83 Χρόνια από τη «Μαζική ψυχολογία τού φασισμού», 63 χρόνια από τη γέννηση τής οργονομικής κοινωνιολογίας, 43 χρόνια από την κοινωνική οργονομία τού Έλσγουορθ Μπέικερ

Γράφει:

ο Μάρκος Κώτσιας1

Οι ισχυρότερες και συγκλονιστικότερες επιβεβαιώσεις της κοινωνικής οργονομίας (πρώην σεξ-οικονομικής μαζικής ψυχολογίας), ειδικά σε θέματα φασισμού κάθε απόχρωσης, έρχονται όχι από “διανοούμενους” μα από τις γενναίες εκείνες ψυχές των “προδοτών”, που απέδρασαν νύχτα από τον κόσμο της νοσηρής ιδεολογίας και στράφηκαν παθιασμένα υπέρ της ζωής, του έρωτα και της εργασίας – καταγγέλλοντας μάλιστα την πολιτική πανούκλα με λόγο απλό και ευθύ, με μια διατύπωση που θα υπέγραφε φαρδιά-πλατιά κάθε οργονομιστής γιατρός.

%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%bf%cf%82-%ce%ba%cf%8e%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b1%cf%82

Ο Μάρκος Κώτσιας.

Έχουμε για παράδειγμα τις μαρτυρίες του πρώην χρυσαυγίτη Χάρη Κουσουμβρή, ο οποίος έχει καταλάβει πολύ καλύτερα από ΚΑΘΕ αριστερό αντιφασίστα πού ακριβώς εδράζεται ο φασισμός, ποια είναι η πρώτη ύλη του, το αίμα του, η ενεργειακή του πηγή.

Το ονομάζει “ρομαντισμό”: έντονη συγκίνηση, παρόρμηση για δράση, υπόσχεση ένωσης (όλα τα φασιστικά σύμβολα υπαινίσσονται κάτι τέτοιο). Ο Μιχαλολιάκος καταγγέλλεται ΕΙΡΩΝΙΚΑ ως “ο διαχειριστής του ρομαντισμού μας”!

Ας σκεφτούμε αυτή την εξόχως οργονομική φράση.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ του ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΥ. Ένα φριχτό είδος ενεργειακής οικονομίας των (δευτερογενών) συγκινήσεων.

Η σύγχρονη πολιτική σκέψη, ογδόντα βάλε χρόνια πίσω, ακόμη θεωρεί το φασισμό σαν κάτι σχετικό με “καπιταλισμό”, “συντηρητισμό”, “δεξιά”, κάτι σχετικό με “πολιτική” με την παλαιά έννοια.

Ιδέα δεν έχει με ποιον τρόπο ο φασισμός βαμπιρίζει στις συγκινήσεις των εφήβων. Ακόμη λιγότερη ιδέα για την αληθινή φύση των συγκινήσεων και τη ΣΗΜΑΣΙΑ τους για την κοινωνική σκέψη και το μέλλον του κόσμου.

Έχουμε τις μαρτυρίες του πρώην πράκτορα της KGB Yuri A. Bezmenov, ο οποίος είχε καταλάβει πολύ καλύτερα από κάθε πολιτικάντη ότι ο κομμουνισμός (με τη σταλινική μορφή του κόκκινου φασισμού) δεν είναι πολιτικό κόμμα αλλά οργανωμένη συγκινησιακή πανούκλα, πως δεν έχει ορθολογικούς στόχους πέρα από την απόκτηση απόλυτης εξουσίας ως αυτοσκοπός ή για τη συγκάλυψη βιοπαθητικών δραστηριοτήτων. Καμιά σχέση με ελευθερία ή έστω με γεωπολιτική!

Η διατύπωσή του περί “κομμουνισμού ως ολοκληρωτικού πολέμου ενάντια στην ανθρωπότητα και τον ανθρώπινο πολιτισμό” μάς θυμίζει έντονα τη διατύπωση του Reich περί “στόχου του ερυθρού φασισμού να καταργήσει και να εκμηδενίσει τις κοινές ρίζες της ζωής και της ευτυχίας που υπάρχουν μέσα σε κάθε άνθρωπο”.

Μια ανάγνωση των έργων του Orwell θα μας θυμίσει τι σημαίνουν όλα αυτά, και άσε τους άλλους να λένε πως ήταν “τρελός” που τα έλεγε, μια δολοφονική κατηγορία προελεύσεως Κρεμλίνου.

Ο Bezmenov ρίσκαρε τη ζωή του και ήρθε στην Αθήνα στην πρεσβεία της Αμερικής ντυμένος χίπης μπας και γλιτώσει τα γκούλαγκ, για να πει την ιστορία του στη Δύση και τον αποκαλούν φασίστα και παρανοϊκό οι τυχόντες.

Δίδασκε πως σε οργανισμούς της πανούκλας ο ιδανικός χαρακτήρας για να πάει μπροστά ήταν “ένας που δεν μπορούσε να δώσει η να πάρει αγάπη”, εκτός από “βαριά διεστραμμένο σεξ” – όπως ήξερε για αυτή την χαρακτηριστική πτωματοκρατία και η δική μας Έλλη Παππά, σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, στον οποίο δόθηκε ο ρόλος του μάρτυρα στο δημοφιλές σταλινικό παιχνίδι “αν έχεις δυο ενοχλητικούς, κάνε τον έναν προδότη και τον άλλο μάρτυρα και στείλε τους στο θάνατο”.2

Το συγκλονιστικό βιβλίο της Έλλης “μαρτυρίες μιας διαδρομής” είναι η δολοφονία του Χριστού στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Έχουμε τις μαρτυρίες τόσων και τόσων γυναικών που ξέφυγαν από το Ισλάμ, σχετικά με το είδος των λυσσασμένων, διεστραμμένων όντων κυκλοφορούν και κάνουν κουμάντο. Στη Δύση κάθε κριτική ισοδυναμεί με ρατσισμό, πολλές φορές εις βάρος των αληθινών κακομοίρηδων φουκαράδων.

Η σχέση μεταξύ της συγκινησιακής/ερωτικής δυσλειτουργίας και της γενικευμένης κοινωνικής μιζέριας και πολιτικής κτηνωδίας είναι αυτονόητη εκεί που δεν μετράει, και άγνωστη εκεί που θα έπρεπε. Το ότι το Ισλάμ δεν είναι θρησκεία άλλα πολιτική ολοκληρωτική ιδεολογία αντίστοιχη με τον χριστιανισμό του μεσαίωνα δεν έχει γίνει αντιληπτό πουθενά.

Η κοινωνική οργονομία δεν θα έχει καμιά “δημόσια αναγνώριση” για τις επιβεβαιώσεις της, ούτε κανέναν “αντιπρόσωπο” να ανοίγει σαμπάνιες για κάθε ευνοϊκό δημοσίευμα.

Απλά υπάρχει, μικρό μα γερό θεμέλιο για όποιον ξέφυγε αλώβητος από φλυαρίες, πολιτικολογίες και μεταφυσικές, για όποιον κράτησε μια κάποια επαφή με τον ωκεανό από όπου προερχόμαστε και όπου θα ξαναγυρίσουμε.

————————————–

1 Συμπλήρωμα από τον Χρήστο Μουσουλιώτη: Για τον ταλαντούχο πιανίστα Μάρκο Κώτσια έγραφα πριν καιρό στο κείμενό μου με τίτλο «Οργονομία, Τέχνη και Λογοτεχνία» «…Δεν έχω συναντήσει ούτε έναν άνθρωπο τής τέχνης που να μην τον αγγίζουν λίγο ή πολύ οι ανακαλύψεις τού Ράιχ και γνωρίζω αρκετούς. Ο Μάρκος Κώτσιας εκτός από το τεράστιο ταλέντο του, δείχνει να διαθέτει πολύ μεγάλη και βαθιά επαφή με τις πραγματικότητες τής ζωής.

Η πάγια επαφή των ανθρώπων τής τέχνης με την οργόνη, (την ενέργεια, όπως την ονομάζουν όταν ανήκουν στις γνωστές ανατολικές φιλοσοφίες που την έχουν ανακαλύψει μερικώς και συνήθως διαστρεβλωμένα), αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι τής τέχνης έχουν ανοιχτό από ένα μικρό ρυάκι έως ένα μεγάλο ποτάμι για την αντίληψη και επαφή των ατομικών ή κοινωνικών οργονοτικών φαινομένων με τον υγιή πυρήνα τους. Γι’ αυτό αντιλαμβάνονται εύκολα και άμεσα την αλήθεια των λεγομένων τού Ράιχ, επειδή αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μεγάλη αλήθεια και πραγματικότητα των φυσικών νόμων, που κάθε παλλόμενος οργανισμός αναγνωρίζει ως αυθεντική πραγματικότητα.

