Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ

Γράφει:
ο Χρήστος Μουσουλιώτης

 

Χρειάζεται ένα πολύ ασυνήθιστο μυαλό για να αναλύσει το ολοφάνερο.

Άλφρεντ Ν. Γουάιτχεντ1

Ο Βίλχελμ Ράιχ ήταν πράγματι ο άνθρωπος που είχε ασυνήθιστο μυαλό καταφέρνοντας να αναλύσει το ολοφάνερο, δηλαδή τον ενεργειακό παλμό στην έμβια και άβια φύση, καθώς και τις σημαντικότατες προεκτάσεις του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ

Για τις θεωρίες και τις ανακαλύψεις του εκδιώχθηκε από έξι κράτη. Διεγράφη από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα τής Δανίας. Διεγράφη από το Κομουνιστικό Κόμμα Γερμανίας και διεγράφη επίσης από το Κομουνιστικό Κόμμα Δανίας κι ας μην ήταν μέλος σε αυτό.

Οι φασίστες τον θεώρησαν κομουνιστή και πράκτορα τής Μόσχας. Οι κομουνιστές τον θεώρησαν αντεπαναστάτη και πράκτορα τής αστικής τάξης και εξαπέλυσαν πράκτορες, αλλά και ώθησαν συμπαθούντες τον κομουνισμό να τον εξοντώσουν. Οι ψυχαναλυτές τής εποχής του τον θεώρησαν «παρανοϊκό», ή αιρετικό, τον αποκάλεσαν «προφήτη τού καλύτερου οργασμού» και τον διέγραψαν με μεθοδευμένες ραδιουργίες από τη Διεθνή και τη Γερμανική Ψυχαναλυτική Ένωση.

Οι φαρμακοβιομηχανίες τον φοβήθηκαν και η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ εξέφρασε στεναγμό ανακούφισης όταν κλείστηκε στη φυλακή! Ο Χίτλερ τον κυνήγησε ως εχθρό τού καθεστώτος και ο Στάλιν τον έβαλε στις λίστες των υπό εξόντωση τροτσκιστών.

Οι κολοσσιαίες ανακαλύψεις του, που ήταν πολύ πλατιές για το στενό μυαλό των ανθρώπων εκείνης τής εποχής – ίσως και των σημερινών – έγιναν αφορμή να θεωρηθεί «περίεργος».

Άλλοι, απολύτως συνειδητά και με γκεμπελικό τρόπο διέδιδαν ότι ήταν κλεισμένος σε ψυχιατρικό νοσοκομείο ή ότι ήταν ιδιοκτήτης οίκου ανοχής την ίδια στιγμή που δίδασκε σε πανεπιστήμιο τής Νέας Υόρκης, ενώ την ίδια εποχή το FBI πίστευε ότι ο Ράιχ διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο Commmunist Workers School. Ένα μέγα λάθος επειδή κάποιος «Ράιχ» δίδασκε πολιτική οικονομία, αλλά δεν ήταν ο Ράιχ τής ιστορίας μας.2

Ο Βίλχελμ Ράιχ αποτελεί μοναδική περίπτωση επιστήμονα στην καταγραμμένη ιστορία τού «πολιτισμού» μας, τού οποίου η προσωπικότητά του δυσφημίστηκε βιτριολικά και το επιστημονικό του έργο δέχθηκε τόνους συκοφαντικών και λυσσασμένων επιθέσεων από εντελώς διαφορετικά οργανωμένα ή ανοργάνωτα συμφέροντα αλλά και ομάδες ιδιοτελών ή ανοήτων ανθρώπων.3

Ταυτόχρονα, το έργο του και η ζωή του βρίσκονταν μετά το 1930 σε ένα κλοιό πρακτόρων κυρίως τής τότε ΕΣΣΔ, αρκετοί εκ των οποίων βρίσκονταν είτε στον στενό, είτε στον ευρύτερο κύκλο ενός εκ των διασημότερων πρακτόρων τού 20ού αιώνα, τού Κιμ Φίλμπι και είναι αυτοί που κατάφεραν τελικά να καταστρέψουν το έργο, τη φήμη και τη ζωή του.45

Είναι χαρακτηριστικό τού συνειδητού ή ασυνείδητου μίσους και φόβου που προκαλούσε το έργο του ότι τα βιβλία του κάηκαν και απαγορεύτηκαν στη Σοβιετική Ένωση, κάηκαν και απαγορεύτηκαν στη ναζιστική Γερμανία και κάηκαν και απαγορεύτηκαν στο λίκνο τής ελευθερίας τις Ηνωμένες Πολιτείες τής Αμερικής!

Την αρχή έκαναν τα κομουνιστικά κόμματα απαγορεύοντας τη διακίνηση των βιβλίων του σε Γερμανία, Αυστρία και ΕΣΣΔ. Τη σκυτάλη πήραν οι ναζί, απαγορεύοντας τα βιβλία του σε όλες τις χώρες που εξουσίαζαν και καίγοντάς τα. Ακολούθησε η Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ με ισοπεδωτικές τακτικές. Απαγόρευσε και έκαψε τα βιβλία του έξι διαδοχικές φορές(!) κατέστρεψε επιστημονικές συσκευές, απαγόρευσε με δικαστική εντολή(!) οποιαδήποτε περαιτέρω εφαρμογή ανακαλύψεών του σε ανθρώπους, και το απίστευτο απαγορεύτηκε οποιαδήποτε συνέχιση ερευνών και πειραμάτων ακόμα και σε ζώα, όχι φυσικά για λόγους φιλευσπλαχνίας.

Όλα αυτά με μια απολύτως «τυφλή» απόφαση μόνο ενός δικαστή, χωρίς δηλαδή να προϋπάρξει η βάσανος τής δίκης και τής αναγκαίας εξέτασης ντοκουμέντων και μαρτύρων για την ύπαρξη ή όχι τής οργόνης και τη χρησιμότητα ή όχι των συσσωρευτών οργόνης και με κατηγορητήριο – σκάνδαλο γραμμένο από εισαγγελέα, ο οποίος τα προηγούμενα χρόνια ήταν ο έμπιστος δικηγόρος τού Ιδρύματος Ράιχ(!)

Το FBI, με επικεφαλής τον σκληρό Έντγκαρ Χούβερ, έναν υποκριτή ηθικολάγνο, «άτεγκτο» κυνηγό τής διαφθοράς, τον παρακολούθησε κι ερεύνησε το παρελθόν του για χρόνια με σκοπό να βρει αιτίες για να τον απελάσει, χωρίς αποτέλεσμα. Συκοφάντες, οδήγησαν το FBI σε μια συνεχή έρευνα, που κατέληξε στο πουθενά, αλλά οι συκοφαντίες περί «τρέλας», έγιναν πλέον επίσημα απόρρητα έγγραφα, που τον συνόδευαν και καθόρισαν σε μεγάλο μέρος την αντίδραση κυβερνητικών υπηρεσιών σε κρίσιμα ζητήματα που τον αφορούσαν.

Η γνωστή και «αμαρτωλή» Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ, η FDA, ξόδεψε εκατομμύρια δολάρια ερευνώντας το επιστημονικό του έργο και «ανακρίνοντας» ασθενείς του για να βρει στοιχεία που θα αποδείκνυαν ότι είναι τσαρλατάνος.

Τελικά, με πειράματα που διεξήγε τα οποία στην ουσία αποδείκνυαν τη βασιμότητα των ισχυρισμών του, αλλά χωρίς να τα παρουσιάσει στη δίκη του, κρατώντας τα απόρρητα(!) και χωρίς να έχει κατάφερε να βρει τίποτα εναντίον του, με ψευδή στοιχεία, όπως φαίνεται από έγγραφά της που ήρθαν με αναγκαστικές διαδικασίες στο φως τής δημοσιότητας678 και με νομικίστικες κατηγορίες κατάφερε να τον κλείσει στη φυλακή, όπου, όπως καταγγέλλουν τα παιδιά του, δολοφονήθηκε.

Ο μεγαλοφυής αυτός επιστήμονας γεννήθηκε το 1897 και πέθανε το 1957. Ως μαθητής τού Φρόιντ υπήρξε ένας από τους πλέον ταλαντούχους και ο πατέρας τής ψυχανάλυσης τον αντάμειψε γι’ αυτό, προωθώντας τον σε εξέχουσες θέσεις στην Ψυχαναλυτική Κλινική τής Βιέννης, ενώ ήταν ακόμα πολύ νέος στο ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, παραμερίζοντας άλλους κορυφαίους και ηλικιωμένους συνεργάτες του. Έτσι, εξέθρεψε άθελά του ένα αβυσσαλέο μίσος από εκείνους τους ψυχαναλυτές που ένιωσαν ότι παραμερίστηκαν, μίσος που τον ακολούθησε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Ο Ράιχ από πολύ νωρίς, ήδη από το ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, είχε αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι η λίμπιντο τού Φρόιντ ήταν πραγματική ενέργεια και όχι μόνο μια έννοια και αυτό κατάφερε να το αποδείξει στην πορεία των επιστημονικών ερευνών του. Η κόκκινη κλωστή που διαπερνά κι ενώνει το έργο του, αλλά και ο θεμέλιος λίθος των ανακαλύψεών του στην ανθρώπινη παθολογία, θα μπορούσε να αποδοθεί με μια μόνο λέξη: θωράκιση.

Τι είναι η θωράκιση;

——————————————————————-

Το άρθρο αυτό συνεχίζεται σε μορφή αρχείου PDF που μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ. Είναι απαραίτητη η τήρηση των πνευματικών δικαιωμάτων.

Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ2

————————————————————————

1 Μαθηματικός και φιλόσοφος Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ (1861-1947)

2 http://www.scribd.com/doc/4812391/Fbi-Declassified-Wilhelm-Reich-Files

3 Το βιβλίο τού Τζέιμς Ντεμέο «In Defense of Wilhelm Reich: Opposing the 80-Years’ War of Mainstream Defamatory Slander Against One of the 20th Century’s Most Brilliant Physicians and Natural Scientists», αποτελεί έξοχο μεν αλλά μικρότατο δείγμα τής συνολικής συκοφαντίας και διαστρλέβλωσης που δέχθηκε το επιστημονικό έργο και η προσωπικότητα τού Ράιχ.

