ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Εκτιμώντας ότι είναι καιρός να γίνει γνωστό ευρύτερα το είδος τής πληροφόρησης που επιβάλλεται στον ελληνικό χώρο από τη συντριπτική πλειοψηφία των «ειδικών» σχετικά με το ποιος ήταν και τι ανακάλυψε πραγματικά ο Βίλχελμ Ράιχ, ξεκινώ από σήμερα να συζητώ το θέμα, αντλώντας υλικό από ένα εξαιρετικά μεγάλο αρχείο που έχω, με κείμενα που έχουν γραφεί γι’ αυτόν, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν είναι τίποτα άλλο παρά ωμή συκοφαντία ή στην καλύτερη περίπτωση παραπληροφόρηση.

Θα αρχίσω να παρουσιάζω αυτά τα κείμενα (δυστυχώς δεν μπορώ να γράφω με ρυθμό πολυβόλου, όπως παλαιότερα), με απώτερο στόχο να μπουν τα πράγματα στην ιστορική θέση τους. Προφανώς οι περισσότεροι γνωρίζουν το πολύ γνωστό στους βιβλιόφιλους και εξαιρετικά ποιοτικό περιοδικό “Διαβάζω”, τού οποίου δυστυχώς διακόπηκε η έκδοσή του. Το “Διαβάζω” κυκλοφόρησε στο τέλος τού ‘88 με μονοθεματικό αφιέρωμα στον Βίλχελμ Ράιχ.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τότε ήμουν διευθυντής στα Γραφεία Αθηνών τού “Εθνικού Κήρυκα” τής Νέας Υόρκης. Δέχτηκα στο γραφείο μου την επίσκεψη τής δημοσιογράφου τού περιοδικού “Διαβάζω”, κ. Δήμητρας Παυλάκου, η οποία μου ανέφερε τα σχέδια τού περιοδικού. Κέρδισε την πλήρη εμπιστοσύνη μου και της έδωσα όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσα για τον Ράιχ. Της ανέφερα επίσης την επικείμενη ίδρυση τού Ελληνικού Συλλόγου Οργονομίας και την ύπαρξη τού ελληνικού «Περιοδικού τής Οργονομίας», δίνοντάς της μερικά τεύχη και τις πηγές από όπου θα μπορούσαν να αντλήσουν υλικό για τον Ράιχ.

Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη όταν αγοράζοντας το περιοδικό «Διαβάζω» διαπιστώνω ότι στα κείμενα τα οποία σχολίαζαν το έργο του υπήρχε ελάχιστη αναφορά στα αυθεντικά έργα τού Ράιχ και κυρίως, όσα υπήρχαν γι’ αυτόν προέρχονταν είτε από συγγραφείς που ελάχιστα το γνώριζαν, είτε από άλλους που το συκοφαντούσαν.

Χαρακτηριστικό: Δύο επιστήμονες – αρθρογράφοι που γράφουν για τον Ράιχ, παραπέμπουν στο βιβλίο τού Μισέλ Καρτιέρ, που κυκλοφορεί στα ελληνικά με τίτλο «Τι είπε πραγματικά ο Ράιχ». Για να γίνει κατανοητή η βαρύτητα αυτής τής ενέργειας αν αντιστρέψουμε το ερώτημα προτάσσοντας το “τι είπε πραγματικά ο Καρτιέρ για τον Ράιχ;” Τότε έχουμε μια αλλόκοτη διαπίστωση.

Εξώφυλλο τού περιοδικού "Διαβάζω" με το πολυσέλιδο αφιέρωμα στον Βίλχελμ Ράιχ.

Όσο κι αν δείχνει περίεργο, ο κύριος Καρτιέρ διατηρεί απέραντο θαυμασμό και εκτίμηση για τις ανακαλύψεις τού Ράιχ. Αλλά μόνο για τη μαρξιστική του περίοδο. Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Ράιχ έπαψε να είναι μαρξιστής (χωρίς να πάψει να θαυμάζει τον Μάρξ) αρχίζοντας να αποκαλύπτει τη δυσωδία των σταλινικών καθεστώτων, τον αρρωστημένο ψυχισμό και τη διανοητική ανεπάρκεια των επαγγελματιών τής επανάστασης, τότε μετατρέπεται για τους κομουνιστές, σοσιαλιστές και λοιπούς συμπαθούντες σε κόκκινο πανί. Ο κ. Καρτιέρ (μεταξύ πολλών άλλων που έκαναν κάτι παρόμοιο) αναλαμβάνει τον ρόλο τού “ταύρου” ορμώντας με μαεστρική μανία στο χώρο των μεταμαρξιστικών ανακαλύψεων και τής προσωπικότητας τού Ράιχ για να τον κάνει λαμπόγυαλα.

Δυστυχώς, ο κ. Καρτιέρ γνωρίζει πολύ καλά τα όσα ανακάλυψε ο Ράιχ. Ωστόσο, για τη δεύτερη και συγκλονιστικότερη περίοδο τής ζωής τού Ράιχ κινείται με δεξιοτεχνικό τρόπο. Παραλείποντας κρίσιμες και ζωτικές πληροφορίες, καταφέρνει να πείσει τον αναγνώστη ότι ο Ράιχ αν και δούλευε με συστηματοποιημένο τρόπο, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά παρανοϊκός, καθώς όλα όσα εμφανίζει ως ανακαλύψεις του δεν είναι τίποτα άλλο παρά δημιουργήματα ενός έξοχα οργανωμένου, αλλά διαταραγμένου μυαλού.

Ομολογώ ότι σε αυτή τη συκοφαντική παγίδα έπεσα κι εγώ. Στα πρώιμα χρόνια γνώσης μου για το ραϊχικό έργο, γύρω στο 1982, διάβασα το βιβλίο τού κ. Καρτιέρ και τον πίστεψα. Ευτυχώς, άλλες σημαντικές  εμπειρίες με ώθησαν να ελέγξω συστηματικότερα το έργο τού Ράιχ, για να ανακαλύψω ότι είχα πέσει θύμα ωμής εξαπάτησης, όπως άλλωστε και χιλιάδες άλλα άτομα, αλλά όπως και ο συγγραφέας τού πρώτου κειμένου στο περιοδικό “Διαβάζω”, κ. Παντελής Κρανιδιώτης.

Με τίτλο «Ο Ράιχ τής ‘‘ειδικής’’ απόρριψης και τής ‘‘κοινής’’ αποδοχής», ο κ. Κρανιδιώτης δείχνει ότι βασίζει τις απόψεις του για την τρέλα τού Ράιχ αποκλειστικά στο λιβελογράφημα τού κ. Καρτιέρ.

Τη γνωστή ρότα τής τότε σταλινικής γραμμής, που είχε σταλεί από τη Μόσχα και επικράτησε παντού ως ακλόνητη αλήθεια, ότι δηλαδή ο Ράιχ είχε σημαντική επιστημονική προσφορά κατά τα πρώτα χρόνια του και στη συνέχεια τρελάθηκε (όταν άρχισε να επικρίνει τον σταλινισμό), ο κ. Κρανιδιώτης την παπαγαλίζει, προφανώς εν αγνοία του.

Όπως σημειώνει: «Η αρχική επιστημονική συμβολή τού Ράιχ ήταν πέρα για πέρα θετική και γονιμοποιός. Οι προσωπικές του εμπειρίες και παρατηρήσεις, σχόλια και υποδείξεις, όλα αυτά που συγκρότησαν τα βιβλία τής χρυσής εποχής (1922-27) και οι θέσεις του σε ψυχαναλυτικές συναντήσεις και συνέδρια (1923-1934), ώς την εποχή που τον κυρίεψε η τρέλα, έχουν περάσει μέσα από την επιστημονική κριτική κι από το χρόνο σαν σοβαρές αναφορές σε κλασικά ψυχαναλυτικά συγγράμματα».

Βεβαίως οι απόψεις τού κ. Κρανιδιώτη δεν είναι δυνατό να δεχθούν κριτική για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή δεν παραπέμπει στα έργα τού Ράιχ, από όπου θα έπρεπε να είχε αντλήσει τη γνώση και την αντίστοιχη ισχύ τής κριτικής του και δεύτερο επειδή παραπέμπει σε έργα και συγγραφείς, που είτε δεν γνωρίζουν το ραϊχικό έργο, είτε συκοφαντούν τον Ράιχ. Όλα αυτά ζωγραφίζουν σαφώς το τότε περίγραμμα (τής άγνοιας) στο οποίο οι αριστεροί διανοούμενοι στηρίζονταν (το ίδιο συμβαίνει σήμερα), για να περιγράψουν το έργο τού Ράιχ.

Ο κλινικός ψυχολόγος κ. Δημήτρης Δαμίγος, γράφει το επόμενο κείμενο με τίτλο: «Η επικαιρότητα τής επιστημολογικής σκέψης τού Ράιχ”. Δέχεται και αυτός, (βασιζόμενος πού άραγε) ότι κατά την τελευταία περίοδο τής ζωής του ο Ράιχ «εμφάνιζε σημάδια ψυχικής διαταραχής», αλλά παραδόξως δεν υποτιμά τις ανακαλύψεις αυτής τής περιόδου, λέγοντας ότι δεν μπορεί να κρίνει «κατά πόσο οι πειραματικές υποθέσεις τού Ράιχ είναι βάσιμες».

Βεβαίως, ο κ. Δαμίγος αναφέρεται σε «πειραματικές υποθέσεις» και όχι όπως είναι η ιστορική αλήθεια σε  «πειραματικά ευρήματα». Με αυτή τη λεκτική τρίπλα δείχνει σαφώς την υπολανθάνουσα τάση του να μας πει ότι τα εργαστηριακά ευρήματα τού Ράιχ ήταν δημιουργήματα κάποιου διαταραγμένου μυαλού και προφανώς λάθος. Ωστόσο, δέχεται π.χ. ότι η καρκινική εξέλιξη είναι αποτέλεσμα λειτουργικής διαταραχής και αυτό είναι απίστευτο, επειδή ο Ράιχ, πρώτος από όλους τους επιστήμονες που έχουν εμφανισθεί στον πλανήτη Γη, αυτό δήλωσε σαφώς και επιπλέον το απέδειξε. Παραδόξως λοιπόν, ο κ. Δαμίγος συμφωνεί με έναν βασικό πυλώνα των ανακαλύψεων τού Ράιχ και με τα κυριότερα κλινικά και εργαστηριακά ευρήματά του, αν και βασίζει τις απόψεις του για τον Ράιχ μόνο σε τρία βιβλία του. Ίσως εξαιτίας αυτής τής μερικής άγνοιας, έχει την εξωφρενική άποψη, όπως θα  μπορούσε να αποδοθεί με μια λέξη – ότι «αυτό που τον έκανε γνωστό στο πλατύ κοινό δεν είναι ο σύγχρονος τρόπος με τον οποίο προσπάθησε να διερευνήσει ορισμένα φαινόμενα, αλλά η απλοϊκότητα τής αντίδρασής του απέναντι στο επιστημονικό και κοινωνικό κατεστημένο».

Άραγε ο κ. Δαμίγος γνωρίζει κάτι περισσότερο και δεν μας το λέει; Αν και ποιος ακριβώς ήταν ο απλοϊκός τρόπος αντίδρασης τού Ράιχ απέναντι στο κατεστημένο μένει να εξηγηθεί, οφείλω να διευκρινίσω πως σύμφωνα με αυτά που έχω διαβάσει 35 χρόνια που ασχολούμαι με το ραϊχικό έργο, το κάθε λογής κατεστημένο διατηρούσε έναν απλό και σαφή στόχο απέναντι στον Ράιχ. Επιδίωκε με κάθε τρόπο την εξόντωσή του, επειδή με τις ανακαλύψεις και τις ιδέες τού Ράιχ, πλήττονταν τα ποικιλώνυμα ιδεολογικά και οικονομικά συμφέροντά του. Ο Ράιχ το μόνο που έκανε ήταν να εργάζεται. Παρήγαγε τεράστιο έργο τόσο σε όγκο όσο και σε ποιότητα, συκοφαντημένος, κυνηγημένος και μεταναστεύοντας από κράτος σε κράτος με τα βιβλία του να καίγονται στην σταλινική ΕΣΣΔ, τη χιτλερική Γερμανία και τις ΗΠΑ, ενώ τις ιδέες του και τις ανακαλύψεις του προσπαθούσε απεγνωσμένα να εξοβελίσει το κατεστημένο. Ιδέες και έργο, που μόνο για να τα μελετήσει κάποιος χρειάζεται μια ή δύο ζωές.

Ο ψυχίατρος κ. Στέλιος Στυλιανίδης στο κείμενό του, που ακολουθεί στο περιοδικό “Διαβάζω” με τίτλο: «Η πολυπλοκότητα τής κλινικής προσέγγισης στον Ράιχ», παρά τις όποιες ελλείψεις γνώσεων, που είναι αναμενόμενες από έναν επιστήμονα ο οποίος δεν έχει σπουδάσει οργονομία, δείχνει να γνωρίζει στις γενικότητές της την κολοσσιαία συνδρομή τού Ράιχ στην ψυχαναλυτική σκέψη και την εκτιμά. Επιπλέον διαφωνεί με την τάση ορισμένων μελετητών τού έργου του (π.χ. όπως τού κ. Κρανιδιώτη) οι οποίοι χωρίζουν τη διαδρομή τού Ράιχ στη μαχητική ευρωπαϊκή πορεία του και στην εφευρετική αμερικανική.

