Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ

Γράφει:
ο Χρήστος Μουσουλιώτης

 

Χρειάζεται ένα πολύ ασυνήθιστο μυαλό για να αναλύσει το ολοφάνερο.

Άλφρεντ Ν. Γουάιτχεντ1

Ο Βίλχελμ Ράιχ ήταν πράγματι ο άνθρωπος που είχε ασυνήθιστο μυαλό καταφέρνοντας να αναλύσει το ολοφάνερο, δηλαδή τον ενεργειακό παλμό στην έμβια και άβια φύση, καθώς και τις σημαντικότατες προεκτάσεις του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ

Για τις θεωρίες και τις ανακαλύψεις του εκδιώχθηκε από έξι κράτη. Διεγράφη από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα τής Δανίας. Διεγράφη από το Κομουνιστικό Κόμμα Γερμανίας και διεγράφη επίσης από το Κομουνιστικό Κόμμα Δανίας κι ας μην ήταν μέλος σε αυτό.

Οι φασίστες τον θεώρησαν κομουνιστή και πράκτορα τής Μόσχας. Οι κομουνιστές τον θεώρησαν αντεπαναστάτη και πράκτορα τής αστικής τάξης και εξαπέλυσαν πράκτορες, αλλά και ώθησαν συμπαθούντες τον κομουνισμό να τον εξοντώσουν. Οι ψυχαναλυτές τής εποχής του τον θεώρησαν «παρανοϊκό», ή αιρετικό, τον αποκάλεσαν «προφήτη τού καλύτερου οργασμού» και τον διέγραψαν με μεθοδευμένες ραδιουργίες από τη Διεθνή και τη Γερμανική Ψυχαναλυτική Ένωση.

Οι φαρμακοβιομηχανίες τον φοβήθηκαν και η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ εξέφρασε στεναγμό ανακούφισης όταν κλείστηκε στη φυλακή! Ο Χίτλερ τον κυνήγησε ως εχθρό τού καθεστώτος και ο Στάλιν τον έβαλε στις λίστες των υπό εξόντωση τροτσκιστών.

Οι κολοσσιαίες ανακαλύψεις του, που ήταν πολύ πλατιές για το στενό μυαλό των ανθρώπων εκείνης τής εποχής – ίσως και των σημερινών – έγιναν αφορμή να θεωρηθεί «περίεργος».

Άλλοι, απολύτως συνειδητά και με γκεμπελικό τρόπο διέδιδαν ότι ήταν κλεισμένος σε ψυχιατρικό νοσοκομείο ή ότι ήταν ιδιοκτήτης οίκου ανοχής την ίδια στιγμή που δίδασκε σε πανεπιστήμιο τής Νέας Υόρκης, ενώ την ίδια εποχή το FBI πίστευε ότι ο Ράιχ διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο Commmunist Workers School. Ένα μέγα λάθος επειδή κάποιος «Ράιχ» δίδασκε πολιτική οικονομία, αλλά δεν ήταν ο Ράιχ τής ιστορίας μας.2

Ο Βίλχελμ Ράιχ αποτελεί μοναδική περίπτωση επιστήμονα στην καταγραμμένη ιστορία τού «πολιτισμού» μας, τού οποίου η προσωπικότητά του δυσφημίστηκε βιτριολικά και το επιστημονικό του έργο δέχθηκε τόνους συκοφαντικών και λυσσασμένων επιθέσεων από εντελώς διαφορετικά οργανωμένα ή ανοργάνωτα συμφέροντα αλλά και ομάδες ιδιοτελών ή ανοήτων ανθρώπων.3

Ταυτόχρονα, το έργο του και η ζωή του βρίσκονταν μετά το 1930 σε ένα κλοιό πρακτόρων κυρίως τής τότε ΕΣΣΔ, αρκετοί εκ των οποίων βρίσκονταν είτε στον στενό, είτε στον ευρύτερο κύκλο ενός εκ των διασημότερων πρακτόρων τού 20ού αιώνα, τού Κιμ Φίλμπι και είναι αυτοί που κατάφεραν τελικά να καταστρέψουν το έργο, τη φήμη και τη ζωή του.45

Είναι χαρακτηριστικό τού συνειδητού ή ασυνείδητου μίσους και φόβου που προκαλούσε το έργο του ότι τα βιβλία του κάηκαν και απαγορεύτηκαν στη Σοβιετική Ένωση, κάηκαν και απαγορεύτηκαν στη ναζιστική Γερμανία και κάηκαν και απαγορεύτηκαν στο λίκνο τής ελευθερίας τις Ηνωμένες Πολιτείες τής Αμερικής!

