Η ακαμψία τού χαρακτήρα (θωράκιση) και οι επιπτώσεις της

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Η θωράκιση προκαλείται από δυσμενείς συνθήκες. Κυρίως με τη βία που ασκείται στα νεογέννητα. Η πορεία της μπορεί να ξεκινήσει ακόμα και στη διάρκεια τής εγκυμοσύνης εάν το έμβρυο δεν είναι αποδεκτό από τη μητέρα, αλλά και από άλλες αιτίες.

Screen Shot 2016-01-12 at 16.15.45

Ο ιατρογενής τοκετός, η στέρηση θηλασμού, ή ο ανηδονικός θηλασμός και άλλες μύριες καταστολές που κυμαίνονται από τις πλέον βάρβαρες, όπως οι κλειτοριδεκτομές και περιτομές, έως τις θεωρούμενες ήπιες και αναγκαίες όπως η αγωγή τουαλέτας, δημιουργούν θωράκιση.

Στα πρώιμα χρόνια τής ζωής η θωράκιση (συστολή) είναι ο μοναδικός τρόπος για να προστατεύεται το έμβρυο, το νήπιο ή το παιδί δεδομένου ότι το ευαίσθητο βιοσύστημά του δεν μπορεί να αντέξει την εξωτερική βία ή τα δυσμενή ερεθίσματα από ποικίλες καταστάσεις που το βομβαρδίζουν.

Από τη στιγμή που συμβαίνει η συστολή και παραμένει, τότε γίνεται μόνιμη σαν δεύτερο ρούχο ραμμένο πάνω και μέσα στην ύπαρξή του διαμορφώνοντας μόνιμα το χαρακτήρα του.1

Εκεί ακριβώς, όπου έχουν συμβεί κατά την παιδική μας ηλικία, οι συστολές μυώνων και ιστών, εκεί ακριβώς βρίσκονται και τα θαμμένα δυσάρεστα συναισθήματα (μηνύματα). Μέσα στη θωράκιση, απροσπέλαστα από την αντίληψή μας, παραμένουν φυλακισμένα χωρίς να έχουν εκφρασθεί ποτέ, από τότε που για πρώτη φορά τα «παγώσαμε» για μην τα βιώσουμε, στην πλήρη και αβάσταχτη ισχύ τους. Τότε που χρησιμοποιήσαμε τον άμεσο και σωτήριο μηχανισμό που διαθέτουμε τη θωράκιση, (συστολή) όταν ξεκινούσαμε την πορεία μας στη ζωή.

Ο   Έντουαρτ Τσέβις δηλώνει ότι η κλινική του εμπειρία ως ψυχίατρος οργονομιστής του έχει δείξει ότι «…η μυϊκή θωράκιση κατανέμεται με λειτουργικό τρόπο. Για παράδειγμα, όταν το νεογέννητο στρέφεται με τα μάτια του προς τη μητέρα του για να δημιουργήσει επαφή, σαν μέρος της φυσικής διαδικασίας του δεσμού μεταξύ νεογέννητου – μητέρας και βλέπει άγχος, παγωμάρα ή μίσος, αποσύρεται και συστέλλεται, ειδικά στο οπτικό τμήμα. Εάν η μητέρα δεν ανταποκριθεί με ζεστασιά κι επαφή, τότε εδραιώνεται η θωράκιση στο οπτικό τμήμα, στις περιοχές δηλαδή που περιλαμβάνουν τα μάτια, το τριχωτό της κεφαλής, το ινίο, ακόμα και τον εγκέφαλο (εάν το τραύμα είναι αρκετά σοβαρό). Οπτική θωράκιση προκαλείται και σε άλλες περιπτώσεις».

Η επιτρεπτικότητα των σύγχρονων γονέων, η οποία εκφράζεται κυρίως με την αντιαυταρχική αγωγή αποτελεί μια ακόμη αιτία θωράκισης. Το παιδί αναπτύσσει άγχος, εγωπάθεια και πολλές φορές καταστρεπτική συμπεριφορά. Η θωράκιση των παιδιών τής σημερινής δυτικής αντιαυταρχικής κοινωνίας εστιάζεται κυρίως στο οπτικό τμήμα με συνέπεια το κοινωνικό χάος, την κατάργηση των αναγκαίων ηθικών αρχών όπως και κάθε είδους εξουσίας γνωστικής ή άλλης.

Ο ψυχίατρος οργονομιστής Τσαρλς Κόνια περιγράφει ως χρόνο έναρξης αυτού τού σημαντικού και άγνωστου γεγονότος για την ψυχιατρική, ψυχολογία και ψυχανάλυση, το 1960 όταν «… μια θεμελιώδης μεταλλαγή συνέβη στη δυτική κοινωνία. Από αυταρχική μεταβλήθηκε σε αντι-αυταρχική. Μαζί με αυτή τη μετατροπή επήλθε αλλαγή στη δομή τής θωράκισης των νέων. Η μυϊκή θωράκιση αντικαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό από την οπτική θωράκιση και αυτό το γεγονός επέφερε καταστροφικές συνέπειες τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο και αυτό επειδή η ενέργεια των συγκινήσεων δεν μπορούσε πλέον να συγκρατηθεί και να παγιωθεί στη μυϊκή θωράκιση.

Ως αποτέλεσμα εξασθένησης της μυϊκής θωράκισης και αύξησης της οπτικής, άρχισαν να εκφράζονται καταστροφικές συγκινήσεις και διανοουμενίστικη εκλογίκευση, όπως είναι το μίσος και η περιφρόνηση προς την αυθεντία, ενώ οι κατηγορίες και η εχθρότητα κατευθύνθηκαν στις παραδοσιακές μορφές εξουσίες που βρίσκονταν σε κάθε πλευρά της κοινωνίας.

Η λέξη “ανίδεος” που χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα, περιγράφει με ακρίβεια αυτή τη διανοητική κατάσταση. Οι νεότεροι άνθρωποι έγιναν περισσότεροι παράλογοι. Χωρίς επαφή με τους εαυτούς τους και με τον κόσμο. Στην ουσία έγιναν άτομα που έχουν λιγότερη επαφή με την πραγματικότητα»2.

Το αποτέλεσμα τής σημερινής αντιαυταρχικής αγωγής είναι μεγαλύτερη και ευρύτερη θωράκιση στην κοινωνία συγκριτικά με την εποχή τής αυταρχικής αγωγής τονίζει ο ψυχίατρος Κόνια επειδή χάνεται η συναισθηματική επαφή στην οικογένεια, το είδωλο πατέρας σβήνει για το αγόρι με αποτέλεσμα το παιδί να μην μπορεί να ταυτισθεί με αυτόν ούτε και να επαναστατήσει εναντίον του, κι έτσι χτίζει ένα πολύ ασθενικό εγώ, ενώ για το κορίτσι η ανυπαρξία τής ισχυρής μητέρας δεν του επιτρέπει καμία ταύτιση, μειώνοντας τη θηλυκότητά του.3

Καθώς κυλούν τα χρόνια η «πατέντα» τής θωράκισης επαναλαμβάνεται. Συνηθίζουμε να καταπνίγουμε την ένταση που κουβαλάμε, αλλά υποφέρουμε από πονοκεφάλους, πόνους στην πλάτη ή τον αυχένα, από κατάθλιψη, ή σεξουαλικά προβλήματα και από άλλα σωματικά και ψυχικά συμπτώματα. Σε αντίθεση με τις παροδικές συστολές που συμβαίνουν αργότερα στη ζωή και δεν αφήνουν μόνιμα σημάδια, η συστολή όταν είμαστε έμβρυα, νεογέννητα βρέφη ή παιδιά, γίνεται χρόνια και επιφέρει μακροχρόνιες βλάβες.