4 «Μυστικοί πράκτορες και υπηρεσίες σε κάθε βήμα τού Ράιχ…» – https://yperthesi.wordpress.com/2013/10/25/μυστικοί-πράκτορες-και-υπηρεσίες-σε-κ/

5 ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ (Νο 4) - https://yperthesi.wordpress.com/2010/08/22/το-ημερολογιο-τησ-αθλιοτητασ-νο-4/

6 Richard Blasdant, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich», The Journal of Orgonomy, Vol. 6 No. 2.

7 Curtney Baker, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich (Part I and II)– Vol. 6 No.1+2.

Curtney Baker, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich (Part III) — Vol. 7 No. 2

8 Jerome Greenfiled, «Wilhelm Reich VS. The USA», W.W. Norton & Company, NY.

Advertisements

Τι είναι φυσικός τοκετός και η σημασία των συγκινήσεων και τής επαφής

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Η μηχανιστική ιατρική δίνει ελάχιστη έως καθόλου βαρύτητα στις συγκινήσεις τής εγκυμονούσας κατά τη διάρκεια των 9 μηνών και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια τού τοκετού, όταν αυτά που θα συμβούν, ο τρόπος δηλαδή που θα αντιμετωπισθεί το νεογέννητο, θα καθορίσουν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τη μοίρα του.

Η νευρολόγος ψυχίατρος Θεοδότα Χασάπη

Η νευρολόγος ψυχίατρος Θεοδότα Χασάπη

 

 

Ο Ράιχ στο βιβλίο του «Τα παιδιά τού μέλλοντος» τονίζει ότι «…η μοίρα τού ανθρώπινου γένους θα διαμορφωθεί από τη χαρακτηροδομή των παιδιών τού Μέλλοντος. Οι μεγάλες αποφάσεις βρίσκονται στα χέρια τους και τις καρδιές τους», εννοώντας με αυτό ότι ο τρόπος που θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας από τη στιγμή τής σύλληψης, ο τρόπος που θα τα φέρουμε στον κόσμο και ο τρόπος που θα τους συμπεριφερθούμε τα τρία – τέσσερα πρώτα χρόνια τής ζωής τους θα είναι εξαιρετικής σημασίας για τη δημιουργία τού χαρακτήρα τους.

Αυτός ο χαρακτήρας θα είναι ο βασικότερος παράγοντας που θα δημιουργήσει το μέλλον τής ανθρωπότητας, επειδή εμείς, όπως το περιγράφει χαρακτηριστικά ο Ράιχ «…προσπαθήσαμε απεγνωσμένα να πηδήξουμε προς την ελευθερία με αλυσοδεμένα πόδια και πέσαμε. Η γενιά μας δεν θα καταφέρει να σηκωθεί ποτέ».(1) 

Εάν θα υπάρξουν στο μέλλον κοινωνίες ειρήνης, δικαιοσύνης και χαράς ή βίας, ανισότητας και μίσους θα εξαρτηθεί από το πώς θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας. Έχουν περάσει περισσότερα από 70 χρόνια από τότε που ο Ράιχ έκανε τις μεγάλες ανακαλύψεις του, που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων, την ανάλυση τού χαρακτήρα και τη σωματική και χαρακτηρολογική θωράκιση που εδραιώνονται στα πρώιμα παιδικά χρόνια.

Από τότε, χιλιάδες χιλιάδων επιστημονικές εργασίες έχουν επιβεβαιώσει την τεράστια σημασία που έχει η πορεία τής εγκυμοσύνης, ο τρόπος διεξαγωγής τού τοκετού και η ανατροφή των παιδιών. Η πρώτη επαναστατική εργασία έγινε από τη Margaret Ribble,(2) γύρω στο 1940 η οποία μελετώντας περισσότερα από 600 νεογέννητα για έξι χρόνια βρήκε… έναν από τους τρόπους που δημιουργείται η θωράκιση(!) χωρίς καν να γνωρίζει τι είναι θωράκιση.

Παρατήρησε ότι εκείνα τα νεογέννητα (μεταξύ των 600) που αποχωρίστηκαν από τη μητέρα τους εμφάνισαν μυϊκή ένταση (σ.σ.: γενική θωράκιση) αναπνευστικά προβλήματα (σ.σ: θωράκιση στην περιοχή τού θώρακα), προβλήματα σίτισης (σ.σ: θωράκιση στη λεκάνη και το διάφραγμα) και αδυναμία να αγαπήσουν!… (σ.σ.: συγκινησιακή θωράκιση).

Παρατήρησε επίσης ότι η μυϊκή τους ένταση έδειχνε να μην εξαλείφεται (σ.σ: έτεινε να γίνει μόνιμη θωράκιση) και απλά έδωσε μια απλοϊκή ονομασία στο φαινόμενο θεωρώντας το ως «πρωταρχικό άγχος».

Αυτή τη συγκλονιστική πρώτη εργασία μεγάλης κλίμακας, που αγνοεί η ανά τον κόσμο πλειοψηφία των επαγγελματιών τού ιατρικοποιημένου τοκετού, η οποία προωθεί τις περιττές καισαρικές και επιβάλλει τον αποχωρισμό τού νεογέννητου από τη μητέρα του μόνο και μόνο για λόγους που συμφέρουν τη ρουτίνα κλινικών και νοσοκομείων, ακολούθησαν μερικές χιλιάδες άλλες εργασίες που όλες, η μια μετά την άλλη, έχουν επιβεβαιώσει τις δραματικές συνέπειες τού αποχωρισμού μητέρας – νεογέννητου και πολλές έχουν περιγράψει τη δημιουργία σωματικής και χαρακτηρολογικής θωράκισης, (επειδή είναι εμφανές γεγονός), χωρίς καν να  γνωρίζουν τη συστηματική καταγραφή και ανάλυσή του από τον Βίλχελμ Ράιχ.

Ωστόσο, στο χώρο τού φυσικού τοκετού έχει εισχωρήσει μια ελευθεριακή μόδα και ως εκ τούτου επικρατεί μεγάλη σύγχυση. Έχουν ξεπηδήσει από τις ανακαλύψεις τού Ράιχ, τού Οντάν και άλλων επιστημόνων, ορισμένες προσεγγίσεις που εμπεριέχουν σημαντικές διαστρεβλώσεις για το τι πραγματικά είναι ο φυσικός τοκετός, με αποτέλεσμα να θεωρείται φυσικός τοκετός μια μεγάλη παραλλαγή τοκετών στο σπίτι, που δεν έχουν καμία ή ελάχιστη σχέση με αυτόν.

Κλασικό δείγμα αποτελεί το ντοκιμαντέρ «Orgasmic Birth»,(3) στο οποίο οι περισσότεροι τοκετοί που παρουσιάζονται  είναι πλημμυρισμένοι με παχιά λόγια και άγνοια, και είναι φυσικοί τοκετοί, όσο φυσικά μπορεί να είναι τα βιομηχανικά πλαστικά.

Η Οργονομία προσφέρει μια βαθύτερη οπτική σε αυτή τη μοναδική διαδικασία τής εγκυμοσύνης και τού φυσικού τοκετού. Η νευρολόγος – ψυχίατρος Θεοδότα Χασάπη στη διάρκεια τής διάλεξής της στο Πρίνστον τού Νιου Τζέρσεϊ, που οργανώθηκε από το Αμερικανικό Κολέγιο τής Οργονομίας, εξήγησε τις προϋποθέσεις και την πορεία τού φυσικού τοκετού και την αναγκαία βαθιά συγκινησιακή επαφή ως την προϋπόθεση για να υπάρξει φυσικός τοκετός.

Ανέλυσε δηλαδή το φαινόμενο τής βαθυβιολογικής συγκινησιακής επαφής (που συνήθως παραβλέπεται) και πώς αυτή η βαθιά επαφή γίνεται πράξη κατά τον τοκετό, (και την εγκυμοσύνη) επηρεάζοντας καταλυτικά το μέλλον, όχι μόνο τού νεογέννητου και τής οικογένειάς του, αλλά όλης τής ανθρωπότητας.

 

 

Διάλεξη τής νευρολόγου - ψυχιάτρου θεοδότας Χασάπη για τον φυσικό τοκετό και τη σημασία τής βαθιάς συγκινησιακής επαφής μητέρας νεογέννητου

Διάλεξη τής νευρολόγου – ψυχιάτρου Θεοδότας Χασάπη για το τι είναι φυσικός τοκετός και τη σημασία τής βαθιάς συγκινησιακής επαφής μητέρας νεογέννητου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(1) Βίλχελμ Ράιχ «Τα παιδιά τού μέλλοντος».

(2) RIBBLE, MARGARET A.: The Rights of Infants: Early Psychological Needs and Their Satisfaction. New York, Columbia University Press, 1943,

(3)  http://www.youtube.com/watch?v=6_P9KZrLYII 

6ο – Πώς διαδίδεται η γνώση (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Δεν έχει προηγούμενο το καταπληκτικό πείραμα τού Ραφαηλίδη με το οποίο πιθανώς μπορεί να γίνει διάγνωση καρκίνου με μια μέθοδο φωτογράφισης πριν αυτός γίνει αντιληπτός με τη μορφή όγκου.

Προφανώς φαίνεται να είναι σωστός ο συλλογισμός και τα ευρήματά του τον υποστήριζαν, (όπως μου είχε πει), αλλά πρέπει να διεξαχθεί συστηματική εργαστηριακή και κλινική έρευνα για να ξεκαθαρίσει αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα, εκτός κι αν κάποιος πρωτοπόρος αναλάβει να το φέρει σε πέρας…

Ωστόσο, υπάρχει και εδώ το εξοργιστικό φαινόμενο τής κυλιόμενης συκοφαντίας. Βλέπουμε τον Ραφαηλίδη να αναπαράγει άθλια ψεύδη, ενώ είναι γνωστό ότι ήταν ένας εξαιρετικά ακέραιος διανοούμενος. Τα αναπαράγει είτε αφελώς, είτε λόγω άγνοιας, χωρίς να ελέγξει την πηγή τους,  Αυτή η πολύπλευρη συκοφαντία προερχόταν από ποικιλόμορφα συμφέροντα και ιδίως την ψυχαναλυτική, ιατρική και σταλινική συγκινησιακή πανούκλα.

Έχω μετατρέψει με πλάγια γράμματα τα γραφόμενά του εκείνα, που είτε είναι ένα πλήρες λάθος είτε μισό, είτε ιστορικές ανακρίβειες.

Τις υιοθετημένες συκοφαντίες τις έχω μετατρέψει σε πλάγια γράμματα και επιπλέον τις έχω υπογραμμίσει.

Όπου υπάρχουν μαύρα γράμματα δεν είναι δική μου αλλαγή αλλά τού Ραφαηλίδη.