Την αρχή έκαναν τα κομουνιστικά κόμματα απαγορεύοντας τη διακίνηση των βιβλίων του σε Γερμανία, Αυστρία και ΕΣΣΔ. Τη σκυτάλη πήραν οι ναζί, απαγορεύοντας τα βιβλία του σε όλες τις χώρες που εξουσίαζαν και καίγοντάς τα. Ακολούθησε η Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ με ισοπεδωτικές τακτικές. Απαγόρευσε και έκαψε τα βιβλία του έξι διαδοχικές φορές(!) κατέστρεψε επιστημονικές συσκευές, απαγόρευσε με δικαστική εντολή(!) οποιαδήποτε περαιτέρω εφαρμογή ανακαλύψεών του σε ανθρώπους, και το απίστευτο απαγορεύτηκε οποιαδήποτε συνέχιση ερευνών και πειραμάτων ακόμα και σε ζώα, όχι φυσικά για λόγους φιλευσπλαχνίας.

Όλα αυτά με μια απολύτως «τυφλή» απόφαση μόνο ενός δικαστή, χωρίς δηλαδή να προϋπάρξει η βάσανος τής δίκης και τής αναγκαίας εξέτασης ντοκουμέντων και μαρτύρων για την ύπαρξη ή όχι τής οργόνης και τη χρησιμότητα ή όχι των συσσωρευτών οργόνης και με κατηγορητήριο – σκάνδαλο γραμμένο από εισαγγελέα, ο οποίος τα προηγούμενα χρόνια ήταν ο έμπιστος δικηγόρος τού Ιδρύματος Ράιχ(!)

Το FBI, με επικεφαλής τον σκληρό Έντγκαρ Χούβερ, έναν υποκριτή ηθικολάγνο, «άτεγκτο» κυνηγό τής διαφθοράς, τον παρακολούθησε κι ερεύνησε το παρελθόν του για χρόνια με σκοπό να βρει αιτίες για να τον απελάσει, χωρίς αποτέλεσμα. Συκοφάντες, οδήγησαν το FBI σε μια συνεχή έρευνα, που κατέληξε στο πουθενά, αλλά οι συκοφαντίες περί «τρέλας», έγιναν πλέον επίσημα απόρρητα έγγραφα, που τον συνόδευαν και καθόρισαν σε μεγάλο μέρος την αντίδραση κυβερνητικών υπηρεσιών σε κρίσιμα ζητήματα που τον αφορούσαν.

Η γνωστή και «αμαρτωλή» Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ, η FDA, ξόδεψε εκατομμύρια δολάρια ερευνώντας το επιστημονικό του έργο και «ανακρίνοντας» ασθενείς του για να βρει στοιχεία που θα αποδείκνυαν ότι είναι τσαρλατάνος.

Τελικά, με πειράματα που διεξήγε τα οποία στην ουσία αποδείκνυαν τη βασιμότητα των ισχυρισμών του, αλλά χωρίς να τα παρουσιάσει στη δίκη του, κρατώντας τα απόρρητα(!) και χωρίς να έχει κατάφερε να βρει τίποτα εναντίον του, με ψευδή στοιχεία, όπως φαίνεται από έγγραφά της που ήρθαν με αναγκαστικές διαδικασίες στο φως τής δημοσιότητας678 και με νομικίστικες κατηγορίες κατάφερε να τον κλείσει στη φυλακή, όπου, όπως καταγγέλλουν τα παιδιά του, δολοφονήθηκε.