Όπως αναφέρει ο Ράιχ «…η «ατόφια» και «υψηλή» φύση τού ανθρώπου, εκείνη που τον συνδέει με τον κόσμο του, μόνο στη μεγάλη τέχνη έχει βρει τη γνήσια έκφρασή της, ιδίως στη μουσική και τη ζωγραφική», εννοώντας με αυτό ότι ο βαθύτερος και υγιής πυρήνας τού ανθρώπου, από τότε που καταστράφηκε η μητρογραμμική δομή τής κοινωνίας, η οποία λειτουργούσε με γνήσια εργασιοδημοκρατία, εκπροσωπείται και εκφράζεται σήμερα, κυρίως με την τέχνη!!!

Αυτό είναι συγκλονιστικά τρομερό στη σύλληψή του. Μόνο ο Ράιχ μπορούσε να το παρατηρήσει. Εάν δε βάλουμε δίπλα του και τις ανακαλύψεις έναν αιώνα αργότερα από τον Μέσμερ ενός άλλου ιδιοφυούς, τού Ράιχενμπαχ, ο οποίος μέσω εκατοντάδων επαναλήψεων με «ευαίσθητους», είχε ανακαλύψει (μεταξύ πολλών άλλων συγκλονιστικών) ότι τα μουσικά όργανα όταν ο καλλιτέχνης τα αναγκάζει να δονούνται από τις μουσικές νότες, τότε λαμπυρίζουν και αστράφτουν από ενέργεια, τότε αντιλαμβανόμαστε κάπως τις άπειρες προεκτάσεις τού ζητήματος…

2 ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ «Ο Ζαχαριάδης ευθύνεται για την εκτέλεση του Μπελογιάννη» – http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=353487

Advertisements

Το βιβλίο τού Ράιχ «Άκου ανθρωπάκο!» στο θέατρο Σοφούλη

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Έχω αναφερθεί εκτενώς στην αμφίδρομη σχέση τού Ράιχ με την τέχνη,1 τη μουσική και ειδικά τη ζωγραφική, με την οποία άρχισε να ζωγραφίζει πίνακες κατά τις καυτές και τραγικές εποχές τού πειράματος όρανουρ,2 αλλά και τη μεγάλη επιρροή τού έργου του σε ανθρώπους τής τέχνης και τής διανόησης.

Screen Shot 2016-01-14 at 10.58.15

Θ ήθελα να συμπληρώσω εδώ ορισμένες σκέψεις, με αφορμή το ανέβασμα σε θεατρική μορφή τού βιβλίου τού Ράιχ «Άκου ανθρωπάκο!» με ελεύθερη χρηματική συνεισφορά (ως εισιτήριο) στο θέατρο Σοφούλη.3

Χωρίς να έχω δει την παράσταση, νιώθω ότι οφείλω να ευχαριστήσω θερμά τους συντελεστές της4 για ένα και μόνο λόγο. Επειδή βλέπουν θετικά την πορεία τής ζωής και κινούνται δημιουργικά υπέρ της.

Έχω διαπιστώσει με το πέρασμα αρκετών δεκαετιών ασχολούμενος με το έργο τού Ράιχ,5 ότι οι ανακαλύψεις του συγκινούν μόνο τους ανθρώπους εκείνους που έχουν μικρή ή μεγάλη επαφή με τον πυρήνα τους. Με αυτό δεν υπονοώ ότι εκείνοι που συγκινούνται με το έργο τού Ράιχ είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση υγείας από εκείνους που μένουν αδιάφοροι. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι υπάρχουν κυρίως δυο κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι συγκινούνται ή «αγγίζονται» από τα έργα τού Ράιχ αποτελείται κυρίως από άτομα των οποίων η νεύρωση λειτουργεί καταστροφικά, (όταν λειτουργεί), μόνο για τον εαυτό τους και ένα στενό κύκλο ατόμων γύρω τους.

Αντίθετα, στη δεύτερη κατηγορία ανθρώπων ανήκουν άτομα τα οποία δεν έχουν παρά ελάχιστη ή καμία επαφή με τον πυρήνα τους. Οι επιστημονικές ανακαλύψεις του ακούγονται σαν «αιρέσεις» ή παραλογισμοί και τους αφήνουν ασυγκίνητους, ενώ ορισμένους μπορεί να τους τρομάζουν υπερβολικά. Η κατηγορία αυτή συνήθως περιλαμβάνει άτομα τα οποία έχουν τη δυνατότητα, μέσω τής ισχυρής προσωπικότητας και τής ενέργειας που διαθέτουν, να επηρεάσουν μεγάλο αριθμό ατόμων ή ακόμα και να καταστρέψουν τη ζωή εκείνων που θα τους πιστέψουν και θα ακολουθήσουν τα κηρύγματα ή τις προτροπές τους.

Πρόκειται για ανθρώπους που κρύβουν είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα το αληθινό κίνητρο των πράξεών τους εμφανίζοντας πάντα μια διαφορετική αιτία για να δικαιολογήσουν όσα πράττουν.6

Η διαφορά τής πρώτης ομάδας από τη δεύτερη βρίσκεται στο γεγονός ότι εκείνοι τής πρώτης ομάδας δεν έχουν δυνατότητα ευρείας καταστροφής τής ζωής και τις περισσότερες φορές την υπηρετούν.

Στη δεύτερη ομάδα ανήκει η ειδική κατηγορία τού  συκοφάντη ανθρωπάκουΕδώ βρίσκονται εκείνοι που θα ζητήσουν τη σταύρωση τού Ιησού αντί τού Βαραββά,8 ενώ από τον πολτό της έχουν αναδυθεί  οι διάφοροι Χίτλερ,9 Στάλιν, η Ιερά Εξέτασή και τα σημερινά φρικώδη κακέκτυπά τους, ενώ συνήθως ανήκουν σε αυτήν οι επικεφαλής των μεγάλων πολυεθνικών, τα κοράκια των χρηματιστηριακών αγορών και οι κάθε λογής ακραίοι φανατικοί ιεροκήρυκες τού μίσους ή τής αγάπης.

Σε αυτή την ίδια ομάδα ανήκουν επίσης η ακραία δεξιά ή ακραία αριστερή τρομοκρατία, όπως και η σημερινή λαίλαπα των μελών τού ISIS και κάθε παρόμοιου σχηματισμού.

———————————————————

1 “Οργονομία και τέχνη (Θαυμάσιο το έργο τού Ράιχ για Νίκολσον, Κόνερι, Νιούμαν, Λένον, Ντίλαν, Εμπειρίκο και αμέτρητους άλλους)” – https://yperthesi.wordpress.com/2015/01/06/οργονομία-και-τέχνη-θαυμάσιο-το-έργο-τ/

2 “The Oranur Experiment – First Report (1947-1951)”, by Wilhelm Reich. “Orgone Energy Bulletin”, October 1951.

4 Διασκευή κειμένου / Σκηνοθεσία : Δέσποινα – Μαρίνα Σαμαρά

Παίζουν : Στέλιος Βασιλικός, Μαρία – Φανή Ψαθά, Όλγα Νικολαΐδου, Δέσποινα – Μαρίνα Σαμαρά

Εκφώνηση: Γιώργος Παγουλάτος

Βοηθοί σκηνοθεσίας: Κατερίνα Τζόβα, Χριστίνα Ντάβου

Επιμέλεια αφίσας : Σοφία Τσουκαλά

5 “Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ” – https://yperthesi.wordpress.com/2015/09/23/οι-συγκλονιστικές-ανακαλύψεις-τού-βί/

6 Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ Χ.Μ.: Δείτε το βιβλίο τού Ράιχ “Η ανάλυση τού χαρακτήρα” τον τρίτο τόμο στο κεφάλαιο XVI “Η συγκινησιακή πανούκλα”, σελ. 290, εκδόσεις Καστανιώτη, 1980.

7 “Οργή και φόβος για το βιβλίο τού Ράιχ ‘Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού’” https://yperthesi.wordpress.com/2015/01/29/οργή-για-το-βιβλίο-τού-ράιχ-η-μαζική-ψυ/

8 .Σ.τ.Χ.Μ.: Δειτε στο βιβλίο τού Ράιχ “Η δολοφονία τού Χριστού από το κεφάλαιο Χ: “Προστατεύοντας τους δολοφόνους τού Χριστού”. σελ. 153, Εκδόσεις Αποσπερίτης.

9 “Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού’”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Μπουκουμάνη, 1974.