Ο Βασίλης Ραφαηλίδη

 

«Το εφιαλτικό πείραμά μου»

Τού Βασίλη Ραφαηλίδη

Όλα άρχισαν με μια απίθανη έμμονη ιδέα. Ο Λεωνίδας Σιδέρης, που ήταν μαζί μας στο θάλαμο, ήταν ένα ηρωικό πρόσωπο για μας τους αριστερούς. Όλοι τον ξέραμε σαν το μεγάλο παλικάρι τής μάχης τής Αθήνας στα Δεκεμβριανά. Ήταν ήδη μιας κάποιας ηλικίας αλλά διατηρούνταν σε φόρμα, υποθέτω χάρη στη γυμναστική, που δεν την εγκατέλειψε ούτε στη φυλακή.

Είχε μια λεπτή, γλυκιά, διαπεραστική φωνή, που γινόταν ακόμα πιο παράξενη όταν γελούσε συχνά. Και χαμογελούσε συνέχεια, αυτός ο εκπληκτικός άνθρωπος. Το κρεβάτι του ήταν απέναντι από το δικό μου και είχα τη δυνατότητα να τον παρατηρώ προσεκτικά. Για να καταλάβετε καλύτερα όσα τρελά πω στη συνέχεια πρέπει να ξέρετε πως στη φυλακή αποκλείεται να μη γνωρίσεις το συγκρατούμενο σου στην κάθε ψυχοσωματική λεπτομέρεια. Από δω και οι φιλίες τής φυλακής που διαρκούν μια ζωή.

Λοιπόν, μια μέρα, κοιτώντας τον Λεωνίδα μού σφηνώθηκε η ιδέα πως έχει καρκίνο. Αδύνατο να πως πώς και γιατί μου καρφώθηκε αυτή η ιδέα, που μου ερχόταν στο μυαλό κάθε φορά που το μάτι μου έπεφτε πάνω του. Ήταν μια βασανιστική έμμονη ιδέα από την οποία μου ήταν αδύνατο να απαλλαγώ. Κάτι που θα γίνει εφιάλτης όταν λίγους μήνες μετά την αποφυλάκισή μου, διαβάσω στην εφημερίδα πως ο Λεωνίδας Σιδέρης πέθανε από καρκίνο.

Τρελάθηκα. Και θα αποτρελαθώ όταν μια Κυριακή που έτρωγα στο σπίτι τής μάνας μου παρέα με μια φίλη της, τη ρωτώ, μετά που έφυγε η φίλη της, μήπως έχει καρκίνο. Ούτε κατάλαβα γιατί έκανα μια τόσο ηλίθια ερώτηση, που προκάλεσε την οργή τής μάνας μου. Όμως σε καναδυό μήνες, η μάνα μου λέει: Πώς κατάλαβες πως η τάδε έχει καρκίνο; Δεν το κατάλαβα, της λέω, έτσι μου’ ρθε και το ‘πα. Μα, έχει καρκίνο, λέει σχεδόν πανικόβλητη και για το γιο της και για τη φίλη της.

Δεν είμαι καθόλου προληπτικός, δεν έχω καμία σχέση με τη μεταφυσική. Πάντως, σε δύο περιπτώσεις, και αργότερα και σ΄ άλλες, είχα προβλέψει, σωστά τον καρκίνο που δεν είχαν διαγνώσει ακόμα οι γιατροί. Το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει. Έπρεπε να καταλάβω πώς γίνεται και η δικαιολογημένη ίσως λόγω των συνθηκών παράκρουση τής φυλακής αποδεικνύεται βεβαιωμένη πρόβλεψη εκτός φυλακής. Τι είδα στον Σιδέρη που το ξανάδα στη φίλη τής μάνας μου;

Έπρεπε επειγόντως να δώσω μια λογική ερμηνεία, πριν καταλήξω στο φρενοκομείο. Οπωσδήποτε, πρέπει να υπήρχε κάτι το οπτικά κοινό ανάμεσά τους, κάτι που θα μπορούσες να το δεις. Τι όμως;

Είχα διαβάσει ήδη τη “Βιοπάθεια τού καρκίνου” τού Βίλχελμ Ράιχ και την ξαναδιάβασα πιο προσεκτικά, Είχα την εντύπωση πως η απάντηση που ζητούσα βρισκόταν εκεί, στην άποψη τού Ράιχ, πως ο καρκίνος είναι μια γενικευμένη αρρώστια ολόκληρου τού σώματος, τάξεως ψυχοσωματικής και έχουσα σχέση με τη σεξουαλική πράξη.

Η συσσώρευση οργόνης, μιας καινούριας μορφής ενέργειας που ισχυριζόταν πως ανακάλυψε ο Ράιχ στους ζωντανούς οργανισμούς μόνο, σκαλώνει στα κύτταρα και τα πνίγει. Ωστόσο, η οργόνη και η οργονοενέργεια που δημιουργεί η ύπαρξη τής οργόνης αποβάλλεται φυσιολογικά με τη σεξουαλική πράξη. Αυτές οι απόψεις τού μεγάλου σοφού, που στα πειράματά του είχε παρευρεθεί και ο Αϊνστάιν, που όμως δεν είπε τίποτα ούτε υπέρ ούτε κατά, πράγμα που είχε σαν συνέπεια σχεδόν να τρελαθεί ο Ράιχ από το μίσος του για τον Αϊνστάιν, που λογικότατα είχε τις επιφυλάξεις του. Αυτές, λοιπόν, οι άκρως επαναστατικές απόψεις τού Ράιχ που επηρέασαν βασικά τη σκέψη των φροϋδομαρξιστών (ανάμεσά τους τολμώ να βάλω και τον εαυτό μου) τον οδήγησαν στη φυλακή, όπου και πέθανε.

Κυνηγημένος από τους ναζί, ζούσε στην Αμερική τότε ο μεγάλος Γερμανός σοφός και τα πειράματά του για τη σχετιζόμενη με τον καρκίνο σεξουαλικότητα θεωρήθηκαν σαν παρακίνηση σε ακολασία! Όσοι είδατε την έξοχη ταινία τού Ντούσαν Μακαβέγιεφ “Τα μυστήρια τού οργανισμού” που στηρίζεται σ΄ αυτές τις απόψεις τού Ράιχ, θα καταλάβετε καλύτερα αυτά που θα πω στη συνέχεια. Και που ελπίζω να μην οδηγήσουν και μένα στη φυλακή, ή έστω στο τρελοκομείο.

Αν όντως ο καρκίνος είναι γενικευμένη αρρώστια ολόκληρου τού σώματος, που “χτυπάει” εδώ κι εκεί στα πιο αδύνατα σημεία, όπως ένα σπυρί, τότε πρέπει να έχει σχέση με την αισθητική, αποφαίνομαι. Και είμαι σίγουρος πως έχω κάνει μια τρομερή ανακάλυψη για την πολύ έγκαιρη και πολύ εύκολη διάγνωση τού καρκίνου με τα μάτια.

Βλέπω, λοιπόν, τον εαυτό μου περίπου ως σωτήρα τής ανθρωπότητας και με παίρνει η κάτω βόλτα ταχύτατα. Μέρα – νύχτα κάνω πειράματα στο ερασιτεχνικό μου εργαστήριο που είχα εγκαταστήσει μέσα στην κρεβατοκάμαρα, προκαλώντας τη δικαιολογημένη οργή τής Ρομπέρτας, που δεν την αφήνω να κοιμηθεί.

Μου την είχε δώσει για τα καλά και δεν θα είχα κανένα ενδοιασμό να χωρίσω, προκειμένου να συνεχίσω το δρόμο προς το πεπρωμένο μου. Και τη δόξα βεβαίως! Κι όλα αυτά, γιατί η φυλακή δημιουργεί έμμονες ιδέες.

Στα φωτογραφικά πειράματά με φωτογραφίες ανθρώπων, κυρίως αστέρων τού κινηματογράφου, που ήξερα πως πέθαναν από καρκίνο οδηγήθηκα με τη σκέψη πως, αν όντως ο καρκίνος είναι γενικευμένη ψυχοσωματική αρρώστια ολόκληρου τού σώματος, τότε πρέπει το μέσα να καταλήγει αναγκαστικά στο έξω και να το ανακλά, όπως ακριβώς στην Τέχνη.

Πρόκειται για βασική αισθητική άποψη τού μεγάλου προεπαναστατικού Ρώσου φορμαλιστή Βίκτορ Σκλόφκσι, που εξηγεί επαρκώς τους “δεσμούς” μορφής και περιεχομένου.

Λοιπόν, ο καρκίνος έπρεπε να είναι “εγγεγραμμένος” στην επιδερμίδα, απ’ όπου έπαιρνα το οπτικό σήμα για τη “διάγνωση” που έκανα.

Αποκλείεται να σας πως τι διαπίστωσα με τα συνεχή μπλόου απ, μεγεθύνοντας μια φωτογραφία και ξαναμεγεθύνοντας ένα μέρος από την ήδη μεγεθυμένη και πάει λέγοντας μέχρι τη χιλιοστή μεγέθυνση που ίσως να έφτανε και σε επίπεδο ομάδας κυττάρων. Το μόνο που μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα, είναι πως υπήρχε σαφής οπτική διαφορά ανάμεσα στην τελευταία μεγέθυνση από φωτογραφία καρκινοπαθούς και την τελευταία μεγέθυνση από φωτογραφία μη καρκινοπαθούς.

Πάντως, μην επιχειρήσετε να επαναλάβετε το πείραμα χωρίς τη… συμπαράσταση ψυχιάτρου, κυρίως όταν δεν είστε ειδικευμένοι επιστήμονες – ερευνητές. Θα την πάθετε όπως εγώ, που κυνηγούσα με τη φωτογραφική μου μηχανή πρόσωπα που υποπτευόμουν πως είναι δυνατό να εμφανίσουν στο μέλλον καρκίνο, συντάσσοντας λίστες προγραφών. Αισθανόμουν περίπου σαν Χάρος.

Στο τέλος πέταξα τις σημειώσεις, έσχισα τις φωτογραφίες, πούλησα το φωτογραφικό μου εργαστήριο και ησύχασα. Ύστερα από δύο χρόνια είχα απαλλαγεί από την έμμονη ιδέα τής φυλακής. Παρά ταύτα, μου μένει μια μικρή υποψία πως ενδέχεται να είχα και δίκιο. Αλλιώς δεν θα ‘γραφα τα παραπάνω. Που όταν τα έθεσα υπόψη επιστημόνων, κόντεψαν να με δείρουν.