Δυστυχώς, και ο κ Στυλιανίδης για την ανακάλυψη τής οργόνης δείχνει να αρκείται στην εξόχως ατυχέστατη παραπομπή που κάνει στο βιβλίο: “Για μια μαρξιστική κριτική τής ψυχαναλυτικής θεωρίας”, τού οποίου οι συγγραφείς κατάφεραν να με καταπλήξουν. Όταν πριν μερικές δεκαετίες διάβασα το απίθανο πόνημά τους διαπίστωσα ότι γνώριζαν το έργο τού Ράιχ, όσο ένα ραδιενεργό χαλίκι από το Ναγκασάκι γνωρίζει ότι είναι ραδιενεργό επειδή οι ΗΠΑ έριξαν στην περιοχή ατομική βόμβα, που είχε ολοκληρωθεί με το Manhattan Project… Οι συγγραφείς στηριζόμενοι σε απύθμενη άγνοια (και διαθέτοντας “μαρξιστικό” και απύθμενο θράσος), αναφέρονται στον Ράιχ μέσα σε λίγες παραγράφους παπαγαλίζοντας τις γνωστές ξύλινες αρλούμπες, στις οποίες – δυστυχώς – ο κ. Στυλιανίδης μάς παραπέμπει για να πληροφορηθούμε το ζήτημα οργόνη!

Αναφορικά με τον συνάδελφο και αρχικά στενό φίλο και συνεργάτη τού Ράιχ, Φερέντσι, το όνομα τού οποίου αναφέρεται με εκτίμηση και πολύ περισσότερες φορές στο κείμενο τού κ. Στυλιανίδη, από αυτό τού Ράιχ, καλό θα ήταν να διευκρινίσω, ότι ο Φερέντσι υπήρξε μικρός ανθρωπάκος και διανοητικός νάνος συγκριτικά με το έργο τού Ράιχ. Γεμάτος φθόνο και επαγγελματική αντιζηλία για την ιδιοφυΐα τού Ράιχ, ήταν αυτός που ακόμα και κατά τη μαρξιστική περίοδο τού Ράιχ, ενώ διατηρούσαν τη φιλία τους, τον συκοφαντούσε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι φήμες που διέσπειρε ο Φερέντσι ότι ο Ράιχ ήταν τρελός, ειδικά όταν ο Φερέντσι έμεινε σχεδόν άνεργος στη Νορβηγία επειδή οι πάντες προτιμούσαν ως θεραπευτή τους τον Ράιχ, ακολούθησαν σαν πανουκλιασμένα στοιχειά τον Ράιχ, ακόμα και στην Αμερική.

Παρόμοιες φήμες, ο καθένας για τους λόγους του, διέσπειραν και ορισμένα από τα μέλη τού ψυχαναλυτικού κατεστημένου τού στενού κύκλου τού Φρόιντ, όπως η ίδια η κόρη του, Άννα, η οποία ως ανέραστη Ζαν ντ’ Αρκ, ονομαζόταν τότε «σιδηρά παρθένος». Είναι σαφής η αιτία που ενοχλούσαν την Άννα Φρόιντ οι ανακαλύψεις τού Ράιχ. Ο “θρασύς” αυτός επιστήμονας μιλούσε για ανακλαστικό οργασμού και υγιή σεξουαλικότητα, την οποία η ίδια δεν διέθετε ούτε κατά φαντασία.[1]

H Άννα Φρόιντ (πρέπει να προσθέσω), ότι ήταν γκροτέσκα περίπτωση. Έτρεφε τέτοιο μίσος για τον Ράιχ, ώστε έκανε πολλά και υπογείως, για να τον εξοβελίσει από τον κύκλο τού Φρόιντ, ενώ ταυτόχρονα, έδειχνε προς τον Ράιχ φιλικό και γεμάτο εκτίμηση πρόσωπο. Ένα πρόσωπο Ιανού, που έκρυβε στην άλλη πλευρά του το θανάσιμο μίσος της προς τον Ράιχ, τού οποίου…., (σημειώστε), παρακολουθούσε τα Τεχνικά Ψυχαναλυτικά Σεμινάρια, κρίνοντάς τα ως έξοχα!

Ολοκληρώνοντας διευκρινίζω ότι ο κ. Στυλιανίδης παραπέμπει (δυστυχώς) μόνο σε δύο βιβλία τού Ράιχ και ταυτόχρονα πέφτει στην ίδια παγίδα, παραπέμποντας στο λιβελλογράφημα τού κ. Καρτιέρ, το οποίο επιγράφεται με τον απολύτως αναληθή και εξοργιστικό τίτλο: «Τι είπε πραγματικά ο Ράιχ».

Το κείμενο τού Γάλλου κ. Αντρέ Νικολά που ακολουθεί, με τίτλο: “Ο Ράιχ και οι αντιλήψεις του για τη δημοκρατία τής εργασίας», συνιστά το μοναδικό άρθρο στο περιοδικό “Διαβάζω”, τού οποίου ο συγγραφέας δείχνει να γνωρίζει σε βάθος τις ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ.

Μπορώ ανεπιφύλακτα να το χαρακτηρίσω, με ελάχιστες πιθανότητες να πέφτω έξω, ως ένα από τα καλύτερα κείμενα που έχουν γραφτεί, σχετικά με τη δημοκρατία τής εργασίας, καθώς όχι μόνο καταφέρνει βαδίζοντας βήμα – βήμα να ξεδιπλώνει τις σκέψεις τού Ράιχ, παραθέτοντας ταυτόχρονα, για να υποστηρίξει τα λεγόμενα του, βιβλία τού Ράιχ, αλλά επειδή κύριες πηγές του είναι τα ίδια τα βιβλία τού Ράιχ, με ελάχιστες αναφορές σε ξένες πηγές και όχι το αντίστροφο.

Βεβαίως ο κ. Νικολά δίνει τις ερμηνείες του, εκ των οποίων ορισμένες είναι λαθεμένες, αλλά αυτό δεν ακυρώνει καθόλου την αξία τού έργου του, το οποίο διαθέτει εκτός τής βαθιάς γνώσης τού ραϊχικού έργου σπάνια ευαισθησία και συνοχή.

Το κερασάκι στην τούρτα αυτής τής αποτυχημένης προσπάθειας είναι  και η «Εργογραφία Βίλχελμ Ράιχ» όπως επιγράφεται, στην οποία συμβαίνει η αποσιώπηση τής ύπαρξης τού ελληνικού «Περιοδικού τής Οργονομίας, στο οποίο είναι δημοσιευμένα (μη συκοφαντικά) κείμενα τού Ράιχ και εκτενή (μη συκοφαντικά) άρθρα για τον Ράιχ.

Ο συγγραφέας κ. Χρίστος Παπαγεωργίου αν και κάνει συστηματική παράθεση όλων των τίτλων από τα βιβλία τού Ράιχ, που έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά, ακόμα και την έκδοση ενός εξαιρετικά δυσεύρετου βιβλίου γραμμένου στην καθαρεύουσα, που (δύσκολα το πιστεύει κανείς) κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1934, παραθέτει ταυτόχρονα βιβλία από άλλους συγγραφείς για τον Ράιχ, τα οποία – όλα – είτε είναι λιβελλογραφήματα είτε ουρανομήκεις ανοησίες, ενώ απουσιάζει παντελώς οποιαδήποτε αναφορά στο ελληνικό «Περιοδικό τής Οργονομίας», τεύχη τού οποίου περιέχουν εκτός από τα έγκυρα κείμενα τού Ράιχ και αναλύσεις εκπαιδευμένων γιατρών από τον ίδιο τον Ράιχ, στην επιστήμη που ίδρυσε, την οργονομία.

Βλέπουμε λοιπόν το περίεργο γεγονός στα κείμενα των αρθρογράφων τού περιοδικού “Διαβάζω”, η γνώση για το έργο τού Ράιχ να είναι περιορισμένη και ατελής. Ως αποτέλεσμα έχουμε την μεροληπτική, κουτσουρεμένη, λαθεμένη και ορισμένες φορές (εν αγνοία των συγγραφέων) λιβελλογραφική παρουσίαση τού ραϊχικού έργου, σε ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα το οποίο έπρεπε να είναι – τουλάχιστον – ιστορικά και βιβλιογραφικά άμεμπτο.

Είναι βάσιμο να αναρωτηθεί κάποιος: Θα τολμούσαν οι ίδιοι συγγραφείς να σχολιάσουν το έργο τού Φρόιντ ή τού Μαρξ βασιζόμενοι, σε σχόλια άλλων, γι’ αυτούς τους πρωτοπόρους και όχι σε πλήρη και βαθιά μελέτη των ίδιων των έργων τους; Η απάντηση είναι αυτονόητη.

Ένα γεγονός που με σοκάρει είναι η παντελής έλλειψη σχολιασμού, από όλους τους αρθρογράφους τού περιοδικού, τού εξόφθαλμα τραγικού, εφιαλτικού και ταυτόχρονα φασιστικού γεγονότος. Τής ρίψης στην πυρά  όλων των βιβλίων και περιοδικών ενός φυσικού επιστήμονα, όπως ήταν ο Ράιχ. Βιβλίων που περιείχαν τις πρωτοπόρες ιδέες του για τη δόμηση ενός καλύτερου κόσμου ή ξετύλιγαν (σε περίληψη) το απαύγασμα δεκάδων χιλιάδων κλινικών παρατηρήσεων και εργαστηριακών πειραμάτων – ευρημάτων.

Η κατανόηση των βαθύτερων λόγων αυτής τής παράλειψης μου δημιουργεί σύγχυση, άγχος και πολλά ερωτήματα. Ταυτόχρονα την κρίνω εξωφρενική, ανήκουστη και πρωτοφανή, επειδή είναι σίγουρο ότι αν είχε ριχτεί στην πυρά έστω ένα βιβλίο (όχι τόνοι βιβλίων όπως στην περίπτωση τού Ράιχ), οποιουδήποτε άσημου συγγραφέα, τότε αυτό το πραγματικά αξιόλογο περιοδικό, θα είχε επιστρατεύσει τον ανθό των διανοουμένων του για να κατακεραυνώσουν το άθλιο γεγονός.

Συμπέρασμα

Δυστυχώς, (όπως θα φανεί και με άλλα σχόλια), κάπως έτσι δομούνται οι παρουσιάσεις των περισσότερων απόψεων και αφιερωμάτων στο έργο τού Ράιχ σε παγκόσμιο επίπεδο (εδώ και πολλές δεκαετίες), από άτομα που είτε έχουν περιορισμένη γνώση, αλλά δυστυχώς έχουν άποψη βασισμένη κυρίως στην πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί,[2] οπότε το διαστρεβλώνουν και το συκοφαντούν εν αγνοία τους, είτε από άτομα που δεν έχουν γνώση[3] ή έχουν κάποια γνώση, αλλά διαθέτουν εκείνη την περίεργη ψυχοδιανοητική δομή, οπότε συνειδητά το συκοφαντούν.[4][5]

Τού Χρήστου Μουσουλιώτη

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διάλεξη θα δώσει ο πρόεδρος τού Αμερικανικού Κολεγίου τής Οργονομίας Πίτερ Κριστ, (Peter A. Crist) για ένα ζήτημα που αποτελεί στην κυριολεξία μέγα σκάνδαλο, αλλά παραδόξως περνάει δήθεν απαρατήρητο και σχολίαστο εδώ και δεκαετίες από όλους τους διανοούμενους και όσους προσποιούνται τους προοδευτικούς και τους υπέρμαχους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το κάψιμο των βιβλίων τού Ράιχ στο  διάστημα τής προεδρίας τού Αϊζενχάουερ, ήταν μια προσπάθεια απόλυτης φίμωσης των προκλητικών και επικίνδυνων για το αρτηριοσκληρωμένο (και εξαγορασμένο) επιστημονικό κατεστημένο εκείνης τής εποχής, που είχε την πρόθυμη  βοήθεια πλήθους ετερόκλητων συμφερόντων. Από εθνικιστικούς και ψευτο-ηθικιστικούς κύκλους, μέχρι την Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ, αλλά και τις μυστικές υπηρεσίας τής ΕΣΣΔ και άλλων κρατών!

Θυμίζω ότι ο τότε πρόεδρος τής Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης, Cameron, μισούσε θανάσιμα τον Ράιχ, ψάχνοντας τρόπους για να τον εξοντώσει, ενώ η άλλη πλευρά του φρικόμορφου προσωπείου του κατέγραφε ότι ήταν συνεργάτης τής  CIA σε πειράματα επαναπροσδιορισμού τής ανθρώπινης προσωπικότητας μέσω ηλεκτροσόκ, αισθητηριακού αποκλεισμού, ψυχοφαρμάκων και πλύσης εγκεφάλου. Αυτό το ανθρωπάκι – “επιστήμονας” έλεγε τότε, ότι η μέθοδος θεραπείας τού Ράιχ δεν είναι επιστημονική και ότι θα κλείσει τον Ράιχ στη φυλακή!

Το απίστευτο σκάνδαλο των καμένων βιβλίων τού Βίλχελμ Ράιχ, δεν σχολιάζεται αν και συνέβη όχι μόνο στη δημοκρατική Αμερική, αλλά και στη σταλινική ΕΣΣΔ, όπως και τη χιτλερική Γερμανία. Το κωμικοτραγικό γεγονός που υφίσταται είναι ότι στις ΗΠΑ κυκλοφορούν βιβλία όπως “Χίλιοι τρόποι για να δολοφονήσετε το γείτονά σας” και κάηκαν τα βιβλία τού Ράιχ τα οποία στην ουσία ήταν οι ιδέες του για μια καλύτερη ανθρωπότητα και τα επιστημονικά συμπεράσματά του από τις δεκάδες χιλιάδες κλινικές και εργαστηριακές ανακαλύψεις του.

Το τραγικά απίστευτο γεγονός συνέβη επί προεδρίας Αϊζενχάουερ. Κάηκαν όλα τα βιβλία τού Ράιχ, ακόμα κι εκείνα που δεν είχαν σχέση με την οργόνη, για την οποία υποτίθεται, ότι η FDA είχε διεξάγει επιστημονικές έρευνες και είχε διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει, ενώ στην πραγματικότητα, όπως έχουν δείξει τα δεδομένα που ήρθαν στο φως, οι έρευνές της ήταν οτιδήποτε άλλο εκτός από επιστημονικές και αντικειμενικές.

