4ο – Πώς διαδίδεται η γνώση (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Η φράση «από πού να πιάσεις και τι ν’ αφήσεις» ισχύει στο κείμενο που ακολουθεί. Πρόκειται για έρευνα – αφιέρωμα τής «Ελευθεροτυπίας προς τιμήν των 100 χρόνων από τη γέννηση τού Βίλχελμ Ράιχ και το (θετικού προσανατολισμού;) άρθρο απηχεί τις απόψεις τού δημοσιογράφου Γιώργου Βιδάλη.

Ως προκαταρκτικό σχόλιο, για όσα έχω αναλύσει σε ξεχωριστά κείμενα, έχω να πω ότι ο κ. Βιδάλης έγραψε πολλά… Τα περισσότερα είναι μισές αλήθειες άρα χειρότερα από ψέματα και τα υπόλοιπα ιστορικές ανακρίβειες. Ωστόσο ισχυρίζεται και κάτι που είναι τραγικά λαθεμένο και ταυτόχρονα  απαράδεκτα συκοφαντικό. Ότι ο Ράιχ καταδικάστηκε το 1956 για τσαρλατανισμό!

Φροντίζοντας να μη μας διαφύγει η παραπληροφόρησή του έχει τονίσει μέσα στο κείμενο τον εξοργιστικό και φαντασιακό ισχυρισμό του με μαύρα γράμματα βάζοντας τελείες στη φράση του για να αφήσει ελεύθερη τη σκέψη μας να κολυμπήσει βαθύτερα στον… «τσαρλατανισμό» τού πλέον κατατρεγμένου επιστήμονα όπως αναφέρει… Άραγε έχει σκεφτεί από ποιους ήταν «κατατρεγμένος» και για ποιες αιτίες;

Από την άλλη μεριά στην παράθεση των κυριότερων βιβλίων τού Ράιχ που κάνει, μας τυφλώνει με την άγνοιά του. Έχει παραλείψει ένα εκ των κορυφαίων: τη «Βιοπάθεια τού καρκίνου»(!) ένα βιβλίο που μαζί με την «Ανάλυση του χαρακτήρα» και τη «Μαζική ψυχολογία τού φασισμού» αποτελεί την κορυφαία ανάδειξη τού έργου του.

Με αυτά και μ’ εκείνα που συμβαίνουν σε ΜΜΕ τοποθετημένα ευμενώς προς τον Ράιχ ισχύει η λαϊκή έκφραση: «Με τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς».

Μια πρώτη επισήμανση των λαθών τού κ. Βιδάλη γίνεται με την υπογράμμισή τους. Εάν πρόκειται εκτός από λάθη και για συκοφαντίες, μεταφερόμενες προφανώς λόγω άγνοιας, εκτός από την υπογράμμιση τις αναδεικνύω με μαύρα στοιχεία.

Το κείμενο του Γ. Βιδάλη δημοσιεύθηκε στην «Ελευθεροτυπία» το Σάββατο 29 Μαρτίου 1997 στη σελίδα 26 με τίτλο: «Βίλχελμ Ράιχ – Ο ‘πατέρας’ της σεξουαλικής επανάστασης» και με αναλυτικό υπότιτλο: «100 χρόνια από τη γέννηση τού Βίλχελμ Ράιχ, ενός τολμηρού επαναστάτη που προσπάθησε να συνδυάσει την ψυχανάλυση με το μαρξισμό, για να αποκηρυχθεί στο τέλος από όλους».

Ο “πατέρας” της σεξουαλικής επανάστασης

 “Ο έρωτας η εργασία και η γνώση είναι οι πηγές τής ύπαρξής μας. Αυτές που πρέπει να την κυβερνούν”.