Η ακαμψία τού χαρακτήρα (θωράκιση) και οι επιπτώσεις της

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Η θωράκιση προκαλείται από δυσμενείς συνθήκες. Κυρίως με τη βία που ασκείται στα νεογέννητα. Η πορεία της μπορεί να ξεκινήσει ακόμα και στη διάρκεια τής εγκυμοσύνης εάν το έμβρυο δεν είναι αποδεκτό από τη μητέρα, αλλά και από άλλες αιτίες.

Screen Shot 2016-01-12 at 16.15.45

Ο ιατρογενής τοκετός, η στέρηση θηλασμού, ή ο ανηδονικός θηλασμός και άλλες μύριες καταστολές που κυμαίνονται από τις πλέον βάρβαρες, όπως οι κλειτοριδεκτομές και περιτομές, έως τις θεωρούμενες ήπιες και αναγκαίες όπως η αγωγή τουαλέτας, δημιουργούν θωράκιση.

Στα πρώιμα χρόνια τής ζωής η θωράκιση (συστολή) είναι ο μοναδικός τρόπος για να προστατεύεται το έμβρυο, το νήπιο ή το παιδί δεδομένου ότι το ευαίσθητο βιοσύστημά του δεν μπορεί να αντέξει την εξωτερική βία ή τα δυσμενή ερεθίσματα από ποικίλες καταστάσεις που το βομβαρδίζουν.

Από τη στιγμή που συμβαίνει η συστολή και παραμένει, τότε γίνεται μόνιμη σαν δεύτερο ρούχο ραμμένο πάνω και μέσα στην ύπαρξή του διαμορφώνοντας μόνιμα το χαρακτήρα του.1

Εκεί ακριβώς, όπου έχουν συμβεί κατά την παιδική μας ηλικία, οι συστολές μυώνων και ιστών, εκεί ακριβώς βρίσκονται και τα θαμμένα δυσάρεστα συναισθήματα (μηνύματα). Μέσα στη θωράκιση, απροσπέλαστα από την αντίληψή μας, παραμένουν φυλακισμένα χωρίς να έχουν εκφρασθεί ποτέ, από τότε που για πρώτη φορά τα «παγώσαμε» για μην τα βιώσουμε, στην πλήρη και αβάσταχτη ισχύ τους. Τότε που χρησιμοποιήσαμε τον άμεσο και σωτήριο μηχανισμό που διαθέτουμε τη θωράκιση, (συστολή) όταν ξεκινούσαμε την πορεία μας στη ζωή.

Ο   Έντουαρτ Τσέβις δηλώνει ότι η κλινική του εμπειρία ως ψυχίατρος οργονομιστής του έχει δείξει ότι «…η μυϊκή θωράκιση κατανέμεται με λειτουργικό τρόπο. Για παράδειγμα, όταν το νεογέννητο στρέφεται με τα μάτια του προς τη μητέρα του για να δημιουργήσει επαφή, σαν μέρος της φυσικής διαδικασίας του δεσμού μεταξύ νεογέννητου – μητέρας και βλέπει άγχος, παγωμάρα ή μίσος, αποσύρεται και συστέλλεται, ειδικά στο οπτικό τμήμα. Εάν η μητέρα δεν ανταποκριθεί με ζεστασιά κι επαφή, τότε εδραιώνεται η θωράκιση στο οπτικό τμήμα, στις περιοχές δηλαδή που περιλαμβάνουν τα μάτια, το τριχωτό της κεφαλής, το ινίο, ακόμα και τον εγκέφαλο (εάν το τραύμα είναι αρκετά σοβαρό). Οπτική θωράκιση προκαλείται και σε άλλες περιπτώσεις».

Η επιτρεπτικότητα των σύγχρονων γονέων, η οποία εκφράζεται κυρίως με την αντιαυταρχική αγωγή αποτελεί μια ακόμη αιτία θωράκισης. Το παιδί αναπτύσσει άγχος, εγωπάθεια και πολλές φορές καταστρεπτική συμπεριφορά. Η θωράκιση των παιδιών τής σημερινής δυτικής αντιαυταρχικής κοινωνίας εστιάζεται κυρίως στο οπτικό τμήμα με συνέπεια το κοινωνικό χάος, την κατάργηση των αναγκαίων ηθικών αρχών όπως και κάθε είδους εξουσίας γνωστικής ή άλλης.

Ο ψυχίατρος οργονομιστής Τσαρλς Κόνια περιγράφει ως χρόνο έναρξης αυτού τού σημαντικού και άγνωστου γεγονότος για την ψυχιατρική, ψυχολογία και ψυχανάλυση, το 1960 όταν «… μια θεμελιώδης μεταλλαγή συνέβη στη δυτική κοινωνία. Από αυταρχική μεταβλήθηκε σε αντι-αυταρχική. Μαζί με αυτή τη μετατροπή επήλθε αλλαγή στη δομή τής θωράκισης των νέων. Η μυϊκή θωράκιση αντικαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό από την οπτική θωράκιση και αυτό το γεγονός επέφερε καταστροφικές συνέπειες τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο και αυτό επειδή η ενέργεια των συγκινήσεων δεν μπορούσε πλέον να συγκρατηθεί και να παγιωθεί στη μυϊκή θωράκιση.

Ως αποτέλεσμα εξασθένησης της μυϊκής θωράκισης και αύξησης της οπτικής, άρχισαν να εκφράζονται καταστροφικές συγκινήσεις και διανοουμενίστικη εκλογίκευση, όπως είναι το μίσος και η περιφρόνηση προς την αυθεντία, ενώ οι κατηγορίες και η εχθρότητα κατευθύνθηκαν στις παραδοσιακές μορφές εξουσίες που βρίσκονταν σε κάθε πλευρά της κοινωνίας.

Η λέξη “ανίδεος” που χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα, περιγράφει με ακρίβεια αυτή τη διανοητική κατάσταση. Οι νεότεροι άνθρωποι έγιναν περισσότεροι παράλογοι. Χωρίς επαφή με τους εαυτούς τους και με τον κόσμο. Στην ουσία έγιναν άτομα που έχουν λιγότερη επαφή με την πραγματικότητα»2.

Το αποτέλεσμα τής σημερινής αντιαυταρχικής αγωγής είναι μεγαλύτερη και ευρύτερη θωράκιση στην κοινωνία συγκριτικά με την εποχή τής αυταρχικής αγωγής τονίζει ο ψυχίατρος Κόνια επειδή χάνεται η συναισθηματική επαφή στην οικογένεια, το είδωλο πατέρας σβήνει για το αγόρι με αποτέλεσμα το παιδί να μην μπορεί να ταυτισθεί με αυτόν ούτε και να επαναστατήσει εναντίον του, κι έτσι χτίζει ένα πολύ ασθενικό εγώ, ενώ για το κορίτσι η ανυπαρξία τής ισχυρής μητέρας δεν του επιτρέπει καμία ταύτιση, μειώνοντας τη θηλυκότητά του.3

Καθώς κυλούν τα χρόνια η «πατέντα» τής θωράκισης επαναλαμβάνεται. Συνηθίζουμε να καταπνίγουμε την ένταση που κουβαλάμε, αλλά υποφέρουμε από πονοκεφάλους, πόνους στην πλάτη ή τον αυχένα, από κατάθλιψη, ή σεξουαλικά προβλήματα και από άλλα σωματικά και ψυχικά συμπτώματα. Σε αντίθεση με τις παροδικές συστολές που συμβαίνουν αργότερα στη ζωή και δεν αφήνουν μόνιμα σημάδια, η συστολή όταν είμαστε έμβρυα, νεογέννητα βρέφη ή παιδιά, γίνεται χρόνια και επιφέρει μακροχρόνιες βλάβες.

Οι συστολές συμβαίνουν χωρίς να είναι συνειδητές. Η θωράκιση είναι στην ουσία μια ασπίδα προστασίας. Το τονίζει η ίδια η λέξη. «Θωράκιση».

Πρόκειται για κατάσταση υπολειτουργίας σε ατομικό και κοινωνικό πλαίσιο. Εκφράζεται είτε προς την κοινωνία είτε προς τον εαυτό με την τυπική μανιερίστικη συμπεριφορά η οποία θεωρείται ως αυτή που χαρακτηρίζει κάποια-ον με την πρόταση: αυτός είναι ο χαρακτήρας της-του, χωρίς να αποκαλύπτει την ουσία τής βιοφυσικής και συγκινησιακής βλάβης.