Ο μεγαλοφυής αυτός επιστήμονας γεννήθηκε το 1897 και πέθανε το 1957. Ως μαθητής τού Φρόιντ υπήρξε ένας από τους πλέον ταλαντούχους και ο πατέρας τής ψυχανάλυσης τον αντάμειψε γι’ αυτό, προωθώντας τον σε εξέχουσες θέσεις στην Ψυχαναλυτική Κλινική τής Βιέννης, ενώ ήταν ακόμα πολύ νέος στο ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, παραμερίζοντας άλλους κορυφαίους και ηλικιωμένους συνεργάτες του. Έτσι, εξέθρεψε άθελά του ένα αβυσσαλέο μίσος από εκείνους τους ψυχαναλυτές που ένιωσαν ότι παραμερίστηκαν, μίσος που τον ακολούθησε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Ο Ράιχ από πολύ νωρίς, ήδη από το ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, είχε αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι η λίμπιντο τού Φρόιντ ήταν πραγματική ενέργεια και όχι μόνο μια έννοια και αυτό κατάφερε να το αποδείξει στην πορεία των επιστημονικών ερευνών του. Η κόκκινη κλωστή που διαπερνά κι ενώνει το έργο του, αλλά και ο θεμέλιος λίθος των ανακαλύψεών του στην ανθρώπινη παθολογία, θα μπορούσε να αποδοθεί με μια μόνο λέξη: θωράκιση.

Τι είναι η θωράκιση;

——————————————————————-

Το άρθρο αυτό συνεχίζεται σε μορφή αρχείου PDF που μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ. Είναι απαραίτητη η τήρηση των πνευματικών δικαιωμάτων.

Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ2

————————————————————————

1 Μαθηματικός και φιλόσοφος Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ (1861-1947)

2 http://www.scribd.com/doc/4812391/Fbi-Declassified-Wilhelm-Reich-Files

3 Το βιβλίο τού Τζέιμς Ντεμέο «In Defense of Wilhelm Reich: Opposing the 80-Years’ War of Mainstream Defamatory Slander Against One of the 20th Century’s Most Brilliant Physicians and Natural Scientists», αποτελεί έξοχο μεν αλλά μικρότατο δείγμα τής συνολικής συκοφαντίας και διαστρλέβλωσης που δέχθηκε το επιστημονικό έργο και η προσωπικότητα τού Ράιχ.

4 «Μυστικοί πράκτορες και υπηρεσίες σε κάθε βήμα τού Ράιχ…» – https://yperthesi.wordpress.com/2013/10/25/μυστικοί-πράκτορες-και-υπηρεσίες-σε-κ/

5 ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ (Νο 4) - https://yperthesi.wordpress.com/2010/08/22/το-ημερολογιο-τησ-αθλιοτητασ-νο-4/

6 Richard Blasdant, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich», The Journal of Orgonomy, Vol. 6 No. 2.

7 Curtney Baker, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich (Part I and II)– Vol. 6 No.1+2.

Curtney Baker, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich (Part III) — Vol. 7 No. 2

8 Jerome Greenfiled, «Wilhelm Reich VS. The USA», W.W. Norton & Company, NY.

Advertisements

Μπαμπά εδώ καίει! (τα παιδιά και η οργόνη)

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης


Στη φωτογραφία ένας συσσωρευτής οργόνης ή οργονοθάλαμος. Στη βάση διακρίνεται ένα οργονοβόλο. Ένα άλλο οργονοβόλο, που δεν φαίνεται, είναι τοποθετημένο στην κορυφή με το σωλήνα του να εισέρχεται από το παραθυράκι αερισμού.

‘Όταν καθόμαστε μέσα στο συσσωρευτή έχουμε τη δυνατότητα να κρατάμε το οργονοβόλο σε σημείο που πάσχει για να ενδυναμώσουμε τη ροή τής ενέργειας.

Ένα παρόμοιο οργονοβόλο πριν 20 περίπου χρόνια είχε κάνει ορισμένους φυσικούς και άλλους ειδικούς να παραμιλάνε.

