5ο – Πώς διαδίδεται η γνώση (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε από τον Βασίλη Ραφαηλίδη, έναν άνθρωπο που γνώρισα όταν ήμουν αρκετά νέος και έκλαψα πολύ όταν έμαθα πριν αρκετά χρόνια τη διαφυγή με το θάνατό του, από αυτό τον πολύ άρρωστο κόσμο μας. 

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης.

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης.

Εκείνη τη μακρινή εποχή που τον γνώρισα, επειδή μού είχε καρφωθεί η ιδέα ότι θα μπορούσα να εξηγήσω με άλλη οπτική τη δράση τού Λένιν, από την άγνωστη στους πολλούς φράση του: “Εμείς θα ακολουθήσουμε άλλο δρόμο”, που έχει καταγραφεί ότι την είπε μετά τη δολοφονία τού αδελφού του από το τσαρικό καθεστώς, είχα διαβάσει όλα τα βιβλία τού Λένιν που υπήρχαν στην ελληνική γλώσσα.

Για να καταφέρω να αντιληφθώ καλύτερα τα γεγονότα τού βιβλίου που σχεδίαζα και ποτέ δεν υλοποιήθηκε, (όπως τόσα άλλα που έχω ξεκινήσει), συνέχισα διαβάζοντας τα “Άπαντα τού Φρόιντ”.

Άκουγα με πάθος Βάγκνερ και Μπετόβεν, επειδή ορισμένα έργα τους συντονίζονταν με τη βαριά και ευτυχώς περιοδική κατάθλιψη που έπασχα τότε (χωρίς να το γνωρίζω), σπουδάζοντας στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών σκηνοθεσία και υποκριτική, ενώ δούλευα ταυτόχρονα ως λινοτύπης στο τυπογραφείο τού παρ΄ολιγον πεθερού μου, Λουκά Γιοβάνη.

Ο Ραφαηλίδης βρέθηκε στο τυπογραφείο κάνοντας επιμέλεια για κάποιο περιοδικό και μερικά από τα κοινά μας ενδιαφέροντα, ήταν διανοούμενος, μαρξιστής και κριτικός κινηματογράφου, μας ώθησαν να αναπτύξουμε μια θερμή και πολύ φιλική σχέση.

Με το πέρασμα τού χρόνου στράφηκα περισσότερο προς τις ανακαλύψεις τού Ράιχ, ύστερα μάλιστα από μια σοβαρότατη περιπέτεια τής υγείας από την οποία σώθηκα χρησιμοποιώντας συσσωρευτή οργόνης. Και ο Ραφαηλίδης – περιέργως – ασχολήθηκε με τον Ράιχ. Όταν μιλούσαμε στην πορεία για αυτόν τον μεγαλοφυή επιστήμονα, με άκουγε με προσοχή και συμφωνούσε στα περισσότερα που του έλεγα, αν κι εκείνο τον καιρό δεν είχα αντιληφθεί το βάθος και το μέγεθος των ανακαλύψεων τού Ράιχ, παρά το γεγονός ότι είχα διαβάσει εξονυχιστικά όλα τα βιβλία του. (Ελπίζω σε δέκα χρόνια από σήμερα να έχω καταλάβει ακόμα καλύτερα το ζήτημα).

Ο ανεμοστρόβιλος τής ζωής με έστειλε αρκετά μακριά από την Αθήνα, όπου συναντηθήκαμε αρχικά και την τελευταία φορά που μιλήσαμε στο τηλέφωνο διαφωνήσαμε έντονα. Αφορμή ήταν ένα κείμενο που είχε γράψει στο “Έθνος” με τίτλο “Το αποτρόπαιο πείραμά μου”.

Ήταν μια εξομολόγησή του για ένα μακρόχρονο πείραμα που το έκανε ορμώμενος από τη διαίσθησή του και τις ανακαλύψεις τού Ράιχ. Στο ίδιο κείμενο προσπάθησε να εξηγήσει τις ανακαλύψεις τού Ράιχ και δυστυχώς σχεδόν όλα όσα έγραψε είναι τραγικά λαθεμένα. Διαφωνήσαμε επειδή υποστήριζε (στο ίδιο κείμενο) ότι ήταν αριστούργημα το φιλμ τού Μακαβέγιεφ “Τα Μυστήρια τού οργανισμού”. Τόλμησα να εκφράσω τη διαφορετική εκτίμησή μου (ήταν κριτικός κινηματογράφου γαρ) υποστηρίζοντας ότι ήταν ένα αηδιαστικό σκουπίδι και επιπλέον του είπα το ασύλληπτο για την προσωπικότητά του, ότι μεταφέρει τις σταλινικές και ψυχαναλυτικές συκοφαντίες στο γραπτό του υιοθετώντας τις φήμες για την τρέλα τού Ράιχ. Έγινε έξαλλος. Έπεσε παγωμάρα μεταξύ μας και στη συνέχεια απομακρυνθήκαμε. Παρ΄όλα αυτά συνέχισα να τον εκτιμώ σε μεγάλο βαθμό.