Οι συστολές συμβαίνουν χωρίς να είναι συνειδητές. Η θωράκιση είναι στην ουσία μια ασπίδα προστασίας. Το τονίζει η ίδια η λέξη. «Θωράκιση».

Πρόκειται για κατάσταση υπολειτουργίας σε ατομικό και κοινωνικό πλαίσιο. Εκφράζεται είτε προς την κοινωνία είτε προς τον εαυτό με την τυπική μανιερίστικη συμπεριφορά η οποία θεωρείται ως αυτή που χαρακτηρίζει κάποια-ον με την πρόταση: αυτός είναι ο χαρακτήρας της-του, χωρίς να αποκαλύπτει την ουσία τής βιοφυσικής και συγκινησιακής βλάβης.

Ωστόσο αγνοείται ότι η δημιουργία τού χαρακτήρα οφείλεται στην ύπαρξη θωράκισης η οποία επιβλήθηκε πολύ νωρίς στη ζωή τού παιδιού, αμυνόμενο σε καταστάσεις τις οποίες ήταν αδύνατο να αντέξει ή να χειριστεί. Η θωράκιση (συστολή) σε τέτοιες καταστάσεις είναι 

_______________________________

ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ PDF:

h-%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bc%cf%88%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%8d-%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b1-%ce%b8%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b9%cf%83%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf

————————————-


1 Σ.τ.Χ.Μ.:: Η ανάλυση τής θωράκισης και κυρίως τής ιατρικής οργονοθεραπείας στο βιβλίο το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί επιστημονικό εγχειρίδιο «Man in the Trap» τού Elsworth F. Baker, M.D.

2 «The Rise In People’s Cluelessness», by Charles Konia, M.D. – http://charleskonia.com/the-rise-in-peoples-cluelessness/

4 «Η ανάλυση τού χαρακτήρα» τού Βίλχελμ Ράιχ. Εκδόσεις Καστανιώτη.

5 «Man in the Trap», Elsworth Baker, M.D. Collier Books, New York.

6 “Λεξικόν των ρημάτων τής Αττικής Πεζογραφίας”, Γεωργίου Ν. Παπανικολάου. Εκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμα, 1986.

Το σκουλήκι της NASA, το σκουλήκι τού Ράιχ και το άγχος οργασμού

Γράφει:
ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Η NASA1 ανακοίνωσε τον Μάιο τού 2015 ότι ορισμένα απλά στρογγυλά σκουληκάκια (roundworms) είναι σχεδόν ίδια με τον άνθρωπο (στο DNA) και γι΄ αυτό το λόγο ιδανικά για μελέτη σε συνθήκες απουσίας βαρύτητας.

Η μελέτη των επιδράσεων στο σώμα τους συνθηκών απουσίας βαρύτητας θα βοηθήσει τους επιστήμονες να εξάγουν πολύτιμα συμπεράσματα για τους αστροναύτες και τους ανθρώπους γενικότερα.

παρασιτο

Πρόκειται για τα μικρότατα σκουληκάκια c. elegans, στα οποία ο πληθυσμός αποτελείται κυρίως από θηλυκά άτομα. Αρσενικά άτομα βρίσκουμε μόνο 1 στα 1.000. Έχουν μήκος 1 mm, είναι διαφανή και η κίνησή τους είναι χαρακτηριστικά κυματιστή.2

Ο Ράιχ μελέτησε αρχικά τα διαφανή σκουληκάκια mealworms (ενδημούν στα άλευρα). Στη συνέχεια τις αμοιβάδες και ενώνοντας τις διαπιστώσεις του με κλινικές παρατηρήσεις, κατέληξε στο εξής καταπληκτικό συμπέρασμα:

«Η σεξουαλικότητα και το άγχος παρόλο που είναι αντίθετες, τόσο στη ροή όσο και στην ψυχική τους έκφραση, προέρχονται απ’ τον ίδιο κορμό. Οι ειδικές διεγέρσεις τού άγχους και τής σεξουαλικότητας μπορούν να συγχωνεύονται η μια με την άλλη, αλλά και να διαχωρίζονται εντελώς».3

Η ανθρώπινη συμπεριφορά τής συστολής «μακριά από τον κόσμο» (όπως και τού σκουληκιού ή τής αμοιβάδας), ανάγεται στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα. Εμφανίζεται με χαλάρωση στην περιφέρεια τού οργανισμού και αγχώδη συστολή στον πυρήνα του.

Αντιθέτως, η κατάσταση τής διαστολής (προς τον κόσμο) ρυθμίζεται από το παρασυμπαθητικό. Εκφράζεται με διέγερση στην περιφέρεια τού οργανισμού και χαλάρωση στον πυρήνα.4

Ο Ράιχ βρήκε, όπως είπαμε, ότι «η σεξουαλικότητα και το άγχος είναι δυο διεγέρσεις ή ‘‘ρεύματα’’ τού βιολογικού οργανισμού, που προέρχονται από την ίδια πηγή, αλλά κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις».

Και διευκρίνισε ότι «…η σεξουαλικότητα θεωρείται το ουσιαστικό στοιχείο κάθε γεγονότος που έχει σχέση με τη διέγερση, την κυκλοφορία, την ένταση και τη διαστολή προς την περιφέρεια.

Το ουσιαστικό και εσωτερικό χαρακτηριστικό της είναι η αίσθηση ηδονής.

Το άγχος, αντίθετα, «περιλαμβάνει οτιδήποτε έχει σχέση με το ρεύμα και τη διέγερση που κατευθύνονται προς το κέντρο τού εαυτού, μακριά από τον κόσμο».

Αποτέλεσμά τού άγχους είναι η κεντρική νευροφυτική ένταση και ουσιαστικό χαρακτηριστικό του κάθε αίσθηση που μπορεί να περιγραφεί με τις λέξεις, σφίξιμο, συστολή, άγχος, εσωτερικό βάρος κ.λπ.».5

Οι αναλογίες σκουληκιών και πάμπολλων άλλων ζώων με ανθρώπους έχουν ωθήσει τη σύγχρονη επιστήμη σε αναλύσεις τής συμπεριφοράς τους και σε ποικιλία εργαστηριακών πειραμάτων, όπως και παρατηρήσεων πεδίου, για να εξαχθούν συμπεράσματα τα οποία έχουν ζωτικό ενδιαφέρον.