Εκτός από έναν ψυχίατρο που γνώριζε και αγαπούσε τον Ράιχ. Αλλά και μένα. Συνεπώς ήξερε πως δεν ήμουν και τόσο τρελός. Άλλωστε ο Κάρεθρος ανακάλυψε το χημικό τύπο τού πολυμερισμού τού άνθρακα στον ύπνο του. Όμως, άλλο οι έμμονες ιδέες ενός επιστήμονα κι άλλο οι έμμονες ιδέες ενός ανθρώπους που νομίζει πως είναι σε θέση να παραστήσει τον επιστήμονα. Ωστόσο, αν μη τι άλλο σοβαρότερο, τα βλακώδη πειράματά μου δεν στερούνταν… λογικής!

Και ήταν μια μεγάλη χαρά για μένα, όταν κάνοντας μια έρευνα για λογαριασμό τής εφημερίδας “Το Βήμα” έμαθα στη Θεσσαλονίκη πως ο διάσημος καθηγητής Συμεωνίδης έκανε πειράματα αντιμετώπισης τού καρκίνου με τους συσσωρευτές οργόνης τού Ράιχ. Οι απόψεις τού οποίου για τον καρκίνο ολοένα κερδίζουν έδαφος. Σήμερα, άλλωστε, είμαστε βέβαιοι πως οι τρελοί δεν παθαίνουν καρκίνο. Όταν τρελαθείς, τα κύτταρά σου δεν είναι ανάγκη να τρελαθούν κι αυτά.

 (Από το “Έθνος τής Κυριακής” 22 Σεπτεμβρίου 1991). 

5ο – Πώς διαδίδεται η γνώση (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε από τον Βασίλη Ραφαηλίδη, έναν άνθρωπο που γνώρισα όταν ήμουν αρκετά νέος και έκλαψα πολύ όταν έμαθα πριν αρκετά χρόνια τη διαφυγή με το θάνατό του, από αυτό τον πολύ άρρωστο κόσμο μας. 

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης.

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης.

Εκείνη τη μακρινή εποχή που τον γνώρισα, επειδή μού είχε καρφωθεί η ιδέα ότι θα μπορούσα να εξηγήσω με άλλη οπτική τη δράση τού Λένιν, από την άγνωστη στους πολλούς φράση του: “Εμείς θα ακολουθήσουμε άλλο δρόμο”, που έχει καταγραφεί ότι την είπε μετά τη δολοφονία τού αδελφού του από το τσαρικό καθεστώς, είχα διαβάσει όλα τα βιβλία τού Λένιν που υπήρχαν στην ελληνική γλώσσα.

Για να καταφέρω να αντιληφθώ καλύτερα τα γεγονότα τού βιβλίου που σχεδίαζα και ποτέ δεν υλοποιήθηκε, (όπως τόσα άλλα που έχω ξεκινήσει), συνέχισα διαβάζοντας τα “Άπαντα τού Φρόιντ”.

Άκουγα με πάθος Βάγκνερ και Μπετόβεν, επειδή ορισμένα έργα τους συντονίζονταν με τη βαριά και ευτυχώς περιοδική κατάθλιψη που έπασχα τότε (χωρίς να το γνωρίζω), σπουδάζοντας στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών σκηνοθεσία και υποκριτική, ενώ δούλευα ταυτόχρονα ως λινοτύπης στο τυπογραφείο τού παρ΄ολιγον πεθερού μου, Λουκά Γιοβάνη.

Ο Ραφαηλίδης βρέθηκε στο τυπογραφείο κάνοντας επιμέλεια για κάποιο περιοδικό και μερικά από τα κοινά μας ενδιαφέροντα, ήταν διανοούμενος, μαρξιστής και κριτικός κινηματογράφου, μας ώθησαν να αναπτύξουμε μια θερμή και πολύ φιλική σχέση.

Με το πέρασμα τού χρόνου στράφηκα περισσότερο προς τις ανακαλύψεις τού Ράιχ, ύστερα μάλιστα από μια σοβαρότατη περιπέτεια τής υγείας από την οποία σώθηκα χρησιμοποιώντας συσσωρευτή οργόνης. Και ο Ραφαηλίδης – περιέργως – ασχολήθηκε με τον Ράιχ. Όταν μιλούσαμε στην πορεία για αυτόν τον μεγαλοφυή επιστήμονα, με άκουγε με προσοχή και συμφωνούσε στα περισσότερα που του έλεγα, αν κι εκείνο τον καιρό δεν είχα αντιληφθεί το βάθος και το μέγεθος των ανακαλύψεων τού Ράιχ, παρά το γεγονός ότι είχα διαβάσει εξονυχιστικά όλα τα βιβλία του. (Ελπίζω σε δέκα χρόνια από σήμερα να έχω καταλάβει ακόμα καλύτερα το ζήτημα).

Ο ανεμοστρόβιλος τής ζωής με έστειλε αρκετά μακριά από την Αθήνα, όπου συναντηθήκαμε αρχικά και την τελευταία φορά που μιλήσαμε στο τηλέφωνο διαφωνήσαμε έντονα. Αφορμή ήταν ένα κείμενο που είχε γράψει στο “Έθνος” με τίτλο “Το αποτρόπαιο πείραμά μου”.

Ήταν μια εξομολόγησή του για ένα μακρόχρονο πείραμα που το έκανε ορμώμενος από τη διαίσθησή του και τις ανακαλύψεις τού Ράιχ. Στο ίδιο κείμενο προσπάθησε να εξηγήσει τις ανακαλύψεις τού Ράιχ και δυστυχώς σχεδόν όλα όσα έγραψε είναι τραγικά λαθεμένα. Διαφωνήσαμε επειδή υποστήριζε (στο ίδιο κείμενο) ότι ήταν αριστούργημα το φιλμ τού Μακαβέγιεφ “Τα Μυστήρια τού οργανισμού”. Τόλμησα να εκφράσω τη διαφορετική εκτίμησή μου (ήταν κριτικός κινηματογράφου γαρ) υποστηρίζοντας ότι ήταν ένα αηδιαστικό σκουπίδι και επιπλέον του είπα το ασύλληπτο για την προσωπικότητά του, ότι μεταφέρει τις σταλινικές και ψυχαναλυτικές συκοφαντίες στο γραπτό του υιοθετώντας τις φήμες για την τρέλα τού Ράιχ. Έγινε έξαλλος. Έπεσε παγωμάρα μεταξύ μας και στη συνέχεια απομακρυνθήκαμε. Παρ΄όλα αυτά συνέχισα να τον εκτιμώ σε μεγάλο βαθμό.

Το κείμενό του στο οποίο περιγράφει αυτό το εξαιρετικά περίεργο και πρωτοφανές πείραμα, θα το αναδημοσιεύσω {με τον τίτλο: «6ο – Πώς διαδίδεται η γνώση (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ»}, επειδή έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Ωστόσο αξίζει να σταθούμε σε ένα εξαιρετικής σημασίας γεγονός. Την κυλιόμενη από στόμα σε στόμα και από γραφίδα σε γραφίδα συκοφαντία εναντίον τού έργου και τής προσωπικότητας τού Ράιχ, την οποία έχουν υιοθετήσει και εξυπηρετήσει όχι μόνο η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ, αλλά και ακέραιοι διανοούμενοι μεγάλου βεληνεκούς, όπως ο Ραφαηλίδης, ακόμα και φιλόσοφοι όπως ο Μαρκούζε για τον οποίον θα υπάρξει αναλυτικό κείμενο.

Το άρθρο του που αναδημοσιεύω στη συνέχεια αποτελεί ενότητα με τα τρία προηγούμενα, που εμφανίστηκαν στο αφιέρωμα τής “Ελευθεροτυπίας” και ολοκληρώνεται με αυτό. Εδώ είναι σαφής ο τρόπος που ο Ραφαηλίδης έβλεπε τον κόσμο, επιχειρώντας να ερμηνεύσει με αυτόν τον Ράιχ. Φυσικά το έργο τού Ράιχ δεν χωράει σε αυτό το μέτρο. Ο Ραφαηλίδης, μπορεί εδώ να λαθεύει αλλά τουλάχιστον στο κείμενο που ακολουθεί, δεν συκοφαντεί.

(“Δημοσιεύθηκε στην “Ελευθεροτυπία” στις 29 Μαρτίου τού 1997, σελίδα 27, με αφορμή το αφιέρωμα τής εφημερίδας για τα 100 χρόνια από τη γέννηση τού Βίλχελμ Ράιχ).

Έδωσε στη σεξουαλικότητα πολιτική διάσταση

Τού Βασίλη Ραφαηλίδη

Ο Ράιχ γίνεται ολοένα και περισσότερο επίκαιρος. Είναι αυτός που έδωσε στη σεξουαλικότητα την πολιτική διάσταση δημιουργώντας στη δεκαετία τού ’30 το κίνημα ΣΕΞ-ΠΟΛ, που σημαίνει πολιτικοποίηση τού σεξ και ταυτόχρονα πολιτική σχετικά με το σεξ.

Δεν χωρεί καμία αμφιβολία πως το σεξ επικαθορίζει νοοτροπίες και συμπεριφορές σε προσωπικό επίπεδο. Πώς λοιπόν να μην καθορίζει και πολιτικές συμπεριφορές κατά προέκταση;

————-

Οι ερωτήσεις εκ μέρους τής «Ελευθεροτυπίας»:

* Υπάρχει σήμερα σεξουαλική καταπίεση, σεξουαλική πείνα; Μπορούμε να μιλάμε για ερωτική πληρότητα όταν τα αρχαιότερο επάγγελμα τού κόσμου είναι ακλόνητο, όταν η πορνογραφία (έντυπη, κινηματογραφική, τηλεοπτική έως… ίντερνετ) είναι πανταχού παρούσα;

* Πώς θα σχολιάζατε τις εξής τρεις φράσεις τού Ράιχ:

1 Η “υποχρεωτική ηθική και η παθολογική σεξουαλικότητα πηγαίνουν χέρι με χέρι”.

2 “Στην αγάπη τής ελευθερίας πρέπει να προστεθεί και η υπεύθυνη ικανότητα για την ελευθερία”.