Το παρήγορο που συμβαίνει σήμερα είναι ότι επιστήμονες τής θεωρητικής φυσικής, ειδικά ορισμένοι κορυφαίοι που ασχολούνται με την κβαντική θεωρία πεδίου,[1] υποστηρίζουν ότι αυτή η θεωρία στην ουσία περιγράφει τον αιθέρα, ο οποίος, όπως είναι γνωστό, δεν είναι παρά το άλλο όνομα τής οργόνης.

Διάλεξη για τα καμένα βιβλία τού Ράιχ

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Σωλήνας κενού με την οργόνη να φωτοβολεί στο εσωτερικό του

Με το σκούρο μπλε χρώμα, που είναι ελαφρώς λευκό στην αριστερή άκρη, διακρίνεται η φωταύγεια τής οργόνης μέσα σε σωλήνα κενού, (0,5 m.m.). Σε αντίθεση με την επικρατούσα συκοφαντική άποψη ότι η ανακάλυψη τής οργόνης ήταν μια παρανοϊκή ιδέα τού Ράιχ, τα στοιχεία που υπάρχουν αποδεικνύουν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι χρειάστηκε να διεξαχθούν χιλιάδες πειράματα και αμέτρητες κλινικές παρατηρήσεις σε ασθενείς του για να οδηγηθεί ο Ράιχ στην ανακάλυψη τής φωταυγούσας οργόνης και στη συνέχεια στην κατασκευή οργονοκινητήρα.

Η διαδικασία που ακολούθησε ο Ράιχ για να καταφέρει το ακατόρθωτο ήταν η εξής: Ο σωλήνας κενού διατηρήθηκε μερικές εβδομάδες στο εσωτερικό συσσωρευτή οργόνης για να φορτιστεί με οργονοενέργεια. Στη συνέχεια, τροφοδοτώντας με χαμηλή ηλεκτρική φόρτιση το σωλήνα κενού διέγειρε την οργόνη, που κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει εκεί, ούτε να φωταυγεί, επειδή με βάση τους νόμους τής φυσικής, ένας σωλήνας κενού περιέχει σχεδόν το απόλυτο κενό, αλλά παρόλα αυτά είχε φορτιστεί με οργόνη από τον συσσωρευτή οργόνης. Σημειώνεται ότι η φωταύγεια εμφανιζόταν ακόμη και με την ελαφρά τριβή μιας φορτισμένης ηλεκτροστατικής ράβδου πάνω στο σωλήνα!

(Η ανωτέρω φωτογραφία προέρχεται από το βιβλίο τού Ράιχ «Cosmic Superimposition» το οποίο κυκλοφορεί στα ελληνικά με τον τίτλο «Κοσμική Υπέρθεση» αλλά δεν περιέχεται σε αυτό).

Η κάτω αριστερή φωτογραφία είναι στιγμιότυπο από την Έκθεση Βιβλίου στο χώρο Ζαππείου στην Αθήνα. Διακρίνονται βιβλία και περιοδικά τής οργονομίας και πάνω στον πάγκο ένα οργονοβόλο. Δίπλα του βρίσκονται δύο μικροί συσσωρευτές οργόνης, που στη δεξιά φωτογραφία τούς βλέπουμε ευκρινώς.

Πρόκειται για έναν εικονικό και έναν πραγματικό συσσωρευτή με τους οποίους μπορούμε να κάνουμε ένα απλό αλλά συγκλονιστικό πείραμα, με το οποίο αποδεικνύεται ότι ο πραγματικός συσσωρευτής αναπτύσσει θερμοκρασία στο εσωτερικό του που δεν δικαιολογείται με βάση το δεύτερο νόμο τής θερμοδυναμικής. Την κατασκευή τού πραγματικού συσσωρευτή οργόνης την έκανα με λεπτά μεταλλικά φύλλα που σχημάτισαν ορθογώνιο παραλληλόγραμμο, το οποίο κλείστηκε αεροστεγώς με μονωτική ταινία στις ενώσεις του. Η μεταλλική κατασκευή τυλίχτηκε με μαλλί προβάτου. Ακολούθως η κατασκευή τυλίχτηκε με λεπτό σύρμα κουζίνας. Στη συνέχεια η όλη κατασκευή περιτυλίχτηκε αεροστεγώς με παχιά πλαστική ταινία ηλεκτρολογικής χρήσης και η κορυφή, όπου εισέρχεται το θερμόμετρο από μια μικρή τρυπούλα, κλείστηκε αεροστεγώς με πλαστελίνη.

Ο εικονικός συσσωρευτής έγινε απο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο με πλευρές χαρτονιού. Κλείστηκαν αεροστεγώς οι ενώσεις του με μονωτική ταινία και ακολούθως τυλίχτηκαν με λεπτό πανομοιότυπο στρώμα (όπως αυτό τού πραγματικού συσσωρευτή), από μαλλί προβάτου. Ακολούθως η όλη κατασκευή τυλίχτηκε με λεπτό φύλλο χαρτί. Η υπόλοιπη κατασκευή στη συνέχεια κατασκευάστηκε με την ίδια μεθοδολογία όπως αυτή τού πραγματικού συσσωρευτή, χωρίς ωστόσο να υπάρχει η λεπτή μεταλλική στρώση από σύρμα κουζίνας.

Κατά απίστευτο τρόπο η διαφορετική διάταξη κατασκευής στον πραγματικό συσσωρευτή, δηλαδή εναλλακτικά στρώματα μεταλλικού και οργανικού υλικού, δίνει στην οργόνη τη δυνατότητα να έλκεται στο εσωτερικό τού πραγματικού συσσωρευτή. Καθώς παγιδεύεται εντός των μεταλλικών τοιχωμάτων αναπτύσσεται θερμοκρασία. Ο εικονικός συσσωρευτής που είναι φτιαγμένος με εναλλακτικά στρώματα μόνο οργανικών υλικών, δεν έχει παρόμοια δυνατότητα. Η θερμοκρασία τού εσωτερικού του είναι πάντοτε ίδια με αυτή τού περιβάλλοντος σε αντίθεση με τον πραγματικό συσσωρευτή οργόνης, που εκείνη την εποχή (1991) έδειχνε συνεχώς(!) δύο έως τέσσερις βαθμούς Κελσίου μεγαλύτερη θερμοκρασία από τον εικονικό!

Δείτε επίσης τις σελίδες 10 και 11  από τη μπροσούρα που γράφω περιοδικά με τον τίτλο “Οργόνομα”. Εκεί μπορείτε να δείτε δύο ακόμα αποδείξεις τής φωταυγούσας οργόνης. Κατεβάστε ολόκληρη την μπροσούρα από εδώ:  → ORGONOMA

4ο "Οργόνομα"

]]> http://yperthesi.wordpress.com/2011/03/31/%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bc%ce%b1-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%b4%ce%b5%ce%af%ce%be%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b9%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%bb%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%ae/feed/ 4 kodikas zappeio zappeio thermometra 4ο οργονομα http://yperthesi.wordpress.com/2011/01/28/%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%ac-%ce%b5%ce%b4%cf%8e-%ce%ba%ce%b1%ce%af%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%bf%cf%81%ce%b3%cf%8c%ce%bd/ http://yperthesi.wordpress.com/2011/01/28/%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%ac-%ce%b5%ce%b4%cf%8e-%ce%ba%ce%b1%ce%af%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%bf%cf%81%ce%b3%cf%8c%ce%bd/#comments Fri, 28 Jan 2011 14:47:59 +0000 Χρήστος Μουσουλιώτης http://yperthesi.wordpress.com/?p=472 ]]> Γράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Στη φωτογραφία ένας συσσωρευτής οργόνης ή οργονοθάλαμος. Στη βάση διακρίνεται ένα οργονοβόλο. Ένα άλλο οργονοβόλο, που δεν φαίνεται, είναι τοποθετημένο στην κορυφή με το σωλήνα του να εισέρχεται από το παραθυράκι αερισμού.

‘Όταν καθόμαστε μέσα στο συσσωρευτή έχουμε τη δυνατότητα να κρατάμε το οργονοβόλο σε σημείο που πάσχει για να ενδυναμώσουμε τη ροή τής ενέργειας.

Ένα παρόμοιο οργονοβόλο πριν 20 περίπου χρόνια είχε κάνει ορισμένους φυσικούς και άλλους ειδικούς να παραμιλάνε.

Βρισκόμουν στην Έκθεση Βιβλίου στην Αθήνα και είχα τοποθετήσει πάνω σε ένα τραπέζι-πάγκο μαζί με διάφορα περιοδικά τής Οργονομίας και βιβλία σχετικά με τον Ράιχ, δύο ίδιους συσσωρευτές οργόνης, έναν πραγματικό κι ένα εικονικό. Δηλαδή έναν που συγκέντρωνε οργόνη και έναν που λόγω τής διάταξης των υλικών του δεν μπορούσε να συγκεντρώσει. Στον καθένα υπήρχε ένα θερμόμετρο τοποθετημένο στην κορυφή που εισχωρούσε εντός. Στον πραγματικό έδειχνε πάντα 3-4 βαθμούς Κελσίου μεγαλύτερη θερμοκρασία, γεγονός που καταρρίπτει το δεύτερο νόμο τής θερμοδυναμικής. Το ίδιο γεγονός είχε αφήσει άναυδο τον Αϊνστάιν όταν το ανέφερε ο Ράιχ. Τότε ο Αϊνστάιν δήλωσε πως «εάν είναι αληθινό αποτελεί βόμβα στα θεμέλια τής φυσικής». Αργότερα το απαξίωσε αφού πρώτα το έλεγξε ελλιπώς κρατώντας έναν συσσωρευτή στο σπίτι του. Υποστήριξε ότι αυτό που αυξάνει τη θερμοκρασία δεν είναι η ιδιότητα τού συσσωρευτή οργόνης, αλλά τα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα τού αέρα που… χτυπάνε στο ταβάνι και κατεβαίνοντας θερμά ζεσταίνουν την περιοχή τού συσσωρευτή. Ο Ράιχ απάντησε ότι εάν το πείραμα γίνει στο ύπαιθρο (όπως και το έκανε) όπου δεν υπάρχει ταβάνι τότε το φαινόμενο αυξημένης θερμοκρασίας εξακολουθεί να υφίσταται. Ο Αϊνστάιν ουδέποτε απάντησε σε αυτό το επιχείρημα…

Στον ίδιο πάγκο στην Έκθεση Βιβλίου στην Αθήνα, είχα κι ένα οργονοβόλο. Με ρωτούσαν αρκετοί που περνούσαν από εκεί τι είναι αυτό και τους εξηγούσα, ζητώντας να το δοκιμάσουν, κάτι που συνήθως έκαναν, μένοντας έκπληκτοι από διάφορα φαινόμενα που βίωναν.

Ορισμένοι φυσικοί προσπάθησαν να εξηγήσουν την αυξημένη θερμότητα, που ένιωθαν όταν έβαζαν το χέρι τους εντός του μεταλλικού χωνιού που βρίσκεται στην άκρη τού οργονοβόλου, με τη μεταφορά θερμότητας που πρέπει να συμβαίνει με βάση τους νόμους τής φυσικής, από τα μεταλλικά τοιχώματα τού χωνιού στο χέρι.

«Σωστά τα λες (έλεγα σε κάθε έναν

Βάζουμε την ακάλυπτη μεταλλική άκρη τού σωλήνα εντός τής τρύπας, που δεν φαίνεται (στο άνω μέρος) και η συσκευή είναι έτοιμη για χρήση. Οργονοβόλο φτιαγμένο με εναλλακτικά στρώματα από μαλλί προβάτου και σύρμα κουζίνας.

από αυτούς) αλλά μόνο εάν πιάσεις το μεταλλικό τοίχωμα και διαπιστώσεις ότι είναι ζεστό».

«Ναι» μου απαντούσαν.

Αμέσως μετά ακουμπούσαν το εσωτερικό τοίχωμα για να επιβεβαιώσουν τον ισχυρισμό τους διαπιστώνοντας κατάπληκτοι ότι ήταν ψυχρό, γεγονός που δεν εξηγούσε με κανένα τρόπο τη θερμότητα που ένιωθαν από την οργόνη που έρεε από το εσωτερικό τού οργονοβόλου διαμέσου τού μεταλλικού σωλήνα προς το χωνί κι απο εκεί στο χέρι τους…

Εκεί γνώρισα και μια ακόμα ιδιότητα τού οργονοβόλου που αγνοούσα και ούτε καν φανταζόμουνα.

Ορισμένα άτομα που είχαν πολύ παλιά τραύματα στα χέρια και ήδη είχαν κλείσει οι πληγές, ένιωθαν στο σημείο τής επουλωμένης πληγής, ενώ δεν ήταν τίποτα ορατό , μια αίσθηση σαν να υπήρχε κάποια βελόνα που έραβε απαλά το δέρμα τους. Η εξήγηση που είχα δώσει τότε ήταν ότι η φύση – ο οργανισμός τους – είχε κλείσει την πληγή και η οργόνη εκείνη την στιγμή το έκλεινε πλήρως «ράβοντας» την πληγή που είχε γίνει και στο ενεργειακό «σώμα».

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται καλύτερα την οργόνη

Εκείνο που μου δημιούργησε κατάπληξη στη διάρκεια των ημερών που ήμουν στην Έκθεση Βιβλίου, ήταν η επαφή των παιδιών με την οργόνη και η μειονεκτική αντιμετώπιση τού θέματος από αρκετούς ενήλικες. Το περιστατικό που θα περιγράψω είναι εντυπωσιακό και απεικονίζει σαφώς την κατάσταση.