Ο Ράιχ είχε αντιληφθεί αυτό το γεγονός ήδη από τις αρχές τού 1920. Στις αρχές τού 1930 παρατηρώντας τα διαφανή αλευροσκούληκα βρήκε ότι το νευρικό σύστημά τους είναι συστελλόμενο και διαστελλόμενο, ένα συγκλονιστικό γεγονός που σίγουρα αγνοούν μετά 80 χρόνια νευρολόγοι και επιστήμονες με παρόμοιες ειδικότητες.

Ήδη από το 1926 είχε βρει ότι «…η ηδονή για να ζεις και η ηδονή τού οργασμού είναι ταυτόσημες. Το υπερβολικό οργασμικό άγχος δημιουργεί τη βάση τού γενικευμένου φόβου για τη ζωή».6

Αποκαλύπτοντας το μέγα φόβο που προκαλεί στους ανθρώπους η υγιής και βαθιά ηδονική σεξουαλικότητα τής απόλυτης παράδοσης κατά τον οργασμό, μια υπαρκτή κατάσταση για την οποία ήταν παντελώς ανυποψίαστοι οι ψυχαναλυτές τής εποχής του, ο Φρόιντ, αλλά και οι σημερινοί, είχε λάβει σαφή θέση κατά τής πορνογραφίας και των σεξουαλικών διαστροφών, και είχε προτείνει μια σειρά μέτρων για τη μείωση τής επικρατούσας σεξουαλικής αθλιότητας.

Ο φόβος τού ανθρώπου για τη σεξουαλικότητα εκφράζεται με μύριους τρόπους. Οι κυριότεροι εξ αυτών είναι οι απάνθρωπες μέθοδοι κλειτοριδεκτομής και περιτομής.

Ο Ράιχ βρήκε με τη μέτρηση των δυναμικών στην επιφάνεια τού δέρματος ανθρώπων, ότι οι ερωτογόνες ζώνες εμφανίζουν πολύ υψηλότερα ή χαμηλότερα δυναμικά από τις άλλες περιοχές. Ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων ή σημείων τους, εμπεριέχει αναμφισβήτητα την κατακόρυφη μείωση των φορτίων, όπως έδειξαν τα πειράματα τού Ράιχ, όταν έπεφτε το δυναμικό ερωτογόνου ζώνης με ελάχιστα δυσάρεστα ερεθίσματα.

Η μόδα τής περιτομής την οποία υποστηρίζει ένα άσχετο με τα συγκλονιστικά ευρήματα τού Ράιχ, ιατρικό κατεστημένο, κυρίως στις ΗΠΑ και ένα φανατικό ιερατικό κατεστημένο κυρίως στον μουσουλμανικό κόσμο, και στο Ισραήλ, μεταβάλλει τα αρσενικά, ικανά για στύση και ανίκανα να βιώνουν το μάξιμουμ τής ηδονής. Τις σεξουαλικές σχέσεις τους τις αναγάγουν σε παραστάσεις «τσίρκου» όπου παίζουν το ρόλο του σούπερ-εραστή, ενώ είναι στην ουσία μηχανικοί εραστές, «ικανοί» για παρατεταμένη σεξουαλική συνομιλία.

(Συνεχίζεται)

_________________________________________

ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΤΕΒΑΖΕΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF:

%cf%84%ce%bf-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ae%ce%ba%ce%b9-%cf%84%ce%ae%cf%82-nasa-%cf%84%ce%bf-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ae%ce%ba%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%8d-%cf%81%ce%ac%ce%b9%cf%87-%ce%ba

_______________________________________________________

1 “Roundworms have the Right Stuff” – http://science.nasa.gov/science-news/science-at-nasa/2015/23may_roundworms/

3 “Η βιοηλεκτρική θεωρία τής σεξουαλικότητας και τού άγχους”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Αποσπερίτης, 1986, (on page 91).

4 “Η βιοηλεκτρική θεωρία τής σεξουαλικότητας και τού άγχους”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Αποσπερίτης, 1986, (on page 90).

5 “Η βιοηλεκτρική θεωρία τής σεξουαλικότητας και τού άγχους”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Αποσπερίτης, 1986, (on page 94).

6 “The Function of the Orgasm”, By Wilhelm Reich: ‘’The pleasure of living and the pleasure of the
orgasm are identical.
Extreme orgasm anxiety forms the basis of the general fear of life.’
’. (Αγγλική μετάφραση από τα γερμανικά, 1942).

7 “Χειρόγραφα βιοφυσικής”, Βίλχελμ Ράιχ, “Ελεύθερος Τύπος, 1979, (πρόλογος τού Έλσγουορθ Μπέικερ, M.D.).

Το “Άκου Ανθρωπάκο” ξαναδιαβάζεται από τους ‘Ελληνες!

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

“ΣΚΕΨΟΥ ΣΩΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ. Άκου την εσωτερική φωνή που σε ωθεί να κάνεις το σωστό. Κρατάς τη ζωή σου στα χέρια σου. Μην την εμπιστεύεσαι σε κανέναν άλλο και κυρίως μην την εμπιστεύεσαι στους Ηγέτες που διάλεξες”…

Μια σχεδόν προφητική παράγραφος για τους καιρούς που ζούμε και τις αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε είναι η ανωτέρω φράση που διάλεξα από το βιβλίο τού Βίλχελμ Ράιχ “Άκου ανθρωπάκο”, το οποίο, μετά το ρεκόρ πωλήσεων που έκανε στις αρχές τής δεκαετίας τού ’80, ξανάρχεται σήμερα στην επικαιρότητα και στην κορυφή τού ενδιαφέροντος.

Ξεφορτώσου τους διπλωμάτες και τους πολιτικούς σου.

Ο πίνακας των πρώτων σε πωλήσεις βιβλίων που δημοσιεύθηκε στην “Καθημερινή” το τοποθετεί έκτο στον πίνακα των δέκα πρώτων σε πωλήσεις βιβλίων. Στο χώρο αγοράς βιβλίου παρατηρείται μια αξιοσημείωτη στροφή. Παραμερίζονται βιβλία σχετικά με την οικονομική κρίση που παρέμεναν για πολλούς μήνες πρώτα στη λίστα, τα οποία αγοράζαμε μανιωδώς προσπαθώντας να κατανοήσουμε πώς φτάσαμε σε τέτοιο οικονομικό χάλι, δίνοντας στη θέση τους την εβδομάδα τού Πάσχα βιβλία κοινωνικά και ψυχολογικά, ενώ το μόνο βιβλίο που παραμένει από το χώρο τής οικονομίας είναι «Το δόγμα τού σοκ», καταλαμβάνοντας την έκτη θέση. Προφανώς, η γενικότερη και πολυεπίπεδη κρίση αξιών που ζούμε, η οποία – αυτή κυρίως – έφερε την ειδικότερη οικονομική παρακμή φαίνεται πως μας αφύπνισε, στρέφοντάς μας στην αναζήτηση των βαθύτερων παραγόντων που την προκαλούν.