3 Η εξουσία και η αλήθεια αλληλοαναιρούνται”;

————–

Οι απαντήσεις τού Β. Ραφαηλίδη:

* Η σεξουαλική καταπίεση θα υπάρχει όσο υπάρχει η ανάγκη για την εξασφάλιση τής γνησιότητας τού “γνήσιου” κληρονόμου τής πατρικής περιουσίας. Η σεξουαλική καταπίεση είναι συναρτημένη με το κληρονομικό δίκαιο. Και κατοχυρωμένη μεταφυσικά για τον ίδιο λόγο.

1. “Ο ηθικός από φόβο, δεν είναι ηθικός, είναι φοβισμένος”, λέει ο Νίτσε. Όταν η σεξουαλικότητα γίνεται απειλή, λειτουργεί τρομοκρατικά για το φοβισμένο και τον εκτρέπει σε παράδοξες σεξουαλικές συμπεριφορές.

2. Υπάρχει ελευθερία αρνητική (απελευθέρωση από…) και ελευθερία θετική (απελευθέρωση για να…) λέει ο Φρομ. Δεν σου χρειάζεται η ελευθερία όταν δεν ξέρεις τι να την κάνεις. Τι να την κάνουμε, λοιπόν, τη σεξουαλική μας ελευθερία;

3. Η εξουσία ελέγχει και καθοδηγεί μ’ όποιον τρόπο έχει στη διάθεσή της, συνεπώς και με το ψέμα.

 

 

3ο – Πώς διαδίδεται η γνώση (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ

Γράφει

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Είναι σαφές για όποιον γνωρίζει τις ανακαλύψεις τού Ράιχ ότι τα σχόλια που ακολουθούν για το έργο του είναι μια ακόμα παράθεση απίστευτων ανακριβειών και άγνοιας. Δυστυχώς είναι γραμμένα από τον ψυχίατρο Αθανάσιο Αλεξανδρίδη και δημοσιευμένα στο σχετικό αφιέρωμα τής «Ελευθεροτυπίας» με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση τού Ράιχ, το 1997.

Θα ακολουθήσει η δημοσίευση των απόψεων τού Βασίλη Ραφαηλίδη και τού δημοσιογράφου Γιώργου Βιδάλη. Ο δεύτερος ασχολήθηκε με την οργάνωση τού αφιερώματος και έγραψε σχετικό κείμενο.

Μετά από τη δημοσίευση των τεσσάρων απόψεων δεν έχω σκοπό να τις σχολιάσω συνοπτικά. Ωστόσο, για να γίνει κατορθωτή η σύγκριση των ιδεών τους με τις ανακαλύψεις τού Ράιχ θα προσπαθήσω να παρουσιάσω το έργο του, όπως και τις γενικότερες επιδράσεις του στο κοινωνικό γίγνεσθαι, αλλά και το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκε, ελπίζοντας ότι θα γίνει κατανοητό το γεγονός, πως ακόμα και απόψεις ατόμων που πρόσκεινται λίγο ή πολύ ευνοϊκά προς το έργο τού Ράιχ προκαλούν σημαντική διαστρέβλωση στην κατανόηση αυτού τού μεγαλοφυούς επιστήμονα που συκοφαντήθηκε περισσότερο από κάθε άλλον στον πλανήτη Γη. 

Ως μια μικρή εισαγωγή στα σχόλιά μου είναι χρήσιμο να αναφερθεί ότι η προηγούμενη άποψη τού ψυχιάτρου Κλεάνθη Γρίβα με τίτλο: «2ο – Πώς διαδίδεται η γνώση (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ» είναι κατά πολύ περισσότερο ολοκληρωμένη, από αυτήν τού κ. Αλεξανδρίδη. Ταυτόχρονα ο κ. Γρίβας με έμμεσο τρόπο αποκαλύπτει ότι έχει μελετήσει συστηματικά τουλάχιστον ένα μέρος των ανακαλύψεων τού Ράιχ. Αντίθετα ο κ. Αλεξανδρίδης αναδεικνύει μια σχεδόν απόλυτη άγνοια για το ζήτημα που τολμά να σχολιάσει, ενώ ταυτόχρονα δίνει την εντύπωση ότι οι κρίσεις του δεν αφορούν τον επιστήμονα που αξιολογεί αλλά κάποιον άλλο!

Ο κ. Αλεξανδρίδης δηλώνει ότι ο Ράιχ ισχυρίστηκε πως η ικανοποίηση των ερωτικών ενορμήσεων σε παιδιά και εφήβους δημιουργεί υγιή άτομα. Αυτός ο ισχυρισμός απέχει πολύ από τις ανακαλύψεις τού Ράιχ. Δυστυχώς δεν είναι οργονομική γνώση αυτά τα τσιτάτα, αλλά περιλήψεις άγνοιας.

Σύμφωνα με την οργονομία η υγεία στο άτομο είναι άθροισμα τού τρόπου που θα γεννηθεί, θα θηλάσει, θα γίνει αποδεκτό ή όχι από τη μητέρα και στη συνέχεια από τον πατέρα, θα υποστεί ή όχι καταναγκαστικές εκπαιδεύσεις όπως π.χ. αγωγή τουαλέτας, θα είναι ενοχικοί ή όχι οι γονείς του για τη σεξουαλικότητα τη δική τους και των άλλων και πολλοί άλλοι παράγοντες ώστε να μην αναπτυχθεί θωράκιση στα πρώιμα χρόνια τής ζωής.
Η απαστράπτουσα άγνοια τού κ. Αλεξανδρίδη αναδεικνύεται και από το γεγονός ότι δεν δείχνει να έχει κατανοήσει πως καμία εκπλήρωση των ερωτικών ενορμήσεων παιδιών και εφήβων δεν είναι δυνατό να τα φέρει σε κατάσταση υγείας εάν ήδη έχει αναπτυχθεί θωράκιση. Η απόλυτη ελευθεριότητα των σημερινών εφήβων που έχουν μετατρέψει την (ερωτική) σεξουαλική ένωση σε αδιάκοπη σεξουαλική γυμναστική και ξεπέτα μιας βραδιάς, δεν τους δίνει καλύτερη ποιότητα ζωής αλλά τους κάνει να είναι απολύτως δυστυχισμένοι.
Προπαθώντας να καλύψει την άγνοιά του μπλέκεται ο ίδιος (αναρωτιέμαι εάν είναι ενήμερος γι΄αυτήν) και ταυτόχρονα μπερδεύει τον αναγνώστη με σουρεαλιστικές ψυχαναλυτικές ένοιες οι οποίες δεν αποδίδουν ούτε κατ΄ελάχιστο το τι πραγματικά ανακάλυψε ο Βίλχελμ Ράιχ, αλλά δυσφημούν το έργο του και καταφέρνουν να πείσουν ότι ο εν λόγω ψυχίατρος έχει χτίσει ένα Σύμπαν δικών του ερμηνειών για την επιστήμη που ίδρυσε ο Ράιχ, την οργονομία.
Το κερασάκι στην τούρτα τής άγνοιάς του είναι ο ισχυρισμός ότι στο έργο τού Ράιχ υπάρχει «μια ακραία θέση ελευθεριότητας». Θα αναφέρω εδώ στον κ. Αλεξανδρίδη ότι ο Ράιχ ήταν ο πρώτος επιστήμονας – ψυχίατρος που πρότεινε από το 1929 την απαγόρευση τής πορνογραφίας.(*)
Γράφει γι΄αυτό το θέμα στο βιβλίο του «Η λειτουργία τού οργασμού», (μετάφραση Theodore Wolfe, M.D., 1968):
«Συνιστά ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας η αντικατάσταση του σεξουαλικού χάους, της πορνείας, των πορνογραφικών περιοδικών και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης με τη φυσική ευτυχία στον έρωτα, που θα πρέπει να είναι προστατευμένη από την κοινωνία». 
Παραθέτω με το ίδιο νόημα τα λόγια τού Βίλχελμ Ράιχ παρμένα από το «Άκου ανθρωπάκο»:

“Ένας ανερχόμενος ηγέτης ήταν εξαιρετικά ενθουσιασμένος για τη σεξ-οικονομία, όπως ήταν ενθουσιασμένος και για τη δικτατορία τού προλεταριάτου. Με βρήκε μια στιγμή και μου είπε: “Είσαι έξοχος. Ο Καρλ Μαρξ δίδαξε τους ανθρώπους πώς να απελευθερωθούν οικονομικά. Εσύ τους δίδαξες πώς να απελευθερωθούν σεξουαλικά. Τους είπες ‘ξαμοληθείτε κι αρχίστε να γαμάτε’”.
Το μυαλό σου ανθρωπάκο διαστρεβλώνει κάθε ιδέα. Στη ζωή σου το ερωτικό αγκάλιασμα έχει γίνει μια πορνογραφική στάση. Δεν μπορείς καν να αντιληφθείς για τι πράγμα μιλάω. Γι’ αυτό το λόγο βυθίζεσαι συνεχώς στο βούρκο”.
Προσθέτω εδώ ότι η κατάσταση με τις συκοφαντίες ή τη δυσφήμηση γίνεται αφόρητη όταν πρόκειται για απόψεις που δημοσιεύονται σε πανεπιστημιακά εγχειρίδια (θα τις δημοσιεύσω στη συνέχεια και αυτές) οι οποίες υποτίθεται ότι αποτελούν το πρότυπο τής ακαδημαϊκής αντικειμενικότητας, ενώ στην ουσία είναι φριχτοί λίβελοι γραμμένοι από άτομα που όταν τις έγραφαν θα πρέπει να βρίσκονταν σε κατάσταση εκτός φρηνών, ήταν δηλαδή παράφρονες, με την έννοια τής αρχαίας λέξης «φρην» που είναι μυαλό, λογική.

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε  το Σάββατο 29 Μαρτίου τού 1997  στη σελίδα 27 τής «Ελευθεροτυπίας».

Ακραία ελευθεριότητα με επιστημονικά κενά

Σύμφωνα με τον Β. Ράιχ η ικανοποίηση των ερωτικών ενορμήσεων κατά την παιδική και την εφηβική ηλικία μέσω πράξεων αποτελεί παράγοντα δημιουργία υγιών και ελεύθερων προσωπικοτήτων. Η απαγόρευση δημιουργεί νευρώσεις και παθολογικές προσωπικότητες.

Ως πράξεις εννοεί για τα παιδιά τον αυνανισμό και τα “σεξουαλικά παιχνίδια” μεταξύ συνομηλίκων, ενώ για τους εφήβους την ολοκληρωμένη πρακτική.

