Οργή και φόβος για το βιβλίο τού Ράιχ «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού»

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

«Ο φασισμός είναι η πολιτικά οργανωμένη έκφραση τής μέσης ανθρώπινης χαραχτηροδομής. Δομής που δεν συνδέεται με ορισμένες φυλές ή ‘‘έθνη’’, ούτε με ορισμένα κόμματα, αλλά είναι γενική και διεθνική».

Βίλχελμ Ράιχ

«Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού»

Ακλόνητο παραμένει το γεγονός, βγαλμένο από την ιστορική πορεία τού Ράιχ, ότι το βιβλίο του, (το μοναδικό τής εποχής που ένωσε ατομική ψυχολογία, κοινωνιολογία και πολιτική), «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού», εκτός από το θαυμασμό που προκάλεσε φόβισε, μέχρι πανικού, τον Φρόιντ και το περιβάλλον του, ενόχλησε τους «παροικούντας» στην κομουνιστική «Ιερουσαλήμ», γέμισε με τοξικό μίσος τους κομματικά ενταγμένους πλημμύρισε με καταστροφική μανία την ανώτατη κομουνιστική νομενκλατούρα1και ενέταξε τον Ράιχ στις λίστες εξόντωσης τού Χίτλερ και τού Στάλιν.

οργή και φόβος

Είχαν προηγηθεί μια σειρά άλλων βιβλίων και άρθρων τα οποία είχαν στρώσει το έδαφος για να αναπτυχθεί ο φόβος και το μίσος των ψυχαναλυτών για τον Ράιχ, όπως «Η λειτουργία τού οργασμού», ένα θέμα που αναπτύσσεται στο επόμενο κεφάλαιο,2και άλλων3όπως «Η σεξουαλική επανάσταση», που ενόχλησε τους ναζί για να φθάσουν να το απαγορεύσουν, αλλά και τους κομουνιστές.

Το γεγονός που θα αναλυθεί εδώ είναι κατά πόσο το βιβλίο τού Ράιχ «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού» επέφερε αδιανόητα καταστροφικές αλλά και άγνωστες επιπτώσεις στην πορεία τού Ράιχ. Γι’ αυτό το λόγο θα εξετάσουμε (όχι μόνο τις άγνωστες) αλλά και τις μη αρκούντως επισημασμένες παραμέτρους, όπως ήταν η διαγραφή του από το Κομουνιστικό Κόμμα Δανίας, χωρίς να είναι μέλος, η διαγραφή του από το Γερμανικό Κομουνιστικό Κόμμα όταν αυτό ήδη είχε διαλυθεί(!), η πολιτική του καταδίκη ως «αντεπαναστάτη» από τη Μόσχα και την Κομιντέρν, η αναγραφή τού ονόματός του στη λίστα με τους υπό εκτέλεση εχθρούς τού σοβιετικού καθεστώτος,4η διαγραφή του τόσο από τη Γερμανική όσο και από τη Διεθνή Ψυχαναλυτική Εταιρεία αλλά και η καταγραφή τού ονόματός του από τους ναζί ως εχθρού τού καθεστώτος, δηλαδή ως ατόμου που έπρεπε να εκτελεσθεί.

Ένα χρόνο νωρίτερα από την έκδοση αυτού τού βιβλίου, το 1932, «…οι σοσιαλιστικές και κομουνιστικές οργανώσεις στο Βερολίνο είχαν απαγορεύσει, παρά τις σφοδρές διαμαρτυρίες των μελών τους, τη διάθεση των βιβλίων που εξέδιδαν οι Εκδόσεις Γενετήσιας Οικονομίας και εμένα με απειλούσαν ότι θα με έστηναν στον τοίχο»,5αναφέρει ο Ράιχ.