Βρισκόμουν στην Έκθεση Βιβλίου στην Αθήνα και είχα τοποθετήσει πάνω σε ένα τραπέζι-πάγκο μαζί με διάφορα περιοδικά τής Οργονομίας και βιβλία σχετικά με τον Ράιχ, δύο ίδιους συσσωρευτές οργόνης, έναν πραγματικό κι ένα εικονικό. Δηλαδή έναν που συγκέντρωνε οργόνη και έναν που λόγω τής διάταξης των υλικών του δεν μπορούσε να συγκεντρώσει. Στον καθένα υπήρχε ένα θερμόμετρο τοποθετημένο στην κορυφή που εισχωρούσε εντός. Στον πραγματικό έδειχνε πάντα 3-4 βαθμούς Κελσίου μεγαλύτερη θερμοκρασία, γεγονός που καταρρίπτει το δεύτερο νόμο τής θερμοδυναμικής. Το ίδιο γεγονός είχε αφήσει άναυδο τον Αϊνστάιν όταν το ανέφερε ο Ράιχ. Τότε ο Αϊνστάιν δήλωσε πως «εάν είναι αληθινό αποτελεί βόμβα στα θεμέλια τής φυσικής». Αργότερα το απαξίωσε αφού πρώτα το έλεγξε ελλιπώς κρατώντας έναν συσσωρευτή στο σπίτι του. Υποστήριξε ότι αυτό που αυξάνει τη θερμοκρασία δεν είναι η ιδιότητα τού συσσωρευτή οργόνης, αλλά τα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα τού αέρα που… χτυπάνε στο ταβάνι και κατεβαίνοντας θερμά ζεσταίνουν την περιοχή τού συσσωρευτή. Ο Ράιχ απάντησε ότι εάν το πείραμα γίνει στο ύπαιθρο (όπως και το έκανε) όπου δεν υπάρχει ταβάνι τότε το φαινόμενο αυξημένης θερμοκρασίας εξακολουθεί να υφίσταται. Ο Αϊνστάιν ουδέποτε απάντησε σε αυτό το επιχείρημα…

Στον ίδιο πάγκο στην Έκθεση Βιβλίου στην Αθήνα, είχα κι ένα οργονοβόλο. Με ρωτούσαν αρκετοί που περνούσαν από εκεί τι είναι αυτό και τους εξηγούσα, ζητώντας να το δοκιμάσουν, κάτι που συνήθως έκαναν, μένοντας έκπληκτοι από διάφορα φαινόμενα που βίωναν.

Ορισμένοι φυσικοί προσπάθησαν να εξηγήσουν την αυξημένη θερμότητα, που ένιωθαν όταν έβαζαν το χέρι τους εντός του μεταλλικού χωνιού που βρίσκεται στην άκρη τού οργονοβόλου, με τη μεταφορά θερμότητας που πρέπει να συμβαίνει με βάση τους νόμους τής φυσικής, από τα μεταλλικά τοιχώματα τού χωνιού στο χέρι.

«Σωστά τα λες (έλεγα σε κάθε έναν

Βάζουμε την ακάλυπτη μεταλλική άκρη τού σωλήνα εντός τής τρύπας, που δεν φαίνεται (στο άνω μέρος) και η συσκευή είναι έτοιμη για χρήση. Οργονοβόλο φτιαγμένο με εναλλακτικά στρώματα από μαλλί προβάτου και σύρμα κουζίνας.

από αυτούς) αλλά μόνο εάν πιάσεις το μεταλλικό τοίχωμα και διαπιστώσεις ότι είναι ζεστό».

«Ναι» μου απαντούσαν.

Αμέσως μετά ακουμπούσαν το εσωτερικό τοίχωμα για να επιβεβαιώσουν τον ισχυρισμό τους διαπιστώνοντας κατάπληκτοι ότι ήταν ψυχρό, γεγονός που δεν εξηγούσε με κανένα τρόπο τη θερμότητα που ένιωθαν από την οργόνη που έρεε από το εσωτερικό τού οργονοβόλου διαμέσου τού μεταλλικού σωλήνα προς το χωνί κι απο εκεί στο χέρι τους…

Εκεί γνώρισα και μια ακόμα ιδιότητα τού οργονοβόλου που αγνοούσα και ούτε καν φανταζόμουνα.

Ορισμένα άτομα που είχαν πολύ παλιά τραύματα στα χέρια και ήδη είχαν κλείσει οι πληγές, ένιωθαν στο σημείο τής επουλωμένης πληγής, ενώ δεν ήταν τίποτα ορατό , μια αίσθηση σαν να υπήρχε κάποια βελόνα που έραβε απαλά το δέρμα τους. Η εξήγηση που είχα δώσει τότε ήταν ότι η φύση – ο οργανισμός τους – είχε κλείσει την πληγή και η οργόνη εκείνη την στιγμή το έκλεινε πλήρως «ράβοντας» την πληγή που είχε γίνει και στο ενεργειακό «σώμα».

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται καλύτερα την οργόνη

Εκείνο που μου δημιούργησε κατάπληξη στη διάρκεια των ημερών που ήμουν στην Έκθεση Βιβλίου, ήταν η επαφή των παιδιών με την οργόνη και η μειονεκτική αντιμετώπιση τού θέματος από αρκετούς ενήλικες. Το περιστατικό που θα περιγράψω είναι εντυπωσιακό και απεικονίζει σαφώς την κατάσταση.