Το κείμενό του στο οποίο περιγράφει αυτό το εξαιρετικά περίεργο και πρωτοφανές πείραμα, θα το αναδημοσιεύσω {με τον τίτλο: «6ο – Πώς διαδίδεται η γνώση (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ»}, επειδή έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Ωστόσο αξίζει να σταθούμε σε ένα εξαιρετικής σημασίας γεγονός. Την κυλιόμενη από στόμα σε στόμα και από γραφίδα σε γραφίδα συκοφαντία εναντίον τού έργου και τής προσωπικότητας τού Ράιχ, την οποία έχουν υιοθετήσει και εξυπηρετήσει όχι μόνο η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ, αλλά και ακέραιοι διανοούμενοι μεγάλου βεληνεκούς, όπως ο Ραφαηλίδης, ακόμα και φιλόσοφοι όπως ο Μαρκούζε για τον οποίον θα υπάρξει αναλυτικό κείμενο.

Το άρθρο του που αναδημοσιεύω στη συνέχεια αποτελεί ενότητα με τα τρία προηγούμενα, που εμφανίστηκαν στο αφιέρωμα τής “Ελευθεροτυπίας” και ολοκληρώνεται με αυτό. Εδώ είναι σαφής ο τρόπος που ο Ραφαηλίδης έβλεπε τον κόσμο, επιχειρώντας να ερμηνεύσει με αυτόν τον Ράιχ. Φυσικά το έργο τού Ράιχ δεν χωράει σε αυτό το μέτρο. Ο Ραφαηλίδης, μπορεί εδώ να λαθεύει αλλά τουλάχιστον στο κείμενο που ακολουθεί, δεν συκοφαντεί.

(“Δημοσιεύθηκε στην “Ελευθεροτυπία” στις 29 Μαρτίου τού 1997, σελίδα 27, με αφορμή το αφιέρωμα τής εφημερίδας για τα 100 χρόνια από τη γέννηση τού Βίλχελμ Ράιχ).

Έδωσε στη σεξουαλικότητα πολιτική διάσταση

Τού Βασίλη Ραφαηλίδη

Ο Ράιχ γίνεται ολοένα και περισσότερο επίκαιρος. Είναι αυτός που έδωσε στη σεξουαλικότητα την πολιτική διάσταση δημιουργώντας στη δεκαετία τού ’30 το κίνημα ΣΕΞ-ΠΟΛ, που σημαίνει πολιτικοποίηση τού σεξ και ταυτόχρονα πολιτική σχετικά με το σεξ.

Δεν χωρεί καμία αμφιβολία πως το σεξ επικαθορίζει νοοτροπίες και συμπεριφορές σε προσωπικό επίπεδο. Πώς λοιπόν να μην καθορίζει και πολιτικές συμπεριφορές κατά προέκταση;

————-

Οι ερωτήσεις εκ μέρους τής «Ελευθεροτυπίας»:

* Υπάρχει σήμερα σεξουαλική καταπίεση, σεξουαλική πείνα; Μπορούμε να μιλάμε για ερωτική πληρότητα όταν τα αρχαιότερο επάγγελμα τού κόσμου είναι ακλόνητο, όταν η πορνογραφία (έντυπη, κινηματογραφική, τηλεοπτική έως… ίντερνετ) είναι πανταχού παρούσα;

* Πώς θα σχολιάζατε τις εξής τρεις φράσεις τού Ράιχ:

1 Η “υποχρεωτική ηθική και η παθολογική σεξουαλικότητα πηγαίνουν χέρι με χέρι”.

2 “Στην αγάπη τής ελευθερίας πρέπει να προστεθεί και η υπεύθυνη ικανότητα για την ελευθερία”.

3 Η εξουσία και η αλήθεια αλληλοαναιρούνται”;

————–

Οι απαντήσεις τού Β. Ραφαηλίδη:

* Η σεξουαλική καταπίεση θα υπάρχει όσο υπάρχει η ανάγκη για την εξασφάλιση τής γνησιότητας τού “γνήσιου” κληρονόμου τής πατρικής περιουσίας. Η σεξουαλική καταπίεση είναι συναρτημένη με το κληρονομικό δίκαιο. Και κατοχυρωμένη μεταφυσικά για τον ίδιο λόγο.

1. “Ο ηθικός από φόβο, δεν είναι ηθικός, είναι φοβισμένος”, λέει ο Νίτσε. Όταν η σεξουαλικότητα γίνεται απειλή, λειτουργεί τρομοκρατικά για το φοβισμένο και τον εκτρέπει σε παράδοξες σεξουαλικές συμπεριφορές.

2. Υπάρχει ελευθερία αρνητική (απελευθέρωση από…) και ελευθερία θετική (απελευθέρωση για να…) λέει ο Φρομ. Δεν σου χρειάζεται η ελευθερία όταν δεν ξέρεις τι να την κάνεις. Τι να την κάνουμε, λοιπόν, τη σεξουαλική μας ελευθερία;

3. Η εξουσία ελέγχει και καθοδηγεί μ’ όποιον τρόπο έχει στη διάθεσή της, συνεπώς και με το ψέμα.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s