Κατά το έτος έκδοσής του (1933), το βιβλίο αυτό όπως και άλλα βιβλία του, μαζί με βιβλία εχθρών τού χιτλερικού καθεστώτος, κάηκαν από τους ναζί.6

Μετά ένα χρόνο (1934) οι ψυχαναλυτές απαγορεύουν την παρουσίαση τής «Μαζικής Ψυχολογίας τού φασισμού», στη Λουκέρνη τής Ελβετίας,7εκεί όπου ανακοινώθηκε η διαγραφή τού Ράιχ, ένα θλιβερό γεγονός το οποίο ποτέ δεν καταγράφηκε στα επίσημα πρακτικά, αλλά και με οργουελικό τρόπο αλλοιώθηκε από τον βιογράφο τού Φρόιντ και τότε πρόεδρο τής Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Εταιρείας για 30 σχεδόν χρόνια, Έρνεστ Τζόουνς.8

Παραμένει άγνωστο έως σήμερα ότι αυτή η διαγραφή έγινε με την υπόδειξη των χιτλερικών(!) και τη σύμφωνη γνώμη τού Φρόιντ, τής κόρης του, τού στενού περιβάλλοντός τους και τού Τζόουνς. Ο Φρόιντ κυριευόταν από πανικό με την ιδέα ότι θα εισβάλλουν οι ναζί στη Γερμανική Ψυχαναλυτική Εταιρεία και θα βρουν μέσα τον Ράιχ!

Η διαγραφή τού Ράιχ αποτελεί κρίσιμο ιστορικό γεγονός επειδή ενώνει και φέρνει στην επιφάνεια την άγνωστη, περίεργη και μοιραία συμπόρευση εναντίον του τριών εντελώς διαφορετικών επαγγελματικών και ιδεολογικοπολιτικών συμφερόντων.9Τής Μόσχας, των ναζί και των ψυχαναλυτών.

Ο Ράιχ διώχθηκε από την Κομιντέρν το 1933,10δηλαδή το διεθνές ιδεολογικό χέρι τής Μόσχας, (ένα χρόνο πριν διαγραφεί από τους ψυχαναλυτές), επειδή «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού» «αντιπροσωπεύει μια σοβαρή υπονόμευση των αντιλήψεων τής κομουνιστικής προπαγάνδας και το βιβλίο πρέπει να χαρακτηρισθεί αντεπαναστατικό»,11οι απόψεις τού Ράιχ «βρίσκονται όσο γίνεται πλησιέστερα στο φασισμό»και ο Ράιχ «…παίζει τέλεια το παιχνίδι τής χιτλερικής προπαγάνδας…»12

Ακολούθησε μια αλυσίδα σχολίων με δύο κύριες αλλά διαφορετικές γραμμές συκοφαντικής τακτικής από τη Μόσχα και τους ψυχαναλυτές. Η μία ανέφερε ότι ο Ράιχ είναι αντεπαναστάτης, (Μόσχα) και η άλλη ότι είναι τρελός, (ψυχαναλυτές) επειδή αυτό «αποδεικνύει» η ανακάλυψη (με τη φαντασία του) των βιόντων και τής οργόνης. Οι δυο γραμμές ακολουθήθηκαν και ακολουθούνται αναλλοίωτες και πλέον αρκετές φορές διαπλεκόμενες εδώ και 80 σχεδόν χρόνια, σε κάθε άκρη τής Γης όπου υπάρχουν οργανωμένοι κομουνιστές ή ψυχαναλυτές κι εκεί όπου φτάνει η επιρροή τους…13

Είδαμε σε προηγούμενο κεφάλαιο την απίστευτα ρυπαρή ιστορία με τις υπόγειες κινήσεις των ψυχαναλυτών εναντίον τού Ράιχ, οι οποίες συμπορεύθηκαν με τις επιθυμίες τής Γκεστάπο, η οποία ήθελε την εξόντωση τού Ράιχ, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να θέσει την ψυχανάλυση στις υπηρεσίες τής «Αρίας» φυλής. Η σύνδεση αν και ακούγεται αλλόκοτη είναι πραγματική.1415

Η σύνδεση τού Ράιχ με το μαρξισμό άρχισε το 1927 για να ακολουθήσει η σύνδεσή του με κομουνιστικά κόμματα και οργανώσεις και έληξε οριστικά το 1934, το ίδιο έτος που διεγράφη από τη Διεθνή Ψυχαναλυτική Εταιρεία.

Στα τέλη τής δεκαετίας τού 1910 και στην συνέχεια έως και μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η ακτινοβολία τής Σοβιετικής Ένωσης θα είναι στο αποκορύφωμά της. Χαρακτηριστικό είναι το εξής γεγονός:

Ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός αν και ήταν φανατικός οπαδός τής βασιλικής μοναρχίας συνεπαρμένος από την Οκτωβριανή Επανάσταση των μπολσεβίκων έφτασε στην εξωφρενική σκέψη να απευθύνει έκκληση στον βασιλιά Κωνσταντίνο ζητώντας του να τεθεί επικεφαλής των μπολσεβίκων στην Ελλάδα για να ξεκαθαρίσει όπως έλεγε «η ψώρα τού κοτσαμπαζισμού στην Ελλάδα»!