Η στάση πηγάζει από μια ακραία θέση “ελευθεριότητας’ η οποία αναπτύχθηκε, ίσως, ως αντιστάθμισμα στον πουριτανισμό τής μικροαστικής γερμανικής οικογένειας του μεσοπολέμου, που αποτέλεσε το στόχο των μελετών του και τής ιδεολογίας τής οποίος αποτέλεσε ο ίδιος στόχο.

Κάτω από την πίεση, λοιπόν, τής Ιστορίας, οι θεωρήσεις του είναι περισσότερο ιδεολογικές και εμφανίζουν αρκετά επιστημονικά κενά, τόσο στο ψυχαναλυτικό όσο και στο κοινωνιολογικό επίπεδο.

Αν η πουριτανική θέση εκφράζεται με τη φράση “εγώ”, ο εξουσιαστής πατέρας-κράτος- θεός δεν επιθυμώ να επιθυμείς την πραγμάτωση των ορμών σου”, και η ελευθεριάζουσα με τη φράση “εγώ, ο επιτρέπων πατέρας-φύση-ιδεολογία, επιθυμώ να επιθυμείς την πραγμάτωση των ορμών σου», ίσως και οι δύο συγκλίνουν στο φαινόμενο τής αλλοτρίωσης, γιατί το άτομο καλείται να συμμορφωθεί με την επιθυμία τού Άλλου. Η ελευθερία πηγάζει από άλλη συνθήκη: το άτομο ανακαλύπτει αυτόν που επιθυμεί ως Άλλον στην επιθυμία τού οποίου θα ανταποκριθεί.

Συνοπτικά, αν συγκέντρωνα κάποια ασθενή σημεία τού Β. Ράιχ: υπερτίμησε την αξία τής πράξης, υποτίμησε τη σημασία τής λέξης, τής φαντασίωσης, τής ιεροτελεστίας, τής θεατρικότητας τής καθημερινής μας ζωής, τής συνθετότητας και τής αποτελεσματικότητας που έχουν οι συμβολικές διαδικασίες μέσα στο άτομο και την κοινωνία. Η βιαιότητα των θέσεών του χρωματίσθηκε από τη βιαιότητα τής εποχής του (μεσοπόλεμος, Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Ψυχρός Πόλεμος).

Το έργο του παραμένει επίκαιρο τόσο λόγω τού αιτήματος τής ελευθερίας το οποίο υποστηρίζει όσο και για τα λάθη τα οποία εμπεριέχει και τα οποία οφείλουμε να τα μελετήσουμε για να προχωρήσουμε προς την ελευθερία.

__________

Οι ερωτήσεις που έγιναν εκ μέρους τής «Ελευθεροτυπίας»:

* Υπάρχει σήμερα σεξουαλική καταπίεση, σεξουαλική πείνα; Μπορούμε να μιλάμε για ερωτική πληρότητα όταν τα αρχαιότερο επάγγελμα τού κόσμου είναι ακλόνητο, όταν η πορνογραφία (έντυπη, κινηματογραφική, τηλεοπτική έως… ίντερνετ) είναι πανταχού παρούσα;

* Πώς θα σχολιάζατε τις εξής τρεις φράσεις τού Ράιχ:

1 Η “υποχρεωτική ηθική και η παθολογική σεξουαλικότητα πηγαίνουν χέρι με χέρι”.

2 “Στην αγάπη τής ελευθερίας πρέπει να προστεθεί και η υπεύθυνη ικανότητα για την ελευθερία”.

3 Η εξουσία και η αλήθεια αλληλοαναιρούνται”;

__________

Οι απαντήσεις από τον κ. Αλεξανδρίδη:

* Το ερώτημα τής “ερωτικής πληρότητας” όταν συνδέεται με κοινωνικά μεγέθη όπως πορνεία, πορνογραφία, δείχνει τη μεγάλη σύγχυση που έχουν προκαλέσει οι θεωρητικές στάσεις τύπου Β. Ράιχ, που συγχέουν εξωτερική αντικειμενική συνθήκη και υποκειμενικό βίωμα τού ατόμου. Απαντώντας προκλητικά, για να δείξω την αποδέσμευση εσωτερικού βιώματος και εξωτερικής συνθήκης, θα έλεγα: Ναι, μπορεί κανείς να νιώσει πληρότητα σε συνθήκες αγοραίου έρωτα. (πόσοι αμοιβαίου έρωτες δεν πάσχουν από το κενό τής πλήρωσής τους!).

1 Η προσαρμογή, ήπια ή καταναγκαστική, σε ένα σύστημα ηθικής αποτελεί αναγκαία, αλλά όχι και ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη παθολογικής σεξουαλικότητας.

2 Ψυχολογικά, “ικανότητα για ελευθερία” σημαίνει τη συνεχή επερώτηση τού ατόμου ως προς το νήμα των ψυχικών του κινήσεων. Η “ελευθερία” λοιπόν γίνεται ταυτόσημο τής “αυτογνωσίας” και τής “γνώσης τού κόσμου». Η διαδικασία συντηρείται μόνο από τους ανθρώπους που την ερωτεύονται.

3 Η φράση είναι σωστή: η αλήθεια αποτελεί ανοιχτό σύστημα γνώσης. Η εξουσία κλειστό.

 

————————

(*) «Η σεξουαλική επανάσταση» τού Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Ράππα, σελ. 420.

2ο – Πώς διαδίδεται η «γνώση» (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

100 χρόνια από τη γέννηση τού Ράιχ, το 1997, η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε εκτενές αφιέρωμα με θετικό προσανατολισμό για τον Βίλχελμ Ράιχ, τον «Πατέρα» τής σεξουαλικής επανάστασης, όπως τον χαρακτήρισε στον τίτλο της. Το αφιέρωμα επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος Γιώργος Βιδάλης. Παρέθεσε τις απόψεις του για τον Ράιχ σε μια ολόκληρη σελίδα, απόψεις που ήταν γεμάτες με μισές αλήθειες και πολλά λάθη και επιπλέον ζήτησε να γράψουν τη γνώμη τους για τον Ράιχ δύο ψυχίατροι. Ο ευρέως γνωστός για τη δράση, τα βιβλία και τα άρθρα του Κλεάνθης Γρίβας και ο Αθανάσιος Αλεξανδρίδης. Ζήτησε επίσης να γράψει τη γνώμη του και ο πολύ γνωστός διανοούμενος με τον οποίο είχα προσωπική επαφή στο παρελθόν, Βασίλης Ραφαηλίδης.

Στο πλαίσιο των κειμένων μου με τίτλο «Πώς διαδίδεται η ‘γνώση’ (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ» θα αναδημοσιεύσω αυτά τα τέσσερα κείμενα, (τα οποία σημειώστε ότι έχουν θετικό προσανατολισμό), των Γιώργου Βιδάλη, Κλεάνθη Γρίβα, Αθανάσιου Αλεξανδρίδη και Βασίλη Ραφαηλίδη.

Το πρώτο κείμενο που ακολουθεί το οποίο βρίσκεται πλησιέστερα στην πραγματικότητα από όλα τα άλλα, είναι τού ψυχιάτρου Κλεάνθη Γρίβα. Έχει τίτλο: «Στήριξε την ψυχανάλυση στα πόδια της» και δημοσιεύθηκε το Σάββατο 29 Μαρτίου τού 1997 στη σελίδα 27 τής «Ελευθεροτυπίας». Θα ακολουθήσουν τα δικά μου σχόλια για τα άλλα κείμενα που δημοσιεύθηκαν στο πλαίσιο αυτού τού αφιερώματος τής «Ελευθεροτυπίας». Για τα σχόλια τού κ. Γρίβα δεν έχω να πω κάτι ιδιαίτερο. Απλώς ότι έχει καταφέρει κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Να βρίσκονται στο πλαίσιο τής ιστορικής και επιστημονικής πραγματικότητας τού έργου τού Ράιχ.

 

ΣΤΉΡΙΞΕ ΤΗΝ ΨΥΧΑΝΛΥΣΗ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ

Οι ιδέες που αναπτύχθηκαν από τον Ράιχ ήταν και παραμένουν επίκαιρες. Παραφράζοντας τη γνωστή διαπίστωση τού Μαρξ, μπορούμε να πούμε ότι η μέγιστη συνεισφορά του έγκειται στο γεγονός ότι ενώ “στον Φρόιντ η ψυχανάλυση βρίσκεται με το κεφάλι κάτω, ο Ράιχ την αναποδογύρισε και τη στήριξε στα πόδια της, βοηθώντας στην αποκάλυψη τού λογικού πυρήνα της μέσα στο μυστικιστικό της περίβλημα”.

Η φροϊδική σεξουαλική θεωρία αποδίδει τις νευρώσεις στην “καταπίεση τής ερωτικής ζωής”, αφήνοντας αναπάντητο το κρίσιμο ερώτημα σχετικά με τις συνθήκες που επιτρέπουν την άσκηση αυτής τής καταπίεσης.

Ο Ράιχ, συνδυάζοντας την ψυχανάλυση με το μαρξισμό, προσδιόρισε το δίκτυο των σχέσεων εξουσίας και υποταγής που καθιστά δυνατή αυτή την καταστολή και έδειξε ότι η διεκδίκηση τής “ερωτικής αυτορύθμισης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη διεκδίκηση ενός άλλου είδους μορφών “ανατροφής των παιδιών, ερωτικών και οικογενειακών σχέσεων και κοινωνικής οργάνωσης”.

Ο όρος «συγκινησιακή πανούκλα” υποδηλώνει όλες τις μορφές τής κοινωνικής παθολογίας που χαρακτηρίζονται από ομαδικό μαζικό παραλογισμό και καταστροφικότητα. Σε κατάσταση “συγκινησιακής πανούκλας” βρίσκεται ένα άτομο που έχει εμπλακεί σε αμοιβαία αλληλεπίδραση με άλλα άτομα, τα οποία ενεργούν υπό την επίδραση των ασυνείδητων καταστροφικών τους ορμών και “προκειμένου να νομιμοποιηθεί η εκδήλωση αυτών των ορμών) ενσωματώνουν ένα κοινωνικό άλλοθι που έχει τη μορφή τής μαζικής ιδεολογίας (θρησκευτικής, πολιτικής, εθνικιστικής, ρατσιστικής, κ.λπ.).

Κορυφαία εκδήλωση τής συναισθηματικής πανούκλας αποτελεί η πολιτική ιδεολογία τού ολοκληρωτισμού που απευθύνεται στα παράλογα και στα συναισθηματικώς νηπιακά στοιχεία τού ανθρώπους, προκειμένου να ενισχύσει την προσκόλλησή του στην εξουσία τού Αρχηγού. Στη βάση αυτής τής καταστρεπτικής συμπεριφοράς βρίσκονται ορισμένες σχέσεις εξουσίας που καθιστούν δυνατή την ερωτική καταπίεση των ατόμων με τρόπο ώστε να καθίστανται ανίκανα για ερωτική αυτορύθμιση.

