων) λιβελλογραφική παρουσίαση τού ραϊχικού έργου, σε ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα το οποίο έπρεπε να είναι – τουλάχιστον – ιστορικά και βιβλιογραφικά άμεμπτο.

Είναι βάσιμο να αναρωτηθεί κάποιος: Θα τολμούσαν οι ίδιοι συγγραφείς να σχολιάσουν το έργο τού Φρόιντ ή τού Μαρξ βασιζόμενοι, σε σχόλια άλλων, γι’ αυτούς τους πρωτοπόρους και όχι σε πλήρη και βαθιά μελέτη των ίδιων των έργων τους; Η απάντηση είναι αυτονόητη.

Ένα γεγονός που με σοκάρει είναι η παντελής έλλειψη σχολιασμού, από όλους τους αρθρογράφους τού περιοδικού, τού εξόφθαλμα τραγικού, εφιαλτικού και ταυτόχρονα φασιστικού γεγονότος. Τής ρίψης στην πυρά  όλων των βιβλίων και περιοδικών ενός φυσικού επιστήμονα, όπως ήταν ο Ράιχ. Βιβλίων που περιείχαν τις πρωτοπόρες ιδέες του για τη δόμηση ενός καλύτερου κόσμου ή ξετύλιγαν (σε περίληψη) το απαύγασμα δεκάδων χιλιάδων κλινικών παρατηρήσεων και εργαστηριακών πειραμάτων – ευρημάτων.

Η κατανόηση των βαθύτερων λόγων αυτής τής παράλειψης μου δημιουργεί σύγχυση, άγχος και πολλά ερωτήματα. Ταυτόχρονα την κρίνω εξωφρενική, ανήκουστη και πρωτοφανή, επειδή είναι σίγουρο ότι αν είχε ριχτεί στην πυρά έστω ένα βιβλίο (όχι τόνοι βιβλίων όπως στην περίπτωση τού Ράιχ), οποιουδήποτε άσημου συγγραφέα, τότε αυτό το πραγματικά αξιόλογο περιοδικό, θα είχε επιστρατεύσει τον ανθό των διανοουμένων του για να κατακεραυνώσουν το άθλιο γεγονός.

Συμπέρασμα

Δυστυχώς, (όπως θα φανεί και με άλλα σχόλια), κάπως έτσι δομούνται οι παρουσιάσεις των περισσότερων απόψεων και αφιερωμάτων στο έργο τού Ράιχ σε παγκόσμιο επίπεδο (εδώ και πολλές δεκαετίες), από άτομα που είτε έχουν περιορισμένη γνώση, αλλά δυστυχώς έχουν άποψη βασισμένη κυρίως στην πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί,[2] οπότε το διαστρεβλώνουν και το συκοφαντούν εν αγνοία τους, είτε από άτομα που δεν έχουν γνώση[3] ή έχουν κάποια γνώση, αλλά διαθέτουν εκείνη την περίεργη ψυχοδιανοητική δομή, οπότε συνειδητά το συκοφαντούν.[4][5]


[1]  Lore Rubin, Wilhelm Reichand Anna Freud: His Expulsion From Psychoanalysis — Vol. 31 No. 1, The Journal of Orgonomy.

[2]  Χαρακτηριστικό παράδειγμα τής κατηγορίας μελετητών με περιορισμένη γνώση για το έργο τού Ράιχ είναι το βιβλίο τού Ζ. Π. Βουαγιέ, «Ράιχ: τρόπος χρήσης».

[3]  Είναι αναμενόμενο σε κίτρινα ΜΜΕ να εμφανισθούν λιβελλογραφήματα σε βάρος τού Ράιχ και τού έργου του, αλλά το εξωφρενικό που συμβαίνει είναι να διαβάσουμε λιβελλογράφημα σε πανεπιστημιακό σύγγραμα τού ΑΠΘ, το οποίο διδάσκεται στους φοιτητές τής Σχολής Ψυχολογίας. Σε αυτό παρουσιάζεται δισέλιδο κείμενο το οποίο επιχειρεί να παρουσιάσει το έργο τού Ράιχ, αλλά δυστυχώς συνιστά δείγμα ντροπής για ακαδημαϊκο κείμενο και ανόητη μυθιστοριογραφία. Καταφέρνει σε κάθε πρόταση να περιέχει είτε ένα ψέμα, είτε ένα λάθος, είτε μια συκοφαντία. Ο τίτλος του είναι: «Θεραπευτικά Μοντέλα: Ψυχανάλυση – Κείμενα Μελέτης».

Θα ασχοληθώ αναλυτικά με αυτό το σκουπίδι – τερατούργημα, αλλά προς το παρόν να σημειώσω ότι δεν είναι να απορεί κάποιος πως όταν τίθεται προς συζήτηση το έργο τού Ράιχ, βλέπουμε ορισμένοι επιστήμονες να έχουν περιχαρακωμένη (και περισπούδαστη) άποψη. Ακριβώς επειδή διδάσκονται, σαν να είναι αληθινές, απόψεις που δεν είναι τίποτα άλλο παρά συκοφαντία, συκοφαντία και ξανά συκοφαντία. Το συγκεκριμένο κείμενο  – μόνο δύο σελίδων  – καταφέρνει ταυτόχρονα τον απίστευτο άθλο μέσα σε κάθε παράγραφό του να συκοφαντεί τον Ράιχ, να διαστρεβλώνει τις ανακαλύψεις του και να κατακρεουργεί την ιστορική αλήθεια.

Αξίζει να υπενθυμίσω ότι η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Brady, ήταν μεταξύ των πρώτων που δίδαξαν αυτή τη διαδικασία. Πιθανώς ήταν πράκτορας τού Στάλιν ή κρυφό μέλος τού ΚΚ Αμερικής. Το FBI την παρακολουθούσε και το απίστευτο που συμβαίνει  – σήμερα – είναι ότι αρκετές σελίδες γραμμένες γι’ αυτήν από το  FBI, παραμένουν απροσπέλαστες στο κοινό, επειδή η κοινοποίησή τους θα προκαλούσε βλάβη στα συμφέροντα των ΗΠΑ! Η Brady, με το συκοφαντικό κείμενό της που δημοσιεύθηκε σε περιοδικό ιδιοκτησίας πράκτορα τής Μόσχας, άνοιξε τις «πόρτες» από όπου εισέβαλαν τα «τσακάλια» και οι “λυκοι” για να κατασπαράξουν τον Ράιχ και το έργο του στις ΗΠΑ. Για περισσσότερα δείτε:

https://yperthesi.wordpress.com/2010/08/16/το-ημερολογιο-τησ-αθλιοτητασ-νο-3/

https://yperthesi.wordpress.com/2010/04/15/ο-χοροσ-των-πρακτορων-γυρω-απο-τον-ραϊχ/

[4]  Χαρακτηριστικό παράδειγμα τής δεύτερης κατηγορίας είναι το βιβλίο των Νταίηβιντ Μαϊροβιτς και Τζέρμαν Γκονζάλες, “Ο Ράιχ για αρχαρίους” εκδόσεις Θύραθεν.

[5]  Ένα ακόμα απίστευτο είδος λιβελλογραφήματος, ουρανομήκους ανοησίας, ισοπεδωτικής άγνοιας, απόλυτης σύγχυσης, (ποιος άραγε μπορεί να γνωρίζει τι συμβαίνει στον εγκέφαλο των συγγραφέων του), γραμμένο ωστόσο με εξαιρετικο στίλ, είναι το βιβλίο των Πασκάλ Μπρικνέρ και Αλέν Φινκελκρό, «Η νέα ερωτική αναρχία».