Η θαυμάσια ιστοσελίδα τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Με επίθεση από χάκερ, μόλις τη δεύτερη ημέρα λειτουργίας της, (τού «TurkHackArmy»), ξεκίνησε τη ζωή της η ιστοσελίδα τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας.

Screen Shot 2013-08-28 at 7.36.36 PM

Η εικόνα που άφησαν ως δείγμα τής επίθεσής τους, στην πρώτη σελίδα τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας οι παράφρονες, ενώ ταυτόχρονα φρόντισαν να γράψουν κώδικα μέσα στον κώδικα τής ιστοσελίδας…

Η νέα ιστοσελίδα τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας

Η νέα ιστοσελίδα τού Ε.Σ.Ο. φτιαγμένη από τον Θεόδωρο Αντωνίου, περιέχει πολύ περισσότερα και καλύτερα θέματα  από την προηγούμενη. Πολλά από αυτά έχουν περιεχόμενο που δεν έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα σε καμία άλλη ιστοσελίδα ελληνική ή αγγλική.

Η Επιτροπή για την Ιστοσελίδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να υπάρχουν αναλυτικές παρουσιάσεις για  τα κεντρικά θέματα που θα ήθελε να πληροφορηθεί ο κάθε επισκέπτης και γι΄αυτό το λόγο ακολουθήθηκε η λογική να παρουσιασθεί με απλό τρόπο σε ένα κεντρικό  μενού το σύνολο των κεντρικών θεμάτων, τα οποία στη συνέχεια θα διακλαδίζονταν αρθρωτά σε υποσύνολα

Θα έπρεπε λοιπόν να παρουσιασθεί ο πρωταγωνιστής αυτής τής προσπάθειας, ο Ελληνικός Σύλλογος Οργονομίας και αυτό γίνεται με το άνοιγμα τού πλαισίου με τίτλο «Ο Σύλλογος». Σε αυτή τη σειρά, καθώς ανοίγει, βλέπουμε να περιέχονται ο σκοπός τού Ε.Σ.Ο. και αναλυτικά το σημαντικό έργο του μέχρι σήμερα, ενώ υπάρχει και παράθεση των εκδηλώσεων σε τίτλους.

Το δεύτερο κρίσιμο θέμα είναι αυτό που παρουσιάζεται στην ενότητα «Οργονομία». Εδώ βρίσκουμε μια σύντομη αναφορά για το Αμερικανικό Κολέγιο τής Οργονομίας, το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα, τις προϋποθέσεις για να γίνει κάποιος γιατρός οργονομιστής και μια πλούσια παρακαταθήκη άρθρων από γιατρούς οργονομιστές και άλλους επιστήμονες με θέματα Οργονομίας δημοσιευμένα στο περιοδικό τού Α.Κ.Ο., «The Journal of Orgonomy».

Στην επόμενη ενότητα με τίτλο «Βίλχελμ Ράιχ» παρουσιάζεται η  πλέον έγκυρη βιογραφία τού Ράιχ γραμμένη από έναν εκ των ικανότερων και πιστών μαθητών του, τον Έλσγουορθ Μπέικερ.

Η πορεία των ανακαλύψεών τού Ράιχ δίνεται με εξαιρετικά αναλυτικό τρόπο ώστε να γίνεται κατανοητή η λογική σειρά των εξελίξεών τους και η τεράστια σημασία τους.

Το κολοσσιαίο συγγραφικό του έργο, που αδικείται από τις μέχρι σήμερα παρουσιάσεις, αποδίδεται με μια εξόχως κατατοπιστική παράθεση τίτλων, ώστε να αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης μέσω των γραπτών έργων τού Ράιχ ότι η εξέλιξη των ανακαλύψεών του βασίστηκε σε καθαρή επιστημονική αιτιότητα.

Υπάρχει επίσης  περιληπτική αναφορά για το Ίδρυμα Βίλχελμ Ράιχ και το αντίστοιχο Μουσείο, που διαχειρίζονται σήμερα τον τεράστιο πλούτο των αρχείων του, τα βιβλία, τα περιοδικά, αλλά και κάθε άλλο έργο του.

Στην επόμενη ενότητα «Δημοσιεύσεις» βρίσκουμε περιληπτική παρουσίαση των εργασιών τού Ράιχ σε βιβλία και περιοδικά στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, τόσο την εποχή που ζούσε όσο και μετά το θάνατό του.

Υπάρχει επίσης προσεκτική επιλογή βιβλίων που αποδίδουν όσο γίνεται με μεγαλύτερη ιστορική αξιοπιστία τα συμβάντα τής ζωής τού μεγάλου επιστήμονα και τις κολοσσιαίες ανακαλύψεις του, αλλά και αυτών των ελάχιστων έργων που εξελίσσουν πραγματικά την Οργονομία. Παρουσιάζονται ακόμα ορισμένες παραγωγές άξιες λόγου, που ανήκουν στο χώρο των ντοκιμαντέρ.

Κάτω από την ενότητα «Χρήσιμα» βρίσκεται ο Χάρτης τού Ιστότοπου,  οι ερωτήσεις απαντήσεις για θέματα Οργονομίας και η δυνατότητα επικοινωνίας με τον Ε.Σ.Ο.

Θα πρέπει να επισημάνουμε τελειώνοντας ότι ο ιστότοπος θα εμπλουτίζεται συνέχεια με νέα κείμενα ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Καλή και αποδοτική εξερεύνηση των περιεχομένων.

http://www.orgonomy.org.gr

(Το ανωτέρω κείμενο είναι αναδημοσίευση από το «5ο Οργόνομα».

Screen Shot 2013-08-28 at 7.35.23 PM

Advertisements

Μπαμπά εδώ καίει! (τα παιδιά και η οργόνη)

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης


Στη φωτογραφία ένας συσσωρευτής οργόνης ή οργονοθάλαμος. Στη βάση διακρίνεται ένα οργονοβόλο. Ένα άλλο οργονοβόλο, που δεν φαίνεται, είναι τοποθετημένο στην κορυφή με το σωλήνα του να εισέρχεται από το παραθυράκι αερισμού.

‘Όταν καθόμαστε μέσα στο συσσωρευτή έχουμε τη δυνατότητα να κρατάμε το οργονοβόλο σε σημείο που πάσχει για να ενδυναμώσουμε τη ροή τής ενέργειας.

Ένα παρόμοιο οργονοβόλο πριν 20 περίπου χρόνια είχε κάνει ορισμένους φυσικούς και άλλους ειδικούς να παραμιλάνε.

Βρισκόμουν στην Έκθεση Βιβλίου στην Αθήνα και είχα τοποθετήσει πάνω σε ένα τραπέζι-πάγκο μαζί με διάφορα περιοδικά τής Οργονομίας και βιβλία σχετικά με τον Ράιχ, δύο ίδιους συσσωρευτές οργόνης, έναν πραγματικό κι ένα εικονικό. Δηλαδή έναν που συγκέντρωνε οργόνη και έναν που λόγω τής διάταξης των υλικών του δεν μπορούσε να συγκεντρώσει. Στον καθένα υπήρχε ένα θερμόμετρο τοποθετημένο στην κορυφή που εισχωρούσε εντός. Στον πραγματικό έδειχνε πάντα 3-4 βαθμούς Κελσίου μεγαλύτερη θερμοκρασία, γεγονός που καταρρίπτει το δεύτερο νόμο τής θερμοδυναμικής. Το ίδιο γεγονός είχε αφήσει άναυδο τον Αϊνστάιν όταν το ανέφερε ο Ράιχ. Τότε ο Αϊνστάιν δήλωσε πως «εάν είναι αληθινό αποτελεί βόμβα στα θεμέλια τής φυσικής». Αργότερα το απαξίωσε αφού πρώτα το έλεγξε ελλιπώς κρατώντας έναν συσσωρευτή στο σπίτι του. Υποστήριξε ότι αυτό που αυξάνει τη θερμοκρασία δεν είναι η ιδιότητα τού συσσωρευτή οργόνης, αλλά τα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα τού αέρα που… χτυπάνε στο ταβάνι και κατεβαίνοντας θερμά ζεσταίνουν την περιοχή τού συσσωρευτή. Ο Ράιχ απάντησε ότι εάν το πείραμα γίνει στο ύπαιθρο (όπως και το έκανε) όπου δεν υπάρχει ταβάνι τότε το φαινόμενο αυξημένης θερμοκρασίας εξακολουθεί να υφίσταται. Ο Αϊνστάιν ουδέποτε απάντησε σε αυτό το επιχείρημα…

Στον ίδιο πάγκο στην Έκθεση Βιβλίου στην Αθήνα, είχα κι ένα οργονοβόλο. Με ρωτούσαν αρκετοί που περνούσαν από εκεί τι είναι αυτό και τους εξηγούσα, ζητώντας να το δοκιμάσουν, κάτι που συνήθως έκαναν, μένοντας έκπληκτοι από διάφορα φαινόμενα που βίωναν.

Ορισμένοι φυσικοί προσπάθησαν να εξηγήσουν την αυξημένη θερμότητα, που ένιωθαν όταν έβαζαν το χέρι τους εντός του μεταλλικού χωνιού που βρίσκεται στην άκρη τού οργονοβόλου, με τη μεταφορά θερμότητας που πρέπει να συμβαίνει με βάση τους νόμους τής φυσικής, από τα μεταλλικά τοιχώματα τού χωνιού στο χέρι.

«Σωστά τα λες (έλεγα σε κάθε έναν

Βάζουμε την ακάλυπτη μεταλλική άκρη τού σωλήνα εντός τής τρύπας, που δεν φαίνεται (στο άνω μέρος) και η συσκευή είναι έτοιμη για χρήση. Οργονοβόλο φτιαγμένο με εναλλακτικά στρώματα από μαλλί προβάτου και σύρμα κουζίνας.

από αυτούς) αλλά μόνο εάν πιάσεις το μεταλλικό τοίχωμα και διαπιστώσεις ότι είναι ζεστό».

«Ναι» μου απαντούσαν.

Αμέσως μετά ακουμπούσαν το εσωτερικό τοίχωμα για να επιβεβαιώσουν τον ισχυρισμό τους διαπιστώνοντας κατάπληκτοι ότι ήταν ψυχρό, γεγονός που δεν εξηγούσε με κανένα τρόπο τη θερμότητα που ένιωθαν από την οργόνη που έρεε από το εσωτερικό τού οργονοβόλου διαμέσου τού μεταλλικού σωλήνα προς το χωνί κι απο εκεί στο χέρι τους…

Εκεί γνώρισα και μια ακόμα ιδιότητα τού οργονοβόλου που αγνοούσα και ούτε καν φανταζόμουνα.