—————-

Οι ερωτήσεις εκ μέρους τής «Ελευθεροτυπίας»:

* Υπάρχει σήμερα σεξουαλική καταπίεση, σεξουαλική πείνα; Μπορούμε να μιλάμε για ερωτική πληρότητα όταν τα αρχαιότερο επάγγελμα τού κόσμου είναι ακλόνητο, όταν η πορνογραφία (έντυπη, κινηματογραφική, τηλεοπτική έως… ίντερνετ) είναι πανταχού παρούσα;

* Πώς θα σχολιάζατε τις εξής τρεις φράσεις τού Ράιχ:

1 Η “υποχρεωτική ηθική και η παθολογική σεξουαλικότητα πηγαίνουν χέρι με χέρι”.

2 “Στην αγάπη τής ελευθερίας πρέπει να προστεθεί και η υπεύθυνη ικανότητα για την ελευθερία”.

3 Η εξουσία και η αλήθεια αλληλοαναιρούνται”;

————–

Οι απαντήσεις από τον κ. Γρίβα:

* Η ερωτική πληρότητα εκφράζει μια κατάσταση απώλειας τού Είναι στο Είναι τού ερωτικού συντρόφου η οποία βιώνεται σε ψυχοδιανοητικό και σωματικό επίπεδο συγχρόνως.

Είναι μια εμπειρία υπέρβασης τού ψυχικού και σωματικού Εγώ μιας άλλης ύπαρξης. Αντίθετα, η σεξουαλική “ελευθερία” εκφράζει μια κατάσταση διαρκούς υπερδιέγερσης μιας σωματικής λειτουργίας που επιβάλλεται ως αυτοσκοπός. Συνεπώς, η ερωτική πληρότητα και ο σεξουαλικός υπερκορεσμός (που βλακωδώς εκλαμβάνεται ως γνώρισμα “ελευθερίας”) είναι στοιχεία αμοιβαία αποκλειόμενα.

Σε κάθε εποχή γενικευμένου σεξουαλικού υπερκορεσμού, η ερωτική πληρότητα αποτελεί το ζητούμενο και όχι το δεδομένο.

Η “ακλόνητη θέση τού αρχαιότερου επαγγέλματος” τού κόσμου, νομίζω ότι εξηγείται από την ανοργασμική χαρακτηροδομή των ατόμων που καταφεύγουν στις “υπηρεσίες” του σε συνδυασμό με την “συνακόλουθη ανασφάλεια που αισθάνονται σε οποιαδήποτε σχέση ερωτικής ισοτιμίας στην οποία ό,τι παίρνουν είναι αντίστοιχο με αυτό που δίνουν. Κι αυτό είναι που τους κάνει να προσφεύγουν στις αμειβόμενες σεξουαλικές υπηρεσίες τού Άλλου, πράγμα που τους απαλλάσσει από την αγωνία τής προσωπικής προσφοράς.

1. Η υποχρεωτική – καταναγκαστική ηθική αποτελεί το βασικό νομιμοποιητικό – ιδεολογικό εργαλείο για την καταπίεση τού έρωτα ως σύνθετου ψυχο-σεξουαλικού φαινομένου και για τη συνακόλουθη ανάπτυξη τής παθολογικής σεξουαλικότητας.

2. Η ελευθερία και η ευθύνη αλληλοκαθορίζονται και αλληλονοηματοδοτούνται απολύτως. Ελευθερία χωρίς ευθύνη σημαίνει ασυδοσία. Ευθύνης χωρίς ελευθερία σημαίνει δουλειά.

3. Εξουσία είναι η νομιμοποιημένη άσκηση τής δύναμης που έχει ωστόσο τον αποτελεσματικό καθορισμό τής συμπεριφοράς των ατόμων και τής κοινωνίας και κατατείνει στη συντήρηση και τη σκλήρυνση τού υπάρχοντος δικτύου σχέσεων δύναμης.

Από την άλλη μεριά, η αλήθεια έχει ανατρεπτικό χαρακτήρα, Αλήθεια σημαίνει διαρκής αμφισβήτηση και κριτική. Και, για να θυμηθούμε τον Μαρξ “η κριτική δεν είναι νυστέρι, είναι όπλο. Το βασικό συναίσθημα που την εμπνέει είναι η αγανάκτηση. Ο βασικός της στόχος είναι η καταγγελία και κάνει το αίσχος ακόμη πιο ατιμωτικό, δημοσιοποιώντας το.

Συνεπώς, η αλήθεια αποτελεί θανάσιμη απειλή για την εξουσία και η εξουσία διαρκή απειλή για την αλήθεια.

«Orgon 2» και «Orgon 3» τα πρώτα ελληνικά και βιολογικά γκότζι μπέρι!

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Ο Φώτης Μπουκινάς, αυτός ο ιδιοφυής και πρωτοπόρος βιοκαλλιεργητής που έχει κερδίσει την εκτίμηση και το θαυμασμό μου με όσα κάνει υπέρ τού περιβάλλοντος και γενικότερα τής ζωής στον πλανήτη Γη, πέρασε στην ιστορία με μια ακόμα πρωτιά. Έβγαλε το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου τού 2013, το πρώτο αποξηραμένο ελληνικό και ταυτόχρονα βιολογικό γκότζι μπέρι, στην αγορά των βιοκαλλιεργητών, που λειτουργεί στο πρώην στρατόπεδο Σκόδρα τής Θεσσαλονίκης.

Ο βιοκαλλιεργητής Φώτης Μπουκινάς αγγίζοντας με καμάρι και τρυφερότητα την παραγωγή του. Το πρώτο ελληνικό και βιολογικό γκότζι μπέρι.

Ο βιοκαλλιεργητής Φώτης Μπουκινάς αγγίζοντας με καμάρι και τρυφερότητα την παραγωγή του. Το πρώτο ελληνικό και βιολογικό γκότζι μπέρι.

Η πρωτιά στην κυκλοφορία αυτής τής υπερτροφής, η οποία ήταν ήδη έτοιμη από τον περασμένο Αύγουστο, έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή τα (τέλεια) δέντρα παραγωγής γκότζι μπέρι που επιλέχτηκαν φέρουν τις ονομασίες «Orgon 2» και «Orgon 3».

Η ονοματοδοσία στηρίζεται στο γεγονός ότι η όλη διαδικασία τής φύτευσης (για την οποία π.χ. επιλέγεται ο κατάλληλος ενεργειακός χώρος), αλλά και τής καλλιέργειας και συγκομιδής των πολύτιμων καρπών, βασίζεται όχι μόνο στις βιολογικές διαδικασίες, που τηρούνται με σχολαστική ακρίβεια, αλλά και στην ενδυνάμωση τής καλλιέργειας με ενεργειακές μεθόδους, οι οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν το πότισμα των δέντρων με νερό φορτισμένο με οργόνη.

Είχα την τύχη να παραβρεθώ σε μια σύναξη σχετική με την παρουσίαση και ανάλυση τού πρώτου ελληνικού κλάστερ γκότζι μπέρι,[i] το Νοέμβριο τού 2012, μιας ακόμα πρωτοπόρας δράσης, στην οποία συμμετέχει και ηγείται ο κ. Μπουκινάς. Στην ημερίδα συμμετείχαν εκτός από τους συνήθεις αερολόγους οι βασικοί συντελεστές αυτής τής πρωτοβουλίας ο κ. Τράντης[ii] και ο κ. Μπουκινάς, που εξήγησαν τη δομή τής όλης διαδικασίας, τα κόστη και τις επιδόσεις τής καλλιέργειας γκότζι μπέρι, αλλά και ειδικευμένοι επιστήμονες. Είδα σε διαφάνειες και τους άκουσα (με έκπληξη οφείλω να ομολογήσω), να παρουσιάζουν αναλυτικά τις πολύπλευρες και θαυμαστές ιδιότητες όχι μόνο των καρπών, αλλά και των φύλλων τού γκότζι μπέρι, αυτής τής καταπληκτικής σούπερ υπερτροφής.

Bιολογικό και αποξηραμένο γκότζι μπέρι στον πάγκο τού κ. Μπουκινά από τις ποικιλίες "Orgon 2" και "Orgon 3".

Bιολογικό και αποξηραμένο γκότζι μπέρι στον πάγκο τού κ. Μπουκινά από τις ποικιλίες «Orgon 2» και «Orgon 3».

Ήδη έχουν γραφτεί πολλά για την ωφελιμότητά του. Επειδή ασχολούμαι (και) με ζητήματα διατροφής για αρκετές δεκαετίες. Μελετώντας το ζήτημα στο διαδίκτυο αντιλήφθηκα ότι έχουν παραλειφθεί αρκετά από εκείνα που είναι περισσότερο από εκπληκτικά και σχετίζονται με το γκότζι μπέρι. Δεν θα αναλύσω εδώ αυτό το ζήτημα αν και παραμένει στους μελλοντικούς στόχους μου.

Πρέπει ωστόσο να αναφερθώ σε έναν επιστήμονα έκπληξη. Τον υπουργό Γεωργίας Αθανάσιο Τσαυτάρη και… να αιτήσω «ταπεινά» από αυτή την κυβέρνηση να βρει έναν οποιονδήποτε τρόπο ώστε αυτός ο άνθρωπος να έχει την εξουσία να διαδραματίσει και στο μέλλον σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις τού ελληνικού αγροτοκτηνοτροφικού τομέα, ας πούμε για ένα διάστημα 10 ετών, αρκετό για να θέσει τις βάσεις τής σωστής του ανάπτυξης. Να τον ορίσει π.χ. διαχρονικό γενικό γραμματέα, με καθήκοντα συμβούλου αλλά και με την ισχύ βέτο στις αποφάσεις κάθε υπουργού. Θα μπορεί έτσι να εμποδίζει τις καταστροφικές αθλιότητες που συμβαίνουν διαχρονικά στην Ελλάδα από τον κάθε άσχετο μικρο-πολιτικάντη που θα βρίσκεται στο τιμόνι ενός τόσο ζωτικού υπουργείου.