Βρίσκομαι στο περίπτερό μας ένα μεσημέρι με αρκετή ζέστη μαζί με τη φίλη Ν.Β και τον φίλο Γ.Α. Τη στιγμή εκείνη έρχεται ένας πατέρας γύρω στα 45 κρατώντας ένα αγοράκι 5-6 χρονών από το χέρι. Βλέπει τα βιβλία και τα περιοδική και η ματιά του πέφτει στο οργονοβόλο. Ρωτάει:

-Τι είναι αυτό;

-Συγκεντρώνει ενέργεια.

-Τι ενέργεια; ρωτάει με ένα ανήσυχο ύφος σηκώνοντας ελαφρά το ένα φρύδι.

-Οργόνη.

-Δηλαδή τι κάνει αυτή η ενέργεια; ρωτά με ελαφρά απόχρωση περιφρόνησης στη φωνή του.

-Συσσωρεύεται σε αυτό (του δείχνω το οργονοβόλο) και ακολούθως διοχετεύεται και χρησιμοποιείται ίσως σε διάφορες παθήσεις ή και σε περιπτώσεις ατονίας.

Mε κοιτάει με ύφος καλυμμένης περιφρόνησης και λέει:

-Και πώς αποδεικνύεται αυτό;

-Βάλε το χέρι σου θα πρέπει να αισθανθείς κάτι.

Πάει και βάζει επιδεικτικά το χέρι του στο χωνί τού οργονοβόλου. Το αφήνει, σαν να λέει «τι κάνω εδώ με εσάς τώρα…» για δύο -τρία λεπτά και στη συνέχεια με ύφος που εννοούσε «μα τι λέτε ρε βλάκες, κοροϊδεύετε τον κόσμο εδώ», λέει;

-Δεν αισθάνθηκα τίποτα!

Πώς μου ήρθε εκείνη τη στιγμή, γιατί δεν είχα συναντήσει μέχρι τότε παρόμοια προκλητική αντίδραση και λέω στο παιδάκι:

-Βάλε κι εσύ το χέρι σου.

Πράγματι το παιδάκι, χαρούμενο και περίεργο που βρήκε κάτι να «παίξει» στη σοβαρή Έκθεση Βιβλίου, πηγαίνει και βάζει το χέρι του στο χωνί. Το κρατάει 5-6 δευτερόλεπτα και βγάζει μια φωνή:

-Μπαμπά, εδώ καίει!…

Μεταξύ σοβαρού και αστείου γυρίζω και λέω στο παιδάκι:

-Εσύ είσαι πιο υγιής από τον πατέρα σου, μην τον ακούς τι σου λέει. Από εδώ και πέρα εσύ να του λες τι να κάνει!…

Και ο μπαμπάς γεμάτος αμηχανία και κατάπληξη για την αντίδραση τού γιου του, που δεν την περίμενε και τη διάψευση των δικών του συμπερασμάτων και αισθήσεων:

-Ναι βέβαια, εγώ τον ακούω. Άλλωστε αυτός μου είπε να έρθουμε στην Έκθεση τού Βιβλίου.

Από τότε όταν οι γονείς δεν αντιλαμβάνονταν τίποτα, η Ν.Β. που ήταν μαζί μου, ζητούσε από τα παιδιά να δοκιμάσουν το οργονοβόλο βάζοντας το χέρι τους στο χωνί του. Πράγματι, σχεδόν όλες οι απαντήσεις ήταν αποκαλυπτικές.

Χωρίς άλλα σχόλια.

(Απόσπασμα από το 4ο “Οργόνομα” σελίδα 14).

Δωμάτιο-οργονοθάλαμος. Ο Ράιχ μέσα σε αυτό έκανε σημαντικές παρατηρήσεις για τις ιδιότητες τής οργόνης.

Το ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο τού Βίλχελμ Ράιχ με τίτλο: Man’s Right to Know, που θα μπορούσε να μεταφραστεί “Το Δικαίωμα να γνωρίζεις”, έχει αναρτηθεί στο ίντερνετ. Αποτελεί δημιουργία τού διευθυντή του Μουσείου Ράιχ, Kevin Hinchey, και είναι η πλέον αντικειμενική, χωρίς υπερβολές περιληπτική παρουσίαση των περισσότερων ανακαλύψεων αυτής τής επιστημονικής μεγαλοφυϊας τού 20ού αιώνα.

Δημιουργήθηκε το 2002 και αποτελεί ένα είδος εισαγωγής στη ζωή και τις ανακαλύψεις τού Ράιχ, για τους επισκέπτες τού Μουσείου Ράιχ. Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα τού Μουσείου, αυτό το ντοκιμαντέρ των 28 λεπτών είναι μια ελάχιστη προσπάθεια για να μπορέσει κάποιος να αντιληφθεί τη ζωή και το έργο τού Ράιχ. Είναι απλά ένα ξεκίνημα και δεν έχει σκοπό να αντικαταστήσει τα γραπτά τού Ράιχ ή μια επίσκεψη στο Όργονον όπου είναι το Μουσείο, για να έχει κάποιος έπειτα από αρκετές ώρες παραμονής, την αντίληψη πώς ζούσε και τι έκανε στην καθημερινή του πραγματικότητα ο Ράιχ.

Η προσωπική μου άποψη για αυτό το ντοκιμαντέρ είναι απολύτως θετική. Το συγκλονιστικότερο μέρος του αποτελούν τα σημεία όπου φαίνεται η κινητήρια δύναμη τής οργόνης, καθώς ο Ράιχ πλησιάζει και απομακρύνει το χέρι του σε ένα μικρό ανεμιστήρα, ο οποίος γυρίζει με τη φόρτιση από το χέρι τού Ράιχ και σταματά μόλις το χέρι του απομακρύνεται. Σημειώστε ότι το άτομο με το συμβολικό όνομα Ουάσιγκτον, που εργαζόταν δίπλα στον Ράιχ όταν αυτός τελειοποιούσε τη λειτουργία τού οργονοκινητήρα, εξαφανίστηκε παίρνοντας μαζί του έναν οργονοκινητήρα!

Από τα δεδομένα που έχω συλλέξει έως τώρα, είμαι σχεδόν σίγουρος ότι επρόκειτο για άτομο που είχε σταλεί από κάποιους… ακριβώς για αυτό το σκοπό. Να μάθει δηλαδή τα μυστικά τού οργονοκινητήρα. Αγνοώ παντελώς και μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ, εάν κατάφερε να αποσπάσει από τον Ράιχ τον κρίσιμο παράγοντα  Υ, που είναι απαραίτητος για τη λειτουργία του.

Συγκλονιστικό είναι επίσης το σημείο όταν βλέπουμε  την φωταυγούσα οργόνη, εντός φιάλης κενού, μια φωταύγεια που με βάση τους νόμους τής φυσικής δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Καλό είναι να δουν αυτή τη φωτογραφία ορισμένοι φυσικοί, μήπως υποψιαστούν ότι κάτι περισσότερο μπορεί συμβαίνει από αυτά που έμαθαν στο πανεπιστήμιο.

Η προσπάθεια τού Μουσείου Ράιχ να συντηρήσει το έργο αυτού τού τόσο συκοφαντημένου επιστήμονα, αξίζει βοήθειας. Η αγορά βιβλίων ή άλλου υλικού από το Μουσείο, ή ακόμα καλύτερα κάποια δωρεά, είναι κινήσεις ζωτικής σημασίας.

Η διεύθυνση τής ιστοσελίδας όπου μπορείτε να δείτε το σχετικό ντοκιμαντέρ:

http://www.youtube.com/user/wilhelmreichtrust

Η δισεύθυνση τής ιστοσελίδας τού Μουσείου Ράιχ:

The Wilhelm Reich Museum – Welcome

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Ο τρόπος που ερχόμαστε στον κόσμο διαμορφώνει τον τρόπο που θα ζήσουμε αργότερα σε αυτόν. Με ποσοστά που αγγίζουν στο 100% ανθρωπολόγοι έχουν τη δυνατότητα να προβλέψουν τη φύση τής κοινωνίας – βίαιη ή ειρηνική – από τον τρόπο που γεννιούνται τα παιδιά. Ωστόσο, η φύση τού φυσικού τοκετού έχει μικρή σχέση με τη μοντέρνα εκδοχή της, όπως εμφανίζεται από τις ποικίλες οργανώσεις και ατομικές πρωτοβουλίες, επειδή αγνοούνται τα βασικότερα δεδομένα.

Αυτά είναι οι ανακαλύψεις τού Ράιχ για τη σωματική και χαρακτηρολογική θωράκιση, που δεν επιτρέπει στο είδος μας να έχει φυσικό τοκετό, επειδή απλούστατα η φύση μας είναι βαριά διαταραγμένη, γεγονός που παρεμβαίνει στη φυσική διαδικασία τού τοκετού, μετατρέποντας την έκφραση “φυσικός τοκετός” σε γκροτέσκα παραλλαγή και σε μια ακόμα τραυματική διαδικασία για το νεογνό και την εγκυμονούσα.

Όταν είχα την τύχη να παρακολουθήσω τη διάλεξη στα ελληνικά, τής ψυχιάτρου – νευρολόγου Θεοδότας Χασάπη, (η οποία δίνει σχεδόν την ίδια διάλεξη στην έδρα τού Αμερικανικού Κολεγίου τής Οργονομίας στις ΗΠΑ), έμεινα κατάπληκτος για την παντελή άγνοια αυτών των κινημάτων γύρω από το τι πραγματικά είναι φυσικός τοκετός και την απίστευτη έλλειψη επαφής που τα διακρίνει για τις πραγματικές ανάγκες τής εγκυμονούσας και τού νεογνού, οι οποίες είναι πολύ πέρα από τον τοκετό στο σπίτι με μια μαία ή τον τοκετό σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους κλινικών ή νοσοκομείων.

Δυστυχώς έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να βαδίσουμε για να βρεθούμε στη θέση να φέρνουμε στον κόσμο παιδιά, που δεν θα έχουν στο σώμα και την ψυχή τους τα σημάδια τής βίας και τής έλλειψης επαφής, αλλά μόνο το βάλσαμο τής αγάπης. Όπως είχε πει ο εξαιρετικά διάσημος για τις ανακαλύψεις του, σχετικά με τον τοκετό, Μισέλ Οντάν, “είναι αδύνατο να γεννιούνται παιδιά με αγάπη, όταν οι μητέρες δεν εκκρίνουν την ορμόνη τής αγάπης”. Ακόμα και αν τα παιδιά γεννιούνται “φυσικά” στο σπίτι ή σε χώρους “φυσικού” τοκετού, θα πρόσθετα.

Δυστυχώς, ακόμα και ο Οντάν βρίσκεται μακριά από τις αναγκαίες προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν στις μητέρες να εκκρίνουν τις ορμόνες τής αγάπης, επειδή η έκκρισή τους δεν είναι μηχανιστική διαδικασία, αλλά συμμετοχή ολόκληρης τής ψυχοσωματικής δομής, μια συμμετοχή, για την οποία ο Οντάν φαίνεται να αγνοεί σε σημαντικό βαθμό, ότι τίθενται αξεπέραστα εμπόδια από τη θωράκιση, αν και έχει δηλώσει, πως το σημαντικότερο βιβλίο τού 20ού αιώνα είναι “Η δολοφονία τού Χριστού” τού Βίλχελμ Ράιχ.

Ωστόσο, ο Οντάν έγραψε πρόσφατα ένα θαυμάσιο βιβλίο με τίτλο: “The Functions of the Orgasms”, αφιερωμένο στον Ράιχ και στη συγκλονιστική ανακάλυψή του για το ανακλαστικό τού οργασμού, (όπως περιγράφεται στο βιβλίο τού Ράιχ “Η λειτουργία τού οργασμού”). Τα ερωτήματα που θέτει ο Οντάν με βάση τις ανακαλύψεις, τις έρευνες και την  τεράστια εμπειρία του, είναι συγκλονιστικά, επειδή αγγίζουν το μέλλον μας. Η ανησυχία του ότι ο κόσμος μας χωρίζεται πλέον σε πολλούς που είναι γεννημένοι χωρίς τις ορμόνες τής αγάπης και τη δυνατότητα τής βαθιάς ανθρώπινης επαφής (ένα είδος ανθρώπινων ρομποκόπ θα έλεγα) και σε λίγους που έχουν γεννηθεί με τις ορμόνες τής αγάπης και την ικανότητα τής βαθιάς επαφής, δημιουργεί το αναπόφευκτο ερώτημα εάν είναι δυνατό να επιβιώσει ο κόσμος μας με όλους εμάς, τους στερημένους ανθρώπους που αποτελούμε την πλειοψηφία.

Η άποψη τού Ράιχ διαμορφωμένη εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα ήταν ότι “η χαρακτηροδομή των παιδιών τού μέλλοντος θα καθορίσει τη μοίρα τής ανθρωπότητας “. Αυτή η άποψη απαντά ευθέως στο ερώτημα τού Οντάν δημιουργώντας την επιτακτική ανάγκη για ευρύτερη συνειδητοποίηση τής υπάρχουσας αρνητικής για τη ζωή κατάστασης. Με μια τέτοια συνειδητοποίηση μπορεί να υπάρξει ευρεία αλλαγή στον τρόπο που γεννάμε τα παιδιά μας και στον τρόπο που τα μεγαλώνουμε.

Πιστεύω ότι εάν δεν αλλάξουν τα πάντα σε αυτό το χώρο, εάν δεν γίνουν ευρέως γνωστές οι ανακαλύψεις τού Ράιχ για το πώς διαταράσσεται η δυνατότητα τής αγάπης και τής επαφής κατά τον τοκετό και στη συνέχεια,  εάν με άλλα λόγια δεν σπάσει αυτή η “καταραμένη” αλυσίδα τής θωράκισης, που μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά, το τρένο τού κόσμου μας κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς την άβυσσο.