Ορισμένα άτομα που είχαν πολύ παλιά τραύματα στα χέρια και ήδη είχαν κλείσει οι πληγές, ένιωθαν στο σημείο τής επουλωμένης πληγής, ενώ δεν ήταν τίποτα ορατό , μια αίσθηση σαν να υπήρχε κάποια βελόνα που έραβε απαλά το δέρμα τους. Η εξήγηση που είχα δώσει τότε ήταν ότι η φύση – ο οργανισμός τους – είχε κλείσει την πληγή και η οργόνη εκείνη την στιγμή το έκλεινε πλήρως «ράβοντας» την πληγή που είχε γίνει και στο ενεργειακό «σώμα».

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται καλύτερα την οργόνη

Εκείνο που μου δημιούργησε κατάπληξη στη διάρκεια των ημερών που ήμουν στην Έκθεση Βιβλίου, ήταν η επαφή των παιδιών με την οργόνη και η μειονεκτική αντιμετώπιση τού θέματος από αρκετούς ενήλικες. Το περιστατικό που θα περιγράψω είναι εντυπωσιακό και απεικονίζει σαφώς την κατάσταση.

Βρίσκομαι στο περίπτερό μας ένα μεσημέρι με αρκετή ζέστη μαζί με τη φίλη Ν.Β και τον φίλο Γ.Α. Τη στιγμή εκείνη έρχεται ένας πατέρας γύρω στα 45 κρατώντας ένα αγοράκι 5-6 χρονών από το χέρι. Βλέπει τα βιβλία και τα περιοδική και η ματιά του πέφτει στο οργονοβόλο. Ρωτάει:

-Τι είναι αυτό;

-Συγκεντρώνει ενέργεια.

-Τι ενέργεια; ρωτάει με ένα ανήσυχο ύφος σηκώνοντας ελαφρά το ένα φρύδι.

-Οργόνη.

-Δηλαδή τι κάνει αυτή η ενέργεια; ρωτά με ελαφρά απόχρωση περιφρόνησης στη φωνή του.

-Συσσωρεύεται σε αυτό (του δείχνω το οργονοβόλο) και ακολούθως διοχετεύεται και χρησιμοποιείται ίσως σε διάφορες παθήσεις ή και σε περιπτώσεις ατονίας.

Mε κοιτάει με ύφος καλυμμένης περιφρόνησης και λέει:

-Και πώς αποδεικνύεται αυτό;

-Βάλε το χέρι σου θα πρέπει να αισθανθείς κάτι.

Πάει και βάζει επιδεικτικά το χέρι του στο χωνί τού οργονοβόλου. Το αφήνει, σαν να λέει «τι κάνω εδώ με εσάς τώρα…» για δύο -τρία λεπτά και στη συνέχεια με ύφος που εννοούσε «μα τι λέτε ρε βλάκες, κοροϊδεύετε τον κόσμο εδώ», λέει;

-Δεν αισθάνθηκα τίποτα!

Πώς μου ήρθε εκείνη τη στιγμή, γιατί δεν είχα συναντήσει μέχρι τότε παρόμοια προκλητική αντίδραση και λέω στο παιδάκι:

-Βάλε κι εσύ το χέρι σου.

Πράγματι το παιδάκι, χαρούμενο και περίεργο που βρήκε κάτι να «παίξει» στη σοβαρή Έκθεση Βιβλίου, πηγαίνει και βάζει το χέρι του στο χωνί. Το κρατάει 5-6 δευτερόλεπτα και βγάζει μια φωνή:

-Μπαμπά, εδώ καίει!…

Μεταξύ σοβαρού και αστείου γυρίζω και λέω στο παιδάκι:

-Εσύ είσαι πιο υγιής από τον πατέρα σου, μην τον ακούς τι σου λέει. Από εδώ και πέρα εσύ να του λες τι να κάνει!…

Και ο μπαμπάς γεμάτος αμηχανία και κατάπληξη για την αντίδραση τού γιου του, που δεν την περίμενε και τη διάψευση των δικών του συμπερασμάτων και αισθήσεων:

-Ναι βέβαια, εγώ τον ακούω. Άλλωστε αυτός μου είπε να έρθουμε στην Έκθεση τού Βιβλίου.

Από τότε όταν οι γονείς δεν αντιλαμβάνονταν τίποτα, η Ν.Β. που ήταν μαζί μου, ζητούσε από τα παιδιά να δοκιμάσουν το οργονοβόλο βάζοντας το χέρι τους στο χωνί του. Πράγματι, σχεδόν όλες οι απαντήσεις ήταν αποκαλυπτικές.

Χωρίς άλλα σχόλια.

(Απόσπασμα από το 4ο «Οργόνομα» σελίδα 14).

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ (Νο 1)

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Ο Ράιχ αποτελεί μοναδική περίπτωση σε ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία, ως ο επιστήμονας που συκοφαντήθηκε και πολεμήθηκε, όσο κανένας άλλος, από τα πλέον αλλότρια συμφέροντα και -ισμούς. Το γεγονός που κάνει μοναδική την πορεία του είναι ότι αποτέλεσε στόχο από μηχανισμούς έξι κρατών. Τής κομουνιστικής ΕΣΣΔ, τής ναζιστικής Γερμανίας, τής καπιταλιστικής Αμερικής, τής Δανίας, Σουηδίας και Νορβηγίας.

Εξαιτίας της πολεμικής που δεχόταν αναγκάστηκε να μεταναστεύσει σε 5 κράτη, χωρίς να διακόψει την κοινωνική του συνεισφορά, τη συγγραφή βιβλίων και άρθρων, τη διεξαγωγή πρωτοποριακών πειραμάτων και την πραγματοποίηση επαναστατικών ανακαλύψεων. Ας μην ξεχνάμε, ότι ο Ράιχ είχε τη χαρά της ζωής μέσα του. Όπως έλεγε ο καλύτερος φίλος του Simeon Tropp: μπορούσε να βρίσκει ευχαρίστηση κι ευτυχία ακόμα και όταν βρισκόταν στις χειρότερες στιγμές τής ζωής του.

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ

H  καταγραφή των γεγονότων δεν αποτελεί προσπάθεια πολιτικής κριτικής. Ο γράφων τη μόνη συμβουλή που κρατά καλά στο μυαλό του από τον  ιδεολόγο μαρξιστή και αντάρτη του ΕΛΑΣ πατέρα του, είναι ότι η πραγματικότητα αποτελεί ό,τι πιο επαναστατικό και υγιές υπάρχει στη Γη. Μόνο με αυτό το γνώμονα παρατίθενται τα ιστορικά ντοκουμέντα και τα σχόλια.

Κάτι σαν πρόλογος στη χρονολόγηση αυτών των άθλιων γεγονότων

 

Το 1920 κι ενώ ο Ράιχ ήταν ακόμα φοιτητής τής ιατρικής γίνεται μέλος τής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας τής Βιέννης. Προς μεγάλη έκπληξη μεγαλύτερων και «εμπειρότερων» ψυχαναλυτών, ο Φρόιντ προάγει τον «πιτσιρικά» Ράιχ ως πρώτο βοηθό στην Ψυχαναλυτική Πολυκλινική, (θέση που κατείχε από την ίδρυσή της μέχρι το 1928, παρά τον λυσσαλέο πόλεμο και τις συκοφαντίες σε βάρος του). Στην πορεία καταλαμβάνει  τη θέση τού αντιπροέδρου τής Πολυκλινικής από το 1928 έως το 1930, ενώ διορίζεται από τον Φρόιντ διευθυντής των Τεχνικών Σεμιναρίων για την Ψυχαναλυτική Θεραπεία από το 1924 έως το 1930. (Αυτή τη μέγιστη εκτίμηση τού Φρόιντ προς τις επιστημονικές του ικανότητες την πληρώνει με βαρύ τίμημα, όσο βρισκόταν στις θέσεις αυτές όσο και κατά τις επόμενες δεκαετίες! Ο φθόνος ήταν η κινητήρια δύναμη των μικρομέγαλων ανθρωπάκων που τον συκοφαντούσαν συστηματικά).

Τον Ιανουάριο του 1927 ασθενεί από φυματίωση, από την οποία θεραπεύεται μετά 3,5 μήνες. Στη συνέχεια προωθείται στη διοικούσα επιτροπή τής Ψυχαναλυτικής Ένωσης τής Βιέννης, παρά την έντονη αντίθεση του Federn, ενός ηλικιωμένου και έμπειρου ψυχαναλυτή ο οποίος διατηρεί έντονη ιδεολογική αντίθεση με τον Ράιχ στο ζήτημα τής εφθβικής σεξουαλικότητας. Ο Φέντερν υποστηρίζει τα ψυχρά μπάνια για την αποφυγή στύσης και ο Ράιχ ζητά να γίνει αποδεκτή η εφηβική σεξουαλικότητα. Τον ίδιο μήνα συνεργάζεται με το Σοσιαλιστικό Κόμμα τής Αυστρίας και στη συνέχεια μετά συστηματική μελέτη τού «Κεφαλαίου» τού Μαρξ, αρχίζει προσπάθειες για να ενώσει ψυχανάλυση και μαρξισμό διαμορφώνοντας το κίνημα που άφησε εποχή ως sex-pol.