Βρίσκομαι στο περίπτερό μας ένα μεσημέρι με αρκετή ζέστη μαζί με τη φίλη Ν.Β και τον φίλο Γ.Α. Τη στιγμή εκείνη έρχεται ένας πατέρας γύρω στα 45 κρατώντας ένα αγοράκι 5-6 χρονών από το χέρι. Βλέπει τα βιβλία και τα περιοδική και η ματιά του πέφτει στο οργονοβόλο. Ρωτάει:

-Τι είναι αυτό;

-Συγκεντρώνει ενέργεια.

-Τι ενέργεια; ρωτάει με ένα ανήσυχο ύφος σηκώνοντας ελαφρά το ένα φρύδι.

-Οργόνη.

-Δηλαδή τι κάνει αυτή η ενέργεια; ρωτά με ελαφρά απόχρωση περιφρόνησης στη φωνή του.

-Συσσωρεύεται σε αυτό (του δείχνω το οργονοβόλο) και ακολούθως διοχετεύεται και χρησιμοποιείται ίσως σε διάφορες παθήσεις ή και σε περιπτώσεις ατονίας.

Mε κοιτάει με ύφος καλυμμένης περιφρόνησης και λέει:

-Και πώς αποδεικνύεται αυτό;

-Βάλε το χέρι σου θα πρέπει να αισθανθείς κάτι.

Πάει και βάζει επιδεικτικά το χέρι του στο χωνί τού οργονοβόλου. Το αφήνει, σαν να λέει «τι κάνω εδώ με εσάς τώρα…» για δύο -τρία λεπτά και στη συνέχεια με ύφος που εννοούσε «μα τι λέτε ρε βλάκες, κοροϊδεύετε τον κόσμο εδώ», λέει;

-Δεν αισθάνθηκα τίποτα!

Πώς μου ήρθε εκείνη τη στιγμή, γιατί δεν είχα συναντήσει μέχρι τότε παρόμοια προκλητική αντίδραση και λέω στο παιδάκι:

-Βάλε κι εσύ το χέρι σου.

Πράγματι το παιδάκι, χαρούμενο και περίεργο που βρήκε κάτι να «παίξει» στη σοβαρή Έκθεση Βιβλίου, πηγαίνει και βάζει το χέρι του στο χωνί. Το κρατάει 5-6 δευτερόλεπτα και βγάζει μια φωνή:

-Μπαμπά, εδώ καίει!…

Μεταξύ σοβαρού και αστείου γυρίζω και λέω στο παιδάκι:

-Εσύ είσαι πιο υγιής από τον πατέρα σου, μην τον ακούς τι σου λέει. Από εδώ και πέρα εσύ να του λες τι να κάνει!…

Και ο μπαμπάς γεμάτος αμηχανία και κατάπληξη για την αντίδραση τού γιου του, που δεν την περίμενε και τη διάψευση των δικών του συμπερασμάτων και αισθήσεων:

-Ναι βέβαια, εγώ τον ακούω. Άλλωστε αυτός μου είπε να έρθουμε στην Έκθεση τού Βιβλίου.

Από τότε όταν οι γονείς δεν αντιλαμβάνονταν τίποτα, η Ν.Β. που ήταν μαζί μου, ζητούσε από τα παιδιά να δοκιμάσουν το οργονοβόλο βάζοντας το χέρι τους στο χωνί του. Πράγματι, σχεδόν όλες οι απαντήσεις ήταν αποκαλυπτικές.

Χωρίς άλλα σχόλια.

(Απόσπασμα από το 4ο «Οργόνομα» σελίδα 14).

1ο. Ο συσσωρευτής οργόνης και οι αποδείξεις ζωής, ότι βοηθάει τη ζωή

 

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Ο Υπνωτιστής και ο συσσωρευτής

Γνώρισα την απίστευτη αξία τού συσσωρευτή οργόνης όταν ήμουν 28 χρονών. Δηλαδή εδώ και περισσότερο από 30 χρόνια.  Εκείνη την εποχή δεν πίστευα καν την αξία του και ταυτόχρονα είχα βρεθεί να πολεμάω απεγνωσμένα να σώσω τη ζωή μου ύστερα από μια μαύρη εμπειρία με κάποιο πολύ γνωστό (απατεώνα) υπνωτιστή, μια εμπειρία που με «χάραξε» και με έπεισε ότι κάθε θεωρία περί μετεμψύχωσης, μετενσάρκωσης κ.λπ. βρίσκεται μόνο στην ανθρώπινη φαντασία.