Στο βιβλίο του ο Ράιχ απαντά, χωρίς περιστροφές, ότι υπεύθυνος για τη γενικότερη αθλιότητα και συνακόλουθα την οικονομική, δεν είναι άλλος, παρά ο μικρός ανθρωπάκος και η ανθρώπινη συγκινησιακή πανούκλα που ενδημεί στον καθένα μας, με το χώρο τής πολιτικής και των κάθε είδους ηγετών των λαών να κατέχουν τα πρωτεία.

Ωστόσο, εδώ απαιτείται μια σύντομη διευκρίνιση γι’ αυτόν τον περίεργο «μικρό ανθρωπάκο», που γράφτηκε για χάρη του ολόκληρο βιβλίο.

Ο Ράιχ ανακάλυψε ότι ο άνθρωπος χαρακτηρολογικά και δομικά, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα “κρεμμύδι” με τρία στρώματα. Το εξωτερικό κατέχεται και εκφράζεται από το προσωπείο, ένα εργαλείο διεκπεραίωσης των επιφανειακών και ψεύτικων κοινωνικών σχέσεων. Το μεσαίο δεύτερο στρώμα (το Id τού Φρόιντ), αποτελεί το χώρο όπου βρίσκονται παγιδευμένες μύριες διεστραμμένες και καταπιεσμένες τάσεις και ορμές. Ο Ράιχ ανακάλυψε ότι εκεί βρίσκεται το κατ’ εξοχήν βασίλειο τού μικρού ανθρωπάκου. Στον ίδιο χώρο κατοικοεδρεύει λυσσομανώντας η συγκινησιακή πανούκλα. Μια δύναμη που δρα πάντα καταστροφικά στην κοινωνική σκηνή με αμέτρητα πρόσωπα και εκλογικεύσεις, η οποία, σύμφωνα με τον Ράιχ, εάν δεν γίνει αντιληπτή, δεν περιοριστεί και στη συνέχεια δεν εξοβελιστεί, τότε δεν υπάρχει καμιά ελπίδα να αλλάξει μορφή ο κόσμος. Μια από τις δολοφονικές δράσεις τής συγκινησιακής πανούκλας, που εκφράζεται εκλογικευμένη και δικαιολογημένη, σε εκατομμύρια φόρμες, είναι για παράδειγμα, η δολοφονία τού ενεργειακού παλμού και τής χαράς τής ζωής στα νεογέννητα με τις περιτομές και κλειτοριδοεκτομές, που εκτελούνται στο όνομα παραδόσεων και θρησκειών. «Αγνοούν – τονίζει ο Ράιχ στο βιβλίο του »Τα Παιδιά τού Μέλλοντος» – ότι αυτό ακριβώς το σκότωμα τής φυσικής αρχής είναι που δημιουργεί τη δευτερογενή ή διεστραμμένη φύση κι ότι αυτά ακριβώς τα τεχνητά πολιτιστικά κατασκευάσματα δημιουργούν την ανάγκη τής καταναγκαστικής ηθικής και των σκληρών νόμων».

Το τρίτο στρώμα είναι ο πηγαίος και υγιής πυρήνας μας. Εκεί βρίσκονται οι δυνάμεις τής βαθυβιολογικής αγάπης, τής ειλικρίνειας, τής χαράς τής ζωής, τής αλληλεγγύης και κάθε συμπεριφοράς θετικής προς την ανάπτυξη τής ζωής, αλλά και τα ένστικτα τα αναγκαία για την επιβίωσή μας, όπως η πηγαία οργή, που αναδύεται μόνο όταν η ζωή κινδυνεύει. Υπάρχει μεγάλη διαφορά με τη δευτερογενή οργή, για παράδειγμα, τού απατημένου συζύγου που ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του βρίσκει τον έρωτα, που έχει πάψει αυτός να της δίνει, σε κάποιον άλλο άντρα και τότε τρελαίνεται από ζήλια ξεσπώντας την οργή του πάνω της. Στο δευτερογενές στρώμα βρίσκεται επίσης και το σαδιστικό μίσος, που τόσο καλά κρύβεται στα σαλόνια των πρωταγωνιστών τής πολιτικής σκηνής και στις κρεβατοκάμαρες εμάς των ανόργασμων μικρών ανθρωπάκων.

Με άλλα λόγια ο Ράιχ αποκάλυψε τη μεγάλη γύμνια μας, αλλά και το μεγαλείο μας. Έτσι εξηγούνται τα επιτεύγματα τού πολιτισμού μας, και με την ίδια μεθοδολογία αποκαλύπτεται ότι o μικρός ανθρωπάκος, που όλοι έχουμε, σε κάποια αναλογία, μέσα μας, έχει δημιουργήσει με τις πράξεις του το χάλι που ζούμε, το οποίο διαιωνίζεται και κληρονομείται εδώ και χιλιάδες χρόνια τέμνοντας κάθετα και οριζόντια τον κοινωνικό ιστό, λειτουργώντας σε κάθε κοινωνική τάξη και σε κάθε άτομο, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, γνώσεων ή πλούτου.

Όπως εξηγεί στο βιβλίο του «Η Δολοφονία τού Χριστού», «…Η απάντηση στο πρόβλημα τού Χίτλερ συνδέεται με τη χαρακτηρολογική δομή τού λαού που κατέστησε εφικτές τις δολοφονίες του. Ο λαός είναι εκείνος που έφτιαξε τον Χίτλερ κι όχι ο Χίτλερ που υπέταξε τον λαό. Αν ο λαός δεν ήταν στα μύχια του χιτλερικός ή σταλινικός, δεν θα υπήρχαν Χίτλερ ή Στάλιν…». 

Γι’ αυτό ματαιοπονούν σήμερα οι διάφοροι πολιτικοί αναλυτές προσπαθώντας να κατανοήσουν τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, συγκρίνοντάς τες με τη Δημοκρατία τής Βαϊμάρης, δηλαδή εκείνη την κοινοβουλευτική πολιτική περίοδο που έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία, κατά την οποία ο γερμανικός λαός βίωσε άσχημες οικονομικές συνθήκες. Η κατανόηση δεν έρχεται μέσα από την ανάλυση οικονομικών μεγεθών και διακυμάνσεων, αλλά κυρίως μέσα από τη γνώση όσων έχει ανακαλύψει ο Ράιχ για την ανθρώπινη χαρακτηροδομή προτείνοντάς μας να αναρωτηθούμε: «…πώς ο Χίτλερ μπόρεσε να επιβληθεί;» «…Πώς είναι δυνατόν να αποπλανήσει ένας ολοφάνερα ψυχοπαθής 70 εκατομμύρια καλλιεργημένα άτομα και εργάτες;…»

Τελειώνοντας αυτό το σύντομο και βιαστικό σημείωμα, θα ήθελα να αντιγράψω – λόγω των ημερών τού Πάσχα, που ζούμε -, δύο σημεία από το βιβλίο τού Ράιχ “Η Δολοφονία τού Χριστού”, (για το οποίο ο διάσημος ερευνητής και επιστήμονας Μισέλ Οντάν έχει πει ότι πρόκειται για το καλύτερο βιβλίο που έχει γραφεί κατά τον 20ό αιώνα). Οι παράγραφοι που παραθέτω περιγράφουν έμμεσα αλλά διαυγώς μια από τις αμέτρητες αντιδράσεις τής συγκινησιακής πανούκλας.