Από εδώ και πέρα εκτός από τις πάμπολλες ραδιουργίες των ψυχαναλυτικών κύκλων θα έχει να αντιμετωπίσει και τις συστηματικές ραδιουργίες των οργανωμένων κομουνιστών και των συνοδοιπόρων τους. Οι ανακαλύψεις του για τη σεξουαλικότητα και το ανακλαστικό του οργασμού παίζουν και αυτές σημαντικό ρόλο στο χτίσιμο ενός σχεδόν θανατηφόρου κράματος θαυμασμού και μίσους. Ένας από τους  κορυφαίους ψυχαναλυτές που αρχίζει να τον μισεί είναι ο Rado. Το μίσος προς τον Ράιχ οφείλεται στην  αμοιβαία έλξη μεταξύ τής συζύγου τού Ραντό (Rado) και τού Ράιχ. Μια έλξη που αντιλήφθηκε ο Ραντό, αλλά που ήταν απολύτως φυσική θα μπορούσε να ειπωθεί, λόγω τής γοητείας που ασκούσε ο γεμάτος ζωντάνια και εξυπνάδα Ράιχ. Μεταξύ τού Ράιχ και τής συζύγου τού Ραντό, τής Emmy, δεν υπήρξε κανενός είδους ερωτική σχέση.  Ωστόσο ο σύζυγος ένιωθε την έλξη της γυναίκας του προς τον Ράιχ…

Ο ίδιος ο Ράιχ αναφέρει ότι με την Emmy, είχε μεγάλη έλξη που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε. Ο σύζυγος ζήλευε τρομερά. Ως μόνη εκδίκηση επέλεξε τη διάδοση φημών ότι ο Ράιχ ήταν σχιζοφρενής. Αργότερα αυτές τις φήμες  αναμασούσε φανερά ο Ferenchi, ο ψυχαναλυτής, που μυήθηκε από τον Ράιχ στις έννοιες τής sex-pol, ενώ και οι δύο τους ήταν μέλη τής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας τού Φρόιντ, ανήκοντας ταυτόχρονα στην κρυφή  μαρξιστική πτέρυγα. Αυτές τις φήμες τις αναμασούσαν κρυφά διάφοροι άλλοι.

Το μίσος του ζηλότυπου συζύγου θα συνοδεύει τον Ράιχ σχεδόν σε όλη του τη ζωή. Αρχικά ο Ραντό είπε στη σύζυγο τού Ράιχ ότι είναι αυτός είναι τρελός και πρέπει να τον χωρίσει. Από τη μεριά του ο Φρόιντ έλεγε ότι ο Ράντο έχει τα μάτια τού πατροκτόνου και μια άλλη ψυχαναλύτρια στον κύλκλο τού Φρόιντ έλεγε ότι ο Ραντό είναι στα όρια τής ψύχωσης. Ωστόσο, ο Ραντό «πληροφόρησε» επίσης την κόρη τού Φρόιντ, Anna, ότι ο Ράιχ είναι τρελός. Εκείνη με τη σειρά της άδραξε την ευκαιρία και ωθούμενη από ένα βαθύ μίσος για τον Ράιχ, τόσο από την προσωπική της σεξουαλική «διαφορετικότητα», όσο και την επιστημονική της κατωτερότητα απέναντι στον Ράιχ φρόντισε να «πληροφορήσει» τη σύζυγο του Ράιχ, Annie, ότι ο Ράιχ είναι τρελός και το πρωτοφανές, τής ζήτησε να μην έχει σεξουαλικές σχέσεις μαζί του και να μην κάνει δεύτερο παιδί! Ευτυχώς η σύζυγος τού Ράιχ δεν την άκουσε, σε αυτό το σκέλος των «σοφών» συμβουλών, αλλά  στη συνέχεια λειτουργώντας με το σύνδρομο τής εγκαταλελειμμένης συζύγου, υπήρξε κι αυτή συστηματική συκοφάντης του.

Το ζεύγος των Ραντό, μετανάστευσε στις ΗΠΑ, το 1931. Εκεί ανέβηκαν τα σκαλιά τής εξουσίας και άρχισαν ερευνητική δουλειά με τη σύζυγο τού τότε προέδρου των ΗΠΑ Έλεανορ Ρούζβελτ. Η κ. Ραντό μιλούσε πέντε γλώσσες και δούλεψε αρκετά χρόνια, για τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, ειδικά στο γραφείο που έλεγχε τους Γερμανούς εξόριστους. Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο το ζεύγος των Ραντό έβαλε το χεράκι του στην πρώτη έρευνα, σύλληψη και κράτηση για τρεις εβδομάδες τού Ράιχ από το FBI το  Δεκέμβριο του 1941, 1,5 χρόνο μετά τη δολοφονία του Τρότσκι από πράκτορα του Στάλιν στο Μεξικό και 8 μήνες μετά τη συνάντηση τού Ράιχ με τον Αϊνστάιν. Με δεδομένο το βαθύ μίσος τού Rado για τον Ράιχ, όλα είναι εξόχως πιθανά. Έχουμε εδώ ένα ζεύγος, που αποτέλεσε μια επιπλέον πηγή προβλημάτων για τον Ράιχ στις ΗΠΑ. Οι Ραντό ίσως να είναι εκείνοι που όχι μόνο τον συκοφαντούσαν, αλλά και που τροφοδοτούσαν FBI, την FDA και άλλες υπηρεσίες με «έγκυρα» στοιχεία για να αγνοηθεί το επιστημονικό έργο και οι κολοσσιαίες ανακαλύψεις τού Ράιχ. O τότε διευθυντής τής FDA έγραφε σε επιστολή του προς την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση ότι ένα άτομο κύρους, που γνώριζε καλά τον Ράιχ από την Ευρώπη, αφιέρωσε χρόνο και παρείχε πολύτιμες γνώσεις για να καταφέρει η FDA να στριμώξει τον Ράιχ στη γωνία και να τον κλείσει στη φυλακή! Το πλέον πιθανό είναι αυτός ο άγνωστος κύριος ή ο ρουφιάνος «Χ» με τις υψηλές γνωριμίες και διασυνδέσεις να ήταν ο ζηλότυπος σύζυγος Ραντό.

Την  ίδια περίπου εποχή, (1934) ο Kim Philby οπαδός των ιδεών τού Ράιχ, εισχωρεί στην αντικατασκοπεία τής Βρετανίας, ενώ ταυτόχρονα είναι πράκτορας του Στάλιν.

Το 1942 το FBI θα ανακρίνει τον σύζυγο τής δημοσιογράφου, Μπρέιντι (Brady), εκείνης που 5 χρόνια αργότερα έγραψε το άρθρο – «δολοφονία» για τον Ράιχ), επειδή τον θεωρούσε πράκτορα τής Μόσχας, όπως και ήταν. Σημειώνεται ότι μετά τη δημοσίευση του άρθρου το 1947, ο Ράιχ έστελνε συνεχώς επιστολές στο FBI, υποστηρίζοντας ότι είναι θύμα «κόκκινης» συνωμοσίας, με αιχμή την Brady, αλλά το FBI, περιέργως δεν συνέδεε το θέμα, παρά το γεγονός ότι ήδη γνώριζε τη δράση τού ζεύγους των Brady. Γνώριζε δηλαδή, ότι η δημοσιογράφος – λιβελογράφος ήταν πράκτορας τής Μόσχας, όπως καταδεικνύεται μέσα από την έξοχη έρευνα του εκδότη-δημοσιογράφου Jim Martin στο βιβλίο του «Wilhelm Reich and the Cold  War». Σελίδες τού φακέλου τής Brady, που διατηρεί το FBI, είναι ολοσχερώς σβησμένες, επειδή με βάση τους νόμους «National Security Act 1947» και «CIA Act 1949» θεωρούνται ύψιστα κρατικά μυστικά. Ας το σκεφτούμε λιγάκι. Η σκοτεινή δράση αυτής τής παντελώς άγνωστης δημοσιογράφου στο ευρύ κοινό των ΗΠΑ, καλύπτεται από το  FBI και τη CIA, επειδή εάν αποκαλυφθεί, θα βλάψει τα εθνικά συμφέροντα τής υπερδύναμης…

1927-1939 – Η ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΩΝ ΑΘΛΙΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΡΑΔΙΟΥΡΓΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΦΥ’Ι’ΑΣ

1927 Ιανουάριος. Ο Ράιχ εγγράφεται στο Σοσιαλιστικό Κόμμα τής Δανίας.

1927 Ιούλιος. Η αστυνομία τής Βιέννης σκοτώνει 89 διαδηλωτές και τραυματίζει πάνω από 1.000. Ο Ράιχ παρακολουθεί το γεγονός πλημμυρισμένος από μια τρικυμία συναισθημάτων, κάτι που τον αναγκάζει να προβληματιστεί για τις ικανότητες των κομματικών ηγετών, αλλά και για την παθητικότητα των μαζών. Στην πραγματικότητα αυτό το γεγονός βάζει τις βάσεις για τη δουλειά με την sex-pol, τη σύγκρουση με την πολιτική και τη συγγραφή τού βιβλίου «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού».

1928 Άνοιξη. Εξηγεί στον Φρόιντ την επιθυμία του να δημιουργήσει κέντρα σεξουαλικών συμβουλών για να εφαρμοστούν οι ψυχαναλυτικές απόψεις σε ευρεία κλίμακα. Ο Φρόιντ συμφωνεί ολόψυχα.

Ιδρύει μαζί με αρκετούς Βιεννέζους γιατρούς τη Σοσιαλιστική Εταιρεία για Σεξουαλικές Συμβουλές και Σεξουαλική Έρευνα.

Τα πρώτα βήματα της sex-pol. Ο Ράιχ με λίγους επαγγελματίες φίλους του κι ένα φορτηγάκι «σαρώνουν» τις συνοικίες τής Βιέννης μιλώντας στους ανθρώπους για σεξουαλικά θέματα, σε συγκεντρώσεις που γίνονταν κυρίως σε πάρκα. Καμιά φορά η ομάδα του μοιράζει μπροσούρες από πόρτα σε πόρτα. Ο Ράιχ, επιπλέον, δίνει διαλέξεις με πολιτικό περιεχόμενο.

1928 Μάρτιος. Εντάσσεται ατύπως στο Αυστριακό Κομουνιστικό Κόμμα, ενώ τον ίδιο χρόνο η σύζυγός του αρχίζει τις… περίφημες αναλυτικές – συκοφαντικές συνεδρίες – ραδιουργίες, με την κόρη τού Φρόιντ, Anna, η οποία όταν τη ρωτούσαν αργότερα για τον Ράιχ συνέχιζε τη συκοφαντία λέγοντας ότι είναι «ιδιοφυΐα ή ….» αφήνοντας να εννοηθεί η λέξη «τρελός».

1928 Απρίλιος. Η πρώτη σαφής επίθεση εναντίον τού Ράιχ. Έδινε τότε μια διάλεξη σε φοιτητές στη Βιέννη, για τη σχέση ψυχανάλυσης – μαρξισμού, εξηγώντας τον κοινωνιολογικό ρόλο τού οιδιπόδειου συμπλέγματος. Τότε παρενέβη ένας καθηγητής που είχε έρθει από τη Μόσχα δηλώνοντας με έμφαση ότι το οιδιπόδειο σύμπλεγμα δεν ήταν μαρξιστικό και άρα ήταν ανοησία. «Το κύρος αυτού τού βοδιού ήταν τεράστιο  εξαιτίας τής επανάστασης τού 1917, – σχολιάζει ο Ράιχ – κι εγώ δεν είχα ικανοποιητική απάντηση στο ερώτημα για το πού και πώς διαμορφώνεται κοινωνιολογικά η λειτουργία τής οικογένειας».