Ποιος θυμάται τον Βίλχελμ Ράιχ; Τον πιο αμφισβητούμενο και κατατρεγμένο επιστήμονα-διανοητή τού αιώνα μας; Τον ιδιοφυή αυτό ερευνητή, που προσπάθησε μέσα από την ψυχιατρική και την ψυχανάλυση, την κοινωνιολογία και τη βιολογία να δείξει πως η σεξουαλική καταπίεση από τα παιδικά- εφηβικά χρόνια είναι η βασική αιτία των νευρώσεων, τού άγχους, τής ηδονής και τού φόβου απέναντι στην ελευθερία;

Αυτές τις μέρες έκλεισαν 100 χρόνια από τη γέννησή του (24 Μαρτίου 1957). Κάποιοι θα θυμούνται ίσως την περιστασιακή παρουσία τού “πατέρα τής σεξουαλικής επανάστασης” με το εξουσιαστικό γαλλικό κίνημα τού Μάη τού ’68. Άλλοι θα τον έχουν διαβάσει στα είκοσι και πλέον βιβλία του, που δημιούργησαν θαυμαστές πιστούς και εχθρούς φανατικούς.

Πριν δύο μήνες, σε έρευνα τής “Ε” για τη νεολαία διαπιστώθηκε ότι για τους Έλληνες μαθητές και φοιτητές η σεξουαλική αγωγή είναι το πρώτο από αυτά που θα θέλανε να διδάσκονται. Κάτι που αν μη τι άλλο δείχνει πως ο ριζοσπαστικός λόγος τού Ράιχ παραμένει επίκαιρος – αν και για κάποιους μιας ηλικίας ηχεί ουτοπικός και ανεδαφικός. Δεν είναι τυχαίο που τα τελευταία του βιβλία τα αφιέρωνε στα “Παιδιά τού μέλλοντος”. Στο κλασικό βιβλίο του “Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού” λέει άλλωστε: “Οι επερχόμενες γενιές πρέπει κάτω απ’ όποια περίσταση και με κάθε μέσο να διαφυλαχθούν από την επιρροή τής βιολογικής αρτηριοσκλήρωσης τής παλιάς γενιάς”.

Ο Αυστριακός αυτός επιστήμονας υπήρξε βοηθός και διευθυντής τής Ψυχαναλυτικής Κλινικής τού Φρόιντ, για να πάει πιο πέρα από τον τελευταίο, με τις τολμηρές θεωρίες του για τον οργασμό, (με την αποκατάσταση τής οργαστικής ικανότητας θεραπεύονται σε μεγάλο βαθμό οι νευρώσεις) και το χαρακτήρα (διεισδύοντας στη “θωράκισή” του ελευθερώνονται οι κλεισμένες παθολογικές και καταστροφικές σκέψεις για να αποκαλυφθεί ένας “ανονείρευτος κόσμος”).

Με τις εθνολογικές και κοινωνιολογικές του έρευνες προχώρησε στο μαρξισμό που προσπάθησε να συνενώσει με την ψυχανάλυση (συνειδητοποίηση τής οικονομικής εκμετάλλευσης και τής κοινωνικής σεξουαλικής απώθησης). Στο Βερολίνο εργάστηκε ως υφηγητής τής Ψυχαναλυτικής Κλινικής και δημιούργησε το ΣΕΞ-ΠΟΛ (Σύλλογο Σεξουαλικής Πολιτικής των Προλεταρίων), που πληροφορούσε το λαό πάνω στα σεξουαλικά προβλήματα. Ένα κίνημα που είχε μεγάλη απήχηση στη φοιτητική και εργατική τάξη. Το Κομμουνιστικό Κόμμα, τού οποίου είχε γίνει μέλος, τον διέγραψε και κήρυξε τα βιβλία του “αντεπαναστατικά”. Αλλά και η Διεθνής Εταιρεία Ψυχανάλυσης τον διέγραψε για τις ιδέες του.