“…Όταν ο όχλος απαιτεί ουρλιάζοντας τη σταύρωση τού Ιησού (και δεν έχουμε κανένα λόγο να θέσουμε σε αμφισβήτηση την ακρίβεια τής αφήγησης τού Ευαγγελίου, αφού το ίδιο πράγμα συνέβαινε διά μέσου των αιώνων και συμβαίνει συνεχώς γύρω μας), ο Πιλάτος ξαφνιάζεται και ρωτάει: »Μα τι κακό έκανε;»

Βεβαίως, ο Πιλάτος δεν καταλαβαίνει ότι ο Χριστός δεν έκανε κανένα κακό, παρά μόνο καλό στους ανθρώπους. Ωστόσο, ακριβώς γι’ αυτό το γεγονός, θα Τον μεταχειριστούν χειρότερα από κλέφτη”.

“…Ο Πιλάτος είναι ανίκανος μπροστά στη λαϊκή θέληση που απαιτεί την απελευθέρωση τού Βαραββά και τη σταύρωση τού Χριστού. Οι άνθρωποι προτίμησαν να ελευθερώσουν τον Βαραββά, γιατί αυτός είναι σύμφωνος με την ύπαρξη και τις ιδέες τους, ενώ ο Χριστός δεν είναι…”

«Πρώτα σε πωλήσεις», επιμέλεια Όλγα Σέλλα. «Η Καθημερινή», Μ. Σάββατο 14 – Κυριακή Πάσχα 15 Απριλίου 2012.

Οι κολοσσιαίες ανακαλύψεις τού Ράιχ, πολύ βαριές για τα στομάχια ορισμένων…

Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Το κατωτέρω κείμενο το έγραψα πριν 30 χρόνια περίπου. Παρά το μεγάλο διάστημα που πέρασε από τότε, οι ανακαλύψεις τού Ράιχ αντί να περάσουν στο χρονοντούλαπο τού τσαρλατανισμού και τής παραφροσύνης, όπως θα ήθελαν πάμπολλα οργανωμένα και ανοργάνωτα συμφέροντα, -ισμοί, και καταποντισμοί, ανθρωπάκοι και συγκινησιακά πανουκλιασμένα καθάρματα,  διατηρούν την ακλονητη ισχύ τους και όπως φαίνεται θα τη διατηρούν για όλους τους αιώνες που έρχονται. Ο λόγος είναι απλός. Δεν μπορούν συμφέροντα και αρρωστημένοι να κρύβουν για πολύ την πραγματικότητα και την αλήθεια.

(Το κείμενο που ακολουθεί αναδημοσιεύεται με ελάχιστες αλλαγές).

Βίλχελμ Ράιχ – ο μεγαλύτερος επιστήμονας όλων των αιώνων

«Χρειάζεται ένα πολύ ασυνήθιστο μυαλό

για να αναλύσει το ολοφάνερο»

Α. Ν. Γουάιτχεντ[1]

Ο Βίλχελμ Ράιχ ήταν πράγματι ο άνθρωπος που είχε ασυνήθιστο μυαλό καταφέρνοντας να αναλύσει το ολοφάνερο, δηλαδή τον ενεργειακό παλμό στην έμβια και άβια φύση, καθώς και τις σημαντικότατες προεκτάσεις του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Για τις θεωρίες και τις ανακαλύψεις του που θα αναφερθούμε στη συνέχεια, εκδιώχθηκε από έξι κράτη. Διεγράφη από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα τής Δανίας. Διεγράφη από το Κομουνιστικό Κόμμα Γερμανίας και διεγράφη επίσης από το Κομουνιστικό Κόμμα Δανίας κι ας μην ήταν μέλος σε αυτό.

Οι φασίστες τον θεώρησαν κομουνιστή και πράκτορα τής Μόσχας. Οι κομουνιστές τον θεώρησαν αντεπαναστάτη και πράκτορα τής αστικής τάξης και εξαπέλυσαν πράκτορες, αλλά και ώθησαν συμπαθούντες τον κομουνισμό να τον εξοντώσουν. Οι ψυχαναλυτές τής εποχής  του τον θεώρησαν “παρανοϊκό”, ή αιρετικό, τον αποκάλεσαν «προφήτη τού καλύτερου οργασμού» και τον διέγραψαν με μεθοδευμένες ραδιουργίες από τη Διεθνή Ψυχαναλυτική Ένωση. Πενήντα χρόνια μετά το θάνατό του, το 2007, το Μουσείο Φρόιντ κάνοντας στροφή 180 μοιρών τον τίμησε με εντυπωσιακή έκθεση στη Βιέννη, αναγνωρίζοντας την τεράστια συμβολή του στις κοινωνικές επιστήμες. Οι φαρμακοβιομηχανίες τον φοβήθηκαν και η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ εξέφρασε στεναγμό ανακούφισης όταν κλείστηκε στη φυλακή!

Οι κολοσσιαίες ανακαλύψεις του, που ήταν πολύ πλατιές για το στενό μυαλό των ανθρώπων εκείνης τής εποχής – ίσως και των σημερινών – έγιναν αφορμή να  θεωρηθεί “περίεργος”. Άλλοι, απολύτως συνειδητά και με γκεμπελικό τρόπο διέδιδαν ότι είναι τρελός. Ο Ράιχ αποτελεί μοναδική περίπτωση επιστήμονα στην καταγραμμένη ιστορία τού «πολιτισμού» μας, που η προσωπικότητά του βιτριολικά δυσφημίστηκε, και το επιστημονικό του έργο δέχθηκε λυσσασμένη επίθεση από εντελώς διαφορετικά οργανωμένα συμφέροντα και ομάδες ανθρώπων. Για παράδειγμα, τα βιβλία του απαγορεύτηκαν στη Σοβιετική Ένωση, κάηκαν και απαγορεύτηκαν στη ναζιστική Γερμανία και κάηκαν και απαγορεύτηκαν στο λίκνο τής ελευθερίας τις Ηνωμένες Πολιτείες τής Αμερικής.

Την αρχή έκαναν τα κομουνιστικά κόμματα απαγορεύοντας την διακίνηση των βιβλίων του σε Γερμανία, Αυστρία και ΕΣΣΔ. Τη σκυτάλη πήραν οι ναζί, απαγορεύοντας και καίγοντάς τα. Ακολούθησε η Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ με ισοπεδωτικές τακτικές. Απαγόρευσε τα βιβλία του, τα έκαψε(!) κατέστρεψε επιστημονικές του συσκευές, απαγόρευσε οποιαδήποτε περαιτέρω εφαρμογή ανακαλύψεών του σε ανθρώπους, και το απίστευτο απαγορεύτηκε οποιαδήποτε συνέχιση ερευνών και πειραμάτων ακόμα και σε ζώα, όχι φυσικά για λόγους φιλευσπλαχνίας. Όλα αυτά με μια απολύτως “τυφλή” απόφαση δικαστηρίου, χωρίς δηλαδή να προϋπάρξει η βάσανος τής δίκης και τής αναγκαίας εξέτασης ντοκουμέντων και μαρτύρων για την ύπαρξη ή όχι τής οργόνης και τη χρησιμότητα ή όχι των συσσωρευτών οργόνης!