1928 Νοέμβριος. Ένας από τους κορυφαίους συνεργάτες τού Φρόιντ, ο Paul Federn,  ραδιουργεί εναντίον τού νεαρού και ταχύτατα ανερχόμενου Ράιχ. Η ραδιουργία υποκινείται από το βαθύ πουριτανισμό τού Federn και το φθόνο του για την απίστευτη ανέλιξη, λόγω ικανοτήτων, τού «αμούστακου» Ράιχ, την ίδια εποχή, που άλλοι ηλικιωμένοι ψυχαναλυτές βρίσκονταν στην αφάνεια. Σε αυτή την περίπτωση, παρεμβαίνει υπέρ τού Ράιχ, ο ίδιος ο Φρόιντ και ο Ράιχ παραμένει διευθυντής των Ψυχαναλυτικών  Σεμιναρίων.  Χαρακτηριστικό των σεξουαλικών προβλημάτων και της «ηθικής» αυτού τού ατόμου, που ήταν μάλιστα ο επίσημος εκπρόσωπος τού Φρόιντ, είναι ότι είχε συγγράψει κείμενο με το οποίο συνιστούσε στους νέους να παίρνουν βαθιές αναπνοές για να μην έχουν στύση… Αυτές οι οπισθοδρομικές συμβουλές δίνονταν από έναν κορυφαίο ψυχαναλυτή, που ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος τού Φρόιντ, τού επιστήμονα που έφερε στο φως την παιδική σεξουαλικότητα.

1928. Νοέμβριος. Καθιερώνεται η λειτουργία πολυκλινικών που παρέχουν συμβουλές και βοήθεια για τη σεξουαλική υγεία. Εξαπλώνεται το κίνημα sex-pol  με τον Ράιχ ως βασικό ηγέτη. Το πάθος του γι’ αυτό που κάνει το περιγράφει ως εξής: «Θεωρούνταν αφύσικο για έναν αξιοσέβαστο γιατρό κι επιστήμονα, (όπως αυτός) να συμμετέχει σε διαδηλώσεις των ανέργων, να μοιράζει μπροσούρες για την κοινωνική υγιεινή σε εργατικές περιοχές και να παίρνει μέρος σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Οι διανοούμενοι αδυνατούσαν να καταλάβουν γιατί διακινδύνευα την κοινωνική μου θέση κάνοντας τέτοια πράγματα».

1929. Ένας κρίσιμος χρόνος. Ο Ράιχ αρχίζει φρενήρη δραστηριότητα. Βρίσκεται επικεφαλής των Τεχνικών Σεμιναρίων τής Ψυχαναλυτικής Κλινικής, επικεφαλής τής Πολυκλινικής, έχει ιδιωτικό ιατρείο, ενώ ταυτόχρονα  δουλεύει μέσω τής  sex-pol, ιδρύοντας νέα  συμβουλευτικά κέντρο, διοργανώνοντας ομιλίες και γράφοντας άρθρα και βιβλία.

1929 Ιανουάριος. Ανακοινώνεται μέσω των εφημερίδων η ίδρυση μιας νέας κλινικής σεξουαλικής υγιεινής. Ο Ράιχ είναι ο ιδρυτής και αυτή τη φορά υποστηρίζεται από το Σοσιαλιστικό Κόμμα τής Δανίας.

1929 Σεπτέμβριος. Επισκέπτεται την ΕΣΣΔ μαζί με την ψυχαναλύτρια γυναίκα του, Annie Pink. Εκεί περιοδεύει σε διάφορα σχολεία,  και δίνει διάλεξη στη Μόσχα. Ίσως είναι ελάχιστα γνωστό ότι το 1929 ένα περιοδικό με το ηχηρό όνομα «Κάτω από το λάβαρο τού Μαρξισμού» (Pod zmamenem marksizma) δημοσίευσε άρθρο εναντίον τού Ράιχ. Αυτό το άρθρο ήταν η πρώτη επίσημη επίθεση που δέχθηκε ο Ράιχ από το σοβιετικό κράτος. Ήταν στην ουσία η αναγγελία θανάτου των προσπαθειών του για να ενώσει μαρξισμό – ψυχανάλυση. Ο Ράιχ πίστευε τότε ότι η ψυχανάλυση συνδέεται με τον μαρξισμό, επειδή για την ψυχανάλυση οι άνθρωποι είναι ταυτόχρονα κοινωνικά και βιολογικά όντα. Η αντίδραση τού σοβιετικού καθεστώτος σε γραπτό αντίλογο, μέσω τού Sapir, ήταν ότι η ψυχανάλυση δεν ήταν επιστημονική θεωρία, αλλά ιδεολογία.

Η κύρια γραμμή τού Sapir (δηλαδή τού κόμματος), ήταν ότι ο Φρόιντ με τα τελευταία του βιβλία έφυγε από το ντιβάνι τής ψυχανάλυσης και μπήκε σε κοινωνιολογικά χωράφια. Αυτό ήταν ένα σοβαρό λάθος επειδή μόνο μια αυθεντία (το κόμμα) μπορούσε να κατανοήσει τους περίπλοκους νόμους τής κοινωνίας.

Με αυτό τον τρόπο προαναγγελλόταν όχι μόνο η καταδίκη τού Ράιχ, αλλά και ο εξοβελισμός τής ψυχανάλυσης από το σοβιετικό καθεστώς.  Αμέσως μετά τη δημοσίευση τού άρθρου έκλεισε η έδρα τής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας και το Ψυχαναλυτικό Ινστιτούτο, ενώ όλα τα βιβλία τού Φρόιντ αποσύρθηκαν από τις βιβλιοθήκες και τα βιβλιοπωλεία τής ΕΣΣΔ. Στο εξής δεν θα επιτρεπόταν οποιαδήποτε βιβλιογραφική παραπομπή σε αυτά.

(Συνεχίζεται)

1ο. Ο συσσωρευτής οργόνης και οι αποδείξεις ζωής, ότι βοηθάει τη ζωή

 

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Ο Υπνωτιστής και ο συσσωρευτής

Γνώρισα την απίστευτη αξία τού συσσωρευτή οργόνης όταν ήμουν 28 χρονών. Δηλαδή εδώ και περισσότερο από 30 χρόνια.  Εκείνη την εποχή δεν πίστευα καν την αξία του και ταυτόχρονα είχα βρεθεί να πολεμάω απεγνωσμένα να σώσω τη ζωή μου ύστερα από μια μαύρη εμπειρία με κάποιο πολύ γνωστό (απατεώνα) υπνωτιστή, μια εμπειρία που με «χάραξε» και με έπεισε ότι κάθε θεωρία περί μετεμψύχωσης, μετενσάρκωσης κ.λπ. βρίσκεται μόνο στην ανθρώπινη φαντασία.

 

syssoreytis

Τον είχα γνωρίσει ύστερα από επαγγελματική συνεργασία που είχαμε μαζί του, για τη μετάφραση κάποιων βιβλίων, εγώ και η τότε φίλη μου . Μάθαμε τι έκανε, η τρέλα μου, η περιέργεια και η τάση μου να τον γελοιοποιήσω με έσπρωξαν να δοκιμάσω μια-δύο υπνωτιστικές συνεδρίες μαζί του, αλλά τελικά την πάτησα άγρια. Γι΄ αυτό το θέμα – ευτυχώς – διατηρώ μέχρι σήμερα τη μαγνητοφωνημένη κασέτα μιας υπνωτιστικής συνεδρίας και θα επανέλθω, ειδικά για εκείνους που πιστεύουν τη θεωρία τής μετεμψύχωσης. Ωστόσο, επειδή  το ζήτημα τού συσσωρευτή οργόνης είναι κατά πολύ ουσιαστικότερο, θα αναφέρω σε συνέχειες την τριανταπεντάχρονη περίπου εμπειρία μου με αυτόν.

Είμαστε λοιπόν στο σημείο όπου ήμουν σοβαρά άρρωστος. Είχα περάσει στο κρεβάτι σχεδόν έξι μήνες, είχα χαμηλό πυρετό 37 – 38 και ένιωθα μεγάλη απελπισία, επειδή στην καλύτερη ηλικία μου βρέθηκα ξαφνικά πολύ άρρωστος. Τα μαλλιά μου άρχισαν να ασπρίζουν, είχα αδυνατίσει τρομερά και όλα αυτά χωρίς να υπάρχει εμφανής αιτία. Η απελπισία μου με ώθησε να ξεχάσω τις υλιστικές    και μαρξιστικές προκαταλήψεις μου και να δοκιμάσω «αυτό το κουτί» ύστερα από την υπόδειξη φίλου για να θεραπευτώ από φυματίωση, όπως αποδείχθηκε αργότερα ότι ήταν.

Έξι εφτά χρόνια πριν από τη σχεδόν θανάσιμη εμπειρία με τον υπνωτιστή.

Σε ηλιίκόια 5-6 χρόνια μικρότερη από την πρώτη συνάντησή μου με τον υπνωτιστή, που παρά λίγο να με σκοτώσει.

Μετά από έναν-δυο μήνες καθημερινής χρήσης παρατήρησα κατάπληκτος τις δυνάμεις και την υγεία μου να επανέρχονται και να θεραπεύομαι.

Περιέργως, έμεινε ένα άσπρο σημάδι μεγέθους περίπου 20χ10 εκατοστών στο δεξί πάνω μέρος τής κοιλιάς μου. Πλησίαζε το καλοκαίρι και έφυγα για διακοπές. Έκανα πολύωρη ηλιοθεραπεία νιώθοντας ότι με φορτίζει και μου κάνει καλό, αλλά αυτό το μυστήριο άσπρο σημάδι (που δεν είχε καμία σχέση με λεύκη) αρνιόταν πεισματικά να μαυρίσει, παρά το γεγονός ότι φρόντιζα να μένω για ώρες στον Ήλιο, έχοντας γίνει κατάμαυρος σαν τσουκάλι. Εκείνο το σημείο παρέμενε λευκό!

