2ο – Πώς διαδίδεται η «γνώση» (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ

Γράφει:

ο Χρήστος Μουσουλιώτης

100 χρόνια από τη γέννηση τού Ράιχ, το 1997, η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε εκτενές αφιέρωμα με θετικό προσανατολισμό για τον Βίλχελμ Ράιχ, τον «Πατέρα» τής σεξουαλικής επανάστασης, όπως τον χαρακτήρισε στον τίτλο της. Το αφιέρωμα επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος Γιώργος Βιδάλης. Παρέθεσε τις απόψεις του για τον Ράιχ σε μια ολόκληρη σελίδα, απόψεις που ήταν γεμάτες με μισές αλήθειες και πολλά λάθη και επιπλέον ζήτησε να γράψουν τη γνώμη τους για τον Ράιχ δύο ψυχίατροι. Ο ευρέως γνωστός για τη δράση, τα βιβλία και τα άρθρα του Κλεάνθης Γρίβας και ο Αθανάσιος Αλεξανδρίδης. Ζήτησε επίσης να γράψει τη γνώμη του και ο πολύ γνωστός διανοούμενος με τον οποίο είχα προσωπική επαφή στο παρελθόν, Βασίλης Ραφαηλίδης.

Στο πλαίσιο των κειμένων μου με τίτλο «Πώς διαδίδεται η ‘γνώση’ (τής άγνοιας) για το έργο τού Ράιχ» θα αναδημοσιεύσω αυτά τα τέσσερα κείμενα, (τα οποία σημειώστε ότι έχουν θετικό προσανατολισμό), των Γιώργου Βιδάλη, Κλεάνθη Γρίβα, Αθανάσιου Αλεξανδρίδη και Βασίλη Ραφαηλίδη.

Το πρώτο κείμενο που ακολουθεί το οποίο βρίσκεται πλησιέστερα στην πραγματικότητα από όλα τα άλλα, είναι τού ψυχιάτρου Κλεάνθη Γρίβα. Έχει τίτλο: «Στήριξε την ψυχανάλυση στα πόδια της» και δημοσιεύθηκε το Σάββατο 29 Μαρτίου τού 1997 στη σελίδα 27 τής «Ελευθεροτυπίας». Θα ακολουθήσουν τα δικά μου σχόλια για τα άλλα κείμενα που δημοσιεύθηκαν στο πλαίσιο αυτού τού αφιερώματος τής «Ελευθεροτυπίας». Για τα σχόλια τού κ. Γρίβα δεν έχω να πω κάτι ιδιαίτερο. Απλώς ότι έχει καταφέρει κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Να βρίσκονται στο πλαίσιο τής ιστορικής και επιστημονικής πραγματικότητας τού έργου τού Ράιχ.

 

ΣΤΉΡΙΞΕ ΤΗΝ ΨΥΧΑΝΛΥΣΗ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ

Οι ιδέες που αναπτύχθηκαν από τον Ράιχ ήταν και παραμένουν επίκαιρες. Παραφράζοντας τη γνωστή διαπίστωση τού Μαρξ, μπορούμε να πούμε ότι η μέγιστη συνεισφορά του έγκειται στο γεγονός ότι ενώ “στον Φρόιντ η ψυχανάλυση βρίσκεται με το κεφάλι κάτω, ο Ράιχ την αναποδογύρισε και τη στήριξε στα πόδια της, βοηθώντας στην αποκάλυψη τού λογικού πυρήνα της μέσα στο μυστικιστικό της περίβλημα”.

Η φροϊδική σεξουαλική θεωρία αποδίδει τις νευρώσεις στην “καταπίεση τής ερωτικής ζωής”, αφήνοντας αναπάντητο το κρίσιμο ερώτημα σχετικά με τις συνθήκες που επιτρέπουν την άσκηση αυτής τής καταπίεσης.

Ο Ράιχ, συνδυάζοντας την ψυχανάλυση με το μαρξισμό, προσδιόρισε το δίκτυο των σχέσεων εξουσίας και υποταγής που καθιστά δυνατή αυτή την καταστολή και έδειξε ότι η διεκδίκηση τής “ερωτικής αυτορύθμισης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη διεκδίκηση ενός άλλου είδους μορφών “ανατροφής των παιδιών, ερωτικών και οικογενειακών σχέσεων και κοινωνικής οργάνωσης”.

Ο όρος «συγκινησιακή πανούκλα” υποδηλώνει όλες τις μορφές τής κοινωνικής παθολογίας που χαρακτηρίζονται από ομαδικό μαζικό παραλογισμό και καταστροφικότητα. Σε κατάσταση “συγκινησιακής πανούκλας” βρίσκεται ένα άτομο που έχει εμπλακεί σε αμοιβαία αλληλεπίδραση με άλλα άτομα, τα οποία ενεργούν υπό την επίδραση των ασυνείδητων καταστροφικών τους ορμών και “προκειμένου να νομιμοποιηθεί η εκδήλωση αυτών των ορμών) ενσωματώνουν ένα κοινωνικό άλλοθι που έχει τη μορφή τής μαζικής ιδεολογίας (θρησκευτικής, πολιτικής, εθνικιστικής, ρατσιστικής, κ.λπ.).