 

syssoreytis

Τον είχα γνωρίσει ύστερα από επαγγελματική συνεργασία που είχαμε μαζί του, για τη μετάφραση κάποιων βιβλίων, εγώ και η τότε φίλη μου . Μάθαμε τι έκανε, η τρέλα μου, η περιέργεια και η τάση μου να τον γελοιοποιήσω με έσπρωξαν να δοκιμάσω μια-δύο υπνωτιστικές συνεδρίες μαζί του, αλλά τελικά την πάτησα άγρια. Γι΄ αυτό το θέμα – ευτυχώς – διατηρώ μέχρι σήμερα τη μαγνητοφωνημένη κασέτα μιας υπνωτιστικής συνεδρίας και θα επανέλθω, ειδικά για εκείνους που πιστεύουν τη θεωρία τής μετεμψύχωσης. Ωστόσο, επειδή  το ζήτημα τού συσσωρευτή οργόνης είναι κατά πολύ ουσιαστικότερο, θα αναφέρω σε συνέχειες την τριανταπεντάχρονη περίπου εμπειρία μου με αυτόν.

Είμαστε λοιπόν στο σημείο όπου ήμουν σοβαρά άρρωστος. Είχα περάσει στο κρεβάτι σχεδόν έξι μήνες, είχα χαμηλό πυρετό 37 – 38 και ένιωθα μεγάλη απελπισία, επειδή στην καλύτερη ηλικία μου βρέθηκα ξαφνικά πολύ άρρωστος. Τα μαλλιά μου άρχισαν να ασπρίζουν, είχα αδυνατίσει τρομερά και όλα αυτά χωρίς να υπάρχει εμφανής αιτία. Η απελπισία μου με ώθησε να ξεχάσω τις υλιστικές    και μαρξιστικές προκαταλήψεις μου και να δοκιμάσω «αυτό το κουτί» ύστερα από την υπόδειξη φίλου για να θεραπευτώ από φυματίωση, όπως αποδείχθηκε αργότερα ότι ήταν.

Έξι εφτά χρόνια πριν από τη σχεδόν θανάσιμη εμπειρία με τον υπνωτιστή.

Σε ηλιίκόια 5-6 χρόνια μικρότερη από την πρώτη συνάντησή μου με τον υπνωτιστή, που παρά λίγο να με σκοτώσει.

Μετά από έναν-δυο μήνες καθημερινής χρήσης παρατήρησα κατάπληκτος τις δυνάμεις και την υγεία μου να επανέρχονται και να θεραπεύομαι.

Περιέργως, έμεινε ένα άσπρο σημάδι μεγέθους περίπου 20χ10 εκατοστών στο δεξί πάνω μέρος τής κοιλιάς μου. Πλησίαζε το καλοκαίρι και έφυγα για διακοπές. Έκανα πολύωρη ηλιοθεραπεία νιώθοντας ότι με φορτίζει και μου κάνει καλό, αλλά αυτό το μυστήριο άσπρο σημάδι (που δεν είχε καμία σχέση με λεύκη) αρνιόταν πεισματικά να μαυρίσει, παρά το γεγονός ότι φρόντιζα να μένω για ώρες στον Ήλιο, έχοντας γίνει κατάμαυρος σαν τσουκάλι. Εκείνο το σημείο παρέμενε λευκό!

Το άσπρο σημάδι δημιουργήθηκε καθώς ο υπνωτιστής – και ενώ ήμουν σε ύπνωση -, τίναξε τα χέρια του και τα έβαλε απότομα, χωρίς να με αγγίξει πάνω στην κοιλιά μου για να διακόψει μια πολύ βίαιη αντίδρασή μου στα λεγόμενά του, ενώ ήμουν εν υπνώσει.

Μετά μια εβδομάδα από αυτή τη συνεδρία αρρώστησα βαριά. Μετά έξι μήνες ζωής γεμάτης απελπισία άρχισα να χρησιμοποιώ συσσωρευτή οργόνης που με θεράπευσε, αλλά το άσπρο σημάδι παρέμενε. Απαλλάχτηκα από αυτό ύστερα από τρία χρόνια, αλλά μου άφησε μόνιμη ευαισθησία με ποικίλα συμπτώματα στο άνω δεξιό μέρος τής κοιλιάς.