Το άσπρο σημάδι δημιουργήθηκε καθώς ο υπνωτιστής – και ενώ ήμουν σε ύπνωση -, τίναξε τα χέρια του και τα έβαλε απότομα, χωρίς να με αγγίξει πάνω στην κοιλιά μου για να διακόψει μια πολύ βίαιη αντίδρασή μου στα λεγόμενά του, ενώ ήμουν εν υπνώσει.

Μετά μια εβδομάδα από αυτή τη συνεδρία αρρώστησα βαριά. Μετά έξι μήνες ζωής γεμάτης απελπισία άρχισα να χρησιμοποιώ συσσωρευτή οργόνης που με θεράπευσε, αλλά το άσπρο σημάδι παρέμενε. Απαλλάχτηκα από αυτό ύστερα από τρία χρόνια, αλλά μου άφησε μόνιμη ευαισθησία με ποικίλα συμπτώματα στο άνω δεξιό μέρος τής κοιλιάς.

Όπως ήταν επόμενο, το συμβάν τής απίστευτης θεραπείας με το συσσωρευτή οργόνης με συγκλόνισε. Πριν τον χρησιμοποιήσω είχα διαβάσει κανά δυο βιβλία τού Ράιχ, αλλά στη συνέχεια ξεκοκάλισα τα πάντα. Άρχισα να διαβάζω μανιωδώς κάθε τι γραμμένο από αυτόν, ένα διάβασμα που έκλεισε τον κύκλο του σε δέκα χρόνια περίπου από το συμβάν, αν και για αρκετά χρόνια τον θεωρούσα αδικημένο και λανθασμένα τρελό επιστήμονα, για να μένω κάθε φορά που ολοκλήρωνα ένα βιβλίο του, ακόμα περισσότερο κατάπληκτος για το πόσο υπέροχος ήταν και ταυτόχρονα πόσο παρεξηγημένος.

Ο κόκορας, η αγελάδα και η οργόνη

Αλλά ας επιστρέψουμε στα χρόνια τής οδύνης. Ένα χρόνο μετά τη θεραπεία μου με χρήση συσσωρευτή πήγα στην Ιεράπετρα τής Κρήτης για να δουλέψω στα θερμοκήπια, για λόγους εμπειρίας, μαζί με τη φίλη μου. Εκεί γνώρισα έναν Κρητικό και γίναμε φίλοι. Ο Κρητικός διατηρούσε στάνη δίπλα στα θερμοκήπια όπου εργαζόμασταν και με το τέλος τής δουλειάς βρίσκαμε στιγμές χαλάρωσης και αληθινής φιλίας μαζί του.

Μια ημέρα, καθώς πίναμε τσίπουρο και τρώγαμε μοσχοβολιστό τυρί, μου έδειξε έναν κόκορα που ήταν βαριά άρρωστος και όπως μου είπε ήταν στα τελευταία του. Του ζήτησα να με αφήσει να δοκιμάσω να προσπαθήσω – μπας και τον σώσω  – με κάποια συσκευή οργόνης. Το δέχτηκε αμέσως και την επόμενη ημέρα ξεκίνησα να φτιάχνω ένα οργονοβόλο με σκοπό να βάλω τον κόκορα κάτω από το χωνί τού οργονοβόλου. (Δείτε ένα κουτί οργονοβόλου, το σωλήνα και το χωνί μέσα στο συσσωρευτή. Γι αυτό το συγκεκριμένο οργονοβόλο έχουμε να πούμε πολλά για τα «θαύματα» που έκανε, όταν το χρησιμοποιούσα στο Μεξικό, όπου βρέθηκα το 2006).

Οργονοβόλο που το έχω φτιάξει με εναλλασσόμενες στρώσεις σύρματος κουζίνας και μαλλί προβάτου. Ο σωλήνας είναι ανοξείδωτος σπειράλ, με τυλιγμένο γύρω του σύρμα κουζίνας και μαλλί προβάτου. Το άκρο τού γυμνού σωλήνα μπαίνει σε μια τρύπα και φθάνει έως το μέσο τού οργονοβόλου που η βάση του, το εσωτερικό του δηλαδή, είναι έξι πλευρές που κάνουν ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο, φτιαγμένες με γαλβανιζέ λαμαρίνα.

Στην Ιεράπετρα, μόλις ετοίμασα το οργονοβόλο, πήρα τον κόκορα γεμάτος αγωνία, επειδή δεν είχα ποτέ προηγουμένως καμία παρόμοια εμπειρία και τον μετέφερα στο σημείο όπου ήταν το οργονοβόλο βάζοντάς τον κάτω από το χωνί. Ήταν τόσο αδύναμος που δεν μπορούσε να κινηθεί. Καθόταν παθητικά στο σημείο που τον άφησα χωρίς καν να σαλεύει.

Κράτησα το οργονοβόλο από πάνω του, γύρω στη μια ώρα και στη συνέχεια, ενώ παρέμενε ανήμπορος να κινηθεί, τον έπιασα και τον μετέφερα σε περιφραγμένο χώρο. Τη δεύτερη ημέρα έκανα το ίδιο χωρίς να παρατηρήσω κάποια αλλαγή.

Την τρίτη ημέρα ύστερα από μισή ώρα, βλέπω παραξενεμένος τον κόκορα να ανοιγοκλείνει τις φτερούγες του λες και ήθελε να πετάξει και να φταρνίζεται με δύναμη βγάζοντας μια μικρή κούπα πύον από το στόμα! Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε ανά μια φορά την ημέρα κατά τις επόμενες τρεις ημέρες. Την τρίτη και τελευταία φορά ο κόκορας ανοιγόκλεισε με δύναμη τα φτερά του βρίσκοντας τη δύναμη να σταθεί στα πόδια του και να περπατήσει. Σε λίγη ώρα έδειχνε και πάλι υγιής.

Ο φίλος ιδιοκτήτης τής στάνης είδε κατάπληκτος τη θεραπεία τού κόκορά του και δεν το πίστευε. Άρχισε να σιγοψελίζει ότι ήμουν μάγος και κάτι παρόμοια, μια ιδεοληψία που δυστυχώς ήρθε να ενισχύσει ένα άλλο γεγονός.

Αρρώστησε μια αγελάδα του. Με ρώτησε τι θα μπορούσε να γίνει με την αρρώστια της και του πρότεινα να φτιάξουμε μια οργονοκουβέρτα. Η κατασκευή ήταν πολύ απλή. Βρήκαμε το λεγόμενο κοτετσόσυρμα, σε μέγεθος που κάλυπτε όλη την πλάτη τής αγελάδας και από πάνω του βάλαμε ένα φύλλο πλαστικό στο ίδιο μέγεθος, από αυτά που βρίσκονταν πεταμένα παντού εκεί γύρω, καθώς η περιοχή ήταν γεμάτη με θερμοκήπια καλυμμένα με πλαστικά φύλλα.

Στη συνέχεια βάλαμε ένα ακόμα φύλλο σύρμα και ξανά πλαστικό πάνω στα προηγούμενα. Επαναλάβαμε αυτή τη διαδικασία πέντε φορές καταλήγοντας να έχουμε πέντε φύλλα κοτετσόσυρμα και πέντε φύλλα πλαστικό που εναλλάσσονταν. Σύρμα πλαστικό, σύρμα, πλαστικό κ.ο.κ. Ο τσοπάνος και φίλος μου έβαλε την «κουβέρτα’ στην πλάτη τής αγελάδας και περίμενε να δει τι θα γίνει.

Στο μεταξύ,την άλλη ημέρα εγώ έφυγα για την Αθήνα χάνοντας την εξέλιξη τής ιστορίας. Μετά ένα μήνα περίπου έλαβα ένα γράμμα του που με ευχαριστούσε για τη σωτηρία τής αγελάδας και επαναλάμβανε ότι είμαι μάγος. Του απάντησα ότι δεν είμαι μάγος και πως αυτή τη μέθοδο θεραπείας την ανακάλυψε ο Βίλχελμ Ράιχ. Δεν μου απάντησε ξανά και η γραπτή επικοινωνία μας διακόπηκε εκεί. Δυστυχώς, τον έχασα οριστικά, όταν σε ένα χρόνο από τότε, ταξίδεψα για την Αμερική. Στη συνέχεια θα έμενα στη Νέα Υόρκη για περίπου 10 χρόνια. Θα θεράπευα το έλκος μου, (είχε εμφανισθεί στη δεξιά μεριά τής κοιλιάς μου, εκεί όπου είχε απλώσει τα χέρια του ο επικίνδυνος απατεωνίσκος υπνωτιστής), με χρήση οργονοκουβέρτας και θα ανακάλυπτα από ένα εντελώς τυχαίο γεγονός, ότι στο διάστημα που ήμουν βαριά άρρωστος για ένα εξάμηνο στην Αθήνα και θεραπεύτηκα με τη χρήση συσσωρευτή οργόνης, έπασχα από μια πολύ σοβαρή πάθηση.

Επρόκειτο για φυματίωση.Την αποκάλυψε τυχαία μια αξονική τομογραφία που έκανα για άλλο λόγο, (μετά πέντε χρόνια περίπου από το συμβάν τής ύπνωσης), σε νοσοκομείο τής Νέας Υόρκης, όπου είχα μεταφερθεί ύστερα μετά από οξεία τροφική δηλητηρίαση.

Αλλά αυτά αφορούν τη συνέχεια τής ιστορίας μας που θα ξετυλίξουμε στη συνέχεια.

Βίλχελμ Ράιχ, Ισλάμ και σεξουαλική επανάσταση

Οι ανακαλύψεις τού Ράιχ αυτή τη φορά σπέρνουν «δαιμόνια» στο Ισλάμ. Η Βερολινέζα δικηγόρος, συγγραφέας και ακτιβίστρια Σεϊράν Ατές επικαλείται τον Ράιχ ζητώντας από τους μουσουλμάνους να τον διαβάσουν για να καταλάβουν τι είναι αυτό που χρειάζεται να γίνει. Μια σεξουαλική επανάσταση, η οποία θα επιτρέψει στους οπαδούς τού Ισλάμ να αυτοπροσδιορίζονται και να ζουν ελεύθερα…

Δυστυχώς, οι ανακαλύψεις τού Ράιχ παραμένουν ακόμα και σήμερα τραγικά διαστρεβλωμένες, για να μην αναφερθώ στην προσωπικότητά του, που αποτελεί μοναδικό παγκόσμιο φαινόμενο, αναφορικά με τις μύριες όσες συκοφαντίες που υπέστη, οργανωμένες και μη, τόσο όσο ζούσε όσο και μετά το θάνατό του….

arabika.biblio.raix copy

 

Σχετικά με τη «σεξουαλική επανάσταση», δεν γνωρίζω εάν θα συμβεί στο Ισλάμ. Εάν πρόκειται να δούμε το απίστευτο. Μουσουλμάνους και μουσουλμάνες φοιτητές και φοιτήτριες να πετάνε βιβλία τού Ράιχ στα κεφάλια αστυνομικών και καθηγητών, όπως γινόταν στη Γαλλία το ’68, όπου η «επανάσταση» που ξεκίνησε τότε δεν ήταν τίποτα άλλο παρά  διεκδίκηση τού δικαιώματος στις σεξουαλικές ανάγκες τής νεολαίας.