Στη συνέχεια παρατίθεται η ανακοίνωση και τα σχόλια τού Αμερικανικού Κολεγίου τής Οργονομίας (ACO) για τη διάλεξη τής Ψυχιάτρου Θεοδότας Χασάπη “Οι Ρίζες τής Αγάπης και τού Μίσους”.

Τhe American College of Orgonomy

Time magazine’s October 4th cover story, “How the First Nine Months Shape the Rest of Your Life,” reiterates what Wilhelm Reich discovered in the 1940s and 50s; that life in the womb is a critical factor in shaping the person you become as an adult. The article reports an “explosion” in recent years of literature in the field known as “fetal origins.” In his ground-breaking 1948 book, Cancer Biopathy, Reich discussed the effect of the bioenergetic state of the mother and her connection with the fetus in the womb, and subsequent tendencies for emotional and physical illness.

Board-certified Greek psychiatrist, Dr. Theodota Chasapi, will address this timely topic during her presentation, “The Roots of Love & Hate,” as part of the ACO’s ongoing series of Social Orgonomy talks this Saturday, October 2nd at the Princeton Public Library, 65 Witherspoon St., Princeton, NJ from 3:00PM to 5:00PM. Admission is FREE thanks to underwriting support from Jack and Jean Sargent. Seating is limited and reservations are recommended. Refreshments will be served. Call (732) 821-1144 or make your reservation online by visiting http://www.orgonomy.org.

Time magazine article http://www.time.com/time/health/article/0,8599,2020815,00.html

This presentation has been approved by the American College of Nurse-Midwives for 0.2 continuing education credits and by DONA International for 1.75 continuing education units. (The ACNM does not endorse this program.)

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Ο Ράιχ μάς βοήθησε να κατανοήσουμε τους επιστημονικούς νόμους

τής ενεργειακής δύναμης που κινεί τα άτομα και την κοινωνία.

Μας βοήθησε να κατανοήσουμε πώς η ώθηση τής αλλαγής γίνεται τέλμα,

η εγρήγορση μετατρέπεται σε παραίτηση,

ο ορθολογισμός γίνεται παραλογισμός,

η εξέλιξη αλλάζει σε οπισθοδρόμηση,

η υγιής σεξουαλική ένωση μεταβάλλεται σε διαστροφή και εμπόρευμα,

η πρόοδος σταματά από την αντίδραση,

οι γιατροί μεταμορφώνονται σε εκτελεστές εντολών πολυεθνικών,

η δικαιοσύνη γίνεται αδικία,

οι πολιτικοί μετατρέπονται σε αχυράνθρωπους,

οι θρησκείες καθοδηγούν στρατούς πολέμου,

οι δημοσιογράφοι γίνονται λιβελλογράφοι,.

Πώς ο κοινωνικός παραλογισμός κυριαρχεί τού ορθολογισμού.

Με απλά λόγια, ο Ράιχ αποκάλυψε τις ρίζες τής αγάπης και τού μίσους, τής λογικής και τής τρέλας μας.

Αυτά ήταν υπερβολικά πολλά για να γίνει ανεκτός. Έπρεπε να συκοφαντηθεί συστηματικά τόσο το έργο του, όσο και η προσωπικότητά του κι αυτό έγινε από τα πλέον ετερόκλητα συμφέροντα, -ισμούς και παραλογισμούς.

Ακολουθεί το τέταρτο μέρος τού Ημερολογίου τής Αθλιότητας.

(Μέρος 4ο)

1934 Αύγουστος. Ο Ράιχ επιστρέφει μετά τη διαγραφή του από τη Διεθνή Ψυχαναλυτική Εταιρεία, από την Ελβετία στην Κοπεγχάγη.

1934 Οκτώβριος. Αναγκάζεται στην τέταρτη μετανάστευση στο Όσλο τής Νορβηγίας. Εγκαθίσταται προσωρινά σε ένα από εκείνα τα άθλια ξενοδοχεία – όπως γράφει «που είναι ικανά να τσακίζουν το ισχυρότερο πνεύμα». Θα δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες διαμονής και θα παραμείνει στη χώρα για 5 περίπου χρόνια.

1935  Ιανουάριος. Μια ακόμα χυδαία επίθεση σουηδικής εφημερίδας ωθούμενης από αντιπάλους νοσοκομειακούς ψυχιάτρους, ζητά την απέλαση τού Ράιχ για «μην  ερωτοτροπεί με νεαρούς και νεαρές, ένας από αυτούς, τούς όπως ονομάζονται, Γερμανούς σεξολόγους και να πείθει με τη λαθεμένη ψευδοεπιστήμη του».

1935. Ο μετέπειτα εκδότης τού αμερικανικού περιοδικού,  στο οποίο δημοσιεύθηκε το άρθρο που αποτέλεσε αφορμή για τη δίωξη τού Ράιχ, Michael Straight, προσχωρεί στην κομουνιστική σέχτα τού βρετανικού πανεπιστημίου Κέμπριτζ.

1935. Από τον Μάιο έως τον Δεκέμβριο ο Ράιχ διεξάγει πειράματα διερευνώντας τη βιοηλεκτρική φύση τής λίμπιντο. Ο μετέπειτα καγκελάριος τής Δυτικής Γερμανίας Βίλι Μπραντ συμμετέχει στα πειράματα, μαζί με τη μετέπειτα σύζυγό του, η οποία εκείνη την εποχή εργάζεται ως γραμματέας τού Ράιχ. Ο αρχηγός τής νορβηγικής αστυνομίας Konstand, θεωρεί τον Ράιχ ως «τον πιο επικίνδυνο εχθρό τού νόμου και τής τάξης». Μερικά χρόνια αργότερα ο εκπρόσωπος τής τάξης και των ηθών, θα εκτελεστεί ως συνεργάτης των ναζί.

1935. Ο Στάλιν αρχίζει τις ψεύτικες δίκες τής Μόσχας. Την ίδια εποχή ο Ράιχ βρίσκεται στο Όσλο, ενώ ο μετέπειτα εκδότης Straight, που θα δημοσιεύσει στο περιοδικό του το άρθρο-λιβελογράφημα, συνεχίζει να είναι μέλος τής κομουνιστικής σέχτας τού πανεπιστημίου Κέμπριτζ, χτίζοντας το δρόμο για να γίνει στη συνέχεια πράκτορας της Μόσχας.

1935 Απρίλιος. Στον πόλεμο εναντίον τού Ράιχ, παρεμβαίνει εκ νέου η Γκεστάπο. Στο επίσημο δελτίο πληροφοριών «Reichsgesetzblatt» υπογραμμίζεται ότι πρέπει να κατασχεθούν τα έργα του «επειδή είναι δυνατό να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια και τάξη»…

1935 Μάιος. Με νέο δελτίο ανακοινώνεται από τη Γκεστάπο ότι ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ απαγορεύεται  η διανομή όλων των εκδόσεων τής sex-pol  (σε κάθε γλώσσα) σε όλη τη Γερμανία.

1935 Kαλοκαίρι. Ο Ράιχ μαζί με την κόρη του Εύα επισκέπτεται την τέως σύζυγό του Άνι, που κάνει διακοπές στην Αυστρία, με τον δεύτερο σύζυγό της Rubinstein. Το αίτημά του να ζήσει η κόρη του μαζί του απορρίπτεται με το επιχείρημα ότι πρέπει πρώτα να τελειώσει την ανάλυσή της με την παιδοψυχολόγο Berta Bornstein. Η Εύα αργότερα αποκάλυψε ότι ο ρόλος αυτής τής γυναίκας ήταν να τής κάνει πλύση εγκεφάλου για να θεωρήσει τρελό τον πατέρα της… Καταπληκτική ψυχανάλυση από μια επιστήμονα που είχε εκπαιδευτεί από την κόρη τού Φρόιντ, Άννα… Ο Ράιχ αγνοούσε τότε ότι ο σύζυγος τής πρώην συζύγου του ήταν πράκτορας τής Μόσχας.

1935 Αύγουστος. Μια ομάδα φοιτητών από την κομουνιστικά σέχτα τού Κέμπριτζ, μεταξύ αυτών ο μετέπειτα κατάσκοπος και εκδότης Straight και ο μετέπειτα ψυχαναλυτής Charles Rycorft, που θα γράψει ένα λιβελογράφημα – βιογραφία εναντίον τού Ράιχ, επισκέπτονται το Λένινγκραντ.

1935 Αύγουστος. Ο  Otto Fenichel, έχοντας πλέον εξελιχθεί σε εχθρό και συκοφάντη του Ράιχ, αναγκάζεται να φύγει από το Όσλο, επειδή όπως αναφέρει ο Ράιχ»δεν μπορούσε πια να βγάλει το ψωμί του». Όλοι οι ασθενείς του είχαν προτιμήσει τον Ράιχ ως θεραπευτή τους…

1935 Σεπτέμβριος. Ο Ράιχ αλληλογραφεί με τον Τρότσκι.

1935 Δεκέμβριος. Ο Max Eitingon (το δεξί χέρι τού Φρόιντ) με επιστολή του αρνείται ότι συμμετείχε στην εκδίωξη τού Ράιχ από τη Διεθνή Ψυχαναλυτική Εταιρεία.

1936 Μάιος. Ο Ράιχ στέλνει τηλεγράφημα στον Φρόιντ για τα 80 χρόνια του. Επίσης γράφει άρθρο με τίτλο «Τα συγχαρητήριά μας για τα γενέθλια τού Φρόιντ». Τον ίδιο μήνα κάνει τα πρώτα βήματα για ν’ ανακαλύψει τα βιόντα, μεταβατικές μορφές μεταξύ ζώσας και μη ζώσας ύλης. Με αφορμή αυτή την ανακάλυψη θα δεχτεί σε λίγο διάστημα βίαιη επίθεση που θα κρατήσει σχεδόν ένα χρόνο, με πάνω από 100 άρθρα.

1936 Δεκέμβριος. Ο Νορβηγός κομουνιστής υπουργός Δικαιοσύνης Trygve Halvdan Lie και μετέπειτα πρώτος Γενικός Γραμματέας τού ΟΗΕ, απελαύνει τον Τρότσκι. Ορισμένες αναφορές σε νορβηγικές ιστοσελίδες τον τοποθετούν τον Lie, στο χώρο των έμμισθων πρακτόρων τής Μόσχας. Τον ίδιο μήνα ο Ράιχ δείχνει για πρώτη φορά τα βιόντα στον Albert Fischer τού Ινστιτούτου Ροκφέλερ, ο οποίος δεν κατανοεί απολύτως τίποτα.

1937 Ιανουάριος. Ο κατοπινός εκδότης τού αμερικανικού περιοδικού «New Republic»  Michael Straight, όπου θα δημοσιευθεί το 1947 το άρθρο – δηλητήριο σε βάρος τού Ράιχ,  προσχωρεί στο δίκτυο πρακτόρων τής Μόσχας. Στη συνέχεια θα επιστρέψει στις ΗΠΑ για να ξεκινήσει εργασία στην Morgan Bank…

1937  Μάρτιος. Καλλιέργειες βιόντων στέλνονται από τον Ράιχ για εξέταση στο βακτηριολόγο καθηγητή Theodor Thjotta, που χωρίς να το γνωρίζει ο Ράιχ, εργάζεται με επιχορηγήσεις από το Ίδρυμα Ροκφέλερ.

1937  Μάρτιος. Το  Ίδρυμα Ροκφέλερ στο Παρίσι, αρνείται επιχορήγηση στον Βίλχελμ Ράιχ.

1937 Μάιος. Ο καθηγητής Roger du Teiil αρχίζει δουλειά μαζί με τον Ράιχ στο Όσλο και διαπιστώνει την ύπαρξη βιόντων.

1937 Μάιος. Αρχίζει σταδιακά μια μεγάλη και πανουκλιασμένη εκστρατεία τής πλειοψηφίας τού νορβηγικού Τύπου εναντίον τού Ράιχ με αφορμή την ανακάλυψη των βιόντων. Μέσα σε διάστημα ενός έτους θα δημοσιευθούν πάνω από 100 άρθρα εναντίον του. Ο Ράιχ απαντά μονότονα: «Ελέγξτε τα πειράματά μου». Ουδείς ουσιαστικός έλεγχος γίνεται.

1937 Ιούλιος. Η Ρωσική Ψυχαναλυτική Εταιρεία διακόπτει κάθε είδους δραστηριότητα. Θα ακολουθήσουν 20 χρόνια «πάγου»…

1937 Δεκέμβριος. Η νορβηγική εφημερίδα «Aftenposten» δημοσιεύει την πρώτη επίθεση εναντίον τού Ράιχ, μέσω τού βακτηριολόγου Klaus Hansen, ο οποίος δηλώνει πως  η κίνηση των βιόντων είναι η γνωστή κίνηση Brown. Ακολουθεί νέα επίθεση από έναν σύλλογο αντλερικών, που εκτιμά ότι η ψυχιατρική θεραπεία τού Ράιχ είναι απάτη.

1937 Δεκέμβριος. Την ίδια εποχή αρχίζει ψυχιατρική θεραπεία με τον Ράιχ ο ιδρυτής τού πασίγνωστου αντιαυταρχικού σχολείου Σάμερχιλ,  Α. Σ. Νίλ.

1938. Εκδίδεται το μνημειώδες έργο τού Ράιχ «Die Bions». («Τα Βιόντα» αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις τού Ράιχ). Συνεχίζεται η δηλητηριώδης επίθεση από το νορβηγικό τύπο. Μεταξύ άλλων κατηγορούν τον Ράιχ ότι οργανώνει ραντεβού μεταξύ ψυχικά ασθενών για να έχουν σεξουαλικές σχέσεις, ενώ μια φασιστική εφημερίδα ζητά να κλειστεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ένας άλλος καθηγητής τον καταγγέλλει στις αρχές επειδή διεξήγε πειράματα με ζώα… (ποντίκια).