16Στο μεταξύ, το 1930 συμβαίνει η πρώτη παρέμβαση κυβερνητικής οντότητας στην επιστημονική δουλειά του. Απαγορεύεται (ως πορνογραφικό!… ) το έργο του «Σεξουαλική Διέγερση και σεξουαλική ευχαρίστηση» από τη γερμανική (δημοκρατική) κυβέρνηση, ένα έργο το οποίο αποτελούσε (και αποτελεί) μοναδικό πρακτικό εγχειρίδιο που ένωνε με πρακτικό τρόπο την ψυχαναλυτική και μαρξιστή οπτική για τη σεξουαλικότητα!17

Υπήρξαν όπως είδαμε και προηγουμένως πολλαπλά «απαγορεύεται» από κομουνιστές (που νόμιζαν ότι είναι μαρξιστές) και χιτλερικούς σε βάρος τής δουλειάς του, αλλά το 1935 επέρχεται το σημαντικότερο από τη Γκεστάπο με τη διαταγή απαγόρευσης όλων των βιβλίων του. Τη διαταγή έδωσε ο επικεφαλής της Άντολφ Άιχμαν, ο αρχιδολοφόνος του 20ού αιώνα.18

Ωστόσο, οφείλουμε να επιστρέψουμε στο 1933 επειδή είναι μια χρονιά ιδιαιτέρως σημαντική και ταυτόχρονα σημαδιακή. Συμβαίνουν σε αυτή τα σημαντικότερα και περισσότερα γεγονότα που θα στρώσουν τις ράγες για να περάσει το τρένο καταστροφής τού έργου τού Ράιχ.

Ο Χίτλερ ανεβαίνει στην εξουσία και ο Ράιχ εκδίδει το βιβλίο, που συνετέλεσε στην καταστροφή του, τη «Μαζική ψυχολογία τού φασισμού», αλλά και το βιβλίο που τον καθιέρωσε ως έξοχο κλινικό αναλυτή την «Ανάλυση τού χαρακτήρα».

Τον Ιανουάριο κατέθεσε ένα αντίγραφο από το έργο αυτό στο εκδοτικό οίκο τής Εταιρείας Ψυχανάλυσης τής Βιέννης, τη διεύθυνση τού οποίου είχε ο ίδιος ο Φρόιντ.

Το βιβλίο έγινε αποδεκτό, υπογράφηκαν τα συμβόλαια μεταξύ τού Ράιχ και τού εκδοτικού οίκου και τον Μάρτιο, τρεις ημέρες πριν την αναρρίχηση τού Χίτλερ στην εξουσία εμφανίσθηκε ένα συκοφαντικό δημοσίευμα στον χιτλερικό τύπο19το οποίο επέκρινε ως πορνογραφικό το βιβλίο τού Ράιχ, «The Sexual Struggle of Youth» που είχε εκδοθεί το 1932, ύστερα από αίτημα τής σοσιαλιστικής, αλλά και τής κομουνιστικής νεολαίας.

Ο Ράιχ αντιλήφθηκε ότι ήταν στο στόχαστρο και άρχισε να κρύβεται και χρησιμοποιώντας πλαστά ονόματα κοιμόταν σε ξενοδοχεία, ενώ στο μεταξύ η ναζιστική αστυνομία εισέβαλε στο σπίτι του.

Κρίνοντας ότι ήταν ζήτημα ωρών η σύλληψή του αποφάσισε να διαφύγει παίρνοντας το τρένο και με το αυστριακό διαβατήριό του και παριστάνοντας τον τουρίστα που πάει να κάνει σκι διέφυγε προς την Αυστρία. Στο Βερολίνο οι ναζί εισέβαλαν ξανά στο διαμέρισμά του ερεύνησαν και κατάσχεσαν βιβλία και άλλα αντικείμενα.