Πυροδοτήθηκε ύστερα από τη βικτοριανή τύπου καταπίεση αυτών των αναγκών και η αντίδραση προήλθε με βασικό όχημα έμπνευσης τις ιδέες τού Ράιχ και δευτερευόντως τού Μαρκούζε. Ο γενικότερος ξεσηκωμός που ακολούθησε καπελώθηκε – όπως γίνεται συνήθως – από πάμπολλα άλλα αιτήματα και από άλλες τόσες ιδεολογικές τάσεις και ρεύματα.

Αυτό που αποσιωπάται, αποκρύπτεται και πιθανώς αγνοείται σήμερα από τους περισσότερους, είναι ότι οι ιδέες τού Ράιχ αποτέλεσαν το βασικότερο σπινθήρα για το κίνημα τού Μάη και ότι καμία «σεξουαλική επανάσταση» δεν είναι δυνατό να πετύχει και να λυτρώσει τους ανθρώπους, όσο παραμένει στο ίδιο τους το σώμα η δομή εκείνη (η θωράκιση) που τους ωθεί να σκοτώνουν τη ζωή, τον έρωτα και την αγάπη.

Η 46χρονη Βερολινέζα δικηγόρος, διαθέτοντας αρκετό θάρρος, εξέδωσε βιβλίο με τίτλο: «Το Ισλάμ χρειάζεται μια σεξουαλική επανάσταση» για να διακηρύξει ότι η μουσουλμανική θρησκεία δεν έχει καμία θέση να παίζει το ρόλο τού ελεγκτή στο κρεβάτι τω πιστών, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι ο εκδημοκρατισμός(!) τού Ισλάμ πρέπει να ξεκινήσει από μια σεξουαλική επανάσταση.

Στην ερώτηση τής δημοσιογράφου τής «Ελευθεροτυπίας» κ. Κατερίνας Οικονομάκου «γιατί θεωρείτε ότι ο εκδημοκρατισμός τού ισλαμικού κόσμου πρέπει να ξεκινήσει από μια σεξουαλική επανάσταση» απαντά ως εξής:

«Θα σας εξηγήσω: Οταν με ρωτάνε αν το Ισλάμ είναι συμβατό με τη δημοκρατία ή αν το Ισλάμ μπορεί να μεταρρυθμιστεί, απαντώ: Παρακαλώ, διαβάστε τον Βίλχελμ Ράιχ– όσα γράφει για τον χριστιανισμό και τη Σοβιετική Ενωση ταιριάζουν απολύτως και στο Ισλάμ, όπου τα πάντα είναι θέμα θρησκείας και κουλτούρας. Ο Ράιχ, θα μου πείτε, έγραφε σε μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή. Ναι, έκτοτε οι καιροί έχουν αλλάξει και η Δύση εξελίχθηκε, αλλά ο μουσουλμανικός κόσμος δεν εξελίχθηκε. Υπήρξε μια εποχή, κατά τον 14ο αιώνα, που η ισλαμική διανόηση είχε στις τάξεις της πολύ προοδευτικά πνεύματα. Ομως, υπήρξε έντονη σύγκρουση και υπερίσχυσαν οι συντηρητικοί, οι οποίοι πίστευαν ότι όλα τα κάνει ο Θεός, οπότε έβαλαν φρένο σε κάθε κίνηση προόδου και αμφισβήτησης. Δίδασκαν πως ό,τι είναι γραμμένο στο Κοράνι είναι νόμος και οι πιστοί πρέπει να ζουν κάθε μέρα με το Κοράνι οδηγό τους. Γι’ αυτό σταμάτησε να προοδεύει ο ισλαμικός κόσμος».

Και για να μη μάς αφήσει καμία αμφιβολία ότι – ΔΥΣΤΥΧΩΣ – ούτε και αυτή όσο ανοιχτόμυαλη, καλοπροαίρετη και προοδευτική κι αν είναι, δεν έχει κατανοήσει τι πραγματικά ανακάλυψε ο Ράιχ, απαντά ως εξής στην ερώτηση Ποια θα ήταν τα χαρακτηριστικά μιας σεξουαλικής επανάστασης στον ισλαμικό κόσμο;

«Τη φαντάζομαι με τα χαρακτηριστικά που ήδη έχει. Με μια έννοια, ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη μια σεξουαλική επανάσταση. Σε χώρες όπως το Ιράν, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, η Ινδονησία θα βρείτε ανθρώπους πουν ζουν όπως ζούμε στη Δύση – κάνουν σεξ εκτός γάμου, αδιαφορούν για την παρθενία κ.λπ. Αλλά όλα αυτά συμβαίνουν κρυφά. Εγώ λέω ότι πρέπει να μιλήσουμε για την πραγματικότητα και να μιλήσουμε για τις ηθικές επιταγές στο εσωτερικό αυτών των κοινωνιών, για τους θρησκευτικούς κανόνες αλλά και για τον ρόλο της αστυνομίας και τον ασφυκτικό έλεγχο προς τους πολίτες. Γιατί αυτά τα καθεστώτα έχουν την επιτακτική ανάγκη να ασκούν έλεγχο σε κάτι τόσο ιδιωτικό, όπως είναι η σεξουαλικότητα; Πρέπει να συζητηθεί ανοιχτά αυτό το ερώτημα. Και φυσικά, αν θέλουμε να έχουμε δημοκρατία, είναι αυτονόητο πως πρέπει υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στη θρησκεία και την πολιτική. Αυτή τη στιγμή το ουσιαστικό αίτημα για τους μουσουλμάνους είναι να διακηρύξουν ότι η θρησκεία δεν έχει καμιά απολύτως θέση στο κρεβάτι τους. Η θρησκεία είναι καλή για όποιον αισθάνεται ότι επιθυμεί να ασπάζεται ένα θρησκευτικό δόγμα. Αλλά κανένας θεσμός δεν έχει δικαίωμα να εισέρχεται σε ιδιωτικές περιοχές και να υποδεικνύει, να επιβάλλει ακόμη, πώς θα βιώσει ένας άνθρωπος τη σεξουαλικότητά του».

Η κυρία Σεϊράν Ατές για να κάνει το βιβλίο της να το προσέξουν όσο γίνεται περισσότεροι μουσουλμάνοι ήθελε αρχικά να βάλει ως τίτλο το  «Θα γαμάω όποιον θέλω». Η απάντησή της γι’ αυτή την επιθυμία της αποκαλύπτει για μια ακόμα φορά ότι η σεξουαλική αθλιότητα που φθάνει έως την απόλυτη βία και το φόνο, κρύβει πίσω της μια πολύ βαθύτερη διαταραχή, αυτό που ο Ράιχ ονόμασε «συγκινησιακή πανούκλα». Δυστυχώς – ούτε και αυτή η ανακαλυψή του έχει γίνει αντιληπτή. Για την ιστορία ιδού πώς αιτιολογεί την αρχική απόφασή της, την οποία ανακάλεσε στη συνέχεια, προφανώς αντιλαμβανόμενη ότι θα συντόμευε σημαντικά τη ζωή της ύστερα από κάτι τέτοιο.

Είναι αλήθεια ότι θέλατε να δώσετε στο βιβλίο σας τον τίτλο «Θα γαμάω όποιον θέλω»;

«Ναι, γιατί ήταν τα τελευταία λόγια που είπε μια κοπέλα πριν δολοφονηθεί. Η Χατούν Σουρουκτσού. Τη δολοφόνησε ο αδελφός της, ο οποίος για να υπερασπιστεί τον εαυτό του στο δικαστήριο, είπε: «Μου είπε «Θα γαμάω όποιον θέλω» και τη σκότωσα». Ξέρετε, θα μείνει στη φυλακή μόνο εννέα χρόνια. Ηταν δεκαεννέα ετών όταν διέπραξε το φόνο, ο μικρότερος ανάμεσα στους τρεις γιους της οικογένειας. Βεβαίως, δεν μπορεί κανείς να το αποδείξει, αλλά πολλοί πιστεύουμε ότι ανέθεσαν στον μικρότερο να σκοτώσει τη Χατούν γιατί η ποινή του δεν θα μπορούσε να ξεπερνάει τα δέκα χρόνια, όπως προβλέπει η γερμανική νομοθεσία για πρόσωπα έως 21 ετών».

Δεν είναι, όμως, σπάνια τα εγκλήματα τιμής στη Γερμανία;

«Κατά μέσο όρο διαπράττονται δέκα εγκλήματα τιμής το χρόνο – δέκα που ξέρουμε ότι διαπράχθηκαν για λόγους τιμής… Δεν είναι λίγες δέκα δολοφονίες. Επίσης, αν δέκα σκοτώνονται, σκεφτείτε πόσα κορίτσια υποτάσσονται στη μοίρα που τους επιβάλλουν, για να μη χάσουν τη ζωή τους. Ξέρετε, οι γυναίκες στο Ισλάμ ανατρέφονται με την κουλτούρα της φυλής, δεν μαθαίνουν την έννοια της ατομικότητας. Μεγαλώνουν με την ιδέα ότι πάνω απ’ όλα είναι μέλη της Ούμα, της κοινότητας των πιστών. Μαθαίνουν ότι δεν έχει σημασία τι επιθυμεί μια νεαρή γυναίκα ως ξεχωριστό πρόσωπο, αλλά τι επιθυμεί η ομάδα στην οποία ανήκει. Δεν πρέπει μια γυναίκα να ντροπιάσει την ομάδα, την οικογένεια. Είναι μια κουλτούρα ντροπής η ισλαμική, όπως η καθολική είναι μια κουλτούρα ενοχής. Οι διαφορές αυτές είναι κάτι που οφείλουμε να γνωρίζουμε για να κατανοήσουμε τα γεγονότα. Ενας μουσουλμάνος ζει πρώτα για την οικογένειά του, δεν κάνει επιλογές με βάση τις δικές του ανάγκες και επιθυμίες».