Ο κ. Τσαυτάρης παρά τα ελάχιστα λάθη του, τα οποία αγνοώ αλλά εικάζω ότι έχει κάνει, (επειδή ουδείς αλάνθαστος), παραμένει μακράν ο καλύτερος υπουργός Γεωργίας που έχει περάσει ποτέ από αυτή τη θέση. Οι πράξεις του υποδεικνύουν την αξία του, παρά το γεγονός ότι έχει βεβαρυμένο παρελθόν.[iii]

Για παράδειγμα το γεγονός τής δημιουργίας δικτύων κλάστερ, ήταν και αυτό μια ιδέα, μεταξύ πολλών άλλων, η οποία ασχέτως ποιοι την εισηγήθηκαν, βρήκε εφαρμογή στο πρώτο διάστημα τής υπουργίας του.

Η ευρύτητα σκέψης και δράσης τού υπουργού Αθανάσιου Τσαυτάρη φαίνεται εκτός των άλλων και από το γεγονός ότι επισκέφτηκε και θαύμασε τις εγκαταστάσεις τού φυτωρίου «Ογονοβιοκτήματα», όπου εκτός από τα βιολογικά σταφύλια, με τα οποία παράγεται το «Οργονοτσίπουρο» και τα άλλα προϊόντα, βρίσκονται και τα φυτώρια τού γκότζι μπέρι![iv]

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθανάσιος Τσαυτάρης (αριστερά) κατά την επίσκεψή του στα φυτώρια τού κ. Μπουκινά (κέντρο). Δεξιά, ο αντιπρόεδρος τού Κλάστερ κ. Χρήστος Τράντης.

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθανάσιος Τσαυτάρης (αριστερά) κατά την επίσκεψή του στα φυτώρια τού κ. Μπουκινά (κέντρο). Δεξιά, ο αντιπρόεδρος τού Κλάστερ κ. Χρήστος Τράντης.

Μια ακόμα πρωτιά

Στο μεταξύ, ο κ. Μπουκινάς απέκτησε μια ακόμα πρωτιά εκτός από αυτή που πέτυχε με την κυκλοφορία τού πρώτου ελληνικού και βιολογικού γκότζι μπέρι. Έγινε ο πρώτος Έλληνας παραγωγός που δύο ποικιλίες του, η “Orgon 2” και η “Orgon 3”, ταυτοποιήθηκαν γονιδιακά από το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Βιοεπιστημών (ΙΝ.Ε.Β.) του Ε.Κ.Ε.Τ.Α.[v] και συγκεκριμένα από τον ερευνητή Α’, γονιδιωματικής κ. Νότη Αργυρίου.[vi]

Ο κ. Αργυρίου ύστερα από τη γονιδιακή ανάλυση πολλών διαφορετικών και πολλαπλών ειδών και δειγμάτων από καρπούς και φύλλα γκότζι μπέρι που είχαν αναπτυχθεί στα φυτώρια τού κ. Μπουκινά, ταυτοποίησε τις ποικιλίες “Orgon 2” και “Orgon 3” ως τις μόνες που είναι οι καλύτερες ποιοτικά.[vii] Η «Orgon 2» προέρχεται από την αυθεντική ποικιλία Chineze και η «Orgon 3» από τη γνήσια ποικιλία Barbarum.

Αξίζει να διευκρινίσω ότι τα φυτώρια των Οργονοβιοκτημάτων έχουν τη δυνατότητα παραγωγής 100.000 δενδρυλλίων κάθε χρόνο. Τα αναπτυσσόμενα μοσχεύματα γκότζι είναι από μητρικές φυτείες που εποπτεύονται από γεωπόνους του cluster και είναι τα μόνα που διαθέτουν φυτοϋγειονομικό διαβατήριο. Πρέπει να διευκρινίσω επίσης ότι τέτοιου είδους ανάλυση και γενετική ταυτοποίηση είναι η πρώτη που γίνεται στον τομέα των κάθε είδους προϊόντων που τα γνωρίζουμε με τον τίτλο “υπερτροφές”.

Μια αυξημένη ευαισθησία στο στομάχι που μου «δώρισε»  πριν πολλές δεκαετίες ένας απατεώνας υπνωτιστής, ο οποίος παραλίγο να με σκοτώσει στη διάρκεια υπνωτιστικής συνεδρίας, με έχει σώσει από πολλές τροφικές παγίδες αλλά ταυτόχρονα με έχει μετατρέψει σε «ιδιότροπο». Αυτή η «κληρονομιά» με έκανε, περιέργως, να νιώθω αυξημένη αίσθηση αδιαθεσίας όταν δοκίμαζα διάφορες μη βιολογικές ποικιλίες γκότζι μπέρι. Δοκίμασα και το αποξηραμένο βιολογικό γκότζι μπέρι και μπορώ να πω ότι είναι ασύγκριτο με όσα άλλα έχω γευτεί. Περιμένω πλέον τα πάμπολλα προϊόντα με τα οποία μπορεί να συνυπάρξει αυτή η υπερτροφή και βεβαίως εύχομαι να βρεθούν κεφάλαια για να εισαχθούν νέες τεχνολογίες επεξεργασίας που θα ρίξουν τις εργατοώρες και θα μειώσουν την τιμή του.

Ξαναγυρίζω εδώ στην παρουσίαση κλάστερ που παραβρέθηκα, η οποία έγινε όπως είπα το Νοέμβριο τού 2012, για να εξηγήσω λίγα που είναι άγνωστα αλλά σημαντικά από αυτή την υπέροχη ιδέα.

Κλάστερ είναι μια διχτυωτή ομάδα ατόμων, φορέων ή και οργανισμών, οι οποίοι αλληλοϋποστηρίζονται αλλά ταυτόχρονα είναι ανεξάρτητοι και μερικές φορές υγιώς ανταγωνιζόμενοι! Στο κλάστερ είναι δυνατό να συνυπάρχουν παραγωγοί, φορείς, επιχειρήσεις οργανισμοί, επιστήμονες ακόμα και σύλλογοι, που λειτουργούν με ορισμένους κοινούς στόχους, όπως είναι η επίλυση προβλημάτων παραγωγής, διακίνησης, διαφήμισης, εμπορίας, μείωσης τού κόστους παραγωγής, τής αξιοποίησης επιστημονικών δεδομένων και δυνατοτήτων και πολλά άλλα, τα οποία αθροιζόμενα αναδεικνύουν τα οφέλη από αυτή τη θαυμάσια, καινοφανή και αποδοτική ιδέα, εάν συγκριθεί με τα άκρως αρτηριοσκληρωμένα ελληνικά δεδομένα των αγροτικών συνεταιρισμών και γενικότερα τής αγροτικής παραγωγής.

Επιπλέον, το κλάστερ τού γκότζι μπέρι δεν είναι κρατικοδίαιτο, ούτε διατηρεί διασυνδέσεις με κάθε είδους πολιτικαντισμό. Ακόμα, είναι εντελώς ανεξάρτητο οικονομικά μέσω των συνδρομών των μελών του και λειτουργεί κυρίως ως συντονιστής και ταυτόχρονα ελεγκτής των σκοπών του, στη βάση προϋπάρχοντος σχεδίου ανάπτυξης. Μέλη που παραβιάζουν ή κινούνται ενάντια στους σκοπούς του, απλώς απομακρύνονται.

 

 

 

Αυτή την υπέροχη, – και όπως όλα δείχνουν – αποδοτική δομή εργασιοδημοκρατίας, όπου ηγούνται κι έχουν λόγο μόνο αυτοί που πραγματικά εργάζονται, και όχι οι καρεκλοκένταυροι, την είχε προτείνει ως μορφή τής εργαζόμενης κοινωνίας και όχι των κοινωνικών παρασίτων, ο Βίλχελμ Ράιχ πριν από 70 χρόνια περίπου.

 

Το επάνω μέρος από την ιστοσελίδα τού κλάστερ γκότζι μπέρι.

Το επάνω μέρος από την ιστοσελίδα τού κλάστερ γκότζι μπέρι.

 

Στο πρώτο στην Ελλάδα και πιθανώς στην Ευρώπη κλάστερ βιολογικού γκότζι μπέρι βασικοί πυλώνες είναι ο πρόεδρος τού cluster κ. Φώτης Μπουκινάς, ο αντιπρόεδρος κ. Χρήστος Τράντης, ο επικεφαλής γεωπόνος τού κλάστερ κ. Γεώργιος Χατζηκωστής και τα μέλη του Δ.Σ. κύριοι Νίκος Σουμελίδης και Σωτήριος Κατσιούφας.

Τους αξίζει η εκτίμησή μας.

 

 

 


[i] http://goji.ipadm.gr

https://www.facebook.com/pages/Ελληνικό-γκότζι/497196306978684

[ii] Ο κ. Χρήστος Τράντης είναι εκπαιδευτικός, πρόεδρος τού Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης Δυτικής Μακεδονίας. (Ι.Π.Α.Δ.Μ.) και αντιπρόεδρος τού cluster γκότζι μπέρι.

http://www.ipadm.gr

[iii] Είμαι ενήμερος των παλαιότερων «αμαρτημάτων» τού κ. Τσαυτάρη, όπως τη θερμή υποστήριξη που παρείχε σε γενετικά μεταλλαγμένες καλλιέργειες και οργανισμούς. Ωστόσο κατά την πρώτη ομιλία του στη Βουλή ως υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων δεν έδωσε το παραμικρό δείγμα για τις προηγούμενες προτιμήσεις του. Μίλησε, αντιθέτως, για τις δυσάρεστες συνέπειες στη γεωργία που έχει η μονοκαλλιέργεια,(!) για την ενίσχυση τής αειφορίας,(!) για τη στήριξη των ντόπιων φυτικών ποικιλιών,(!) για τη στήριξη τής βιολογικής κτηνοτροφίας(!) και πολλά άλλα τα οποία με κανένα τρόπο δεν δείχνουν ότι έχουμε να κάνουμε με έναν πρώην φανατικό υποστηρικτή των γενετικά μεταλλαγμένων. Το αντίθετο!  Στη συνέχεια οι περισσότερες πράξεις του αποκάλυψαν ακόμα περισσότερες και ευτυχώς θετικές εκπλήξεις. Ελπίζω να συνεχίσει στο δρόμο που χάραξε ο καινούργιος του εαυτός…

 [vi]  Ο κ. Αργυρίου είναι κάτοχος Ph.D, στη βιοτεχνολογία και βιοχημεία. Μεταξύ άλλων επιτευγμάτων του κατάφερε να ταυτοποιήσει και να διασώσει την αρχαία ελληνική ράτσα τού μαύρου χοίρου η οποία έβαινε προς εξαφάνιση.