Όπως ήταν επόμενο, το συμβάν τής απίστευτης θεραπείας με το συσσωρευτή οργόνης με συγκλόνισε. Πριν τον χρησιμοποιήσω είχα διαβάσει κανά δυο βιβλία τού Ράιχ, αλλά στη συνέχεια ξεκοκάλισα τα πάντα. Άρχισα να διαβάζω μανιωδώς κάθε τι γραμμένο από αυτόν, ένα διάβασμα που έκλεισε τον κύκλο του σε δέκα χρόνια περίπου από το συμβάν, αν και για αρκετά χρόνια τον θεωρούσα αδικημένο και λανθασμένα τρελό επιστήμονα, για να μένω κάθε φορά που ολοκλήρωνα ένα βιβλίο του, ακόμα περισσότερο κατάπληκτος για το πόσο υπέροχος ήταν και ταυτόχρονα πόσο παρεξηγημένος.

Ο κόκορας, η αγελάδα και η οργόνη

Αλλά ας επιστρέψουμε στα χρόνια τής οδύνης. Ένα χρόνο μετά τη θεραπεία μου με χρήση συσσωρευτή πήγα στην Ιεράπετρα τής Κρήτης για να δουλέψω στα θερμοκήπια, για λόγους εμπειρίας, μαζί με τη φίλη μου. Εκεί γνώρισα έναν Κρητικό και γίναμε φίλοι. Ο Κρητικός διατηρούσε στάνη δίπλα στα θερμοκήπια όπου εργαζόμασταν και με το τέλος τής δουλειάς βρίσκαμε στιγμές χαλάρωσης και αληθινής φιλίας μαζί του.

Μια ημέρα, καθώς πίναμε τσίπουρο και τρώγαμε μοσχοβολιστό τυρί, μου έδειξε έναν κόκορα που ήταν βαριά άρρωστος και όπως μου είπε ήταν στα τελευταία του. Του ζήτησα να με αφήσει να δοκιμάσω να προσπαθήσω – μπας και τον σώσω  – με κάποια συσκευή οργόνης. Το δέχτηκε αμέσως και την επόμενη ημέρα ξεκίνησα να φτιάχνω ένα οργονοβόλο με σκοπό να βάλω τον κόκορα κάτω από το χωνί τού οργονοβόλου. (Δείτε ένα κουτί οργονοβόλου, το σωλήνα και το χωνί μέσα στο συσσωρευτή. Γι αυτό το συγκεκριμένο οργονοβόλο έχουμε να πούμε πολλά για τα «θαύματα» που έκανε, όταν το χρησιμοποιούσα στο Μεξικό, όπου βρέθηκα το 2006).

Οργονοβόλο που το έχω φτιάξει με εναλλασσόμενες στρώσεις σύρματος κουζίνας και μαλλί προβάτου. Ο σωλήνας είναι ανοξείδωτος σπειράλ, με τυλιγμένο γύρω του σύρμα κουζίνας και μαλλί προβάτου. Το άκρο τού γυμνού σωλήνα μπαίνει σε μια τρύπα και φθάνει έως το μέσο τού οργονοβόλου που η βάση του, το εσωτερικό του δηλαδή, είναι έξι πλευρές που κάνουν ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο, φτιαγμένες με γαλβανιζέ λαμαρίνα.

Στην Ιεράπετρα, μόλις ετοίμασα το οργονοβόλο, πήρα τον κόκορα γεμάτος αγωνία, επειδή δεν είχα ποτέ προηγουμένως καμία παρόμοια εμπειρία και τον μετέφερα στο σημείο όπου ήταν το οργονοβόλο βάζοντάς τον κάτω από το χωνί. Ήταν τόσο αδύναμος που δεν μπορούσε να κινηθεί. Καθόταν παθητικά στο σημείο που τον άφησα χωρίς καν να σαλεύει.

Κράτησα το οργονοβόλο από πάνω του, γύρω στη μια ώρα και στη συνέχεια, ενώ παρέμενε ανήμπορος να κινηθεί, τον έπιασα και τον μετέφερα σε περιφραγμένο χώρο. Τη δεύτερη ημέρα έκανα το ίδιο χωρίς να παρατηρήσω κάποια αλλαγή.

