«Θα σ΄αγαπώ…»: Ένα τραγούδι που τραγουδούσαν στη μητρογραμμική εποχή

γαλάνη

Ώσπου η γη να μη γυρίζει πια

Ώσπου το φως να γίνει σκοτεινιά
Ώσπου κι αυτός ο ήλιος να σβηστεί
Ώσπου ο χρόνος πια να ξεχαστεί
Θα σ’ αγαπώ

Ώσπου στα μάτια σου να δω φωτιές
Ώσπου κι εσύ σαν κεραυνός θα καις
Ώσπου να πάψει η ανατολή
Θα σ’ αγαπώ και πάλι πιο πολύ
Θα σ’ αγαπώ

Θα σ’ αγαπώ όσο κανείς δεν αγαπάει
Θα σ’ αγαπώ
Με μιαν αγάπη που ο νους σου δεν χωράει
Θα σ’ αγαπώ

Ώσπου η γη να μη γυρίζει πια
Ώσπου το φως να γίνει σκοτεινιά
Ώσπου κι αυτός ο ήλιος να σβηστεί
Ώσπου ο χρόνος πια να ξεχαστεί
Θα σ’ αγαπώ

Ώσπου στα μάτια σου να δω φωτιές
Ώσπου κι εσύ σαν κεραυνός θα καις
Ώσπου να πάψει η ανατολή
Θα σ’ αγαπώ και πάλι πιο πολύ
Θα σ’ αγαπώ

Θα σ’ αγαπώ όσο κανείς δεν αγαπάει
Θα σ’ αγαπώ
Με μιαν αγάπη που ο νους σου δεν χωράει
Θα σ’ αγαπώ

Πέρα από κει που φτάνει η αντοχή
Θα σ’ αγαπώ και πάλι πιο πολύ
Μέχρι το θάνατο και πιο μακριά
Μέχρι να πεις πεθαίνω τώρα πια
Θα σ’ αγαπώ

________________________

Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

—————————————–

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s