Ο Ράιχ ζητά να γίνουν ελεγχόμενα πειράματα για τα βιόντα. Αρχικά ο ιατρικός σύλλογος αντιδρά θετικά αλλά αργότερα αλλάζει στάση. Ο συνεργάτης τού Ράιχ καθηγητής Roger du Teil αποβάλλεται από το πανεπιστήμιο επειδή συνεργάζεται με τον Ράιχ. Λίγο αργότερα, επειδή γίνεται σαφές ότι πρόκειται περί σκανδάλου, αποκαθίσταται στη θέση του.

Την ίδια εποχή ο μετέπειτα εκδότης – πράκτορας τής Μόσχας Michael Straight στου οποίου το περιοδικό θα δημοσιευθεί το 1947 το λιβελογράφημα εναντίον τού Ράιχ,  διορίζεται στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ…

1938 Φεβρουάριος. Λήγει η άδεια παραμονής τού Ράιχ στη Νορβηγία. Ξεκινά μέσω δημοσιευμάτων στον Τύπο, πόλεμος για την απέλασή του, που εμποδίζεται προς το παρόν από πολλούς υποστηρικτές του.

1938 Μάρτιος. Δημοσιεύεται στο νορβηγικό Τύπο επιστολή  υποστήριξης για τον Ράιχ από το διάσημο ανθρωπολόγο Μαλινόφσκι. Περίπου 70 χρόνια αργότερα ο ιστορικός Havard Nilsen καθηγητής στο τμήμα ιστορίας τού πανεπιστημίου τού Όσλο με την εργασία του – “The Τroll Circle” – “Ο κύκλος των καλικάντζαρων” – θα αποκαλύψει ότι η συκοφαντική εκστρατεία εναντίον του Ράιχ, οργανώθηκε κυρίως μέσα από την τότε νορβηγική κυβέρνηση, για πολιτικούς λόγους και θα αποκαλύψει επίσης ορισμένα δεδομένα για τη σχέση Ράιχ – Τρότσκι.

1939  Φεβρουάριος. Ο Ράιχ ανακαλύπτει τα  βιόντα SAPA. Κομβικό σημείο για να ανακαλύψει στην πορεία, την εκπομπή ενέργειας από αυτά και στη συνέχεια για να ανακαλύψει τον οργονοθάλαμο και όλα όσα ακολουθούν. Μια ακόμα έμμεση επίθεση εναντίον του. Η κυβέρνηση μπροστά σε ένα κύμα διαμαρτυρίας για τη συκοφαντική εκστρατεία εναντίον τού Ράιχ στο νορβηγικό τύπο, αποφασίζει να μην τον απελάσει με πλάγιο τρόπο. Ψηφίζει νόμο που τον «φωτογραφίζει» με τον οποίο ορίζεται ότι οποιοσδήποτε εξασκεί ψυχανάλυση ή ψυχοθεραπεία θα πρέπει να αποκτήσει ειδική άδεια από την κυβέρνηση. Αυτό στην ουσία είναι το τέλος παραμονής του και στη Νορβηγία.

1938 Απρίλιος. Η εφημερίδα «Aftenposten» δημοσιεύει άρθρο δύο βιολόγων στο οποίο αναφέρεται ότι ο Ράιχ γνωρίζει ανατομία όσο ένας πρωτοετής φοιτητής και ότι το αίτημά του για έλεγχο των πειραμάτων του είναι χαμένος χρόνος… (Σημειώνεται ότι ο Ράιχ ήταν αριστούχος στο μάθημα τής ανατομίας και γενικά στα περισσότερα μαθήματα τής ιατρικής. Ήταν μάλιστα τόσο καλός ώστε παρέδιδε μαθήματα σε πρωτοετείς φοιτητές ενώ αυτός ήταν μόλις στο δεύτερο έτος, τέλειωσε δε την ιατρική σε τέσσερα έτη αντί για έξι. Είναι επίσης χαρακτηριστικό της ιδιοφυΐας του ότι το καλοκαίρι τού 1922 πήρε το πτυχίο της ιατρικής, ήταν μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας, συμμετείχε σε διάφορες κλινικές έρευνες και ασκούσε ψυχανάλυση για περισσότερο από τρία χρόνια).

1939 Μάιος. Ο Ράιχ αποφασίζει να πραγματοποιήσει την πέμπτη μετανάστευση. Αυτή τη φορά στις ΗΠΑ.

1939 Μάιος. Η σύζυγος του μετέπειτα καγκελαρίου τής Δυτικής Γερμανίας Βίλι Μπραντ,  Getrude Gaasland, μεταφέρει πριν από τον Ράιχ στην Αμερική, το αρχείο του, εργαστηριακά εργαλεία, και έπιπλα. Συνολικά εργάστηκε ως βοηθός του για πέντε χρόνια.

1939, 27 Αυγούστου. Ο Ράιχ αποβιβάζεται στη Νέα Υόρκη, ύστερα από ήσυχο ταξίδι με το πλοίο «Stavenger».

1939 Σεπτέμβριος. Ο Χίτλερ εισβάλλει στην Πολωνία. Ξεκινά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Για τον Ράιχ αρχίζει στις ΗΠΑ μια νέα δημιουργική περίοδος εξαιρετικών ανακαλύψεων, αλλά και νέων σκληρότερων διώξεων και συκοφαντιών.

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ

Η χρονολογική αποκάλυψη των παράλογων διώξεων και τής συστηματικής πανουκλιασμένης συκοφάντησης κατά την περίοδο παραμονής τού Ράιχ στις ΗΠΑ μένει να γραφεί.

‘Ήδη έχω συγκεντρώσει μεγάλο όγκο δεδομένων αλλά πιστεύω ότι χωρίς τη μελέτη τού σχετικού φακέλου με τίτλο “Συνωμοσία”, που παρέμενε κλειστός στο Πανεπιστήμιο τού Χάρβαρντ για μισό αιώνα, η έρευνά μου θα ήταν ελλιπής.

Ήδη, χάρη στην ψυχίατρο – οργονομίστρια Τάνια Ζώτου και ύστερα από αίτησή μου προς τον Μουσείο Ράιχ, έχω στα χέρια μου ένα πολύ μεγάλο όγκο πληροφοριών από αυτό τον φάκελο. Ωστόσο, το υλικό που περιέχει είναι πέρα από κάθε φαντασία. Για να προλάβω σε αυτή τη ζωή να καταγράψω ορισμένα σημαντικά δεδομένα, η αίτησή μου προς το Μουσείο δεν ζητά τον πλήρη φάκελο, αλλά όσους από τους υποφακέλους και κείμενα έκρινα ότι θα με βοηθούσαν στην πλήρη αποκάλυψη τής αθλιότητας.

Οι έχουσες και έχοντες διαβάσει έως εδώ “Το Ημερολόγιο τής Αθλιότητας”, σίγουρα δεν θα έχουν καμία αμφιβολία για το συντελεσθέν αίσχος σε βάρος ενός από τους ιδιοφυέστερους επιστήμονες τού 20ού αιώνα. Η συνέχεια τού “Ημερολογίου” θα καταδείξει πέρα από κάθε αμφιβολία τη διατήρηση και την κορύφωση αυτού τού αίσχους, στο οποίο συμμετείχαν η αμερικανική δικαιοσύνη, άλλες κρατικές αμερικανικές υπηρεσίες, κορυφαίες επιστημονικές οργανώσεις, μυστικές υπηρεσίες, αλλά και άτομα νεκροκεφαλές και νεκροθάφτες κάθε ανακάλυψης που οδηγεί στην υγεία και ευτυχία.

Θα διαπιστώσουν επίσης την παντελή απουσία αντίδρασης, την απόλυτη σιγή, από το λεγόμενο προοδευτικό κατεστημένο και από κάθε οργάνωση προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και από κάθε διανοούμενο, για το απίστευτο αίσχος που συντελέσθηκε στον 20ό αιώνα, με το κάψιμο όλων των βιβλίων τού Ράιχ.

Στη συνέχεια, τα σχόλια, τα συμπεράσματα και οι αντιδράσεις θα είναι δικές σας.

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Η τρίτη συνέχεια από τη δράση των μικρομέγαλων ανθρωπάκων που πολέμησαν με λύσσα, γεμάτοι συγκινησιακή πανούκλα έναν από τους μεγαλύτερους επιστήμονες τού 20ού αιώνα.

Μιλάμε για τον Βίλχελμ Ράιχ, ο οποίος αποτελεί μοναδική περίπτωση σε ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία, ως ο επιστήμονας που συκοφαντήθηκε και πολεμήθηκε, όσο κανένας άλλος, από τα πλέον αλλότρια συμφέροντα και -ισμούς. Το γεγονός αυτό κάνει μοναδική την πορεία του επειδή αποτέλεσε στόχο από μηχανισμούς πέντε κρατών. Τής κομουνιστικής ΕΣΣΔ, τής ναζιστικής Γερμανίας, τής καπιταλιστικής Αμερικής, τής Δανίας και τής Νορβηγίας, χωρίς να υπολογίζουμε τους ανωτέρω σαλτιμπάγκους, που με λουδοβίκειο ξερολισμό και ανύπαρκτη ψυχική υγεία τον συκοφαντούσαν και τον καταδίωκαν συστηματικά σε όλη τη ζωή του.

1927-1939 – Η ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΩΝ ΑΘΛΙΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΡΑΔΙΟΥΡΓΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΦΥ’Ι’ΑΣ

(Μέρος 3ο)

1933 Φεβρουάριος. Στις 28 Φεβρουαρίου καίγεται το Ράιχσταγκ. Τις επόμενες ημέρες γίνονται σαρωτικές συλλήψεις 15.000 κομματικών στελεχών και διανοουμένων. Ο Ράιχ διαφεύγει επειδή οι συλλήψεις έγιναν με βάση καταλόγους με επίσημα αξιώματα και το όνομά του δεν υπήρχε πουθενά.

Οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι η πυρκαγιά που έκαψε το Ράιχσταγκ ήταν έργο ενός 23χρονου Ολλανδού άνεργου πρώην κομουνιστή του Marinus van der Lubbe. Συνελήφθησαν ως ύποπτοι τρεις Βούλγαροι και ο Ολλανδός 23χρονος. Οι τρεις Βούλγαροι αθωώθηκαν στη δίκη που ακολούθησε και ο 23χρονος Ολλανδός κρίθηκε ένοχος και εκτελέστηκε. Ένας εκ των Βουλγάρων ήταν ο Δημητρόφ, ο οποίος γνώριζε από πρώτο χέρι τη δράση και τις ιδέες τού Ράιχ. Ο Δημητρόφ έγινε αργότερα ένας εκ των φανατικότερων υποστηρικτών του Στάλιν και από τους πλέον έμπιστους φίλους του, ενώ διορίστηκε από τον Στάλιν πρωθυπουργός της Βουλγαρίας με τη λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Στο μεταξύ η Γερμανία κηρύσσεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αναστέλλονται τα περισσότερα ατομικά δικαιώματα και όλα αυτά σε λιγότερο από ένα μήνα από τότε που ο Χίτλερ είχε γίνει καγκελάριος και μια εβδομάδα πριν τις εκλογές. Από εδώ και στο εξής μπαίνουν οι βάσεις για να ολοκληρώσει ο Χίτλερ την κατάληψη της εξουσίας να ξεκινήσει τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, να κυριαρχήσει μια απέραντη φρίκη και καταστροφή στη Γη και να χάσουν τη ζωή τους 30 εκατομμύρια άνθρωποι.

1933 Μάρτιος. Η δεύτερη επίθεση κράτους εναντίον τού Ράιχ. Η ναζιστική εφημερίδα «Vοlkischer Beobachter» επιτίθεται στον Ράιχ για το βιβλίο του «Ο Σεξουαλικός αγώνας των νέων». Ο Ράιχ παίρνει το μήνυμα και διαφεύγει την ίδια νύχτα μαζί με τη σύζυγό του στην Αυστρία. Η σύζυγός του επιστρέφει αμέσως στο Βερολίνο, ενώ οι δύο κόρες του βρίσκονται ήδη στη Βιέννη.

1933 Μάρτιος. Οι ναζί ερευνούν το διαμέρισμα του Ράιχ και παίρνουν ορισμένα αντικείμενα. Η υπηρέτρια αναφέρει την κλοπή στην αστυνομία και τα αντικείμενα επιστρέφονται. Ο Ράιχ πηγαίνει κρυφά το βράδυ στο σπίτι του και παίρνει μερικά ρούχα. Τα αρχεία του είχαν ήδη φυγαδευτεί σε ασφαλές μέρος.

1933 Μάρτιος. Επιστρέφοντας στη Βιέννη μετά τρία χρόνια παραμονής στο Βερολίνο και με μερικά μόνο μάρκα στην τσέπη ξαναρχίζει την ιατρική του δουλειά.

Σε λίγο δέχεται επίθεση από τον Φρόιντ, ο οποίος τού ανακοινώνει ότι ο εκδοτικός οίκος των Ψυχαναλυτών δεν θα εκδώσει το βιβλίο «Ανάλυση τού Χαρακτήρα», ένα βιβλίο που ακόμα και σήμερα θεωρείται κλασικό.

1933 Απρίλιος. Ένας άλλος πολέμιος τού Ράιχ, ο Paul Federn, (κι αυτός από τον στενό κύκλο τού Φρόιντ) ζητά να μη δώσει άλλες διαλέξεις σε κομουνιστές και σοσιαλιστές. Ο Ράιχ αρνείται και ζητά συνεδρίαση τής διοικητικής επιτροπής τής Ψυχαναλυτικής Ένωσης. Ο Federn του ανακοινώνει στη συνέχεια ότι δεν θα μπορεί να συμμετέχει στις συνεδριάσεις των Ψυχαναλυτών. Ο Ράιχ ζητά να γίνει επίσημη συνεδρίαση για το θέμα, όπου η κρυφή εχθρός του, κόρη τού Φρόιντ Anna, δηλώνει ότι είναι εναντίον του οι περισσότεροι. Αυτό μεθερμηνευόμενο σήμαινε ότι δεν είχε μέλλον στη Βιέννη, όπου δεν θα μπορούσε να εκπαιδεύει κανέναν, και θα ήταν επιστημονικά άστεγος.