Το FBI τον παρακολούθησε κι ερεύνησε το παρελθόν του για χρόνια με σκοπό να βρει αιτίες για να τον απελάσει, χωρίς αποτέλεσμα. Συκοφάντες, οδήγησαν το  FBI σε μια δεύτερη έρευνα, που κατέληξε στο πουθενά, αλλά οι συκοφαντίες περί “τρέλας”, έγιναν πλέον επίσημα απόρρητα έγγραφα, που τον συνόδευαν και καθόρισαν σε μεγάλο μέρος την αντίδραση κυβερνητικών υπηρεσιών σε κρίσιμα ζητήματα που τον αφορούσαν. Η γνωστή και «αμαρτωλή» Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ, η FDA, ξόδεψε εκατομμύρια δολάρια ερευνώντας το επιστημονικό του έργο και «ανακρίνοντας» ασθενείς του για να βρει στοιχεία που θα αποδείκνυαν ότι είναι τσαρλατάνος. Τελικά με πειράματα που διεξήγε τα οποία στην ουσία αποδείκνυαν τη βασιμότητα των ισχυρισμών του, αλλά χωρίς να τα παρουσιάσει στη δίκη του, κρατώντας τα απόρρητα(!), και χωρίς να έχει κατάφερε να βρει τίποτα εναντίον του, με ψευδή στοιχεία, όπως φαίνεται από έγγραφά της που ήρθαν με αναγκαστικές διαδικασίες στο φως τής δημοσιότητας και με νομικίστικες κατηγορίες κατάφερε να τον κλείσει στη φυλακή, όπου, όπως καταγγέλλουν τα παιδιά του, δολοφονήθηκε.

Ο μεγαλοφυής αυτός επιστήμονας γεννήθηκε το 1897 και πέθανε το 1957. Ως μαθητής τού Φρόιντ υπήρξε ένας από τους πλέον ταλαντούχους και ο πατέρας τής ψυχανάλυσης τον αντάμειψε γι’ αυτό, προωθώντας τον σε εξέχουσες θέσεις στην Ψυχαναλυτική Κλινική τής Βιέννης, ενώ ήταν ακόμα πολύ νέος στο ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, παραμερίζοντας άλλους κορυφαίους και ηλικιωμένους συνεργάτες του. Έτσι, εξέθρεψε άθελά του ένα αβυσσαλέο μίσος από εκείνους τους ψυχαναλυτές που ένιωσαν ότι παραμερίστηκαν, μίσος που τον ακολούθησε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Ο Ράιχ από πολύ νωρίς, ήδη από το ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, είχε αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι η λίμπιντο τού Φρόιντ ήταν πραγματική ενέργεια και όχι μόνο μια έννοια και αυτό κατάφερε να το αποδείξει στην πορεία των επιστημονικών ερευνών του. Η κόκκινη κλωστή που διαπερνά κι ενώνει το έργο του, αλλά και ο θεμέλιος λίθος των ανακαλύψεών του στην ανθρώπινη παθολογία, θα μπορούσε να αποδοθεί με μια απλή πρόταση:

Όσο περισσότερο εμποδισμένη είναι η δυνατότητα ολοκληρωμένου οργασμού και τής συνακόλουθης ενεργειακής εκφόρτισης, τόσο πιο πολύ οξύνονται οι ψυχικές και παθήσεις. Αργότερα ανακάλυψε ότι η ανικανότητα ενεργειακής εκτόνωσης συνδέεται και με σωματικές ασθένειες που ονόμασε βιοπάθειες και η παραδοσιακή ιατρική θεωρεί απροσδιόριστης αιτιολογίας.

Ο εμποδισμένος οργασμός ή αλλιώς η διαταραγμένη ενεργειακή ισορροπία του οργανισμού ή ανικανότητα πλήρους ενεργειακής εκφόρτισης προϋποθέτει θωράκιση. Την έννοια τής θωράκισης τη διαμόρφωσε καθώς παρατηρούσε στη διάρκεια τής κλινικής δουλειάς του τη σωματική ακαμψία και συγκινησιακή νέκρα των ασθενών του, αλλά και διαπιστώνοντας ότι αυτά που έλεγαν δεν είχαν ουσιαστική σημασία αλλά είχε μεγάλη βαρύτητα ο τρόπος που εκφράζονταν. Θωράκιση είναι η χρόνια μυϊκή συστολή ομάδων μυώνων, ιστών αλλά και οργάνων. Δημιουργείται κυρίως στα πρώιμα χρόνια, όταν το παιδί καταπνίγει τις ποικίλες συγκινήσεις του ή αμύνεται απέναντι σε εξωτερικά δυσάρεστα ερεθίσματα.

Ο Ράιχ παρατήρησε πως όταν αφαιρείται η θωράκιση, μέσω τής θεραπευτικής προσέγγισης, (που στα αρχικά της στάδια ονόμασε νευροφυτοθεραπεία και στην ολοκλήρωσή της ιατρική οργονοθεραπεία), τότε η ενέργεια που υπάρχει στον οργανισμό δεσμευμένη στη θωράκιση, κινείται ελεύθερα κι «εμφανίζεται» μέσω ενός ακούσιου σωματικού παλμού, πού τον ονόμασε αντανακλαστικό οργασμού.

Η αφαίρεση (ακόμα και η σημαντική μείωση) τής θωράκισης δίνει κατά πολύ βαθύτερη και συγκλονιστικότερη εμπειρία στο ερωτικό αγκάλιασμα, και παράλληλα απαλλάσσει το άτομο από τα νευρωτικά συμπτώματα ή τις ψυχωτικές κρίσεις, όπως και από προγενετήσιες καθηλώσεις: Τις σαδιστικές και μαζοχιστικές τάσεις, την παιδοφιλία, ηδονοβλεψία, επιδειξιομανία, νεκροφιλία  κ.α.

Προεκτείνοντας τις παρατηρήσεις του σχετικά με τη θωράκιση στον κοινωνικό χώρο, διαπίστωσε ότι τα θωρακισμένα άτομα γίνονται απαθή, υποχωρητικά, υποτακτικά κι έχουν την ανάγκη καθοδήγησης. Όταν βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας, τότε διαμορφώνουν τυραννική συμπεριφορά, ακριβώς γιατί το βιοσύστημά τους είναι άκαμπτο. Με λίγα λόγια, όπως σημειώνει στα γραπτά του, όσο οι νόμοι τής ζωής είναι διαταραγμένοι στους ανθρώπους, είναι αδύνατο να επικρατήσει οποιαδήποτε αρμονία και αυτοκυβέρνηση στον κοινωνικό χώρο. Το πρόβλημα θα υφίσταται πάντα, όχι επειδή θα υπάρχουν Χίτλερ και Στάλιν που επιθυμούν την εξουσία, αλλά επειδή οι μάζες θα τη δίνουν με τη θέληση τους.