Ωστόσο αγνοείται ότι η δημιουργία τού χαρακτήρα οφείλεται στην ύπαρξη θωράκισης η οποία επιβλήθηκε πολύ νωρίς στη ζωή τού παιδιού, αμυνόμενο σε καταστάσεις τις οποίες ήταν αδύνατο να αντέξει ή να χειριστεί. Η θωράκιση (συστολή) σε τέτοιες καταστάσεις είναι 

_______________________________

ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ PDF:

h-%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bc%cf%88%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%8d-%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b1-%ce%b8%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b9%cf%83%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf

————————————-


1 Σ.τ.Χ.Μ.:: Η ανάλυση τής θωράκισης και κυρίως τής ιατρικής οργονοθεραπείας στο βιβλίο το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί επιστημονικό εγχειρίδιο «Man in the Trap» τού Elsworth F. Baker, M.D.

2 «The Rise In People’s Cluelessness», by Charles Konia, M.D. – http://charleskonia.com/the-rise-in-peoples-cluelessness/

4 «Η ανάλυση τού χαρακτήρα» τού Βίλχελμ Ράιχ. Εκδόσεις Καστανιώτη.

5 «Man in the Trap», Elsworth Baker, M.D. Collier Books, New York.

6 “Λεξικόν των ρημάτων τής Αττικής Πεζογραφίας”, Γεωργίου Ν. Παπανικολάου. Εκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμα, 1986.

«Τεσσάρων ετών και ερωτευμένη»

 

Γράφει – σχολιάζει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

children's love

 

Ένα χρονογράφημα σαν ερωτικό ποίημα και ταυτόχρονα αληθινή ιστορία, γραμμένο από έναν έξοχο δημοσιογράφο, δημοσιευμένο στην εφημερίδα “Τα Νέα” πριν 10 περίπου χρόνια μας θυμίζει τους παιδικούς μας έρωτες. Δεν πρέπει να χαθεί.

 

Τα αριστουργήματα δροσίζουν τις ψυχές μας. Με σεβασμό και αγάπη το αναδημοσιεύω αυτούσιο.

 

Του Μιχάλη Μητσού

Τεσσάρων ετών και ερωτευμένη

  Το περασμένο Σάββατο, στις έξι το πρωί, ένα κοριτσάκι τεσσάρων ετών μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη εθεάθη να περπατά μόνο του στους δρόμους του Αλανσόν, μιας πόλης 29.000 κατοίκων στη βόρεια Γαλλία.

 Δεν επρόκειτο ασφαλώς για μια φυσιολογική σκηνή. Το Σάββατο τα σχολεία είναι κλειστά. Παιδιά τεσσάρων ετών δεν κυκλοφορούν μόνα στο δρόμο, πολύ περισσότερο μάλιστα στις έξι το πρωί. Μήπως το κοριτσάκι είχε χαθεί; Μήπως είχε χάσει τους γονείς του, είχε μείνει άυπνο όλη τη νύχτα από τον φόβο κι έψαχνε τώρα με αγωνία να βρει το σπίτι του; Μα όχι. Μια χαρά ήταν το παιδί, χαρούμενο, ακμαίο και κυρίως αποφασισμένο. Μήπως ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα και πήγαινε να επισκεφθεί τη γιαγιά της; Ελάτε τώρα, αυτά συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια, επιπλέον το κοριτσάκι δεν φορούσε κόκκινο σκούφο, για την ακρίβεια δεν φορούσε κανενός είδους σκούφο. Και στο σακίδιό της δεν είχε δώρα για τη γιαγιά. Είχε μονάχα μερικά μπισκότα κι ένα ζευγάρι κάλτσες.
  Και τότε τι γύρευε στις έξι το πρωί στον δρόμο; Πού ήταν οι γονείς του; Αυτό αναρωτήθηκαν οι δύο ηλικιωμένες κυρίες βλέποντας να περνά από μπροστά τους το κοριτσάκι, φουριόζικο κι αποφασισμένο. Πού πας αγάπη μου; Ψάχνεις κανένα; Μήπως μπορούμε να σε βοηθήσουμε; Η απάντηση ήταν άμεση και χωρίς περιστροφές. Πηγαίνω να βρω το φίλο μου. Σήμερα τα σχολεία είναι κλειστά και δεν θα μπορέσω να τον δω στο διάλειμμα. Θέλω όμως να τον δω επειδή τον αγαπώ. Είναι έξι χρονών. Κι επειδή ξέρω πού μένει, πηγαίνω να του χτυπήσω το κουδούνι. Αφήστε με τώρα, σας παρακαλώ, γιατί με καθυστερείτε.
  Ήταν αλήθεια. Το τετράχρονο κοριτσάκι από το Αλανσόν, δεν ήταν χαμένο ουτε απελπισμένο.,Ήταν απλώς ερωτευμένο. Μα ερωτεύονται τα παιδιά σ΄ αυτή την ηλικία; Φυσικά. Και είναι έτοιμα να κάνουν τα πάντα για να βρεθούν με τον έρωτά τους. Όπως να σηκωθούν στις έξι το πρωί ενώ οι γονείς τους κοιμούνται, να βάλουν σ΄ ένα σακίδιο μπισκότα κι ένα δεύτερο ζευγάρι κάλτσες και να πάνε να τον συναντήσουν. Οι δύο ηλικιωμένες κυρίες άκουσαν με θαυμασμό, σχεδόν με ζήλεια, αυτή την ιστορία. Θα ήθελαν πολύ να αφήσουν το κοριτσάκι να εκπληρώσει την επιθυμία του. Αλλά δεν γινόταν, έπρεπε να το προστατεύσουν από την αθωότητά του, από τον έρωτά του κι από τον πρώτο παιδεραστή που μπορεί να το συναντούσε στην επόμενη γωνία. Φώναξαν έτσι την αστυνομία, που οδήγησε το ερωτευμένο κοριτσάκι πίσω στο σπίτι του και στους κατάπληκτους, αγουροξυπνημένους γονείς του.
  Το τηλεγράφημα του Γαλλικού πρακτορείου που μετέδωσε αυτή την τρυφερή ιστορία είχε τίτλο: “Ένα κοριτσάκι 4 ετών ξεπορτίζει για να συναντήσει τον εξάχρονο αρραβωνιαστικό του”.

 

(Δημοσιεύθηκε στη σελίδα 30, στις 27-28n Μαρτίου τού 2004 στην εφημερίδα “Τα Νέα”).
Για την αντιγραφή Χρήστος Μουσουλιώτης

 

Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ

Γράφει:
ο Χρήστος Μουσουλιώτης

 

Χρειάζεται ένα πολύ ασυνήθιστο μυαλό για να αναλύσει το ολοφάνερο.

Άλφρεντ Ν. Γουάιτχεντ1

Ο Βίλχελμ Ράιχ ήταν πράγματι ο άνθρωπος που είχε ασυνήθιστο μυαλό καταφέρνοντας να αναλύσει το ολοφάνερο, δηλαδή τον ενεργειακό παλμό στην έμβια και άβια φύση, καθώς και τις σημαντικότατες προεκτάσεις του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ

Για τις θεωρίες και τις ανακαλύψεις του εκδιώχθηκε από έξι κράτη. Διεγράφη από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα τής Δανίας. Διεγράφη από το Κομουνιστικό Κόμμα Γερμανίας και διεγράφη επίσης από το Κομουνιστικό Κόμμα Δανίας κι ας μην ήταν μέλος σε αυτό.

Οι φασίστες τον θεώρησαν κομουνιστή και πράκτορα τής Μόσχας. Οι κομουνιστές τον θεώρησαν αντεπαναστάτη και πράκτορα τής αστικής τάξης και εξαπέλυσαν πράκτορες, αλλά και ώθησαν συμπαθούντες τον κομουνισμό να τον εξοντώσουν. Οι ψυχαναλυτές τής εποχής του τον θεώρησαν «παρανοϊκό», ή αιρετικό, τον αποκάλεσαν «προφήτη τού καλύτερου οργασμού» και τον διέγραψαν με μεθοδευμένες ραδιουργίες από τη Διεθνή και τη Γερμανική Ψυχαναλυτική Ένωση.

Οι φαρμακοβιομηχανίες τον φοβήθηκαν και η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ εξέφρασε στεναγμό ανακούφισης όταν κλείστηκε στη φυλακή! Ο Χίτλερ τον κυνήγησε ως εχθρό τού καθεστώτος και ο Στάλιν τον έβαλε στις λίστες των υπό εξόντωση τροτσκιστών.

Οι κολοσσιαίες ανακαλύψεις του, που ήταν πολύ πλατιές για το στενό μυαλό των ανθρώπων εκείνης τής εποχής – ίσως και των σημερινών – έγιναν αφορμή να θεωρηθεί «περίεργος».