Κυνηγήθηκε από το ναζιστικό καθεστώς τού Χίτλερ όταν ήρθε στην εξουσία και τα βιβλία του ρίχτηκαν στην πυρά (είχε γράψει τη σπουδαία μελέτη του για το φασισμό, όπου υποστήριζε ότι αυτός βασιζόταν σε διεστραμμένους οργαστικούς πόθους, στον υποταγμένο χαρακτήρα και στα χειρότερα στοιχεία τής πατριαρχικής οικογένειας). Εξόριστος καταφεύγει στη Δανία και τη Σουηδία, όπου θα δεχτεί επιθέσεις ψυχαναλυτικών κύκλων και κομουνιστών. Θα πάει στη Νορβηγία όπου θα ανακαλύψει τα “βιόντα” και στη συνέχεια την “οργόνη”, που είναι ένα είδος κοσμικής ακτινοβολίας. Θα αναγκαστεί πάλι να μεταναστεύσει ύστερα από επιθέσεις τού Τύπου και των ψυχαναλυτών για τα “παράλογα συμπεράσματά” του.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο τελευταίος του σταθμός. Εκεί θ’ ασχοληθεί αποκλειστικά με την “οργονοενέργεια”, για την οποία πιστεύει ότι μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην καταπολέμηση τού καρκίνου. Έχοντας απορρίψει προ πολλού τον “κόκκινο φασισμό” τής σταλινικής Ρωσίας μιλάει για την “εργοδημοκρατία”, μια φυσική μορφή κοινωνικής οργάνωσης , όπου οι άνθρωποι συνεργάζονται αρμονικά στην υπηρεσία κοινωνικών αναγκών και αμοιβαίων ενδιαφερόντων. Για την ενασχόλησή του με την “Οργονομία” δέχτηκε και εκεί μεγάλη επίθεση από τους δημοσιογραφικούς κύκλους και το Ίδρυμα Τροφής και Φαρμάκων, η οποία κράτησε δέκα χρόνια (τα τελευταία πέντε χρόνια τής ζωής του τραυματίστηκε καίρια η διανοητική του ακεραιότητα και είχε εκφράσει ορισμένες παράλογες σκέψεις).

Το ’56 καταδικάστηκε για… “τσαρλατανισμό” σε δύο χρόνια φυλάκιση, ενώ τα βιβλία του ρίχτηκαν στη φωτιά στη χώρα που θαύμαζε.

Πέθανε από καρδιακή προσβολή, λίγο καιρό μετά τη φυλάκισή του.

Να θυμίσουμε τα σημαντικότερα έργα του: “Η λειτουργία τού οργασμού”, “Η ανάλυση τού χαρακτήρα”, “Η εισβολή τής σεξουαλικής ηθικής”, “Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού”, “Η σεξουαλική επανάσταση”, “Άκου ανθρωπάκο”, “Η δολοφονία τού Χριστού”, “Άνθρωποι σε μπελάδες”.

Σε αυτό το αφιέρωμα μνήμης για τον Ράιχ ζητήσαμε τη γνώμη δύο ψυχιάτρων, τού Αθανάσιου Αλεξανδρίδη και τού Κλεάνθη Γρίβα, όπως και τού συγγραφέα – κοινωνικού σχολιογράφου Βασίλη Ραφαηλίδη θέτοντάς τους τα εξής ερωτήματα:

* Για τον Βίλχελμ Ράιχ, η απώθηση τής σεξουαλικότητας από τα εφηβικά χρόνια, η άγνοια και η ενοχή γύρω απ’ αυτήν, αποτελούν την κύρια πηγή των νευρώσεων, τού ”θωρακισμένου χαρακτήρα”, τής “συγκινησιακής πανούκλας”. Για τον ίδιον ο φασισμός “ενυπάρχει στον αγελαίο άνθρωπο, σ΄αυτόν που η έμφυτη ερωτική ζωή του έχει αναχαιτισθεί”. Θεωρείτε ότι οι ιδέες του μέσα από το πλούσιο επιστημονικό και βιβλιογραφικό έργο του είναι ξεπερασμένες; Επίκαιρες; Ουτοπικές;

* Υπάρχει σήμερα σεξουαλική καταπίεση, σεξουαλική πείνα; Μπορούμε να μιλάμε για ερωτική πληρότητα όταν τα αρχαιότερο επάγγελμα τού κόσμου είναι ακλόνητο, όταν η πορνογραφία (έντυπη, κινηματογραφική, τηλεοπτική έως… ίντερνετ) είναι πανταχού παρούσα;

* Πώς θα σχολιάζατε τις εξής τρεις φράσεις τού Ράιχ:

1 Η “υποχρεωτική ηθική και η παθολογική σεξουαλικότητα πηγαίνουν χέρι με χέρι”.

2 “Στην αγάπη τής ελευθερίας πρέπει να προστεθεί και η υπεύθυνη ικανότητα για την ελευθερία”.

Η εξουσία και η αλήθεια αλληλοαναιρούνται”;

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s