Το βιβλίο τού Ράιχ «Άκου ανθρωπάκο!» στο θέατρο Σοφούλη

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Έχω αναφερθεί εκτενώς στην αμφίδρομη σχέση τού Ράιχ με την τέχνη,1 τη μουσική και ειδικά τη ζωγραφική, με την οποία άρχισε να ζωγραφίζει πίνακες κατά τις καυτές και τραγικές εποχές τού πειράματος όρανουρ,2 αλλά και τη μεγάλη επιρροή τού έργου του σε ανθρώπους τής τέχνης και τής διανόησης.

Screen Shot 2016-01-14 at 10.58.15

Θ ήθελα να συμπληρώσω εδώ ορισμένες σκέψεις, με αφορμή το ανέβασμα σε θεατρική μορφή τού βιβλίου τού Ράιχ «Άκου ανθρωπάκο!» με ελεύθερη χρηματική συνεισφορά (ως εισιτήριο) στο θέατρο Σοφούλη.3

Χωρίς να έχω δει την παράσταση, νιώθω ότι οφείλω να ευχαριστήσω θερμά τους συντελεστές της4 για ένα και μόνο λόγο. Επειδή βλέπουν θετικά την πορεία τής ζωής και κινούνται δημιουργικά υπέρ της.

Έχω διαπιστώσει με το πέρασμα αρκετών δεκαετιών ασχολούμενος με το έργο τού Ράιχ,5 ότι οι ανακαλύψεις του συγκινούν μόνο τους ανθρώπους εκείνους που έχουν μικρή ή μεγάλη επαφή με τον πυρήνα τους. Με αυτό δεν υπονοώ ότι εκείνοι που συγκινούνται με το έργο τού Ράιχ είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση υγείας από εκείνους που μένουν αδιάφοροι. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι υπάρχουν κυρίως δυο κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι συγκινούνται ή «αγγίζονται» από τα έργα τού Ράιχ αποτελείται κυρίως από άτομα των οποίων η νεύρωση λειτουργεί καταστροφικά, (όταν λειτουργεί), μόνο για τον εαυτό τους και ένα στενό κύκλο ατόμων γύρω τους.

Αντίθετα, στη δεύτερη κατηγορία ανθρώπων ανήκουν άτομα τα οποία δεν έχουν παρά ελάχιστη ή καμία επαφή με τον πυρήνα τους. Οι επιστημονικές ανακαλύψεις του ακούγονται σαν «αιρέσεις» ή παραλογισμοί και τους αφήνουν ασυγκίνητους, ενώ ορισμένους μπορεί να τους τρομάζουν υπερβολικά. Η κατηγορία αυτή συνήθως περιλαμβάνει άτομα τα οποία έχουν τη δυνατότητα, μέσω τής ισχυρής προσωπικότητας και τής ενέργειας που διαθέτουν, να επηρεάσουν μεγάλο αριθμό ατόμων ή ακόμα και να καταστρέψουν τη ζωή εκείνων που θα τους πιστέψουν και θα ακολουθήσουν τα κηρύγματα ή τις προτροπές τους.

Πρόκειται για ανθρώπους που κρύβουν είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα το αληθινό κίνητρο των πράξεών τους εμφανίζοντας πάντα μια διαφορετική αιτία για να δικαιολογήσουν όσα πράττουν.6

Η διαφορά τής πρώτης ομάδας από τη δεύτερη βρίσκεται στο γεγονός ότι εκείνοι τής πρώτης ομάδας δεν έχουν δυνατότητα ευρείας καταστροφής τής ζωής και τις περισσότερες φορές την υπηρετούν.

Στη δεύτερη ομάδα ανήκει η ειδική κατηγορία τού  συκοφάντη ανθρωπάκουΕδώ βρίσκονται εκείνοι που θα ζητήσουν τη σταύρωση τού Ιησού αντί τού Βαραββά,8 ενώ από τον πολτό της έχουν αναδυθεί  οι διάφοροι Χίτλερ,9 Στάλιν, η Ιερά Εξέτασή και τα σημερινά φρικώδη κακέκτυπά τους, ενώ συνήθως ανήκουν σε αυτήν οι επικεφαλής των μεγάλων πολυεθνικών, τα κοράκια των χρηματιστηριακών αγορών και οι κάθε λογής ακραίοι φανατικοί ιεροκήρυκες τού μίσους ή τής αγάπης.