Το ανήσυχο μυαλό τού Ράιχ ποτέ δεν έπαψε να ερευνά και να αναρωτιέται. Θέλοντας να επιβεβαιώσει την κολοσσιαία ανακάλυψή του, δηλαδή την ύπαρξη και τις εκδηλώσεις τής υγείας ή τής αρρώστιας από τον τρόπο που πάλλεται αυτή η ενέργεια μέσα στον οργανισμό, άρχισε να ερευνά τις μικρότερες μονάδες ζωής. Έτσι ανακάλυψε τα βιόντα. Αυτά είναι ενεργειακές κύστεις, δηλαδή μεταβατικές μορφές από την άβια στην έμβια ύλη και αντιπροσωπεύουν μια ακόμα κολοσσιαία ανακάλυψη γιατί δίνουν το κλειδί για να ανοίξει η πόρτα τού μεγάλου αινίγματος τής βιογένεσης.

Όταν δημοσιεύτηκε η εργασία του για τα βιόντα, δέχθηκε σκληρές επιθέσεις με πάνω από εκατό λιβελλογραφήματα σε ΜΜΕ, ενώ παράλληλα, αυτή η ανακάλυψη αποτέλεσε μια από τις αφορμές που κατηγορήθηκε ως παρανοϊκός. Ο Ράιχ σε όλο εκείνο τον καταιγισμό απάντησε με μια και μόνη πρόταση: «Ελέγξτε και επαναλάβετε τα πειράματά μου». Κανένας από τους συκοφάντες του δεν το έκανε.

Ένας επιστημονικός οργανισμός που επαναλαμβάνει συνεχώς τα πειράματά του κι έχει επιβεβαιώσει την αλήθεια των ισχυρισμών του είναι το Αμερικανικό Κολέγιο τής Οργονομίας. Άλλοι ανεξάρτητοι ερευνητές σε όλο τον κόσμο έχουν επιβεβαιώσει επίσης τη συγκλονιστική αλήθεια αυτής τής ανακάλυψης. Όπως ο καθηγητής Ρότζερ Ντι Τέιγ και η Γαλλική Ακαδημία Επιστημών, η οποία όμως ήθελε να παραλείψει την ενεργειακή ερμηνεία της θεωρίας του κι έτσι δεν ολοκληρώθηκε η συνεργασία με το Ράιχ και η τελική αναγνώριση δεν προχώρησε.

Τα βιόντα τον βοήθησαν να αντιληφθεί ότι η ενέργεια που φωταυγεί γύρω τους, δεν είναι παρά η ίδια η ενέργεια που υπάρχει και στους ζωντανούς οργανισμούς, από το απλό πρωτόζωο έως τον άνθρωπο, καθώς και η ίδια που υπάρχει στην ατμόσφαιρα.

Με χιλιάδες πειράματα που περιγράφονται στα βιβλία του και λεπτομερώς στα αρχεία του Μουσείου Ράιχ, επιβεβαίωσε την ύπαρξη αυτής τής ενέργειας, που στο μεταξύ την ονόμασε «οργόνη», ενώ ανακάλυψε μια συσκευή για να τη συγκεντρώνει, καθώς ερευνούσε τις ιδιότητες των βιόντων.

Τη δυνατότητα τής συσκευής να συγκεντρώνει την οργόνη την απέδειξε με πολλά πειράματα και κανένα από αυτά δεν έχει αποδειχθεί λάθος μέχρι σήμερα. Ο ίδιος ο Αϊνστάιν επιβεβαίωσε την ισχύ της, αλλά ερμήνευσε με «αφελή» τρόπο τις εντυπωσιακές μετρήσεις που έπαιρνε, οι οποίες κατά δήλωσή του αποτελούν βόμβα για την επιστήμη της φυσικής. Ο Ράιχ τη συσκευή την ονόμασε συσσωρευτή οργόνης και τη χρησιμοποίησε σε πειραματικές έρευνες για τη θεραπευτική αγωγή καρκινοπαθών και άλλων ασθενών με ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Στη συνέχεια άρχισε να διαπιστώνει ότι αυτή η ενέργεια, που συγκέντρωνε ο οργονοθάλαμος, είχε κινητήρια δύναμη και τελικά κατάφερε να κινήσει ένα μοτέρ. Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες για την κίνηση αυτού τού μοτέρ και μεταξύ άλλων υπάρχει και σχετικό φιλμ στο Μουσείο Βίλχελμ Ράιχ, στην κωμόπολη Ρέιντζλι τής πολιτείας Μέιν. (Το ίδιο φιλμ παρουσιάστηκε στη Βιέννη το 2007 και αρχές τού 2008, με αφορμή την έκθεση που οργάνωσε το Μουσείο Φρόιντ τιμώντας το έργο του).

Ο Α. Νιλ, ο διάσημος παιδαγωγός και ιδρυτής τού ευρέως γνωστού αντιαυταρχικού σχολείου Σάμερχιλ, περιέγραψε ως εξής το γεγονός:

«Πριν δέκα χρόνια στη Μέιν είδα ένα μικρό κινητήρα να κινείται όταν συνδεόταν με έναν οργονοσυσσωρευτή. «Η δύναμη τού μέλλοντος» φώναξε γελαστός ο Ράιχ».

Πράγματι, ακριβώς έτσι είναι. Η οργόνη αποτελεί τη δύναμη τού μέλλοντος. Αυτή είναι η ανεξάντλητη ενέργεια που θα τροφοδοτεί την ανθρωπότητα και παράλληλα, από τη στιγμή που θα αφεθεί να ρέει ανεμπόδιστη στους ανθρώπους, θα βγάλει τον κόσμο από την περίοδο τής βαρβαρότητας και τής κρυφής ή φανερής βίας και θα τον περάσει στην περίοδο του πραγματικού πολιτισμού.

Οι κολοσσιαίες ανακαλύψεις τού Ράιχ, πολύ βαριές για τα στομάχια ορισμένων...

Όμως, δυστυχώς, κανείς δε γνωρίζει πώς λειτουργεί ο κινητήρας οργόνης. Ο Ράιχ φοβούμενος την εκμετάλλευση αυτής τής ανακάλυψης από διαταραγμένα άτομα, κράτησε μυστικό ένα παράγοντα Υ. Ο μόνος, που ίσως γνωρίζει το μυστικό αυτό, είναι ο βοηθός τού Ράιχ, ο Γουίλιαμ Γουάσιγκτον, ο οποίος εξαφανίστηκε μυστηριωδώς, παίρνοντας μαζί του και δύο οργονοκινητήρες.