1933 Μάιος. Λόγω τού γεγονότος ότι ένιωθε ξένο σώμα στους ψυχαναλυτικούς κύκλους τής Βιέννης κι ενώ ο γάμος του με την Annie είχε τελειώσει, ο Ράιχ μεταναστεύει στην Κοπεγχάγη. Εκεί το Κ.Κ. Δανίας αρνείται να ικανοποιήσει το αίτημά του να δώσει βοήθεια σε όλους τους Γερμανούς πρόσφυγες – και αντί γι’ αυτό ζητάει τα χαρτιά μετανάστευσης τού Ράιχ… Παρά την πολεμική που δέχεται τόσο από τους ψυχιατρικούς κύκλους όσο και από τα όργανα τής εξουσίας τής χώρας, καταφέρνει να ζει ευτυχισμένος επειδή είναι με τη γυναίκα του (Elsa Lindenburg) που υπεραγαπά, τις δύο κόρες του και ταυτόχρονα μπορεί να δουλεύει.

1993 Καλοκαίρι. Ο οπαδός των ιδεών τού Ράιχ, Kim Philby και μετέπειτα μεγαλύτερος κατάσκοπος τής Μόσχας τού 20ού αιώνα, φθάνει στη Βιέννη.

1933 Αύγουστος. Η Γερμανική Ψυχαναλυτική Ένωση εκδιώχνει τον Ράιχ από μέλος της, λόγω τής πολιτικής δράσης του. Πρόεδρος ήταν ο Max Eitingon, (αργότερα θα θεωρηθεί πράκτορας των Σοβιετικών, χωρίς να αποδειχθεί κάτι τέτοιο). H εταιρεία ουδέποτε ανακοίνωσε επισήμως την εκδίωξη του Ράιχ, ούτε τις αιτίες που την ώθησαν σε αυτή.

1933 Οκτώβριος. Η εφημερίδα «Arbejderbladet» τού Δανικού Κομουνιστικού Κόμματος δημοσιεύει ανακοίνωση για συνεδρίαση στην Κοπεγχάγη, όπου «θα συζητηθεί η μάχη εναντίον τής ψυχανάλυσης και των ιδεών τού Ράιχ».

1933 Νοέμβριος. Το Δανικό Κομουνιστικό Κόμμα μέσω τής εφημερίδας «Arbejderbladet» ανακοινώνει τη διαγραφή τού Ράιχ από το Κ.Κ. Γερμανίας, επειδή προσπάθησε να συνδυάσει τις ιδέες τού Μαρξ και τού Φρόιντ και την έκδοση τού βιβλίου «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού». Αυτό που δεν αναφέρεται στους αναγνώστες της είναι ότι Κ.Κ. Γερμανίας έχει πάψει να υφίσταται οκτώ μήνες νωρίτερα, από το Μάρτιο τού 1933…

1933 Δεκέμβριος. Η εφημερίδα «Arbejderbladet» τού Κ.Κ. Δανίας δημοσιεύει μεγάλου μεγέθους ανώνυμο κείμενο, με το οποίο χαρακτηρίζονται τα βιβλία τού Ράιχ ως «επικίνδυνα για την επαναστατική δουλειά» και «Η μαζική ψυχολογία τού φασισμού» ως άχρηστο «επειδή δεν δίνει καμία απόδειξη ότι οι ιδέες τού συγγραφέα θα βοηθούσαν την κομουνιστική πάλη».

1933 Δεκέμβριος. Ο Max Eitingon, το δεξί χέρι τού Φρόιντ, μεταναστεύει στην Ιερουσαλήμ, όπου ιδρύει την Παλαιστινιακή Ψυχαναλυτική Εταιρεία.

1934 Ιανουάριος. Το όργανο της Κομιντέρν στην Πράγα «Der Gegenangriff» δημοσιεύει άρθρο με σκληρούς χαρακτηρισμούς. Σημειώνεται σε αυτό ότι «η πρόσκαιρη επιτυχία τού Χίτλερ καταβρόχθισε και μέλη της μικροαστικής τάξης, όπως ο Ράιχ που θεωρεί τον εαυτό του κομουνιστή» και πως οι απόψεις του βρίσκονται πλησιέστερα στο φασισμό, ενώ «παίζει τέλεια το παιχνίδι της χιτλερικής προπαγάνδας». Σημειώνεται ότι εκείνη την εποχή ζει στην Πράγα ο σοβιετικός πράκτορας Comrade Thomas. Είναι αυτός που στη συνέχεια θα παντρευτεί την πρώτη σύζυγο τού Ράιχ, Annie και στη συνέχεια θα τον συκοφαντεί συστηματικά.

1934 Ιανουάριος. Ο Ράιχ αναγκάζεται σε τρίτη μετανάστευση στο Μάλμο τής Σουηδίας.

1934 Φεβρουάριος. Ο μετέπειτα μεγαλύτερος κατάσκοπος τού 20ού αιώνα Kim Philby, παντρεύεται την Alice Kοhlman, μια γυναίκα, που ήταν δραστήριο μέλος τού κινήματος sex-pol.

1934 Απρίλιος. Ο Ράιχ εκδίδει το περιοδικό «Zeitscbrift fur Politische Psychologie und Sexualoekonomie» («Περιοδικό για την πολιτική ψυχολογία και σεξουαλική οικονομία»).

1934 Απρίλιος. Δύο κράτη με τους μηχανισμούς τους κινούνται εναντίον του. Η δανική και σουηδική αστυνομία συνεργάζονται για να ασκήσουν διώξεις στον Ράιχ και σε συνεργάτες του. Ξεσηκώνεται ένα κύμα διαμαρτυρίας για τις πιέσεις που δέχεται. Ο Φρόιντ αρνείται να συμμετάσχει. Η δήλωσή του είναι ξερή: «Δεν μπορώ να συμμετέχω στις διαμαρτυρίες σας για τον δόκτορα Βίλχελμ Ράιχ»… ( Το κλίμα συκοφαντίας εξαπλώνεται στη Νορβηγία όπου το 1934 στη φασιστική εφημερίδα την «ABC» δημοσιεύεται εξαιρετικά χυδαία επίθεση εναντίον του, με επιλεγμένη φωτογραφία, για την οποία ο ίδιος ο Ράιχ παραδέχθηκε ότι φαινόταν σαν ηλίθιος).

1934 Απρίλιος. Ο συνεργάτης τού Ράιχ Jonathan Leunbach θέτει υποψηφιότητα ως βουλευτής στις εκλογές στη Δανία, με πλατφόρμα τις θέσεις τής sex-pol.

1934 Απρίλιος. Εμφανίζεται ξανά στο προσκήνιο το κράτος που με τους μηχανισμούς του πολεμά τον Ράιχ. Η Γκεστάπο κατάσχει και κηρύσσει απαγορευμένα τα έργα τού Ράιχ «Τι είναι ταξική συνείδηση», «Διαλεκτικός υλισμός και ψυχανάλυση» και όλα όσα επρόκειτο να δημοσιεύσει στο μέλλον σε οποιαδήποτε χώρα…

1934 Απρίλιος. Η αστυνομία της Σουηδίας κάνει παράνομα έρευνα στο διαμέρισμα του Ράιχ στο Μάλμο. Εισβάλουν στο χώρο του ενώ θεράπευε ασθενή του.

1934 Απρίλιος. Η μαρξιστική ομάδα των ψυχαναλυτών συνεδριάζει παράνομα στο ‘Όσλο. Ο μετέπειτα εχθρός τού Ράιχ, ο Fenichel (κι αυτός από τον στενό κύκλο τού Φρόιντ) επικρίνει τις συνθήκες που επικρατούν στη Διεθνή Ψυχαναλυτική Εταιρεία, αλλά εξαφανίζει την επιστημονική συνεισφορά τού Ράιχ, μην αναφέροντας καμία ανακάλυψή του. Ο Ράιχ παρεμβαίνει και ο Fenichel απολογείται λέγοντας πως είχε «ξεχάσει να αναφέρει τη θεωρία του οργασμού»….

1934 Μάιος. Η Getrude Gaasland, βοηθός αργότερα στη Νορβηγία τού Ράιχ, συλλαμβάνεται από τους ναζί και αφήνεται ελεύθερη πέντε εβδομάδες αργότερα.

1934 Μάιος. Λήγει η βίζα παραμονής του στη Σουηδία. Υποβάλλει αίτημα περαιτέρω παραμονής για τέσσερις εβδομάδες που απορρίπτεται από την αστυνομία. Διαμαρτύρεται στο υπουργείο Μετανάστευσης χωρίς αποτέλεσμα. Ο υπουργός Δικαιοσύνης εξηγεί ότι η απόρριψη της αίτησης έγινε εξαιτίας «πληροφοριών που έδωσε προσωπικός εχθρός του Ράιχ».

1934 Μάιος. Η σουηδική κυβέρνηση τού ζητά να αναχωρήσει από τη χώρα στις 24 Μαΐου.

1934 Ιούνιος. Αναγκάζεται να επιστρέψει παράνομα στη Δανία με το ψευδώνυμο Peter Stein.

1934 Ιούνιος. Ο Ράιχ δέχεται αίτημα τού διάσημου σοβιετικού σκηνοθέτη Sergei Eisenstein, να τού αποστείλει όλα τα έργα του σχετικά με το κίνημα sex-pol.

1934 Ιούνιος. Ο μετέπειτα συκοφάντης του Ράιχ, Fenichel, μιλώντας στην ομάδα των ψυχαναλυτών της Κοπεγχάγης, αποκαλύπτει την αδυναμία του να κατανοήσει τη θεωρία του οργασμού. Ο Ράιχ παρεμβαίνει και του κάνει αυστηρές διορθώσεις.

1934 Ιούλιος. Ο πρώην εκδότης τού Ράιχ και νυν κορυφαίος πράκτορας τής Μόσχας Arnold Deutsch στρατολογεί τον Kim Philby, τον πράκτορα που θα ονομαστεί στη συνέχεια ο μεγαλύτερος κατάσκοπος τού 20ού αιώνα.

1934 Αύγουστος. Δέχεται ένα γράμμα από τον Γραμματέα της Γερμανικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας που τού αναφέρει ότι δεν πρέπει να εκπλαγεί εάν δεν δει το όνομά του στον κατάλογο των μελών της Γερμανίας και τού ζητά να δώσει τη συγκατάθεσή του γι’ αυτό. Ο Ράιχ δεν αντιλαμβάνεται την παγίδα για την επερχόμενη διαγραφή του και συμφωνεί. «Θαύμαζα την αφέλειά μου και την απειρία μου στην πολιτική ψυχολογία που δεν μ’ άφησαν να εξηγήσω τη μανούβρα», σημειώνει.

1934 Αύγουστος. Υπό την προεδρία τού Ernest Jones, η Διεθνής Ψυχαναλυτική Εταιρεία, με συνωμοτικό τρόπο διαγράφει τον Ράιχ, στο συνέδριο τής Λουκέρνης, μετά από 14 χρόνια συμμετοχής του σε αυτήν, χωρίς να εξηγήσει ουδέποτε την αιτία. Τα αρχεία του Φρόιντ παραμένουν έως και σήμερα ερμητικά κλειστά σε κάθε αίτημα για να διαλευκανθούν εκείνα τα σκοτεινά χρόνια.

Η διαγραφή είχε γίνει μυστικά ένα χρόνο νωρίτερα με προεδρεύοντα τον Max Eitingon. Η ψυχαναλύτρια Edith Jacobson, ήταν η μόνη που γνώριζε το γεγονός και τής «διαφεύγει» να το αναφέρει στον Ράιχ κατά τη συνάντησή τους στο Όσλο τής Νορβηγίας. Αργότερα αυτή η γυναίκα θα σπείρει συκοφαντικές φήμες στις ΗΠΑ εναντίον τού Ράιχ. Ας σημειώσουμε εδώ ότι η Edith Jacobson ήταν στενή φίλη τής πρώτης συζύγου τού Ράιχ, Annie. Επιπλέον ο δεύτερος σύζυγος τής Annie και πράκτορας τής Μόσχας Thomas, βοήθησε τη Jacobson να δραπετεύσει από φυλακή – νοσοκομείο όπου την είχαν κλείσει οι ναζί. Στην Αμερική διατήρησε πολύ στενή φιλία με το ζεύγος των Rubinstein, όπως ήταν το ψευδώνυμο τού σοβιετικού πράκτορα Thomas. Είχε λοιπόν η Jacobson σχέσεις με δύο άτομα – την πρώην σύζυγο του Ράιχ και τον σοβιετικό πράκτορα Thomas -, που για εντελώς διαφορετικούς λόγους το καθένα, συκοφαντούσαν συνεχώς τον Ράιχ.