Άλλοι, απολύτως συνειδητά και με γκεμπελικό τρόπο διέδιδαν ότι ήταν κλεισμένος σε ψυχιατρικό νοσοκομείο ή ότι ήταν ιδιοκτήτης οίκου ανοχής την ίδια στιγμή που δίδασκε σε πανεπιστήμιο τής Νέας Υόρκης, ενώ την ίδια εποχή το FBI πίστευε ότι ο Ράιχ διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο Commmunist Workers School. Ένα μέγα λάθος επειδή κάποιος «Ράιχ» δίδασκε πολιτική οικονομία, αλλά δεν ήταν ο Ράιχ τής ιστορίας μας.2

Ο Βίλχελμ Ράιχ αποτελεί μοναδική περίπτωση επιστήμονα στην καταγραμμένη ιστορία τού «πολιτισμού» μας, τού οποίου η προσωπικότητά του δυσφημίστηκε βιτριολικά και το επιστημονικό του έργο δέχθηκε τόνους συκοφαντικών και λυσσασμένων επιθέσεων από εντελώς διαφορετικά οργανωμένα ή ανοργάνωτα συμφέροντα αλλά και ομάδες ιδιοτελών ή ανοήτων ανθρώπων.3

Ταυτόχρονα, το έργο του και η ζωή του βρίσκονταν μετά το 1930 σε ένα κλοιό πρακτόρων κυρίως τής τότε ΕΣΣΔ, αρκετοί εκ των οποίων βρίσκονταν είτε στον στενό, είτε στον ευρύτερο κύκλο ενός εκ των διασημότερων πρακτόρων τού 20ού αιώνα, τού Κιμ Φίλμπι και είναι αυτοί που κατάφεραν τελικά να καταστρέψουν το έργο, τη φήμη και τη ζωή του.45

Είναι χαρακτηριστικό τού συνειδητού ή ασυνείδητου μίσους και φόβου που προκαλούσε το έργο του ότι τα βιβλία του κάηκαν και απαγορεύτηκαν στη Σοβιετική Ένωση, κάηκαν και απαγορεύτηκαν στη ναζιστική Γερμανία και κάηκαν και απαγορεύτηκαν στο λίκνο τής ελευθερίας τις Ηνωμένες Πολιτείες τής Αμερικής!

Την αρχή έκαναν τα κομουνιστικά κόμματα απαγορεύοντας τη διακίνηση των βιβλίων του σε Γερμανία, Αυστρία και ΕΣΣΔ. Τη σκυτάλη πήραν οι ναζί, απαγορεύοντας τα βιβλία του σε όλες τις χώρες που εξουσίαζαν και καίγοντάς τα. Ακολούθησε η Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ με ισοπεδωτικές τακτικές. Απαγόρευσε και έκαψε τα βιβλία του έξι διαδοχικές φορές(!) κατέστρεψε επιστημονικές συσκευές, απαγόρευσε με δικαστική εντολή(!) οποιαδήποτε περαιτέρω εφαρμογή ανακαλύψεών του σε ανθρώπους, και το απίστευτο απαγορεύτηκε οποιαδήποτε συνέχιση ερευνών και πειραμάτων ακόμα και σε ζώα, όχι φυσικά για λόγους φιλευσπλαχνίας.

Όλα αυτά με μια απολύτως «τυφλή» απόφαση μόνο ενός δικαστή, χωρίς δηλαδή να προϋπάρξει η βάσανος τής δίκης και τής αναγκαίας εξέτασης ντοκουμέντων και μαρτύρων για την ύπαρξη ή όχι τής οργόνης και τη χρησιμότητα ή όχι των συσσωρευτών οργόνης και με κατηγορητήριο – σκάνδαλο γραμμένο από εισαγγελέα, ο οποίος τα προηγούμενα χρόνια ήταν ο έμπιστος δικηγόρος τού Ιδρύματος Ράιχ(!)

Το FBI, με επικεφαλής τον σκληρό Έντγκαρ Χούβερ, έναν υποκριτή ηθικολάγνο, «άτεγκτο» κυνηγό τής διαφθοράς, τον παρακολούθησε κι ερεύνησε το παρελθόν του για χρόνια με σκοπό να βρει αιτίες για να τον απελάσει, χωρίς αποτέλεσμα. Συκοφάντες, οδήγησαν το FBI σε μια συνεχή έρευνα, που κατέληξε στο πουθενά, αλλά οι συκοφαντίες περί «τρέλας», έγιναν πλέον επίσημα απόρρητα έγγραφα, που τον συνόδευαν και καθόρισαν σε μεγάλο μέρος την αντίδραση κυβερνητικών υπηρεσιών σε κρίσιμα ζητήματα που τον αφορούσαν.

Η γνωστή και «αμαρτωλή» Υπηρεσία Τροφών και Φαρμάκων των ΗΠΑ, η FDA, ξόδεψε εκατομμύρια δολάρια ερευνώντας το επιστημονικό του έργο και «ανακρίνοντας» ασθενείς του για να βρει στοιχεία που θα αποδείκνυαν ότι είναι τσαρλατάνος.

Τελικά, με πειράματα που διεξήγε τα οποία στην ουσία αποδείκνυαν τη βασιμότητα των ισχυρισμών του, αλλά χωρίς να τα παρουσιάσει στη δίκη του, κρατώντας τα απόρρητα(!) και χωρίς να έχει κατάφερε να βρει τίποτα εναντίον του, με ψευδή στοιχεία, όπως φαίνεται από έγγραφά της που ήρθαν με αναγκαστικές διαδικασίες στο φως τής δημοσιότητας678 και με νομικίστικες κατηγορίες κατάφερε να τον κλείσει στη φυλακή, όπου, όπως καταγγέλλουν τα παιδιά του, δολοφονήθηκε.

Ο μεγαλοφυής αυτός επιστήμονας γεννήθηκε το 1897 και πέθανε το 1957. Ως μαθητής τού Φρόιντ υπήρξε ένας από τους πλέον ταλαντούχους και ο πατέρας τής ψυχανάλυσης τον αντάμειψε γι’ αυτό, προωθώντας τον σε εξέχουσες θέσεις στην Ψυχαναλυτική Κλινική τής Βιέννης, ενώ ήταν ακόμα πολύ νέος στο ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, παραμερίζοντας άλλους κορυφαίους και ηλικιωμένους συνεργάτες του. Έτσι, εξέθρεψε άθελά του ένα αβυσσαλέο μίσος από εκείνους τους ψυχαναλυτές που ένιωσαν ότι παραμερίστηκαν, μίσος που τον ακολούθησε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Ο Ράιχ από πολύ νωρίς, ήδη από το ξεκίνημα τής επιστημονικής του καριέρας, είχε αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι η λίμπιντο τού Φρόιντ ήταν πραγματική ενέργεια και όχι μόνο μια έννοια και αυτό κατάφερε να το αποδείξει στην πορεία των επιστημονικών ερευνών του. Η κόκκινη κλωστή που διαπερνά κι ενώνει το έργο του, αλλά και ο θεμέλιος λίθος των ανακαλύψεών του στην ανθρώπινη παθολογία, θα μπορούσε να αποδοθεί με μια μόνο λέξη: θωράκιση.

Τι είναι η θωράκιση;

——————————————————————-

Το άρθρο αυτό συνεχίζεται σε μορφή αρχείου PDF που μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ. Είναι απαραίτητη η τήρηση των πνευματικών δικαιωμάτων.

Οι συγκλονιστικές ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ2

————————————————————————

1 Μαθηματικός και φιλόσοφος Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ (1861-1947)

2 http://www.scribd.com/doc/4812391/Fbi-Declassified-Wilhelm-Reich-Files

3 Το βιβλίο τού Τζέιμς Ντεμέο «In Defense of Wilhelm Reich: Opposing the 80-Years’ War of Mainstream Defamatory Slander Against One of the 20th Century’s Most Brilliant Physicians and Natural Scientists», αποτελεί έξοχο μεν αλλά μικρότατο δείγμα τής συνολικής συκοφαντίας και διαστρλέβλωσης που δέχθηκε το επιστημονικό έργο και η προσωπικότητα τού Ράιχ.

4 «Μυστικοί πράκτορες και υπηρεσίες σε κάθε βήμα τού Ράιχ…» – https://yperthesi.wordpress.com/2013/10/25/μυστικοί-πράκτορες-και-υπηρεσίες-σε-κ/

5 ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ (Νο 4) - https://yperthesi.wordpress.com/2010/08/22/το-ημερολογιο-τησ-αθλιοτητασ-νο-4/

6 Richard Blasdant, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich», The Journal of Orgonomy, Vol. 6 No. 2.

7 Curtney Baker, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich (Part I and II)– Vol. 6 No.1+2.

Curtney Baker, M.D. «An Analysis of the USFDA’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich (Part III) — Vol. 7 No. 2

8 Jerome Greenfiled, «Wilhelm Reich VS. The USA», W.W. Norton & Company, NY.

Το σκουλήκι της NASA, το σκουλήκι τού Ράιχ και το άγχος οργασμού

Γράφει:
ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Η NASA1 ανακοίνωσε τον Μάιο τού 2015 ότι ορισμένα απλά στρογγυλά σκουληκάκια (roundworms) είναι σχεδόν ίδια με τον άνθρωπο (στο DNA) και γι΄ αυτό το λόγο ιδανικά για μελέτη σε συνθήκες απουσίας βαρύτητας.