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=103898

ΣΠΕΙΡΑ, ΟΡΓΟΝΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

Ένα από τα πλέον γνωστά αξιώματα στο χώρο τής τέχνης είναι ότι αυτή αποτελεί προσπάθεια των ανθρώπων να εκφράσουν αυτά που βιώνουν και βλέπουν, να επηρεάσουν τον κόσμο, αλλά και να επικοινωνήσουν μαζί του.

Συνεχείς σείπρες αποτελούν εδω΄το κυρίαρχο μοτίβο, μέσα και έξω από το ολόχρυσο καλλιτέχνημα, που βρέθηκε στα ανάκτορα τού Νέστορα. Το ερώτημα είναι γιατί σε ένα από τα πολυτιμότερα σκεύη, (όπως και σε πολλά άλλα παρόμοια), ο πολιτισμός τού βασιλείου τού Νέστορα συντηρούσε την παράδοση να τα στολίζει με σπείρες.ραφίσει σπείρες.

Συνεχείς σείπρες αποτελούν εδω΄το κυρίαρχο μοτίβο, μέσα και έξω από το ολόχρυσο καλλιτέχνημα, που βρέθηκε στα ανάκτορα τού Νέστορα. Το ερώτημα είναι γιατί σε ένα από τα πολυτιμότερα σκεύη, (όπως και σε πολλά άλλα παρόμοια), ο πολιτισμός τού βασιλείου τού Νέστορα συντηρούσε την παράδοση να τα στολίζει με σπείρες.ραφίσει σπείρες.

 

Με την τέχνη τους οι αρχαίοι καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες δεν εξυπηρετούσαν μόνο σκοπούς επιρροής και επικοινωνίας, αλλά και ανάγκες καθημερινής επιβίωσης, βοήθειας και κατεύθυνσης στο δύσκολο και άγνωστο κόσμο, αλλά και την ώθηση λύτρωσης και καθαρμού.

Ίσως η τάση που τους ωθούσε να επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά το σύμβολο τής σπείρας, ερμηνεύεται από το γεγονός μιας όρασης διαφορετικού είδους, που σήμερα έχουν τη δυνατότητα να διαθέτουν μόνο οι τελευταίου τύπου ειδικοί φωτοενισχυτές.

Αυτοί «βλέπουν» το αόρατο πεδίο τής εκπεμπόμενης ενέργειας από ανθρώπους και φυτά, αποτυπώνοντάς την σε φιλμ, ανοίγοντας έτσι την πόρτα αντίληψης για εμάς τους «τυφλούς», στα βιοφωτόνια. (Η φωτογραφική απόδειξη εκπομπής βιοφωτονίων από φυτά είναι εύκολα αντιληπτή με τη φωταύγεια χλωροφύλλης σε κομμένο φύλλο γερανιού στο απόλυτο σκοτάδι – έκθεση ένα λεπτό -.

Η εκπομπή βιοφωτονίων αρχίζει μετά από πέντε ώρες σε απόλυτο σκοτάδι – έκθεση 120 λεπτών. http://www.liebertonline.com/doi/abs/10.1089/107555304322848922).

Η όραση των ανθρώπων των μητρογραμμικών κοινωνιών ήταν πιθανώς ριζικά διαφορετική και πιθανότατα ποιοτικά και ειδικά καλύτερη από εκείνη των ατόμων στις αρχαίες πατριαρχικές κοινωνίες, στις μεταγενέστερες και ειδικά στη δική μας.

Αν εικάσουμε ότι ένα μεγάλο μέρος τής τέχνης δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσπάθεια αναπαράστασης τής πραγματικότητας και επιθυμία επιρροής της, τότε οι σπείρες που βλέπουμε παντού σε όλο τον αρχαίο μητρογραμμικό κόσμο, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αναπαράσταση των στροβιλισμών τού Αιθέρα και τής δημιουργικής του δύναμης.

 

Άποψη από την κεντρική αίθουσα τού ανακτόρου τού Νέστορα. Από τα υπολείμματα που βρέθηκαν αναπλάστηκε το σχέδιο το οποίο διαθέτει στο κέντρο του σπειροειδή κύκλο. Δείτε την τεχνητή αναπαράσταση κατωτέρω.

Εικάζω ότι οι μητρογραμμικοί πολιτισμοί έβλεπαν τον κόσμο, με χαλαρά και τρυφερά μάτια, παρατηρώντας – μεταξύ άλλων και τον αιθέρα. Έβλεπαν δηλαδή τις στροβιλιστικές κινήσεις του στην ατμόσφαιρα και μπορούσαν να παρατηρούν τις επιρροές του.

Με ποιο τρόπο άλλαζε τον καιρό, πώς έφερνε τη βροχή και το χαλάζι, τα χιόνια και τις λιακάδες. Με λίγα λόγια πώς ο αιθέρας άλλαζε τη ζωή τους με τις καλές ή κακές σοδειές που τους πρόσφερε. Πώς διαμόρφωνε την τύχη των ταξιδιών τους με τις καταιγίδες, τις φουρτούνες ή τη γαληνεμένη θάλασσα, δίνοντάς τους τη δυνατότητα επικοινωνίας και ανταλλαγής αγαθών.

Ότι ο αιθέρας, δηλαδή η κοσμική ενέργεια τού κενού που κυνηγά να «πιάσει» η κλασική φυσική είναι πράγματι αυτός που διαμορφώνει τον κόσμο, φαίνεται να το πιστεύει ακράδαντα ένας από τους πλέον ειδικούς και παραδοσιακούς επιστήμονες, με πλήθος διακρίσεων και επιστημονικών εργασιών. Καθηγητής αστροφυσικής και πρόεδρος τού τμήματος Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve στο Κλίβελαντ τού Οχάιο, ο Lawrence Krauss γράφει στο βιβλίο «Σκοτεινή ύλη» (εκδόσεις ΤΡΑΥΛΟΣ), τα εξής χαρακτηριστικά:

«Το κενό τής σύγχρονης θεωρίας στοιχειωδών σωματιδίων είναι πράγματι ένας παράξενος τόπος. Από την αμετάβλητη ‘κενή περιοχή’ κατέληξε σε έναν ενεργό στίβο, στον οποίο μπορούν να δημιουργηθούν ή να καταστραφούν σωματίδια. Όπως σύμφωνα με την υπόθεση τού Νεύτωνα, το φως διέγειρε κύματα στον αιθέρα, σήμερα οραματιζόμαστε τα στοιχειώδη σωματίδια ως διεγέρσεις τής κατάστασης τού κενού. Μάλιστα αυτό το κενό ίσως αποτελεί την ‘πηγή’ τού συνόλου τής ύλης και τής ενέργειας στο σύμπαν».

Για να μην μας αφήσει καμία αμφιβολία για την πανίσχυρη ουσία τού κενού (ή τού αιθέρα) σημειώνει:

«Στην ιστορία τής φυσικής ίσως τίποτε άλλο δεν μοιάζει περισσότερο με την πεμπτουσία τού Αριστοτέλη, από την πιθανότητα ο κενός χώρος να περιέχει τους σπόρους τής έσχατης μοίρας μας».

Και συνεχίζει για να μας πει ότι παλαιότερα ήταν αδιανόητο να τολμήσει να πει κάποιος πως το κενό είναι η ουσία τού Σύμπαντος:

«Αξίζει να γυρίσουμε πίσω και να θυμηθούμε πόσο πραγματικά τερατώδης είναι η θεώρηση ότι ο κενός χώρος παρέχει την κυρίαρχη ενέργεια που ευθύνεται για τη συνολική δυναμική τού σύμπαντος».

Ενώ στο τελευταίο κεφάλαιο τού βιβλίου του υποστηρίζει πως επιστρέφουμε ολοταχώς στο αιθέρα:

«Δεν μπορώ να κλείσω αυτό το βιβλίο χωρίς να εξετάσω, έστω και εν συντομία την πιθανή φυσική που ίσως να συνδέεται με την πιο εκπληκτική εν δυνάμει ανακάλυψη τού εικοστού αιώνα: ότι ο κενός χώρος ίσως κυριαρχεί στην ενέργεια τού σύμπαντος, διέπει την έσχατη μοίρα του και υπερκεράζει κάθε μορφή ύλης, ακόμη και τη σκοτεινή ύλη, σε έσχατη κοσμική σπουδαιότητα. Με μια τέτοια συζήτηση επιστρέφουμε ολοταχώς στον αιθέρα και την πεμπτουσία του Αριστοτέλη»….

Εδώ δεν μιλάει ο αστροφυσικός μας για την επιρροή των κυμάτων ή τού καιρού από τον αιθέρα, όπως εγώ ο άσχετος, τόλμησα να κάνω πιο πάνω. Ισχυρίζεται το ανήκουστο. Ότι «η συνολική δυναμική τού σύμπαντος» χρωστά τη δομή και την ύπαρξή της στην κυρίαρχη ενέργεια που δεν είναι άλλη παρά η πεμπτουσία τού Αριστοτέλη, δηλαδή ο Αιθέρας!

Το κλασικό μοτίβο των μητρογραμμικών κοινωνιών είναι η κυματοειδής φύση τής σπείρας. Τη βλέπουμε αποτυπωμένη σχεδόν σε κάθε μεγαλιθικό μνημείο, σε κάθε αγγείο, σε κάθε τεχνούργημα, ακόμα και σε είδη καθημερινής χρήσης, όπως στο εσωτερικό τής μπανιέρας του αρχαίου βασιλιά Νέστορα.

Η πίστη στις δυνάμεις τής σπείρας είναι σαφέστατη στον προσεκτικό παρατηρητή που βρίσκεται στα αρχαία ανάκτορα τού Νέστορα. Για παράδειγμα στον κεντρικό χώρο υποδοχής, το μεγάλο δάπεδο έχει κεντρικό μοτίβο μια ακόμα τεράστια σπείρα μαζί με άλλα βοηθητικά καλλιτεχνήματα.