Σε αυτή την ίδια ομάδα ανήκουν επίσης η ακραία δεξιά ή ακραία αριστερή τρομοκρατία, όπως και η σημερινή λαίλαπα των μελών τού ISIS και κάθε παρόμοιου σχηματισμού.

———————————————————

1 “Οργονομία και τέχνη (Θαυμάσιο το έργο τού Ράιχ για Νίκολσον, Κόνερι, Νιούμαν, Λένον, Ντίλαν, Εμπειρίκο και αμέτρητους άλλους)” – https://yperthesi.wordpress.com/2015/01/06/οργονομία-και-τέχνη-θαυμάσιο-το-έργο-τ/

2 “The Oranur Experiment – First Report (1947-1951)”, by Wilhelm Reich. “Orgone Energy Bulletin”, October 1951.

4 Διασκευή κειμένου / Σκηνοθεσία : Δέσποινα – Μαρίνα Σαμαρά

Παίζουν : Στέλιος Βασιλικός, Μαρία – Φανή Ψαθά, Όλγα Νικολαΐδου, Δέσποινα – Μαρίνα Σαμαρά

Εκφώνηση: Γιώργος Παγουλάτος

Βοηθοί σκηνοθεσίας: Κατερίνα Τζόβα, Χριστίνα Ντάβου

Επιμέλεια αφίσας : Σοφία Τσουκαλά

5 “Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ” – https://yperthesi.wordpress.com/2015/09/23/οι-συγκλονιστικές-ανακαλύψεις-τού-βί/

6 Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ Χ.Μ.: Δείτε το βιβλίο τού Ράιχ “Η ανάλυση τού χαρακτήρα” τον τρίτο τόμο στο κεφάλαιο XVI “Η συγκινησιακή πανούκλα”, σελ. 290, εκδόσεις Καστανιώτη, 1980.

7 “Οργή και φόβος για το βιβλίο τού Ράιχ ‘Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού’” https://yperthesi.wordpress.com/2015/01/29/οργή-για-το-βιβλίο-τού-ράιχ-η-μαζική-ψυ/

8 .Σ.τ.Χ.Μ.: Δειτε στο βιβλίο τού Ράιχ “Η δολοφονία τού Χριστού από το κεφάλαιο Χ: “Προστατεύοντας τους δολοφόνους τού Χριστού”. σελ. 153, Εκδόσεις Αποσπερίτης.

9 “Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού’”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Μπουκουμάνη, 1974.

Ακόμα πιο ψηλά σε πωλήσεις το «Άκου ανθρωπάκο»

Πέρυσι, το 2013, λίγο πριν το Πάσχα, το βιβλίο τού Ράιχ “Άκου ανθρωπάκο” ήταν έκτο μεταξύ των δέκα πρώτων σε πωλήσεις βιβλίων στη λίστα που δημοσιεύει “Η Καθημερινή”. Φέτος, πάλι την περίοδο τού Πάσχα, το αγόρασαν ακόμα περισσότεροι Έλληνες ανεβάζοντάς το στην τρίτη θέση.

Δυστυχώς όμως, όπως φαίνεται το “Άκου ανθρωπάκο”, θα διαβάζεται και θα συγκινεί για αρκετές εκατοντάδες χρόνια ακόμα, όσο τουλάχιστον δρουν ελεύθερα ο μικροί ανθρωπάκοι πολιτικάντηδες, εμποράκοι, βιομηχανάκοι, εκπαιδευτικάκοι, δημοσιογραφάκοι, και όλος ο -ισμός, λιμός και καταποντισμός των μικρών -άκων, όλων εκείνων που υλοποιούν τον μικρό ανθρωπάκο με μια πολύπλευρη καταστροφική δράση χιλιετιών στη σκηνή τού κοινωνικού γίγνεσθαι, μέσω τής συγκινησιακής πανούθκλας και τού μικρού ανθρωπάκου που ενυπάρχει αόρατος στην προσωπικότητά μας και γι΄ αυτό το λόγο πανίσχυρος.