Η μελέτη των επιδράσεων στο σώμα τους συνθηκών απουσίας βαρύτητας θα βοηθήσει τους επιστήμονες να εξάγουν πολύτιμα συμπεράσματα για τους αστροναύτες και τους ανθρώπους γενικότερα.

παρασιτο

Πρόκειται για τα μικρότατα σκουληκάκια c. elegans, στα οποία ο πληθυσμός αποτελείται κυρίως από θηλυκά άτομα. Αρσενικά άτομα βρίσκουμε μόνο 1 στα 1.000. Έχουν μήκος 1 mm, είναι διαφανή και η κίνησή τους είναι χαρακτηριστικά κυματιστή.2

Ο Ράιχ μελέτησε αρχικά τα διαφανή σκουληκάκια mealworms (ενδημούν στα άλευρα). Στη συνέχεια τις αμοιβάδες και ενώνοντας τις διαπιστώσεις του με κλινικές παρατηρήσεις, κατέληξε στο εξής καταπληκτικό συμπέρασμα:

«Η σεξουαλικότητα και το άγχος παρόλο που είναι αντίθετες, τόσο στη ροή όσο και στην ψυχική τους έκφραση, προέρχονται απ’ τον ίδιο κορμό. Οι ειδικές διεγέρσεις τού άγχους και τής σεξουαλικότητας μπορούν να συγχωνεύονται η μια με την άλλη, αλλά και να διαχωρίζονται εντελώς».3

Η ανθρώπινη συμπεριφορά τής συστολής «μακριά από τον κόσμο» (όπως και τού σκουληκιού ή τής αμοιβάδας), ανάγεται στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα. Εμφανίζεται με χαλάρωση στην περιφέρεια τού οργανισμού και αγχώδη συστολή στον πυρήνα του.

Αντιθέτως, η κατάσταση τής διαστολής (προς τον κόσμο) ρυθμίζεται από το παρασυμπαθητικό. Εκφράζεται με διέγερση στην περιφέρεια τού οργανισμού και χαλάρωση στον πυρήνα.4

Ο Ράιχ βρήκε, όπως είπαμε, ότι «η σεξουαλικότητα και το άγχος είναι δυο διεγέρσεις ή ‘‘ρεύματα’’ τού βιολογικού οργανισμού, που προέρχονται από την ίδια πηγή, αλλά κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις».

Και διευκρίνισε ότι «…η σεξουαλικότητα θεωρείται το ουσιαστικό στοιχείο κάθε γεγονότος που έχει σχέση με τη διέγερση, την κυκλοφορία, την ένταση και τη διαστολή προς την περιφέρεια.

Το ουσιαστικό και εσωτερικό χαρακτηριστικό της είναι η αίσθηση ηδονής.

Το άγχος, αντίθετα, «περιλαμβάνει οτιδήποτε έχει σχέση με το ρεύμα και τη διέγερση που κατευθύνονται προς το κέντρο τού εαυτού, μακριά από τον κόσμο».

Αποτέλεσμά τού άγχους είναι η κεντρική νευροφυτική ένταση και ουσιαστικό χαρακτηριστικό του κάθε αίσθηση που μπορεί να περιγραφεί με τις λέξεις, σφίξιμο, συστολή, άγχος, εσωτερικό βάρος κ.λπ.».5

Οι αναλογίες σκουληκιών και πάμπολλων άλλων ζώων με ανθρώπους έχουν ωθήσει τη σύγχρονη επιστήμη σε αναλύσεις τής συμπεριφοράς τους και σε ποικιλία εργαστηριακών πειραμάτων, όπως και παρατηρήσεων πεδίου, για να εξαχθούν συμπεράσματα τα οποία έχουν ζωτικό ενδιαφέρον.

Ο Ράιχ είχε αντιληφθεί αυτό το γεγονός ήδη από τις αρχές τού 1920. Στις αρχές τού 1930 παρατηρώντας τα διαφανή αλευροσκούληκα βρήκε ότι το νευρικό σύστημά τους είναι συστελλόμενο και διαστελλόμενο, ένα συγκλονιστικό γεγονός που σίγουρα αγνοούν μετά 80 χρόνια νευρολόγοι και επιστήμονες με παρόμοιες ειδικότητες.

Ήδη από το 1926 είχε βρει ότι «…η ηδονή για να ζεις και η ηδονή τού οργασμού είναι ταυτόσημες. Το υπερβολικό οργασμικό άγχος δημιουργεί τη βάση τού γενικευμένου φόβου για τη ζωή».6

Αποκαλύπτοντας το μέγα φόβο που προκαλεί στους ανθρώπους η υγιής και βαθιά ηδονική σεξουαλικότητα τής απόλυτης παράδοσης κατά τον οργασμό, μια υπαρκτή κατάσταση για την οποία ήταν παντελώς ανυποψίαστοι οι ψυχαναλυτές τής εποχής του, ο Φρόιντ, αλλά και οι σημερινοί, είχε λάβει σαφή θέση κατά τής πορνογραφίας και των σεξουαλικών διαστροφών, και είχε προτείνει μια σειρά μέτρων για τη μείωση τής επικρατούσας σεξουαλικής αθλιότητας.

Ο φόβος τού ανθρώπου για τη σεξουαλικότητα εκφράζεται με μύριους τρόπους. Οι κυριότεροι εξ αυτών είναι οι απάνθρωπες μέθοδοι κλειτοριδεκτομής και περιτομής.

Ο Ράιχ βρήκε με τη μέτρηση των δυναμικών στην επιφάνεια τού δέρματος ανθρώπων, ότι οι ερωτογόνες ζώνες εμφανίζουν πολύ υψηλότερα ή χαμηλότερα δυναμικά από τις άλλες περιοχές. Ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων ή σημείων τους, εμπεριέχει αναμφισβήτητα την κατακόρυφη μείωση των φορτίων, όπως έδειξαν τα πειράματα τού Ράιχ, όταν έπεφτε το δυναμικό ερωτογόνου ζώνης με ελάχιστα δυσάρεστα ερεθίσματα.

Η μόδα τής περιτομής την οποία υποστηρίζει ένα άσχετο με τα συγκλονιστικά ευρήματα τού Ράιχ, ιατρικό κατεστημένο, κυρίως στις ΗΠΑ και ένα φανατικό ιερατικό κατεστημένο κυρίως στον μουσουλμανικό κόσμο, και στο Ισραήλ, μεταβάλλει τα αρσενικά, ικανά για στύση και ανίκανα να βιώνουν το μάξιμουμ τής ηδονής. Τις σεξουαλικές σχέσεις τους τις αναγάγουν σε παραστάσεις «τσίρκου» όπου παίζουν το ρόλο του σούπερ-εραστή, ενώ είναι στην ουσία μηχανικοί εραστές, «ικανοί» για παρατεταμένη σεξουαλική συνομιλία.

(Συνεχίζεται)

_________________________________________

ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΤΕΒΑΖΕΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF:

%cf%84%ce%bf-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ae%ce%ba%ce%b9-%cf%84%ce%ae%cf%82-nasa-%cf%84%ce%bf-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ae%ce%ba%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%8d-%cf%81%ce%ac%ce%b9%cf%87-%ce%ba

_______________________________________________________

1 “Roundworms have the Right Stuff” – http://science.nasa.gov/science-news/science-at-nasa/2015/23may_roundworms/

3 “Η βιοηλεκτρική θεωρία τής σεξουαλικότητας και τού άγχους”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Αποσπερίτης, 1986, (on page 91).

4 “Η βιοηλεκτρική θεωρία τής σεξουαλικότητας και τού άγχους”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Αποσπερίτης, 1986, (on page 90).

5 “Η βιοηλεκτρική θεωρία τής σεξουαλικότητας και τού άγχους”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Αποσπερίτης, 1986, (on page 94).

6 “The Function of the Orgasm”, By Wilhelm Reich: ‘’The pleasure of living and the pleasure of the
orgasm are identical.
Extreme orgasm anxiety forms the basis of the general fear of life.’
’. (Αγγλική μετάφραση από τα γερμανικά, 1942).