Στη συνεδρίαση των ψυχαναλυτών όπου κρίθηκε το μέλλον τού Ράιχ, ο πρόεδρος τής Βρετανικής Εταιρείας Jones και ο πρόεδρος τής Γερμανικής Εταιρείας τού Βερολίνου Eitingon, μίλησαν εξαιρετικά καυστικά για αυτόν. (Εδώ ένα γεγονός ίσως έχει μεγάλη σημασία. Ο μετέπειτα δικηγόρος τού Ράιχ, Hays, που τον συμβούλεψε να μην προχωρήσει σε αγωγή εναντίον τής δημοσιογράφου της οποίας το άρθρο της αποτέλεσε σημείο εκκίνησης για την καταστροφή του, υπήρξε δικηγόρος τής σοβιετικής φίρμας Eitingon, η οποία συντηρούσε οικονομικά τον Max Eitingon, τον άνθρωπο που ήταν δεξί χέρι τού Φρόιντ. Ο γεννημένος στη Ρωσία Max, με τη σειρά του, συντηρούσε οικονομικά τον εκδοτικό οίκο των Ψυχαναλυτών. Ο Γιουνγκ αστειευόμενος είπε μια μέρα στον Φρόιντ ότι ο Max θα μπορούσε κάποτε να εκλεγεί στη Δούμα (το σοβιετικό κοινοβούλιο). Το επιστημονικό έργο τού Max Eitingon, συγκρινόμενο με αυτό τού Ράιχ ήταν νηπιακό. Παρά ταύτα ο Φρόιντ διατηρούσε μεγάλη εκτίμηση γι’ αυτόν. Ο αμείλικτος εχθρός τού Ράιχ (ο κατά φαντασίαν… απατημένος και ζηλότυπος σύζυγος) Sandor Rado, (κι αυτός από τον πολύ στενό κύκλο τού Φρόιντ), με συνέντευξή του αργότερα στις ΗΠΑ, ανέφερε ότι ο Max Eitingon, είχε εισοδήματα από επιχειρήσεις που επεκτείνονταν σε Ρωσία, Πολωνία, Αγγλία, και Γερμανία…

Όπως αναφέρει ο Jim Martin στο βιβλίο τού «Wilhelm Reich and the Cold War», παραμένει άγνωστο, πώς ένας πακτωλός χρημάτων ύστερα από συμφωνία με το κομουνιστικό καθεστώς τής ΕΣΣΔ, κυλούσε από τη χώρα αυτή μέσω τής φίρμας Eitingon, προς το δεξί χέρι τού Φρόιντ, τον τότε πρόεδρο τής Γερμανικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας Max Eitingon. Μυστήριο επίσης παραμένει η σχέση τού Max Eitingon με αυτό τον εμπορικό οίκο. Άγνωστη είναι επίσης η σχέση τού Max Eitingon με τον Naum Eitingon. Ο Naum Eitingon είχε κερδίσει την εκτίμηση τού Στάλιν, επειδή ήταν αυτός που σχεδίασε και ολοκλήρωσε τη δολοφονία τού Τρότσκι.

O Max Eiτingon, το δεξί χέρι τού Φρόιντ, θεωρήθηκε πράκτορας τής ΕΣΣΔ μετά την απαγωγή και δολοφονία ενός Ρώσου στρατηγού το 1937 στο Παρίσι. Ο οργανωτής τής δολοφονίας διέφυγε στη Ρωσία, αλλά η σύζυγός του συνελήφθη, καταδικάστηκε και πέθανε το 1940 σε γαλλική φυλακή. Στο μεταξύ είχε ομολογήσει πως ήταν συχνή επισκέπτης στο σπίτι τού Max Eitingon, πως τής έδινε πολλά χρήματα (κάτι που ο Eitingon παραδέχθηκε) και ανέφερε πως ο άντρας της, που είχε διαφύγει στην ΕΣΣΔ, συναντούσε τους μπολσεβίκους στο σπίτι τού Max Eitingon στο Βερολίνο. Τίποτα από όλα αυτά δεν αποδείχθηκε τελεσίδικα, εκτός τής χρηματοδότησης, που ομολόγησε ο Max Eitingon, με επιστολή του προς τον Φρόιντ…

(Συνεχίζεται)

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Σε ένα μικρότατο αρθρίδιο, που η διεύθυνση τού “Βήματος τής Κυριακής” έδωσε ελάχιστη σημασία, ρίχνοντάς το σε κάποια γωνία, κρύβονται συγκλονιστικά μηνύματα καθώς επιβεβαιώνεται ακόμα μια φορά ο Ράιχ για τα όσα έλεγε σχετικά με τη θωράκιση τού χαρακτήρα.

Με τίτλο: “Η αλλαντοτοξίνη ”σιδερώνει” και τα συναισθήματα” μαθαίνουμε πως ούτε λίγο ούτε πολύ, οι έχοντες και έχουσες κάνει χρήση αλλαντοτοξίνης για να εξαφανίσουν τις ρυτίδες τους, είδαν με οδύνη(;) ότι δεν μπορούσαν πλέον να νιώθουν συγκινήσεις!

Δηλαδή δεν ένιωθαν οργή. Αλίμονο! Σε μια κοινωνία που δημιουργεί καθημερινά οργή μεγατόνων;

Ούτε φόβο; Αλίμονο! Σε μια κοινωνία που παράγει τόνους φόβου κάθε βράδυ στα δελτία ειδήσεων;

Ούτε αγάπη; Καλά γι’ αυτό δεν τρέχει τίποτα, τι είχαμε τι χάσαμε…

Είναι καλά γνωστό, σε όσους έχουν τολμήσει να κάνουν ψυχιατρική οργονοθεραπεία, ότι ορισμένες φορές μια απαλή πίεση από το γιατρό οργονοθεραπευτή σε ένα μυώνα μπορεί να ανασύρει από τα βάθη τής σωματικής μνήμης συγκινήσεις, που σχετίζονται με το παρελθόν, ακόμα και με τις στιγμές τής γέννησης. Ο τρόμος, ο φόβος, η μανία, η απέραντη θλίψη, η σχεδόν θανατηφόρα νοσταλγία, η απόλυτη ανημπόρια, η οργή, ο πανικός (και άλλες συναισθηματικές διακυμάνσεις) κρύβονται θαμμένα (θωρακισμένα) στο σώμα μας. Ακριβώς αυτά είναι που διαμορφώνουν ποικίλες σωματικές στάσεις, που στην ουσία είναι χαρακτηρολογικές συμπεριφορές, επειδή κάθε στάση τού σώματος αντιστοιχεί σε στάση ζωής, καθώς πυροδοτείται από τις βαθιά κρυμμένες συγκινησιακές μνήμες.

Η στάση τού κορδωμένου στρατηγού, το “φουσκωμένο μπαλόνι” που έχεις την αίσθηση ότι αν τον τσιμπήσεις με μια καρφίτσα θα σκάσει με πάταγο, ο υποτακτικός φοβισμένος ανθρωπάκος, ο εξυπνάκιας, ο είρωνας, ο οργίλος, το παλικαράκι και αμέτρητες άλλες στάσεις και συμπεριφορές, είναι στην ουσία δεσίματα στον χαρακτήρα πάγια και αμετακίνητα, επειδή συνδέονται με το απολύτως υλικό και ενεργειακό φαινόμενο τής μυϊκής ακαμψίας.

Ο προϋπάρχων χαρακτήρας μας (από το χαράσσω, αφήνω σημάδι, θωρακίζω), είναι αυτός που καθορίζει τη μετέπειτα εξέλιξη τής συμπεριφοράς μας, είτε είναι φαλλική, δηλαδή επιθετική που κρύβει φόβο στην ουσία, είτε σχιζοφρενική που δείχνει φόβο και κρύβει λύσσα, είτε παθητική που δείχνει ευγένεια και κρύβει την κόλαση  κ.λπ., κ.λπ.

Το κόρδωμα, το φούσκωμα, το ζάρωμα, η υποταγή και μύρια όσα ακόμα, δεν είναι φυσικές ανθρώπινες στάσεις. Μπορεί να είναι τακτικές επιβίωσης, που είναι δυνατό να εμφανιστούν σε στιγμιαίες και συγκεκριμένες ανάγκες επιβίωσης. Εάν είναι μόνιμες στάσεις τότε είναι άκαμπτη θωράκιση, με άλλα λόγια βαριά παθολογικά φαινόμενα.

Είναι η υπεραναπλήρωση τής ανημπόριας τού ανήμπορου ατόμου, (νηπίου, παιδιού) που άλλες φορές με σκληρότητα, άλλες με εκδικητικότητα και άλλες με οργή, ή φόβο βρίσκει διέξοδο και αναπλήρωση για να υπάρξει.

Η ανάγκη επιβίωσης τού ανήμπορου παιδιού που δέχεται τη βία εκφρασμένη με χίλιες μορφές από τους ισχυρότερος, μπορεί να έχει τη μορφή συρρίκνωσης, μανίας, οργής, τρέλας, παθητικότητας και πολλά ακόμα.

Στην πορεία τής ζωής του είναι δυνατό να φουσκώνει, είτε με το στιλ τού στρατηγού, είτε με το ανόητο στιλ τού ράμπο για να δείχνει ότι αξίζει και κυρίως για να κάνει τους άλλους να φοβούνται κι έτσι ν’ αποφύγει τη μνήμη τής βίας, που τη βλέπει φαντασιακά να έρχεται συνεχώς ακόμα και όταν αυτή δεν υπάρχει.

Φυσικά αυτή η θωράκιση εκφράζεται άμεσα στην ερωτική ζωή, όταν οι φαλλικοί τύποι χαρακτήρα δίνουν στις γυναίκες και καταλαβαίνουν ξεσκίζοντας και αποδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο τον “ανδρισμό” τους, ή αδιαφορώντας γι’ αυτές, που στην ουσία είναι η άλλη όψη τού ίδιου νομίσματος.

Ο Ράιχ ήταν ο πρώτος επιστήμονας που έδειξε ότι η γλώσσα τού σώματος δεν σχετίζεται – μόνο – με την ανάπτυξη τού φαλλικού (κορδωμένου, παλικαρά), αλλά με κάθε γνωστή εξέλιξη τής ανθρώπινης προσωπικότητας όπως υστερίας, σχιζοφρένειας κ.λπ. Αυτά μας τα εξηγεί αναλυτικά στο βιβλίο του “Άνθρωπος σε παγίδα”, ο μαθητής τού Ράιχ, Έλσγουορθ Μπέικερ, Εκεί επεξεργάζεται το ζήτημα με γλώσσα που απευθύνεται κυρίως στους ειδικούς τού χώρου τής ψυχιατρικής και ψυχολογίας και σε όσους έχουν πάθος να κατανοήσουν τα μυστήρια τής θωράκισης τού χαρακτήρα.

Μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις τού Ράιχ, στο χώρο τής θωράκισης, ήταν ότι ο χαρακτήρας, εκτός από τον εγκέφαλο, έχει έδρα και το σώμα, όπου “θάβει” με μαεστρία τις επώδυνες συγκινήσεις όταν το άτομο βρίσκεται στη νηπιακή και παιδική ηλικία. Αυτό ακριβώς αναφέρει και το σχετικό αρθρίδιο στο “Βήμα” βάζοντας κάτω από τις γραμμές, αόρατο μεν αλλά ολοφάνερο το κολοσσιαίο ερώτημα:

Πού βρίσκονται οι συγκινήσεις, στον εγκέφαλο, ή στο σώμα;

Το ερώτημα απαντάται με την ανακάλυψη επιστημόνων ότι η ουσία που χρησιμοποιείται για να “σιδερώσει¨τις ρυτίδες στο πρόσωπο, η αλλαντοτοξίνη, εκτός από το “σιδέρωμα” τού δέρματος, καταφέρνει να “σιδερώνει” τις συγκινήσεις!

Οι γνωρίζοντες από οργονοθεραπεία είναι πλήρως ενήμεροι για το μεγάλο φόβο που βρίσκεται σε σημεία τού προσώπου τους, για τη απέραντη οργή, που κρύβουν οι μασητήρες, και για άλλες συγκινήσεις που υπάρχουν χιλιοστά κάτω από την επιφάνεια, οι οποίες για να έρθουν στο προσκήνιο δεν χρειάζεται τίποτα άλλο, παρά ενεργειακή φόρτιση και κατάλληλη επεξεργασία τού χαρακτήρα ή τού σώματος.

Ωστόσο, οι συγκινήσεις δεν ανεβαίνουν στην επιφάνεια, όταν έχουν παγώσει στους μυώνες. Με άλλα λόγια, όταν δεν πάλλεται ή δεν κινείται ο μυικός ιστός και ό,τι άλλο στον οργανισμό έχει ακινητοποιήσει η αλλαντοτοξίνη, τότε το άτομο δεν νιώθει συγκινήσεις, αποδεικνύοντας έτσι περίτρανα ότι οι συγκινήσεις δεν είναι στον εγκέφαλο, ή μόνο σε αυτόν, αλλά κυρίως βρίσκονται θαμμένες και παγιωμένες στη θωράκιση!

Ιδού το σχετικό κείμενο:

Η αλλαντοτοξίνη «σιδερώνει» και τα συναισθήματα

Μια από τις γνωστές παρενέργειες της αλλαντοτοξίνης τύπου Α (πιο γνωστής με την εμπορική ονομασία botox), η οποία χρησιμοποιείται ευρέως στην κοσμητική ιατρική, είναι ότι μειώνει την εκφραστικότητα του προσώπου. Τώρα

επιστήμονες του Κολεγίου Μπάρναρντ στη Νέα Υόρκη ανακάλυψαν ύστερα από μελέτη μία ακόμη παρενέργεια: όπως είδαν, η διάσημη αντιρυτιδική θεραπεία κάνει το άτομο να μην μπορεί να νιώσει συναισθήματα. Είναι γνωστό ότι η αλλαντοτοξίνη τύπου Α δρα παραλύοντας τους μυς που προκαλούν ρυτίδες. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι το άτομο που έχει υποβληθεί στη θεραπεία δεν έχει πλήρη εκφραστικότητα στο πρόσωπο- η εικόνα του μοιάζει σαν «παγωμένη». Η παγωμένη όμως εξωτερική εικόνα μπορεί να… παγώνει και τον εσωτερικό κόσμο όσων υποβάλλονται στη θεραπεία, σύμφωνα με τον επικεφαλής της νέας μελέτης Τζόσουα Ντέιβις.

Κατωτέρω η σχετική ιστοσελίδα:

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=51&artId=307386&dt=27/06/2010%20Page