 

ΠΡΩΤΑ ΣΕ ΠΩΛΗΣΕΙΣ

 

Προσπαθώντας να ξεχάσουμε τη λογοκριμένη μετάφραση αυτής τής έκδοσης και τον άθλιο ή μάλλον πανάθλιο πρόλογο, αυτό που παραμένει γεγονός είναι η διαπίστωση ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα αλλαγής όσο δεν εφαρμόζονται οι ανακαλύψεις τού Ράιχ στην καθημερινή ζωή. Κανένα βιβλίο δεν έχει τη δύναμη να μειώσει τη χαρακτηρολογική και σωματική θωράκιση που διαιωνίζεται από γενιά σε γενιά υλοποιώντας την απάνθρωπη φρίκη της εδώ και τέσσερις χιλιάδες χρόνια τουλάχιστον.

Είναι άραγε δυνατό να δούμε στο πρώτο άρθρο τού συντάγματος όλων των κρατών το μότο τού Ράιχ «ο έρωτας ή εργασία και η γνώση είναι οι αστείρευτες πηγές τής ζωής και αυτές πρέπει να την κυβερνούν»; Επειδή σε κάθε είδους ιδεολογία και πολιτική δράση, είτε είναι φασιστική είτε είναι ονειρεμένα δημοκρατική, ο Έρωτας είναι η πηγή και χαρά τής ζωής. Η Εργασία είναι η μοναδική πηγή κάθε υλικής και πολλές φορές ηθικής αξίας και η Γνώση είναι ο βασικότερος κινητήριος μοχλός τής ιστορίας.

Ο Ράιχ προβλέποντας ότι κάποια ημέρα από τη χαρακτηροδομή των Παιδιών τού Μέλλοντος θα εξαφανιστεί ο ανθρωπάκος (δηλαδή θα εξαλειφθεί η θωράκιση) από τον άνθρωπο, θα εγκαθιδρυθεί η εργασιοδημοκρατία και η ισονομία, του λέει:

Κάποια μέρα (το πόσο σύντομα εξαρτάται αποκλειστικά από σένα) θα πάψεις να φωνάζεις ζήτω και ξανά ζήτω. Θα πάψεις να καλλιεργείς χωράφια και να δουλεύεις σε εργοστάσια που μοίρα τους είναι η καταστροφή. Κάποια μέρα, στο λέω, δε θα ‘σαι πια διατεθειμένος να δουλεύεις για το θάνατο, μα μόνο για τη ζωή”.

Από την άλλη μεριά τον οικτίρει για τα παραμορφωτικά γυαλιά του, τη συκοφάντηση, τη διαστρέβλωση και χυδαιοποίηση των ανακαλύψεών του για τη σεξουαλικότητα:

“Ένας ανερχόμενος ηγέτης ήταν εξαιρετικά ενθουσιασμένος για τη σεξ-οικονομία, όπως ήταν ενθουσιασμένος και για τη δικτατορία τού προλεταριάτου. Με βρήκε μια στιγμή και μου είπε: “Είσαι έξοχος. Ο Καρλ Μαρξ δίδαξε τους ανθρώπους πώς να απελευθερωθούν οικονομικά. Εσύ τους δίδαξες πώς να απελευθερωθούν σεξουαλικά. Τους είπες ‘ξαμοληθείτε κι αρχίστε να γαμάτε’”.

Το μυαλό σου ανθρωπάκο διαστρεβλώνει κάθε ιδέα. Στη ζωή σου το ερωτικό αγκάλιασμα έχει γίνει μια πορνογραφική στάση. Δεν μπορείς καν να αντιληφθείς για τι πράγμα μιλάω. Γι αυτό το λόγο βυθίζεσαι συνεχώς στο βούρκο”.