Από την αυστριακή-βαβαυρική μεθόριο πήρε το τρένο και κατευθύνθηκε στη Βιέννη (όπου είχε ζήσει εκεί για 12 δημιουργικά χρόνια). Βρέθηκε σε μια πρωτεύουσα που ζούσε σε γενικότερο αναβρασμό, με τον επικεφαλής τής κυβέρνησης, Ντόλφους, να έχει αναστείλει τα πολιτικά δικαιώματα των Αυστριακών.

Εκτός από τον Ντόλφους, στη Βιέννη «βασίλευε» και ο Φρόιντ, (κυρίως η κόρη του) οι οποίοι μαζί με άλλους ψυχαναλυτές «μαγείρευαν» την επαγγελματική εξόντωση τού Ράιχ. Υπήρχε επίσης το Κομουνιστικό Κόμμα τής χώρας, το οποίο τον είχε διαγράψει τον Ιανουάριο τού 1930 χωρίς καν να έχει εγγραφεί σε αυτό… αλλά βεβαίως υπήρχε και το Σοσιαλιστικό Κόμμα στο οποίο ο Ράιχ είχε προσχωρήσει το 1927 αμέσως μετά τη θεραπεία του από φυματίωση, η οποία πιθανώς είχε εμφανιστεί μετά τη ματαίωση που δέχθηκε από τον Φρόιντ και είχε διαγραφεί από αυτό το 1930.

Η φωτπγραφία τού Dollfuss, κοσμούσε έναν κεντρικό τοίχο των γραφείων τής Αυστριακής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας. Προφανώς με αυτό τον τρόπο ο επικεφαλής των ψυχαναλυτών, Φρόιντ, έκλεινε με νόημα το μάτι τής νομιμοφροσύνης προς τον επικεφαλής τής κεντρικής εξουσίας.

Στην πορεία, το Νοέμβριο τού 1933 το Κομουνιστικό Κόμμα Δανίας ανακοινώνει τη διαγραφή τού Ράιχ, (αν και ποτέ δεν ήταν μέλος του) με πλήθος γελοία επιχειρήματα όπως ότι ίδρυσε εκδοτικό οίκο χωρίς να πάρει την έγκριση τού κόμματος(!) ότι υπήρξε εκδότης ενός αντεπαναστατικού βιβλίου, δηλαδή αυτού τής «Μαζικής ψυχολογίας τού φασισμού»(!)20και άλλα. Το κυριότερο γεγονός που αγνοούσε το Κ.Κ. ήταν ότι η Μόσχα είχε φροντίσει να φυτέψει δίπλα στον Ράιχ, ως επικεφαλής τού παράνομου (κατά το Κ.Κ. Δανίας) εκδοτικού του οίκου, έναν κορυφαίο πράκτορά της, τον Arnold Deuch, ενώ κατά το ίδιο έτος η πρώην σύζυγός του, Annie (Pink) Reich, ζούσε στην Τσεχοσλοβακία με τον δεύτερο σύζυγό της ο οποίος ήταν κι αυτός ένας άλλος κορυφαίος πράκτορας τής Μόσχας, ο Thomas Rubinstein…2122

ΑΥΤΗ Η ΕΡΕΥΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕ.Ι

Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Οργή και φόβος για το βιβλίο τού Ράιχ Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού

________________________________________________

1http://el.wiktionary.org/wiki/νομενκλατούρα

2«Πώς ο Ράιχ έστησε την ψυχανάλυση στα πόδια της και ο Φρόιντ τον «πούλησε» τον Ράιχ στους ναζί».

3Σ.τ.Χ.Μ.: Το 1932 κυκλοφορεί το βιβλίο του “Der Einbruch Der Sexualmoral”, (“Η εισβολή της σεξουαλικής ηθικής” – 137 σελίδες). Τον ίδιο χρόνο κυκλοφορεί το βιβλίο του “Der Sexuelle Kampf der Jugend”, (“Ο σεξουαλικός αγώνας των νέων”.

4New Evidence on the Persecution and Death of Wilhelm Reich, by James DeMeo – http://www.orgonelab.org/ReichPersecution.htm

5«Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού», εκδόσεις Μπουκουμάνη. 1974, (σελίδα 30).