7 “Χειρόγραφα βιοφυσικής”, Βίλχελμ Ράιχ, “Ελεύθερος Τύπος, 1979, (πρόλογος τού Έλσγουορθ Μπέικερ, M.D.).

Οργή και φόβος για το βιβλίο τού Ράιχ «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού»

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

«Ο φασισμός είναι η πολιτικά οργανωμένη έκφραση τής μέσης ανθρώπινης χαρακτηροδομής. Δομής που δεν συνδέεται με ορισμένες φυλές ή ‘‘έθνη’’, ούτε με ορισμένα κόμματα, αλλά είναι γενική και διεθνική».

                                                                                                                                                       Βίλχελμ Ράιχ

Ακλόνητο είναι το γεγονός, βγαλμένο από την ιστορική πορεία τού Ράιχ, ότι το βιβλίο του, (το μοναδικό τής εποχής που ένωσε ατομική ψυχολογία, κοινωνιολογία και πολιτική), «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού», εκτός από το θαυμασμό που προκάλεσε φόβισε, μέχρι πανικού, τον Φρόιντ και το περιβάλλον του, ενόχλησε τους «παροικούντας» στην κομουνιστική «Ιερουσαλήμ», γέμισε με τοξικό μίσος τους κομματικά ενταγμένους και πλημμύρισε με καταστροφική μανία την ανώτατη κομουνιστική νομενκλατούρα.1\

οργή και φόβος

Είχαν προηγηθεί μια σειρά άλλων βιβλίων και άρθρων τα οποία είχαν στρώσει το έδαφος για να αναπτυχθεί ο φόβος και το μίσος των ψυχαναλυτών για τον Ράιχ, όπως «Η λειτουργία τού οργασμού», ένα θέμα που αναπτύσσεται στο επόμενο κεφάλαιο,2 και άλλων3 όπως «Η σεξουαλική επανάσταση», που ενόχλησε τους ναζί για να φθάσουν να το απαγορεύσουν, αλλά και τους κομουνιστές.

Γεγονός ωστόσο παραμένει ότι κυρίως «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού» επέφερε αδιανόητα καταστροφικές επιπτώσεις στην πορεία τού Ράιχ και γι’ αυτό το λόγο θα εξετάσουμε εδώ (όχι μόνο τις άγνωστες) αλλά και τις μη αρκούντως επισημασμένες παραμέτρους, όπως ήταν η διαγραφή του από το Κομουνιστικό Κόμμα Δανίας, χωρίς να είναι μέλος, η διαγραφή του από το Γερμανικό Κομουνιστικό Κόμμα όταν αυτό ήδη είχε διαλυθεί(!), η πολιτική του καταδίκη ως «αντεπαναστάτη» από τη Μόσχα και την Κομιντέρν, η αναγραφή τού ονόματός του στη λίστα με τους υπό εκτέλεση εχθρούς τού σοβιετικού καθεστώτος,4 η διαγραφή του από τη Γερμανική και Διεθνή Ψυχαναλυτική Εταιρεία αλλά και η καταγραφή τού ονόματός του από τους ναζί ως εχθρού τού καθεστώτος.

Ήδη ένα χρόνο νωρίτερα από την έκδοσή του, το 1932, «…οι σοσιαλιστικές και κομουνιστικές οργανώσεις στο Βερολίνο είχαν απαγορεύσει, παρά τις σφοδρές διαμαρτυρίες των μελών τους, τη διάθεση των βιβλίων που εξέδιδαν οι Εκδόσεις Γενετήσιας Οικονομίας και εμένα με απειλούσαν ότι θα με έστηναν στον τοίχο»,5 αναφέρει ο Ράιχ.

Κατά το έτος έκδοσής του (1933), το βιβλίο αυτό όπως και άλλα βιβλία του, μαζί με βιβλία εχθρών τού χιτλερικού καθεστώτος, κάηκαν από τους ναζί.6

Μετά ένα χρόνο (1934) οι ψυχαναλυτές απαγορεύουν την παρουσίαση τής «Μαζικής Ψυχολογίας τού φασισμού», στη Λουκέρνη τής Ελβετίας,7 εκεί όπου ανακοινώθηκε η διαγραφή τού Ράιχ, ένα θλιβερό γεγονός το οποίο αποτελεί κόλαφο για την ψυχανάλυση επειδή ποτέ δεν καταγράφηκε στα επίσημα πρακτικά, αλλά και με οργουελικό τρόπο αλλοιώθηκε και παρουσιάσθηκε εντελώς διαφορετικό από τον βιογράφο τού Φρόιντ και πρόεδρο τής Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Εταιρείας για 30 σχεδόν χρόνια, Έρνεστ Τζόουνς.8

Αυτή η διαγραφή έγινε με την υπόδειξη των χιτλερικών(!) και τη σύμφωνη γνώμη τού Φρόιντ, τού στενού περιβάλλοντός του και τού Τζόουνς. Ο Φρόιντ κυριευόταν από πανικό με την ιδέα ότι θα εισβάλλουν οι ναζί στη Γερμανική Ψυχαναλυτική Εταιρεία και θα βρουν μέσα τον Ράιχ!

Η διαγραφή του αποτελεί κρίσιμη ιστορική τομή επειδή ενώνει και φέρνει στην επιφάνεια την άγνωστη, περίεργη και μοιραία συμπόρευση εναντίον τού Ράιχ τριών εντελώς διαφορετικών επαγγελματικών και ιδεολογικοπολιτικών συμφερόντων.9 Τής Μόσχας, των ναζί και των ψυχαναλυτών.

Ο Ράιχ διώχθηκε από την Κομιντέρν το 1933,10 δηλαδή το διεθνές ιδεολογικό χέρι τής Μόσχας, (ένα χρόνο πριν διαγραφεί από τους ψυχαναλυτές), επειδή «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού» «αντιπροσωπεύει μια σοβαρή υπονόμευση των αντιλήψεων τής κομουνιστικής προπαγάνδας και το βιβλίο πρέπει να χαρακτηρισθεί αντεπαναστατικό»,11 οι απόψεις τού Ράιχ «βρίσκονται όσο γίνεται πλησιέστερα στο φασισμό» και ο Ράιχ «…παίζει τέλεια το παιχνίδι τής χιτλερικής προπαγάνδας…»12

Ακολούθησε μια αλυσίδα σχολίων με δύο κύριες γραμμές συκοφαντικής τακτικής από τη Μόσχα και τους ψυχαναλυτές. Η μία ανέφερε ότι ο Ράιχ είναι αντεπαναστάτης, (Μόσχα) και η άλλη ότι είναι τρελός, (ψυχαναλυτές) επειδή αυτό «αποδεικνύει» η ανακάλυψη (με τη φαντασία του) των βιόντων και τής οργόνης. Οι δυο γραμμές ακολουθήθηκαν και ακολουθούνται αναλλοίωτες εδώ και 80 σχεδόν χρόνια, σε κάθε άκρη τής Γης όπου υπάρχουν οργανωμένοι κομουνιστές ή ψυχαναλυτές και όπου φτάνει η επιρροή τους…13

Είδαμε σε προηγούμενο κεφάλαιο την απίστευτα ρυπαρή ιστορία με τις υπόγειες κινήσεις των ψυχαναλυτών εναντίον τού Ράιχ, οι οποίες συμπορεύθηκαν με τις επιθυμίες τής Γκεστάπο, η οποία ήθελε την εξόντωση τού Ράιχ, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να θέσει την ψυχανάλυση στις υπηρεσίες τής «Αρίας» φυλής. Η σύνδεση αν και ακούγεται αλλόκοτη είναι πραγματική.1415

Το 1935 απαγορεύεται από τη Γκεστάπο η κυκλοφορία όλων των βιβλίων τού Ράιχ, ενώ δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι αυτή η τερατώδης οργάνωση είχε επικεφαλής τον αρχιδολοφόνο του 20ού αιώνα, Άντολφ Άιχμαν.16

Ξετυλίγοντας το μίτο των γεγονότων από το 1933, τη χρονιά τής έκδοσης τής «Μαζικής Ψυχολογίας τού φασισμού», δύο μήνες μετά την «κατάληψη» τής εξουσίας από τον Χίτλερ, στις 2 Μαΐου τη ναζιστική εφημερίδα «Völkischer Beobachter» δημοσιεύει μια σκληρή επίθεση για το βιβλίο «Η σεξουαλική επανάσταση των νέων». Ο Ράιχ αντιλαμβάνεται ότι η σύλληψη και εκτέλεσή του είναι ζήτημα ωρών και δραπετεύει την επόμενη ημέρα για τη Βιέννη.