Γνωρίζοντας ωστόσο τον υγιή πυρήνα των ανθρώπων αναδεικνύει τον υπέροχο αθωράκιστο άνθρωπο που υπάρχει σε κάθε μικρό θωρακισμένο ανθρωπάκο:

«Είσαι μεγάλος, ανθρωπάκο, όταν δεν είσαι κακός και μικρόψυχος. To μεγαλείο σου είναι η μοναδική ελπίδα που μας απόμεινε. Είσαι μεγάλος όταν αγαπάς τη δουλειά σου, όταν απολαμβάνεις το σκάλισμα, το χτίσιμο, τη ζωγραφική, το όργωμα και το θέρισμα, τον γαλάζιο ουρανό, τα ελάφια και τη δροσιά του πρωινού, τη μουσική και το χορό, την ανατροφή των παιδιών σου και την ομορφιά στο κορμί της συζύγου σου. Όταν πας στο πλανητάριο να μελετήσεις τα αστέρια, στη βιβλιοθήκη να διαβάσεις τις σκέψεις που έκαναν άλλοι, άντρες και γυναίκες, για τη ζωή. Είσαι μεγάλος όταν το εγγόνι σου κάθεται στα πόδια σου και του μιλάς για τα χρόνια τα παλιά κι ατενίζεις το αβέβαιο μέλλον μέσα από την τρυφερή, παιδιάστικη περιέργειά του. Είσαι μεγάλη, μητέρα, όταν νανουρίζεις το μωρό σου, όταν προσεύχεσαι με λαχτάρα, με δάκρυα στα μάτια, να ‘χει ευτυχισμένο μέλλον κι όταν, ώρα την ώρα, χρόνο το χρόνο, χτίζεις τούτη την ευτυχία στο παιδί σου.

Είσαι μεγάλος, ανθρωπάκο, όταν τραγουδάς τα όμορφα, τρυφερά λαϊκά σου τραγούδια ή όταν χορεύεις παλιούς χορούς στους ήχους του ακορντεόν γιατί τα λαϊκά τραγούδια κάνουν καλό στην ψυχή και είναι ίδια σ’ όλο τον κόσμο. Κι είσαι μεγάλος όταν λες στο φίλο σου:

«Ευχαριστώ τη μοίρα μου που κατόρθωσα κι έζησα τη ζωή μου ελεύθερος από τη βρομιά και την απληστία, που βλέπω τα παιδιά μου να προκόβουν που τα άκουσα να ψελλίζουν τα πρώτα τους λογάκια κι είδα να μαθαίνουν να χρησιμοποιούν τα χεράκια τους, να κάνουν τα πρώτα τους βήματα, να παίζουν, να κάνουν ερωτήσεις, να γελούν και να ερωτεύονται, που μπόρεσα να διατηρήσω, μ’ όλη της την ελευθερία και την αγνότητά της, την ευαισθησία μου στην άνοιξη και το απαλό αεράκι, στο κελάρυσμα του ρυακιού που περνά κοντά από το σπίτι μου και στο κελάηδισμα των πουλιών στα δάση, που δε συμμετείχα στα κουτσομπολιά των μοχθηρών γειτόνων μου, που έζησα τη χαρά στην αγκαλιά της ή του συζύγου μου κι ένιωσα τη ζωή να κυλάει στο σώμα μου, που δεν έχασα το δρόμο μου στους δύσκολους καιρούς και η ζωή μου είχε νόημα και συνέχεια. Γιατί πάντα άκουγα την τρυφερή φωνή μέσα μου που έλεγε:

‘‘Μόνο ένα πράγμα έχει σημασία: ζήσε μια γεμάτη, ευτυχισμένη ζωή. Κάνε αυτό που σου λέει η καρδιά σου, ακόμα κι αν σε βγάλει σε μονοπάτια που οι αδύναμες ψυχές αποφεύγουν. Ακόμα κι όταν η ζωή είναι μαρτύριο, μην την  αφήνεις να σε σκληραίνει’’».