6Σ.τ.Χ.Μ.: 23 χρόνια αργότερα από το κάψιμο των βιβλίων του από τη χιτλερική νεολαία, όλα τα βιβλία, τα περιοδικά και οι μπροσούρες τού Ράιχ ρίχτηκαν στην πυρά στις ΗΠΑ, ύστερα από μια απερίγραπτη δικαστική απόφαση που πέτυχε η FDA με εξίσου απερίγραπτες μεθοδεύσεις. Μετά την πρώτη καύση το 1956, η παραβίαση τού αμερικανικού συντάγματος ολοκληρώθηκε με τη δεύτερη, τρίτη και τελευταία επιχείρηση εξαφάνισης των βιβλίων του μέσω τής πυράς η οποία πραγματοποιήθηκε το 1960, τρία χρόνια μετά το θάνατο ή τη δολοφονία του στη φυλακή.

7Wilhelm Reich and Anna Freud: His Expulsion from Psychoanalysis,The
Journal
of
Orgonomy
, Vol. 31, No 1.

8Σ.τ.Χ.Μ.: Το άτομο αυτό που περιγράφεται ως «συνωμότης των ανακτόρων» (τού Φρόιντ), στην τρίτομη βιογραφία που έγραψε για τον Πατέρα τής Ψυχανάλυσης υποστηρίζει το κραυγαλέο ψέμα ότι ο Ράιχ «αποχώρησε»(!) και όχι ότι διεγράφη συνωμοτικά από αυτή την οργάνωση.

9“Άνθρωποι σε μπελάδες”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Καστανιώτη. 1979, (σελίδα 273).

10“Άνθρωποι σε μπελάδες”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Καστανιώτη. 1979, (σελίδα 273).

11“Άνθρωποι σε μπελάδες”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Καστανιώτη. 1979, (σελίδα 270).

12“Άνθρωποι σε μπελάδες”, Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Καστανιώτη. 1979, (σελίδα 273 και 274).

13Σ.τ.Χ.Μ.: Ούτε η Γαλλία θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στο φόβο και την αναστάτωση που προκάλεσαν τα γραπτά τού Ράιχ. Σε σχετικό βιβλίο γραμμένο από τρεις κομουνιστές συγγραφείς στο οποίο χρησιμοποιήθηκε ως ασπίδα ο διαλεκτικός υλισμός παρουσιάσθηκαν ορισμένες βαρύγδουπες μπούρδες και νεφελώδη επιχειρήματα εναντίον τού Ράιχ, από άτομα άσχετα με το συγκεκριμένο βιβλίο και παντελώς αδαή με την επιστήμη τής οργονομίας. Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά.

Για μια μαρξιστική κριτική τής ψυχαναλυτικής θεωρίας», Catherine B. Clement, Pierre Bruno, Lucien Seve. Εκδόσεις Γερ. Αναγνωστίδη. (σελίδες 109, 118, 122,). Σ.τ.Σ.: Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συγγραφείς θεωρούν κλασικό(!) το βιβλίο τού Ράιχ «Διαλεκτικός υλισμός και ψυχανάλυση», (σελίδα 288).

14«Πώς ο Ράιχ έστησε την ψυχανάλυση στα πόδια της και γιατί ο Φρόιντ τον «πούλησε» στους ναζί».

15Psychoanalysis and National Socialism – Break or Continuity?, by Bernd Nitzschke – http://www.hagalil.com/archiv/2012/03/22/reich-2/

16«Ο Μεγάλος Οκτώβρης και η Ελλάδα», τού Ορφέα Οικονομίδη. Εκδόσεις «Η εφημερίδα των Συντακτών», 2017, (σελίδα 104).

17Σ.τ.Χ.Μ.: Δημοσιεύθηκε με τον τίτλο: «Sexualerregung und Sexualbefriedigung»

19Σ.τ.Χ.Μ.: Επρόκειτο για τη ναζιστική εφημερίδα Völkischer Beobachter.

20«Άνθρωποι σε μπελάδες», Βίλχελμ Ράιχ, εκδόσεις Καστανιώτη,1979, (σελίδα 269).

21Wilhelm reich and the Cold War», by Jim Martin. Flatland Books, Fort Bragg, California, USA, 2000. (on page 103)

22«Μυστικοί πράκτορες και υπηρεσίες σε κάθε βήμα τού Ράιχ…» τού Χρήστου Μουσουλιώτη – https://yperthesi.wordpress.com/?s=arnold&submit=Αναζήτηση

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s