Την τρίτη ημέρα ύστερα από μισή ώρα, βλέπω παραξενεμένος τον κόκορα να ανοιγοκλείνει τις φτερούγες του λες και ήθελε να πετάξει και να φταρνίζεται με δύναμη βγάζοντας μια μικρή κούπα πύον από το στόμα! Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε ανά μια φορά την ημέρα κατά τις επόμενες τρεις ημέρες. Την τρίτη και τελευταία φορά ο κόκορας ανοιγόκλεισε με δύναμη τα φτερά του βρίσκοντας τη δύναμη να σταθεί στα πόδια του και να περπατήσει. Σε λίγη ώρα έδειχνε και πάλι υγιής.

Ο φίλος ιδιοκτήτης τής στάνης είδε κατάπληκτος τη θεραπεία τού κόκορά του και δεν το πίστευε. Άρχισε να σιγοψελίζει ότι ήμουν μάγος και κάτι παρόμοια, μια ιδεοληψία που δυστυχώς ήρθε να ενισχύσει ένα άλλο γεγονός.

Αρρώστησε μια αγελάδα του. Με ρώτησε τι θα μπορούσε να γίνει με την αρρώστια της και του πρότεινα να φτιάξουμε μια οργονοκουβέρτα. Η κατασκευή ήταν πολύ απλή. Βρήκαμε το λεγόμενο κοτετσόσυρμα, σε μέγεθος που κάλυπτε όλη την πλάτη τής αγελάδας και από πάνω του βάλαμε ένα φύλλο πλαστικό στο ίδιο μέγεθος, από αυτά που βρίσκονταν πεταμένα παντού εκεί γύρω, καθώς η περιοχή ήταν γεμάτη με θερμοκήπια καλυμμένα με πλαστικά φύλλα.

Στη συνέχεια βάλαμε ένα ακόμα φύλλο σύρμα και ξανά πλαστικό πάνω στα προηγούμενα. Επαναλάβαμε αυτή τη διαδικασία πέντε φορές καταλήγοντας να έχουμε πέντε φύλλα κοτετσόσυρμα και πέντε φύλλα πλαστικό που εναλλάσσονταν. Σύρμα πλαστικό, σύρμα, πλαστικό κ.ο.κ. Ο τσοπάνος και φίλος μου έβαλε την «κουβέρτα’ στην πλάτη τής αγελάδας και περίμενε να δει τι θα γίνει.

Στο μεταξύ,την άλλη ημέρα εγώ έφυγα για την Αθήνα χάνοντας την εξέλιξη τής ιστορίας. Μετά ένα μήνα περίπου έλαβα ένα γράμμα του που με ευχαριστούσε για τη σωτηρία τής αγελάδας και επαναλάμβανε ότι είμαι μάγος. Του απάντησα ότι δεν είμαι μάγος και πως αυτή τη μέθοδο θεραπείας την ανακάλυψε ο Βίλχελμ Ράιχ. Δεν μου απάντησε ξανά και η γραπτή επικοινωνία μας διακόπηκε εκεί. Δυστυχώς, τον έχασα οριστικά, όταν σε ένα χρόνο από τότε, ταξίδεψα για την Αμερική. Στη συνέχεια θα έμενα στη Νέα Υόρκη για περίπου 10 χρόνια. Θα θεράπευα το έλκος μου, (είχε εμφανισθεί στη δεξιά μεριά τής κοιλιάς μου, εκεί όπου είχε απλώσει τα χέρια του ο επικίνδυνος απατεωνίσκος υπνωτιστής), με χρήση οργονοκουβέρτας και θα ανακάλυπτα από ένα εντελώς τυχαίο γεγονός, ότι στο διάστημα που ήμουν βαριά άρρωστος για ένα εξάμηνο στην Αθήνα και θεραπεύτηκα με τη χρήση συσσωρευτή οργόνης, έπασχα από μια πολύ σοβαρή πάθηση.

Επρόκειτο για φυματίωση.Την αποκάλυψε τυχαία μια αξονική τομογραφία που έκανα για άλλο λόγο, (μετά πέντε χρόνια περίπου από το συμβάν τής ύπνωσης), σε νοσοκομείο τής Νέας Υόρκης, όπου είχα μεταφερθεί ύστερα μετά από οξεία τροφική δηλητηρίαση.

Αλλά αυτά αφορούν τη συνέχεια τής ιστορίας μας που θα ξετυλίξουμε στη συνέχεια.