 

Άποψη από το εσωτερικό τής μπανιέρας τού βασιλιά Νέστορα, με τις σπείρες ζωγραφισμένες σε όλη την εσωτερική περιφέρεια. Προφανώς για να «ενεργοποιούν» το νερό και να δίνουν την απαραίτητη δύναμη και σοφία στο βασιλιά για την εκτέλεση των δύσκολων καθηκόντων του.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το σύμβολο γιν-γιαν συμβόλιζε και συμβολίζει την ανώτατη θεϊκή ισχύ αλλά και τη φύση τού κόσμου. Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ακόμα σπείρα που το ένα μέρος της εισχωρεί και ταυτόχρονα αγκαλιάζει το άλλο.

Οι Μαορί ιθαγενείς στη Νέα Ζηλανδία ζωγράφιζαν σπείρες σε κάθε σημείο τού σώματός τους, επειδή πίστευαν ότι αυτές είναι που εκπροσωπούν την ανώτατη δύναμη. Θεωρούσαν πως μπορούσαν να χειρίζονται την ενέργειά τους και να την κυριαρχούν. Ταυτόχρονα πίστευαν ότι τους έδιναν (οι ζωγραφιές σπείρας στο σώμα τους) το κλειδί για την αιώνια αθανασία, επειδή η ψυχή τους, αν τις είχε πάνω της κατά τη διάρκεια τού ταξιδιού της, δεν θα εξοντωνόταν από το τρομερό τέρας τού Κάτω Κόσμου αλλά θα ζούσε αιώνια.

Η θρησκευτική πίστη στη δύναμη τής σπείρας και η ανάγκη να ζωγραφιστεί σχεδόν σε όλο το σώμα των Μαορί, είναι ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά ανθρωπολογικά ευρήματα. Είναι σαφές ότι αυτό το  γεγονός έχει περάσει μέχρι στιγμής απαρατήρητο από ανθρωπολόγους και κοινωνιολόγους, ενώ δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια έως τώρα για να συνδεθεί μια τέτοια χαρακτηριστική θρησκευτική δοξασία με την σπειροειδή κίνηση τής ενέργειας, τού αιθέρα ή τής οργόνης.

 

Σπείρες καλύπτουν κάθε τετραγωνικό εκατοστό στο πρόσωπο ενός Μαορί. Η πίστη αυτού τού λαού στη δύναμη τής σπείρας αποτελεί ένα αναπάντητο μυστήριο.

Το πλέον ενδιαφέρον και μοναδικό στην ολότητά αποδεικτικό κοινωνικό φαινόμενο, αποτελούν οι κάτοικοι της Θήρας, οι οποίοι με επιμονή που “τρελαίνει” ζητούσαν από τους καλλιτέχνες τους να ζωγραφίζουν σπείρες παντού. Το σημαντικότερο εύρημα είναι ότι αυτές οι σπείρες διέφεραν σημαντικά από όλες τις άλλες που απαντώνται σε κάθε σημείο της Γης.

Μερικές είναι τεράστιες. Βρέθηκε σπείρα με ύψος 12 μέτρων, όπως δήλωσε ο καθηγητής αρχαιολογίας Ντούμας, υπεύθυνος των ανασκαφών στη Σαντορίνη τα τελευταία 20 χρόνια. Η μοναδική επιμονή των αρχαίων θεραπόντων τής τέχνης σε αυτό το είδος τής σπειροειδούς ζωγραφικής προκαλεί αναπάντητα ερωτήματα για τα οποία η αρχαιολογία δεν έχει εκφράσει ακόμα ούτε μια σοβαρή εκτίμηση.

Όταν μάλιστα οι αναλογίες των σπειρών συνδέονται με προχωρημένα μαθηματικά, που είναι αδύνατο να γνώριζαν οι κάτοικοι τής Θήρας, επειδή αυτά ανακαλύφθηκαν εκατοντάδες αιώνες αργότερα, τότε το μυστήριο γίνεται ακόμα μεγαλύτερο.

Μια  σπείρα, όπως αναφέρει ο κ. Ντούμας, που βρέθηκε στη Θήρα είχε τόσο τέλειες αναλογίες, που ήταν σαν να “μιλούσε”. Τι θα μπορούσε να έλεγε;

Οι αναλογίες μου είναι τόσο μαθηματικά τέλειες, που κάποιος μαθηματικός εγκέφαλος στέλνει μήνυμα στους θεούς και στους ανθρώπους με το οποίο προσπαθεί να τους πει ότι σχετίζομαι με τις δυνάμεις δημιουργίας τού Σύμπαντος.

Στην ιστορική πορεία τής τέχνης η μια περίοδος διαδέχεται την άλλη. Στη μητρογραμμική κοινωνία τής 2ης και 3ης χιλιετίας, βλέπουμε το σχήμα τής σπείρας σε όλη την Ελλάδα, με κορωνίδα τα δημιουργήματα τής Κυκλαδικής και Μινωικής τέχνης που εκφράζουν την ολοφάνερη αγάπη προς τη ζωή και τη φύση.

Ακόμα και η διάδοχος κατάσταση, η μυκηναϊκή, παρά το γεγονός ότι εκείνη την εποχή οι κοινωνίες έχουν υποστεί τη δραματική και βίαιη μετάβαση στην πατριαρχία, εμφανίζει δομές σαφώς επηρεασμένες από το προηγούμενο καθεστώς. Βλέπουμε δηλαδή να συνυπάρχουν «αγκαλιά» με τα έντονα, σχεδόν χειρουργικά και κοφτερά δημιουργήματα τέχνης τής πατριαρχίας, τα σπειροειδή αποτυπώματα τής κρυμμένης πλέον τρυφερότητας, τής χαράς τής ζωής και τού γήινου παραδείσου που πνέει τα λοίσθια.

Η γεωμετρική τέχνη που κυριαρχεί σταδιακά, καθώς επικρατεί η πατριαρχία, απομακρύνεται ριζικά από τη γεμάτη χαρά, τρυφερή, σχεδόν ερωτική απεικόνιση της ορατής πραγματικότητας. Στις ακραίες εκφάνσεις της τα μοτίβα μας «διδάσκουν» γεωμετρία. Βλέπουμε τη σβάστικα να γίνεται η διάδοχη κατάσταση τής μιας σπείρας και τον μαίανδρο να διαδέχεται τις συνεχείς σπειροειδείς δομές. Μαζί με ομόκεντρους κύκλους, ημικύκλια, ευθείες και διάφορα τετραγωνισμένα «τέρατα», η κυριαρχία τής γεωμετρικής εποχής αποτυπώνει και εκφράζει έμμεσα αλλά σαφώς την απουσία τής καρδιάς και την κυριαρχία τού τετράγωνου νου. Μια κατάσταση η οποία  είναι η κυριαρχία τής κακώς ευνοούμενης λογικής και τού κακώς εννοούμενου υλικού συμφέροντος, που προϋποθέτει την κυριαρχία των ισχυρών και τη συντριβή όλων των υπολοίπων.

Ψυχανεμίζεται κάποιος ότι οι άνθρωποι στις κοινωνίες τής πατριαρχίας μέσα από την τέχνη τους μάς «μιλούν» λέγοντάς μας ότι καταστέλλουν τον ανθρωπισμό τους, δηλαδή, τις αισθήσεις και τον έρωτά τους για τούς άλλους. Την έμφυτη τάση τους για τη χαρά τής ζωής. Γίνονται αυστηροί, σκυθρωποί και άκαμπτοι, όπως η πατριαρχική (στρατιωτική) αγωγή τους. Σφιχτοδεμένοι, όπως το σφικτό φάσκιωμά τους κατά τη βρεφική ηλικία. Χαλιναγωγημένοι, όπως ακριβώς χαλιναγωγημένα πρέπει να είναι τα τρυφερά τους συναισθήματα. Χάνεται το απόλυτο δόσιμο και η αγάπη κατά τη σεξουαλική πράξη.

Η διαδοχή σπείρας στο εσωτερικό και μαίανδρου στο εξωτερικό είναι μοναδική σε αυτό το δάπεδο στο Δίον. Τα δύο κύρια σχήματα τής αρχαίας τέχνης τα ερμηνεύω ως εξής: Η μητρογραμμική κοινωνία διατηρεί κάποια ισχύ, καθώς τα δημιουργικά καμπύλα – τρυφερά σχήματά της συνυπάρχουν με τα τετράγωνα, γωνιώδη και επιθετικά τής πατριαρχίας που κερδίζει από τότε συνεχώς έδαφος… Το γεγονός ότι τα τρυφερά σχήματα βρίσκονται στο κέντρο ίσως σχετίζεται με το βαθυβιολογικό πυρήνα – την υγεία – κι εκφράζεται (ασυνείδητα) με αυτό τον τρόπο. Τα επιθετικά σχήματα που βρίσκονται στην περιφέρεια (μαίανδροι) ίσως σχετίζονται κι εκφράζονται (στο ασυνείδητο των καλλιτεχνών που τα δημιούργησαν) με το δευτερογενές κρυμμένο στρώμα, που είναι ο κάθε είδους βόρβορος.

Η υποτιθέμενη τετράγωνη λογική θα φέρει κάποιο είδος υποτιθέμενου «Χρυσού Αιώνα» στις πατριαρχικές κοινωνίες, μαζί με αιματηρούς επεκτατικούς πολέμους. Θα επιφέρει την πανίσχυρη κεντρική εξουσία, τη βία που θα γίνει το δεξί της χέρι. Τα ψέματα, τα κοινωνικά προσωπεία, τις σεξουαλικές διαστροφές και το βασίλειο τής πορνογραφίας. Θα επιβάλλει καθημερινή και απίστευτη βία και κυρίως τη μεταβολή τού στάτους τού μισού πληθυσμού. Των γυναικών!

Οι γυναίκες από το προσκήνιο περνάνε βίαια στο παρασκήνιο. Η τρυφερή κυριαρχία τους χάνεται και γίνονται αντικείμενα ωμής ηδονής και αναπαραγωγής. Ωστόσο, ορισμένες μορφές κοινωνικής δραστηριότητας στη βίαιη πατριαρχία θυμίζουν την τρυφερή εξουσία των γυναικών κατά τη μητρογραμμική περίοδο, επειδή προς το παρόν έχουν ένα σύνδεσμο με την άλλοτε πανίσχυρη θεά, διατηρώντας το προνόμιο τής ιεροσύνης. Στην πορεία θα χάσουν και αυτό το προνόμιο. Θα ζήσουν μερικές χιλιάδες χρόνια ζόφου έως ότου ξεμυτίσουν στο κοινωνικό, οικονομικό και θρησκευτικό προσκήνιο.