Προεκτείνοντας τις έρευνές του ο Ράιχ θέλησε να δει αν η οργόνη έχει τη δύναμη να δρα ως αντίδοτο στη ραδιενέργεια και να την εξουδετερώνει. Έβαλε ένα μιλιγκράμ ραδίου σ’ ένα συσσωρευτή οργόνης και τα αποτελέσματα ήταν αντίθετα των προσδοκιών του, αλλά παρ’ όλα αυτά καταπληκτικά, αλλά και καταστροφικά. Η αλληλεπίδραση τού ραδίου με τη συγκεντρωμένη οργόνη μέσα στον οργονοθάλαμο, έκανε την περιοχή να μοιάζει βομβαρδισμένη με ατομική βόμβα και προκάλεσε σοβαρά πολύ προβλήματα υγείας στους συνεργάτες του, αλλά και στον ίδιο. Το πείραμα κατέδειξε, ότι η ραδιενέργεια είναι διπλά καταστροφική. Όχι μόνο από την άμεση ακτινοβολία, αλλά και από την υπερβολικά μεγάλη διέγερση που προκαλεί στην οργόνη. Αυτή τη διέγερση την ονόμασε όρανουρ και την επακόλουθη ακινητοποίηση και «θάνατο» τής οργόνης το ονόμασε Θ.ΟΡ. (DOR – Deadly Orgone Radiation). Ο Ράιχ παρατήρησε επίσης ότι η άμεση επαφή με περιβάλλον όρανουρ, καταφέρνοντας να διαλύει το κοινωνικό προσωπείο, έφερνε στην επιφάνεια το δευτερογενές καταστροφικό στρώμα τού χαρακτήρα. Αυτή η καλά κρυμμένη καταστροφικότητα που εκφράζεται (συνήθως) τέλεια καμουφλαρισμένη, με μύριους τρόπους στο όνομα «καλών σκοπών ή προθέσεων», ονομάστηκε από τον Ράιχ συγκινησιακή πανούκλα, μια ακόμα συγκλονιστική ανακάλυψή του, που εξηγεί ικανοποιητικά την ατομική και κοινωνική καταστροφικότητα, η οποία ερμηνεύθηκε ακόμα περισσότερο μέσα από τις κλινικές παρατηρήσεις των γιατρών τού Αμερικανικού Κολεγίου τής Οργονομίας και αποδίδεται πληρέστερα στο βιβλίο του γιατρού οργονομιστή Τσαρλς Κόνια.[2]

Μια ακόμα από τις παρενέργειες τού πειράματος όρανουρ – η θανατηφόρα οργόνη – που έμεινε πάνω από την περιοχή όπου πραγματοποιήθηκε το προαναφερόμενο πείραμα, έσπρωξε τον Ράιχ να κάνει μια σημαντική ανακάλυψη, στην προσπάθειά του να διώξει αυτή την επικίνδυνη για τη ζωή ενέργεια. Ανακάλυψε μια συσκευή που με κατάλληλους χειρισμούς μπορεί να επιδρά στον καιρό. Ο Ράιχ βρήκε ότι ο νεφοδιαλυτής, έτσι ονόμασε αυτή τη συσκευή, μπορεί να σταματά την ερημοποίηση τής Γης, να διακόπτει την ξηρασία και να αλλάζει διάφορα άλλα μετεωρολογικά φαινόμενα.

Υπάρχουν πολλές ακόμα συνταρακτικές ανακαλύψεις τού Ράιχ (όπως αυτές στο χώρο τής προατομικής χημείας) που δεν θα αναφερθούμε σ’ αυτές για λόγους χώρου. Δεν αναιρούν σε τίποτα όσες προαναφέρθηκαν. Αντίθετα, δένουν αρμονικά μαζί τους σχηματίζοντας το πανόραμα τού τεράστιου έργου του. Αξίζει να γνωρίζουμε ότι αυτή η μέγιστη προσφορά στην ανθρωπότητα – που μόλις τώρα αρχίζει να κατανοείται – έγινε στη διάρκεια τής ζωής ενός ανθρώπου, που πέρασε φοβερά ταραχώδη ζωή.

Ο Ράιχ είχε την ατυχία να δει σε πολύ μικρή ηλικία τους δύο γονείς του να πεθαίνουν με τραγικό τρόπο. Βίωσε για χρόνια και στα πολεμικά μέτωπα τη φρίκη τού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, είδε στη συνέχεια το θάνατο τού αδελφού του και από πολύ νωρίς ως φοιτητής ιατρικής συμμετείχε στον κλειστό κύκλο τού Φρόιντ βιώνοντας τις ραδιουργίες και τα μίση των συναδέλφων του. Έζησε σε εφτά κράτη, διώχθηκε από τους μηχανισμούς έξι κρατών και συκοφαντήθηκε πέρα από κάθε όριο από τα πλέον ετερόκλητα ιδεολογικά και εμπορικά συμφέροντα, παντρεύτηκε τρεις φορές κι έκανε τρία παιδιά.

Εκτός από τις λαμπρές σπουδές του στην ιατρική, απέκτησε βαθιά γνώση στην ψυχολογία, κοινωνιολογία, βιολογία, βακτηριολογία, παθολογία, μαθηματικά, φυσική, χημεία, μηχανική, μετεωρολογία και αστρονομία. Εξελίχθηκε σε ικανότατο και ταλαντούχο ζωγράφο, γλύπτη και συγγραφέα, ενώ έπαιζε ακορντεόν, πιάνο, όργανο και συνέθετε μουσική.

Προς το τέλος τής ζωής του ασχολήθηκε εμπεριστατωμένα με τα νομικά, που είχε ξεκινήσει να σπουδάσει και εγκατέλειψε για χάρη τής ιατρικής. Ακόμα, θεμελίωσε μια νέα επιστήμη, την Οργονομία, που ερμηνεύει και μελετά τους νόμους κίνησης τής οργόνης στον άνθρωπο και στη φύση.

Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα, δεκάδες βιβλία, μερικά από τα οποία έχουν χαρακτηρισθεί κλασικά, ενώ περιμένουν τους ερευνητές δεκάδες χιλιάδες σελίδες, που κρύβουν θησαυρούς γνώσης γραμμένες από αυτόν, που είδαν το φως τής δημοσιότητας το 2007, με το άνοιγμα των αρχείων του, 50 χρόνια από το θάνατό του, όπως είχε ζητήσει να γίνει με τη διαθήκη του.

ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΤΕΒΑΖΕΤΕ ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΣΕ PDF ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ discoveries.reich


[1] Μαθηματικός και φιλόσοφος Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ (1861-1947)

[2]  «The Enotional Plaque» by Charles Konia, M.D. – http://s258080177.e-shop.info/shop/article_1/The-Emotional-Plague.html?shop_param=cid=2&aid=1&

——————————————————-

Το ανωτέρω κείμενο, γράφτηκε το 1991. Ελάχιστα βελτιωμένο το 2009, αποτελεί προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας. Συνακόλουθα υπόκειται στους σχετικούς εθνικούς και διεθνείς νόμους, οι οποίοι απαγορεύουν οποιαδήποτε μερική ή ολική χρήση του χωρίς την έγγραφη άδεια τού συγγραφέα.

© Χρήστος Μουσουλιώτης, 1991

akodikas@otenet.gr

https://yperthesi.wordpress.com