Κορυφαία εκδήλωση τής συναισθηματικής πανούκλας αποτελεί η πολιτική ιδεολογία τού ολοκληρωτισμού που απευθύνεται στα παράλογα και στα συναισθηματικώς νηπιακά στοιχεία τού ανθρώπους, προκειμένου να ενισχύσει την προσκόλλησή του στην εξουσία τού Αρχηγού. Στη βάση αυτής τής καταστρεπτικής συμπεριφοράς βρίσκονται ορισμένες σχέσεις εξουσίας που καθιστούν δυνατή την ερωτική καταπίεση των ατόμων με τρόπο ώστε να καθίστανται ανίκανα για ερωτική αυτορύθμιση.

—————-

Οι ερωτήσεις εκ μέρους τής «Ελευθεροτυπίας»:

* Υπάρχει σήμερα σεξουαλική καταπίεση, σεξουαλική πείνα; Μπορούμε να μιλάμε για ερωτική πληρότητα όταν τα αρχαιότερο επάγγελμα τού κόσμου είναι ακλόνητο, όταν η πορνογραφία (έντυπη, κινηματογραφική, τηλεοπτική έως… ίντερνετ) είναι πανταχού παρούσα;

* Πώς θα σχολιάζατε τις εξής τρεις φράσεις τού Ράιχ:

1 Η “υποχρεωτική ηθική και η παθολογική σεξουαλικότητα πηγαίνουν χέρι με χέρι”.

2 “Στην αγάπη τής ελευθερίας πρέπει να προστεθεί και η υπεύθυνη ικανότητα για την ελευθερία”.

3 Η εξουσία και η αλήθεια αλληλοαναιρούνται”;

————–

Οι απαντήσεις από τον κ. Γρίβα:

* Η ερωτική πληρότητα εκφράζει μια κατάσταση απώλειας τού Είναι στο Είναι τού ερωτικού συντρόφου η οποία βιώνεται σε ψυχοδιανοητικό και σωματικό επίπεδο συγχρόνως.

Είναι μια εμπειρία υπέρβασης τού ψυχικού και σωματικού Εγώ μιας άλλης ύπαρξης. Αντίθετα, η σεξουαλική “ελευθερία” εκφράζει μια κατάσταση διαρκούς υπερδιέγερσης μιας σωματικής λειτουργίας που επιβάλλεται ως αυτοσκοπός. Συνεπώς, η ερωτική πληρότητα και ο σεξουαλικός υπερκορεσμός (που βλακωδώς εκλαμβάνεται ως γνώρισμα “ελευθερίας”) είναι στοιχεία αμοιβαία αποκλειόμενα.

Σε κάθε εποχή γενικευμένου σεξουαλικού υπερκορεσμού, η ερωτική πληρότητα αποτελεί το ζητούμενο και όχι το δεδομένο.

Η “ακλόνητη θέση τού αρχαιότερου επαγγέλματος” τού κόσμου, νομίζω ότι εξηγείται από την ανοργασμική χαρακτηροδομή των ατόμων που καταφεύγουν στις “υπηρεσίες” του σε συνδυασμό με την “συνακόλουθη ανασφάλεια που αισθάνονται σε οποιαδήποτε σχέση ερωτικής ισοτιμίας στην οποία ό,τι παίρνουν είναι αντίστοιχο με αυτό που δίνουν. Κι αυτό είναι που τους κάνει να προσφεύγουν στις αμειβόμενες σεξουαλικές υπηρεσίες τού Άλλου, πράγμα που τους απαλλάσσει από την αγωνία τής προσωπικής προσφοράς.

1. Η υποχρεωτική – καταναγκαστική ηθική αποτελεί το βασικό νομιμοποιητικό – ιδεολογικό εργαλείο για την καταπίεση τού έρωτα ως σύνθετου ψυχο-σεξουαλικού φαινομένου και για τη συνακόλουθη ανάπτυξη τής παθολογικής σεξουαλικότητας.

2. Η ελευθερία και η ευθύνη αλληλοκαθορίζονται και αλληλονοηματοδοτούνται απολύτως. Ελευθερία χωρίς ευθύνη σημαίνει ασυδοσία. Ευθύνης χωρίς ελευθερία σημαίνει δουλειά.

3. Εξουσία είναι η νομιμοποιημένη άσκηση τής δύναμης που έχει ωστόσο τον αποτελεσματικό καθορισμό τής συμπεριφοράς των ατόμων και τής κοινωνίας και κατατείνει στη συντήρηση και τη σκλήρυνση τού υπάρχοντος δικτύου σχέσεων δύναμης.

Από την άλλη μεριά, η αλήθεια έχει ανατρεπτικό χαρακτήρα, Αλήθεια σημαίνει διαρκής αμφισβήτηση και κριτική. Και, για να θυμηθούμε τον Μαρξ “η κριτική δεν είναι νυστέρι, είναι όπλο. Το βασικό συναίσθημα που την εμπνέει είναι η αγανάκτηση. Ο βασικός της στόχος είναι η καταγγελία και κάνει το αίσχος ακόμη πιο ατιμωτικό, δημοσιοποιώντας το.

Συνεπώς, η αλήθεια αποτελεί θανάσιμη απειλή για την εξουσία και η εξουσία διαρκή απειλή για την αλήθεια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s