Εκεί «βασίλευε» ο Φρόιντ και η κόρη του οι οποίοι μαγείρευαν την οριστική επαγγελματική εξόντωση τού Ράιχ και υφίστατο το Κομουνιστικό Κόμμα τής χώρας το οποίο τον είχε διαγράψει χωρίς καν να έχει εγγραφεί σε αυτό…

Τον ίδιο χρόνο η Γκεστάπο κατατάσσει τον Ράιχ στη λίστα καταζητούμενων.17 Τον επόμενο μήνα νέα ανακοίνωση του Υπουργείου Νεότητας των ναζί υπογραμμίζει ότι απαγορεύεται η διανομή όλων των ξένων εκδόσεων τής πολιτικο-ψυχολογικής σειράς τής Σεξ-πολ σε όλη τη Γερμανία.

Το 1935 με ανακοίνωσή της στο «Επίσημο Κρατικό Δελτίο Πληροφοριών» η Γκεστάπο δηλώνει ότι σύμφωνα με τη διαταγή τού λαού οι δημοσιεύσεις τού Ράιχ πρέπει να κατασχεθούν από την αστυνομία και να αποσυρθούν γιατί τα έργα του είναι δυνατό να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια και τάξη.18

Στο μεταξύ, αν και επιφανειακά φαίνεται ότι η απαγόρευση παρουσίασης τού βιβλίου του «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού» το 1934, κατά το Διεθνές Ψυχαναλυτικό Συνέδριο, να μη συνδέεται με τη Γκεστάπο, ωστόσο σχετίζεται άμεσα.

Ένα χρόνο νωρίτερα ο Ράιχ είχε διαγραφεί μυστικά από τη Γερμανική Ψυχαναλυτική Εταιρεία ύστερα από τη συμφωνία των επικεφαλής τής Γερμανικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας με τους ναζί. Σε αυτή την κίνηση ήταν σύμφωνοι ο Φρόιντ και η κόρη του Εύα, (η οποία εκείνη την εποχή ήταν η κινητήρια δύναμη στην Ψυχαναλυτική Εταιρεία τής Αυστρίας και γενικότερα στο χώρο τής ψυχανάλυσης), ο πρόεδρος τής Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Εταιρείας, Τζόουνς και οι επικεφαλής τής Γερμανικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας!

Η εντολή από τη Μόσχα για την εξαφάνιση τού Ράιχ

Μετά τη φυγή τού Ράιχ στις ΗΠΑ το 1939 και αφού ακολουθεί μια εξόχως δημιουργική και σχετικά ειρηνική περίοδος, μετά την αγγλική έκδοση τού βιβλίου, εμφανίζεται στις 2 Δεκεμβρίου τού 1946 δριμύτατη «κριτική» στην αγγλική γλώσσα από τον ψυχίατρο Γουέρτχμαν, συνοδοιπόρο τής Μόσχας, δημοσιευμένη στο περιοδικό «The New Republic» τού οποίου ο ιδιοκτήτης ήταν πράκτορας τής ΕΣΣΔ και ο εκδότης φιλοκομουνιστής.

Το απίστευτο που συνέβη με αυτή την κριτική ήταν το μήνυμά της.

Ζητήθηκε από τους αναγνώστες να διαδώσουν την προτροπή ότι ο Ράιχ πρέπει να εξοντωθεί!…

—————————————————————————————————-

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF ΑΡΧΕΙΟΥ. ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΙΜΝΑ ΤΗΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ:

%ce%bf%cf%81%ce%b3%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%86%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%8d-%cf%81%ce%ac%ce%b9%cf%87-%22%ce%b7

————————————————————————–

2 «Ο φρόιντ «πουλάει» τον Ράιχ στους ναζί».

3 Το 1932 κυκλοφορεί το βιβλίο του “Der Einbruch Der Sexualmoral”, (“Η εισβολή της σεξουαλικής ηθικής” – 137 σελίδες). Τον ίδιο χρόνο κυκλοφορεί το βιβλίο του “Der Sexuelle Kampf der Jugend”, (“Ο σεξουαλικός αγώνας των νέων”.

4 «New Evidence on the Persecution and Death of Wilhelm Reich, by James DeMeo – http://www.orgonelab.org/ReichPersecution.htm

5 «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού», εκδόσεις Μπουκουμάνη. 1974, (on page 30).

6 Σ.τ.Χ.Μ.: 23 χρόνια αργότερα από το κάψιμο των βιβλίων του από τη χιτλερική νεολαία, όλα τα βιβλία, τα περιοδικά και οι μπροσούρες του ρίχτηκαν στην πυρά στις ΗΠΑ, ύστερα από μια απερίγραπτη δικαστική απόφαση που πέτυχε η FDA με εξίσου απερίγραπτες μεθοδεύσεις. Μετά την πρώτη καύση το 1956, η παραβίαση τού αμερικανικού συντάγματος ολοκληρώθηκε με την τρίτη και τελευταία επιχείρηση εξαφάνισης των βιβλίων του μέσω τής πυράς η οποία πραγματοποιήθηκε το 1960, τρία χρόνια μετά το θάνατο ή τη δολοφονία του στη φυλακή.

7 “Wilhelm Reich and Anna Freud: His Expulsion from Psychoanalysis”, THe Journal of Orgonomy, Vol. 31, No 1.

8 Σ.τ.Χ.Μ.: Το άτομο αυτό που περιγράφεται ως «συνωμότης των ανακτόρων» (τού Φρόιντ), στην τρίτομη βιογραφία που έγραψε για τον Πατέρα τής Ψυχανάλυσης υποστηρίζει το κραυγαλέο ψέμα ότι ο Ράιχ «αποχώρησε»(!) και όχι ότι διεγράφη συνωμοτικά από αυτή την οργάνωση.

9 “Άνθρωποι σε μπελάδες”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Καστανιώτη. 1979, (σελίδα 273).

10 “Άνθρωποι σε μπελάδες”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Καστανιώτη. 1979, (σελίδα 273).

11 “Άνθρωποι σε μπελάδες”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Καστανιώτη. 1979, (σελίδα 270).

12 “Άνθρωποι σε μπελάδες”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Καστανιώτη. 1979, (σελίδα 273 και 274).

13 Σ.τ.Μ.: Ούτε η Γαλλία θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στο φόβο και την αναστάτωση που προκάλεσαν τα γραπτά τού Ράιχ. Σε σχετικό βιβλίο γραμμένο από τρεις κομουνιστές συγγραφείς στο οποίο χρησιμοποιήθηκε ως ασπίδα ο διαλεκτικός υλισμός παρουσιάσθηκαν ορισμένες βαρύγδουπες μπούρδες και νεφελώδη επιχειρήματα εναντίον τού Ράιχ, από άτομα άσχετα με το συγκεκριμένο βιβλίο και παντελώς αδαή για την επιστήμη τής οργονομίας. Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά.

Για μια μαρξιστική κριτική τής ψυχαναλυτικής θεωρίας», Catherine B. Clement, Pierre Bruno, Lucien Seve. Eκδόσεις Γερ. Αναγνωστίδη. (σελίδες 109, 118, 122,). Σ.τ.Σ.: Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συγγραφείς θεωρούν κλασικό(!) το βιβλίο τού Ράιχ «Διαλεκτικός υλισμός και ψυχανάλυση», (σελίδα 288).

14 «Ο Φρόιντ πουλάει τον Ράιχ στους ναζί».

15 “Psychoanalysis and National Socialism – Break or Continuity?”, by Bernd Nitzschke – http://www.hagalil.com/archiv/2012/03/22/reich-2/

17 Σ.τ.Χ.Μ.: Αναφέρεται στην επικοινωνία των επικεφαλής τής αστυνομίας τού Βερολίνου με τους αντίστοιχους τής Βιέννης, (Rothonder 1998).

18 Σ.τ.Χ.Μ.: Η κατωτέρω ανακοίνωση τής Γκεστάπο αναδημοσιεύεται στο βιβλίο τού Ράιχ «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού» σελίδα 23, εκδόσεις Μπουκουμάνη.

«Γερμανική εφημερίδα τής κυβερνήσεως.
Αριθ. 213,13 – Απριλίου 1935.
Βάσει τού Α.Δ. Τής 4.2.33 κατάσχονται υπό τής αστυνομίας κι αποσύρονται τής κυκλοφορίας εν Πρωσία τα έντυπα «Τι είναι ταξική συνείδηση;» τού Έρνστ Παρέλ,* «Διαλεκτικός υλισμός και ψυχανάλυση τού Βίλχελμ Ράιχ,

—————–

Ψευδώνυμο τού Ράιχ.